Sad powszechny, X C 2417/15

Sygn. akt: X C 2417/15 upr. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 marca 2016 r. Sąd Rejonowy w Toruniu X Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Maria Żuchowska Protokolant: st. sekr. sądowy Elżbieta Jakubowska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2016 r. w Toruniu sprawy z powództwa Prokura Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego we W. przeciwko W. S. o zapłatę orzeka: I. oddala powództwo; II. zasądza od powoda Prokura Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego we W. na rzecz pozwanego W. S. kwotę 1217 zł (tysiąc dwieście siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygnatura X C 2417/15 UZASADNIENIE Powód Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty (...) nr 211 we W. wniósł 30 lipca 2015 r. pozew o zasądzenie od pozwanego W. S. kwoty 5.335,51 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że roszczenie wynika z zawartej w dniu 27 lutego 2009 r. umowy bankowej, na podstawie której pozwany otrzymał określoną kwotę pieniężną od wierzyciela pierwotnego tj. G. (...) Bank , jednocześnie zobowiązując się do jej zwrotu. Mimo zobowiązania pozwany nie wywiązał się z umowy i nie spłacił należnej kwoty. Powód wskazał, że wierzytelność wobec pozwanego została na niego przelana przez G. (...) Bank na podstawie umowy z dnia 1 kwietnia 2014 r. i pomimo wezwania do zapłaty wystosowanego do pozwanego nadal pozostaje on bierny. Dnia 19 października 2015 r. Referendarz Sądowy wydał w tutejszym Sądzie nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym zgodnie z żądaniem pozwu. W ustawowym terminie pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości. W uzasadnieniu sprzeciwu podniesiono, że strona powodowa w żaden sposób nie wykazała, że w rzeczywistości nabyła wierzytelność, przedstawiając jedynie fragmentarycznie umowę cesji oraz wyciąg z ksiąg rachunkowych powoda nie mogący stanowić dowodu na istnienie dochodzonej wierzytelności. Podniesiony został również zarzut przedawnienia, albowiem umowa bankowa zawarta została w 2009 r. Wskazano również, że wątpliwości budzi wyliczenie kwoty roszczenia głównego oraz kwota odsetek. W piśmie procesowym powoda z dnia 24 listopada 2015 r. powód potrzymał swoje stanowisko w sprawie, zaprzeczył wszelkim twierdzeniom pozwanego i przedłożył dokumenty potwierdzające jej stanowisko. W piśmie procesowym pozwanego z dnia 3 grudnia 2015 r. pozwany ustosunkował się do pisma powoda podtrzymując podniesiony w sprzeciwie zarzut przedawnienia roszczenia zgodnie z terminem przewidzianym dla przedsiębiorców określonym w art. 118 k.c. Sąd ustalił, co następuje: Dnia 27 lutego 2009r. pozwany zawarł z (...) Bank S.A. (obecnie (...) Bank S.A. ) umowę pożyczki gotówkowej. Na jej podstawie otrzymał do dyspozycji kwotę 3.846,65 zł, zobowiązując się do jej spłaty w 24 ratach. Okoliczność bezsporna oraz dowód: - wniosek o udzielenie prostej pożyczki gotówkowej nr (...) z dnia 27.02.2009r.- k. 45 akt - umowa prostej pożyczki gotówkowej nr (...) / z dnia 27.02.2009 r.- k. 46-49 akt Pozwany nie wywiązał się z ciążącego na nim zobowiązania, co spowodowało, że bank wystawił w dniu 22 marca 2010 r. bankowy tytuł egzekucyjny, a Sąd Rejonowy w Toruniu postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2010 r. nadał bankowemu tytułowi egzekucyjnemu klauzulę wykonalności. Okoliczność bezsporna oraz dowód: - bankowy tytuł egzekucyjny nr (...) z dnia 22.03.2010 r. – k. 50 akt - postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu Wydział I Cywilny z 15 kwietnia 2010 r. w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu – akta I Co 2462/10 Dnia 26 lipca 2010 r. wierzyciel pierwotny (...) Bank S.A. złożył wniosek egzekucyjny, którego podstawą był wydany wcześniej bankowy tytuł egzekucyjny. Postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte 9 sierpnia 2010 r. przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Wrocławia-Krzyków B. B. . Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2010 r. komornik ten postanowił o przekazaniu sprawy według właściwości do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Toruniu R. C. . Okoliczność bezsporna oraz dowód: - wniosek egzekucyjny– k. 1 akt komorniczych - zawiadomienie o wszczęciu egzekucji – k. 3 akt komorniczych - postanowienie z dnia 31 grudnia 2010 r.- k. 19 akt komorniczych W dniu 31 marca 2014 r. zawarła została umowa przelewu wierzytelności nr (...) pomiędzy (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w W. a Prokurą Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym (...) , na mocy której wierzytelność przysługująca w stosunku do dłużnika W. S. , została przelana na powoda. Okoliczność bezsporna oraz dowód: - umowa przelewu wierzytelności z dnia 31 marca 2014 r. – k. 56-79 akt Pismem z dnia 13 sierpnia 2014 r. wierzyciel pierwotny zawiadomił komornika, że wierzytelność stanowiąca przedmiot postępowania przysługująca w stosunku do dłużnika W. S. , została przelana na powoda oraz wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Okoliczność bezsporna oraz dowód: - pismo z dnia 13 sierpnia 2014 r. – k. 10 akt komorniczych Km 880/11 W dniu 29 sierpnia 2014 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Toruniu wydał w związku z wyżej wskazanym pismem wierzyciela pierwotnego, postanowienie o umorzeniu postępowania w trybie art. 825 pkt 1 k.p.c. Okoliczność bezsporna oraz dowód: - postanowienie z dnia 29 sierpnia 2014 r. – k.12 akt komorniczych Sąd zważył, co następuje: Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów załączonych do akt sprawy. Dokumentom tym Sąd w pełni dał wiarę, ponieważ układały się w logiczną całość, a ich prawdziwość nie była w żaden sposób kwestionowana przez strony. Bezspornym w sprawie było to, że pozwany zawarł dnia 27 lutego 2009 r. umowę bankową, na mocy której otrzymał określoną kwotę pieniężną od wierzyciela pierwotnego tj. G. (...) Bank , jednocześnie zobowiązując się do jej zwrotu w 24 ratach. Pozwany należności nie uregulował. Nie jest również podważane to, że w sprawie wydany został bankowy tytuł egzekucyjny, na podstawie którego wszczęta została egzekucja przeciwko W. S. , a następnie na wniosek samego wierzyciela z uwagi na przelew wierzytelności na rzecz powoda, zgodnie z art. 825 pkt 1 k.p.c. egzekucja ta została umorzona. Spornym w sprawie było to czy roszczenie dochodzone przez powoda uległo przedawnieniu czy też nie, a w szczególności czy umorzenie egzekucji na skutek cofnięcia wniosku egzekucyjnego przez wierzyciela pierwotnego spowodowało przerwanie biegu przedawnienia. Zgodnie z art. 118 k.c. , jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Strona powodowa zawarła umowę, której przedmiotem była wierzytelność przysługująca pierwotnie bankowi, a zatem związana z działalnością gospodarczą. W ocenie Sądu zarzut przedawnienia podniesiony przez pozwanego w sprzeciwie należy w całej mierze uznać za zasadny, albowiem zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2015 r. ( III CZP 103/14): „ Umorzenie postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela – banku, prowadzącego egzekucję na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego klauzulą wykonalności- niweczy skutki przerwy biegu przedawnienia spowodowane złożeniem wniosku o wszczęcie egzekucji ”. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że wierzytelność powstała w wyniku umowy kredytu z dnia 27.02.2009r., umowa została wypowiedziana, w dniu 23.03.2010r. wystawiony został Bankowy Tytuł Egzekucyjny, klauzula została mu nadana postanowieniem z dnia 15.04.2010r. a zatem najpóźniej od tego dnia zaczął biec termin przedawnienia roszczenia. W konsekwencji należy przyjąć, że upłynął on najpóźniej dnia 15.04.2013 r. Pozew w przedmiotowej sprawie został wniesiony w dniu 30.07.2015r., a więc po upływie terminu przedawnienia. Podkreślić należy, iż prowadzone postępowanie egzekucyjne nie spowodowało ostatecznie przerwy biegu przedawnienia. Postępowanie zostało wprawdzie wszczęte jeszcze w 2010 roku, a zostało umorzone w dniu 29.04.2014r., jednakże umorzenie nastąpiło na wniosek wierzyciela, a zatem zniweczone tym samym zostały skutki przerwy biegu przedawnienia spowodowane wnioskiem o wszczęcie egzekucji. Biorąc pod uwagę fakt, że roszczenie, z którym wystąpił powód uległo przedawnieniu, Sąd orzekł o oddaleniu powództwa zgodnie z art. 118 k.c. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 108 §2 k.p.c. w myśl zasady odpowiedzialności strony za wynik procesu, zasądzając od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1.217 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Na koszty procesu składało się: 1.200 zł tytułem zastępstwa procesowego oraz 17 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa.