Sad powszechny, II Ca 1064/15

Sygn. akt II Ca 1064/15 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2016 roku Sąd Okręgowy w Lublinie II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący Sędzia Sądu Okręgowego Dariusz Iskra (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia Sądu Okręgowego Anna Podolska-Kojtych Sędzia Sądu Okręgowego Anna Ścioch-Kozak Protokolant Sekretarz sądowy Emilia Trąbka po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2016 roku w Lublinie, na rozprawie sprawy z wniosku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w G. z udziałem Wojewódzkiego Szpitala (...) w B. , (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w L. i Przedsiębiorstwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w B. o zezwolenie na wypłacenie pieniędzy z depozytu sądowego na skutek apelacji Przedsiębiorstwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w B. od postanowienia Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z dnia 30 lipca 2015 roku, w sprawie I Ns 2442/14 postanawia: I. oddalić apelację; II. oddalić wniosek Przedsiębiorstwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w B. o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. Anna Podolska-Kojtych Dariusz Iskra Anna Ścioch-Kozak Sygn. akt II Ca 1064/15 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 30 lipca 2015 roku Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej postanowił: I. zezwolić (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w G. na wypłacenie z depozytu sądowego Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej kwoty 564215,62 zł, złożonej do tego depozytu przez Wojewódzki Szpital (...) w B. na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z dnia 19 września 2013 roku, wydanego w sprawie I Ns 7461/13; II. stwierdzić, że wnioskodawca i uczestnicy ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie (k. 107). W uzasadnieniu postanowienia Sąd Rejonowy przytoczył treść przepisu art. 693 14 k.p.c. i wskazał, że z akt sprawy o złożenie sumy pieniężnej do depozytu sądowego wynika, że warunkiem jej wypłaty jest wydanie orzeczenia sądu lub zawarcie ugody, których stronami byli pozostający w sporze przedsiębiorcy – obecny wnioskodawca i (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w L. . Treść orzeczenia lub ugody miała decydować o tym, który z nich legitymowany będzie do wydania mu kwoty 564215,62 zł. Sąd wskazał, że w aktach sprawy znajduje się „treść ugody”, która w § 2 ust. 2 i 3 regulowała wzajemne rozliczenia „między I. i B. ” w taki sposób, że kwota 564215,62 zł miała stanowić część należnej „ B. od I. ” zapłaty za wykonane prace. Ugoda ta miała wyczerpywać wzajemne roszczenia stron oraz to, że wypłata części tej kwoty stanowi wykonanie zobowiązania na rzecz (...) i zmniejszenie jego wierzytelności pieniężnej wobec (...) . Sąd wyjaśnił, że miał na uwadze okoliczność, że istnieje zajęcie komornicze w stosunku do kwoty złożonej do depozytu sądowego, jednak zezwolenie na wypłatę tej kwoty jest warunkiem zrealizowania zajęcia, a wydane orzeczenie nie niweczy skutku takiego zajęcia, przesądzając jedynie, który z podmiotów jest uprawniony do podjęcia przedmiotowej kwoty (k. 108-109). * Od postanowienia z dnia 30 lipca 2015 roku apelację wniósł uczestnik – Przedsiębiorstwo (...) Spółka Akcyjna w B. , wskazując, że zaskarża rozstrzygnięcie zawarte w punkcie I. Uczestnik zarzucił „naruszenie art. 896 § l k.p.c. w związku z art. 902 k.p.c. w zw. z art. 896 § 2 k.p.c. mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na wydaniu przedmiotowego depozytu de facto podmiotowi nieuprawnionemu, gdyż owa wierzytelność w toku sprawy niniejszej, na wniosek uczestnika ad. 3 została zajęta przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie Macieja Skowrońskiego w sprawie toczącej się pod sygn. akt KM (...) (obecnie postępowanie egzekucyjne zostało przekazane Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym Gdańsk-Północ w Gdańsku K. P. sygn. akt Km (...) ), stąd kwota wynikająca z w/w zajęcia winna być wydana organowi egzekucyjnemu, nie zaś wnioskodawcy”. Uczestnik wniósł o: „- zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zezwolenie na wypłacenie z depozytu sądowego Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej kwoty 564.215,62 zł, złożonej do tegoż depozytu przez Wojewódzki Szpital (...) w B. na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z dnia 19 września 2013 r. w sprawie sygn. akt I Ns 7461/13 Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym Gdańsk-Północ w Gdańsku Krzysztofowi Plucie prowadzącemu postępowanie egzekucyjne pod sygn. akt Km (...) , ewentualnie - zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zezwolenie (...) S.A. z siedzibą w G. na wypłacenie z depozytu sądowego Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej kwoty 564.215,62 zł złożonej do tegoż depozytu przez Wojewódzki Szpital (...) w B. na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z dnia 19 września 2013 r. w sprawie sygn. akt I Ns 7461/13, którą to kwotę wypłacić Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym Gdańsk-Północ w Gdańsku Krzysztofowi Plucie sygn. akt Km (...) zgodnie z dokonanym zajęciem”. Uczestnik wniósł również o zasądzenie od wnioskodawcy oraz pozostałych uczestników na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego za obie instancje. * Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja uczestnika jest bezzasadna i w związku z tym podlega oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Na wstępie należy wskazać, że Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w sprawie i Sąd Okręgowy, jako sąd odwoławczy, te ustalenia w całości podziela. Ustalenia te należy jedynie uzupełnić o uwagę, że określenia (...) , (...) , (...) nie stanowią pełnego oznaczenia brzmienia firmy podmiotów, których dotyczą. Są to jedynie określenia skrótowe. Dodatkowo należy wskazać, że przepis art. 316 § 1 zd. 1 k.p.c. stanowi, że po zamknięciu rozprawy sąd wydaje wyrok, biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Powołany przepis ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu apelacyjnym ( art. 391 § 1 k.p.c. ) oraz w postępowaniu nieprocesowym ( art. 13 § 2 k.p.c. ). Przytoczenie wskazanych przepisów jest potrzebne w rozpoznawanej sprawie, gdyż po wydaniu przez Sąd pierwszej instancji postanowienia z dnia 30 lipca 2015 roku nastąpiła specyficzna zmiana okoliczności faktycznych. W dniu 13 listopada 2015 roku Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej wydał bowiem postanowienie, którym postanowił uzupełnić postanowienie tego Sądu z dnia 30 lipca 2015 roku w przedmiocie zezwolenia na wypłacenie z depozytu sądowego Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej kwoty 564215,62 zł, złożonej do tego depozytu przez Wojewódzki Szpital (...) w B. na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z dnia 19 września 2013 roku, w sprawie sygn. I Ns 7461/13, i orzekł, że kwotę 564215,62 zł należy wypłacić Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym Gdańsk-Północ w Gdańsku Krzysztofowi Plucie, zajmującemu wierzytelność do wymienionej kwoty w sprawie Km (...) (k. 160-162). Postanowienie z dnia 13 listopada 2015 roku nie zostało zaskarżone przez wnioskodawcę i uczestników postępowania i uprawomocniło się. Pomijając w tym miejscu kwestię czy możliwe było wydanie postanowienia uzupełniającego na wniosek złożony przez Przedsiębiorstwo (...) Spółkę Akcyjną z siedzibą w B. , czy też zamierzony we wniosku o uzupełnienie postanowienia skutek prawny uczestnik mógł osiągnąć jedynie w drodze zaskarżenia apelacją postanowienia z dnia 30 lipca 2015 roku, należy wskazać, że Sąd Okręgowy jest związany postanowieniem Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z dnia 13 listopada 2015 roku. Zgodnie bowiem z art. 365 § 1 k.p.c. , orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Przepis art. 902 k.p.c. , dotyczący egzekucji z innych wierzytelności niż wierzytelności z wynagrodzenia za pracę i wierzytelności z rachunków bankowych stanowi, że do skutków zajęcia stosuje się odpowiednio art. 885, 887 i 888, a do skutków niezastosowania się do wezwań komornika oraz do obowiązków wynikających z zajęcia – art. 886 . Z powołanego przepisu wynika zatem, że w przypadku zajęcia innej wierzytelności niż wierzytelność z wynagrodzenia za pracę i wierzytelność z rachunku bankowego odpowiednie zastosowanie ma również przepis art. 887 § 1 k.p.c. Przepis ten stanowi, że z mocy samego zajęcia wierzyciel może wykonywać wszelkie prawa i roszczenia dłużnika. Na żądanie wierzyciela komornik wydaje mu odpowiednie zaświadczenie. Zajęcie wierzytelności przez komornika nie oznacza, że wierzyciel egzekwujący wstępuje we wszelkie prawa i roszczenia swojego dłużnika, a wierzyciela zajętej wierzytelności, lecz oznacza, że może jedynie wykonywać te prawa i roszczenia. Prawa wierzyciela zajętej wierzytelności doznają natomiast ograniczeń wynikających z przepisów Kodeksu postępowania cywilnego . W szczególności wierzycielowi temu nie wolno mu odbierać żadnego świadczenia ani rozporządzać zajętą wierzytelnością i ustanowionym dla niej zabezpieczeniem ( art. 896 § 1 k.p.c. ). W przypadku, w którym świadczenie wynikające z zajętej wierzytelności złożone zostało przed zajęciem do depozytu sądowego, wierzyciel zajętej wierzytelności jest legitymowany do wystąpienia do sądu z wnioskiem o wydanie depozytu, tyle, że sąd rozpoznający wniosek nie może nakazać wydania depozytu (świadczenia) do rąk tego wierzyciela, lecz wyłącznie do rąk komornika, który dokonał zajęcia wierzytelności w interesie wierzyciela egzekwującego. W rozpoznawanej sprawie wskazany wyżej skutek prawny osiągnięty został przez wydanie przez Sąd Rejonowy postanowienia z dnia 13 listopada 2015 roku, które stało się prawomocne. Nie zachodzą zatem podstawy faktyczne do uwzględnienia apelacji wierzyciela egzekwującego od postanowienia Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z dnia 30 lipca 2015 roku. W związku z powyższym należało oddalić apelację. * Na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy postanowił oddalić wniosek Przedsiębiorstwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w B. o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. W związku z tym, że apelacja tego uczestnika została oddalona w całości, nie może on domagać się zwrotu kosztów od innych osób uczestniczących w postępowaniu sądowym w rozpoznawanej sprawie. Wnioskodawca, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, nie złożył Sądowi Okręgowemu spisu kosztów, ani też nie zgłosił wniosku o przyznanie kosztów według norm przepisanych. Roszczenie wnioskodawcy o zwrot kosztów postępowania odwoławczego wygasło zatem na podstawie art. 109 § 1 zd. 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Uczestnicy działający bez pełnomocników nie ponieśli w postępowaniu odwoławczym żadnych kosztów, które z urzędu podlegałyby zasądzeniu na ich rzecz. * Z tych wszystkich względów i na podstawie powołanych wyżej przepisów Sąd Okręgowy orzekł jak w postanowieniu. Anna Podolska-Kojtych Dariusz Iskra Anna Ścioch-Kozak