Sad powszechny, II K 173/16

(1)syna A. i E. zd. Z. ur. (...) w P. (...) oskarżonego o to, że: w dniu 07 lutego 2016r. w miejscowości W. (...) woj. (...) przy ul. (...) na parkingu dyskoteki P. w zaparkowanym pojeździe marki D. (...) nr rej. (...) , działając wbrew przepisom Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii posiadał w pięciu torebkach foliowych z zapięciem strunowym substancję psychotropową w postaci (...) o wadze łącznej 2,33 grama netto, tj. o czyn z art. 62 ust. 1 Ustawy z 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka: 1. oskarżonego B. K.

(1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 62 ust 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 37 a kk wymierza mu karę 150 ( stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych; ;

1. na podstawie art. 70 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa i zarządza zniszczenie dowodu rzeczowego w postaci pięciu sztuk torebek foliowych wraz z zawartością szczegółowo opisanych na k.19 zbioru A sprawy pod pozycją I;
2. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet kary grzywny zalicza oskarżonemu zatrzymanie w sprawie w dniu 7.02.2016 r. uznając, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równy dwóm dziennym stawkom grzywny;
3. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 800 (osiemset) złotych tytułem częściowego zwrotu wydatków, zwalniając go od opłaty. UZASADNIENIE W dniu 7 lutego 2016r. w godzinach wieczornych, B. K.

(1)przebywał w dyskotece w W. (...) . Był tam z kolegami – M. M.

(1)oraz P. P.

(1). Mężczyźni opuścili teren dyskoteki i udali się na parking, do samochodu B. K.

(1). Oskarżony na chwilę odszedł od auta, ale zaraz wrócił. Gdy mężczyźni usiedli w aucie, po chwili podeszli do niego funkcjonariusze Policji. Przy B. K.

(1)ujawnili pięć torebek z zapięciem strunowym z zawartością białego proszku, którym okazał się być (...) w łącznej ilości 2,33 g. Oskarżony powiedział funkcjonariuszom, że znalazł ujawnione torebki przy płocie. (dowód: częściowo wyjaśnienia B. K. k. 30v-31 zbioru A, k. 25v, zeznania M. M. k. 8v zbioru C oraz k. 26, zeznania P. P. k. 10v zbioru C oraz 26v, opinia k. 23-25 zbioru A, protokół użycia testera k. 2 zbioru A, protokół przeszukania osoby k. 3-4 zbioru A, notatka urzędowa k. 1 zbioru A) B. K.

(1)ma 20 lat, wykształcenie gimnazjalne, jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu. Pracuje i osiąga dochód 1800 zł. Był karany przez Sąd Rejonowy w P. (...) w sprawie II K 383/15 w 2015r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania za przestępstwo z art. 207 § 1 k.k. Kurator złożył wniosek o zarządzenie wykonania kary wobec nieporozumień między oskarżonym a matką oraz niepodjęcia leczenia odwykowego. (dowód: oświadczenie oskarżonego k. 25v, karta karna k. 34, wywiad k. 15-17) Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Podał, że w dniach 6/7 lutego 2016r. był w dyskotece P. , pojechał samochodem matki D. (...) , na miejscu spotkał znajomych. Po północy z M. M. i P. P. wyszli się przewietrzyć do samochodu oskarżonego. Koledzy wsiedli do auta, a on poszedł w krzaki załatwić potrzebę fizjologiczną. W krzakach dostrzegł leżącą torebkę, a w niej kilka innych, schował to do kieszeni. Wrócił do pojazdu, po chwili podjechała Policja. Na widok funkcjonariuszy oskarżony wystraszył się i chciał wyrzucić te torebki, ale zobaczył to policjant. Oskarżony dobrowolnie wydał pozostałe torebki. (dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 30v-31 zbioru A) Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala przyjąć, iż oskarżony popełnił przypisany mu czyn. Wyjaśnienia oskarżonego w przeważającej części zasługują na wiarę. Nie ulega wątpliwości, że policjanci ujawnili przy nim torebki z substancją, której posiadanie jest zabronione. Sąd nie dał wiary oskarżonemu, że torebki znalazł chwilę wcześniej, załatwiając potrzebę fizjologiczną. Mało prawdopodobne jest, że oskarżony w ciemności, w krzakach, dostrzegłby leżące tam torebki foliowe. Sąd w całości podzielił zeznania świadków – kolegów oskarżonego – którzy potwierdzają okoliczności, w jakich doszło do ujawnienia narkotyków przy B. K.

(1). Potwierdzają, że na chwilę przed przybyciem Policji, oskarżony gdzieś się oddalił, co potwierdzaj wersję B. K. , że poszedł za potrzebą. Podstawę ustaleń stanowił też pozostały materiał o charakterze rzeczowym (dokumenty), w tym opinia biegłego. Sąd uznał, że oskarżony wypełnił zarówno podmiotowe jak i przedmiotowe znamiona przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Posiadał bowiem przy sobie substancję zakazaną przez ową ustawę. Oskarżony jest winny popełnienia zarzucanego mu czynu, bowiem postąpił w sposób sprzeczny z prawem, pomimo tego, iż powinien i mógł zachować się zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym, nie zachodzi także żadna z okoliczności wyłączających winę, czy bezprawność. W ocenie Sądu, wnioskowana przez oskarżyciela publicznego kara w postaci kary bezwzględnej pozbawienia wolności, jawi się, jako rażąco surowa. Sąd postanowił skorzystać z możliwości, jaką daje przepis art. 37a k.k. i wymierzyć oskarżonemu karę grzywny. Nie ulega wątpliwości, że oskarżony został skazany na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania za przestępstwo z art. 207 § 1 k.k. , wobec czego, w niniejszej sprawie, w razie wymierzenia kary pozbawienia wolności, nie byłoby możliwe warunkowe zawieszenie jej wykonania ( art. 69 § 1 k.k. ). Sądowi z urzędu wiadomo, że w sprawie II K 383/15 toczyło się postępowanie w przedmiocie zarządzenia wykonania kary, jednak wniosek kuratora nie został uwzględniony, wobec stanowiska matki oskarżonego, która wyraziła pogląd, że syn powinien podjąć leczenie w poradni psychologicznej, bo awantury w domu są wynikiem problemów emocjonalnych, jakie ma B. K.

(1). Matka wyraziła wolę przystąpienia do terapii razem z synem. Sąd w niniejszym składzie prowadzi też postępowanie wykonawcze wobec oskarżonego w sprawie II K 383/15 i dostrzega, że działania podejmowane przez oskarżonego, są w dużej części powodowane właśnie nieradzeniem sobie przez niego z określonymi emocjami. Nie ulega wątpliwości, że w sprawie niniejszej oskarżony postąpił sprzecznie z prawem, posiadał przy sobie środki odurzające. Jednak w ocenie Sądu, bezwzględna kara pozbawienia wolności byłaby niewspółmiernie surowa, zważywszy na ilość ujawnionych substancji (2,33 grama), wiek oskarżonego, fakt, że przestępstwo z art. 62 ust. 1 Ustawy jest zupełnie innego rodzaju niż to, za które B. K.

(1)został skazany w sprawie II K 383/15. Owe okoliczności w powiązaniu z „względami wychowawczymi”, o których mowa w art. 54 § 1 k.k. uzasadniają, w ocenie Sądu, wymierzenie jedynie kary grzywny w ilości 150 stawek dziennych. B. K.

(1)nie jawi się, jako sprawca, którego trzeba izolować, jako osoba wysoce zdemoralizowana. Osadzenie oskarżonego w zakładzie karnym mogłoby przynieść zupełnie odwrotny skutek do zamierzonego. Nie może też ujść uwagi okoliczność, że oskarżony pracuje, uczy się. Na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeczono przepadek ujawnionych substancji. Na poczet grzywny zaliczono zatrzymanie w sprawie. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił oskarżonego częściowo od obowiązku ponoszenia kosztów procesu, mając na względzie wysokość orzeczonej grzywny oraz niewielki dochód uzyskiwany przez B. K.

(1).