Sad powszechny, IV U 1120/15

(1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 4 listopada 2015 roku nr (...) w sprawie K. R.

(1)przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o świadczenie przedemerytalne zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującemu się K. R.

(1)prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 6 października 2015 roku. Sygn. akt IV U 1120/15 UZASADNIENIE wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 25 maja 2016 r. Decyzją z dnia 4 listopada 2015 r., nr (...) -SER- (...) , Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. , na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 170 ze zm.), odmówił K. R.

(1)przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu, powołując się na przepisy art. 2 ust. 1 pkt 5 i art. 2 ust. 3 ustawy wskazał, że wnioskodawcy nie przysługuje prawo do świadczenia przedemerytalnego, ponieważ w jego przypadku rozwiązanie stosunku pracy nie nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy . Odwołanie od tej decyzji wniósł K. R.

(1), domagając się jej zmiany i przyznania mu prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu odwołujący podniósł, że spełnia wszystkie przesłanki konieczne do przyznania mu prawa do świadczenia przedemerytalnego. Jak wskazał, Konsorcjum (...) składa się z trzech firm: (...) , (...) i (...) . Podał, że do firmy (...) został przyjęty w dniu 1 czerwca 2009 r. na stanowisko pracownika drogowego, najpierw na okres próbny, a następnie na czas określony do dnia 31 sierpnia 2011 r. Potem, całą brygadę cieśli przeniesiono do firmy (...) . Odwołujący podniósł, że w tej Spółce najpierw zawarto z nim umowę o pracę na okres próbny od dnia 1 września 2011 r., a następnie mowę o pracę na czas określony do dnia 31 grudnia 2015 r. Jak wskazał, pod koniec 2014 r. brygada kładąca asfalt została zwolniona. Na początku zaś marca 2015 r. na szkoleniu BHP w T. został wezwany do biura, gdzie wręczono mu wypowiedzenie umowy o pracę z dniem 21 marca 2015 r. tłumacząc, że powodem zwolnienia jest brak frątu pracy i konieczność redukcji ilości zatrudnionych. Odwołujący zauważył, że w wyniku zmian zredukowano jeden samochód i zwolniono dwie osoby, w tym jego. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu podał, że ze zgromadzonej w sprawie dokumentacji wynika, iż rozwiązanie umowy o pracę łączącej odwołującego z jego ostatnim pracodawcą- (...) Spółka z o.o. z siedzibą w K. nie nastąpiło z przyczyn dotyczących pracodawcy. W treści wystawionego odwołującemu w dniu 23 marca 2015 r. świadectwa pracy podano bowiem, że łączący go z tą Spółką stosunek pracy ustał w wyniku rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę na podstawie art. 30 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy . Z informacji zaś uzyskanej od pracodawcy wynika, że wypowiedzenie umowy o pracę odwołującemu nastąpiło z jego winy. Bezsporne w niniejszej sprawie było, że odwołujący K. R.

(1), urodzony (...) r., w dniu 5 października 2015 r. wystąpił do organu rentowego z wnioskiem o przyznanie mu świadczenia przedemerytalnego. Odwołujący do dnia rozwiązania stosunku pracy, tj. do 21 marca 2015 r., wykazał okres uprawniający do emerytury wynoszący 40 lat, 3 miesięcy i 2 dni (25 lat, 10 miesięcy i 7 dni okresów składkowych, 5 miesięcy i 27 dni okresów nieskładkowych oraz 13 lat, 10 miesięcy i 28 dni okresów uzupełniających). Od 1 kwietnia 2015 r. przez okres 180 dni, tj. do 27 września 2015 r., odwołujący pobierał zasiłek dla bezrobotnych. W dniu złożenia wniosku o przyznanie świadczenia przedemerytalnego nadal był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w T. jako osoba bezrobotna. Wniosek z dnia 5 października 2014 r. o przyznanie świadczenia przedemerytalnego odwołujący złożył w organie rentowym w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez Powiatowy Urząd Pracy zaświadczenia potwierdzającego okres pobierania przez niego zasiłku dla bezrobotnych, co miało miejsce tego samego dnia, tj. 5 października 2015 r. Zaskarżoną decyzją z dnia 4 listopada 2015 r. ZUS Oddział w T. odmówił wnioskodawcy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego, ponieważ w jego przypadku rozwiązanie stosunku pracy nie nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy . (okoliczności bezsporne) Sąd ustalił ponadto następujący stan faktyczny sprawy: Odwołujący K. R.

(1)od 1 czerwca 2009 r. do 31 sierpnia 2011 r. był zatrudniony w (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. w pełnym wymiarze godzin na stanowisku robotnika drogowego. Łączący go z pracodawcą stosunek pracy ustał w wyniku rozwiązania umowy o pracę z upływem czasu, na jaki została zawarta ( art. 30 § 1 pkt 4 k.p. ). W tym okresie, od 26 maja 2010 r. do 28 maja 2010 r. odwołujący korzystał z urlopu bezpłatnego. Od 1 września 2011 r. do 21 marca 2015 r. ubezpieczony pracował zaś w (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. w tym samym wymiarze godzin i na takim samym stanowisku co uprzednio. Odwołujący zawierał umowy o pracę z (...) Sp. z o.o. w K. . Najpierw, podpisał ze Spółką umowę o pracę na okres próbny od 1 września 2011 r. do 30 listopada 2011 r., a następnie dwie umowy o pracę na czas określony, pierwszą na okres od 1 grudnia 2011 r. do 31 grudnia 2012 r. i drugą na okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2015 r. Łączący go z (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. stosunek ustał w wyniku rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę. Oświadczenie o rozwiązaniu z odwołującym umowy o pracę zawartej w dniu 31 grudnia 2012 r. na czas określony od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2015 r. z zachowaniem dwutygodniowego okresu wypowiedzenia, który upłynął w dniu 21 marca 2015 r., złożył odwołującemu (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. . dowód: - świadectwo pracy z dnia 01.09.2011 r.- k. 16 cz. II akt ZUS, - częściowo świadectwo pracy z dnia 23.03.2015 r.- k. 17 cz. II akt ZUS, - dokumenty zgromadzone w aktach osobowych: umowy o pracę z dnia 01.09.2011 r., 01.12.2011 r. i 31.12.2012 r.- k. 12, - zeznania świadka P. K. - 00:03:42-00:07:35, W okresie zatrudnienia w Spółce (...) odwołujący, będąc robotnikiem drogowym, podlegał majstrowi, kierownikowi robót i kierownikowi budowy P. K. , który od 2009 r. zatrudniony był w (...) Sp. z o.o. z siedzibą w mieście W. . Kierownik budowy P. K. kierował pracą trzech brygad. W jednej brygadzie było jedenastu pracowników, w drugiej siedmiu, a w trzeciej czterech. Odwołujący należał do brygady pracowników drogowych składającej się z czterech osób. W tej brygadzie pracował przez okres około roku. Polecenia otrzymywał od majstra. Pracę świadczył w terenie na drogach. dowód: - zeznania świadka P. K. - 00:10:50, - zeznania odwołującego K. R.

(1)- 00:07:49-00:14:43, (...) Sp. z o.o. z siedzibą w mieście W. , w której od 2009 r. pracuje P. K. na stanowisku kierownika budowy i (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. , w której odwołujący ostatnio pracował, są spółkami zależnymi (...) Sp. z o.o. w P. . Spółka (...) zajmuje się produkcją mieszanek bitumicznych i w około 90% dostarczała je koncernowi (...) . Spółka (...) korzystała z usług pracowników Spółki (...) . K. S. jest prezesem zarządu firmy (...) Sp. z o.o., a S. S. jego zastępcą. Są to jednocześnie osoby reprezentujące (...) Sp. z o.o. W Polsce istnieje kilkadziesiąt spółek zależnych od firmy (...) . Spółka (...) wynajmuje od innych firm sprzęt i maszyny. Korzysta też z oferowanych przez inne firmy usług laboratoryjnych i usług polegających na świadczeniu pracy przez pracowników tych firm. dowód: - zeznania świadka P. K. - 00:28:14, 00:33:47, Spółka (...) , po zakończonym sezonie w 2014 r., nie miała kontraktów na dalsze prace drogowe. W okresie zimowym w tej firmie zwykle panuje przestój. Pracownicy wykorzystują zaległe urlopy i odbierają dni wolne za pracę w godzinach nadliczbowych. Trwa to do momentu pozyskania nowych kontraktów i rozpoczęcia prac na wiosnę. Okres wiosenny, w którym pozyskuje się zwykle kontrakty na dalszy czas był dla tej Spółki niekorzystny. W 2015 r. na wiosnę wszystkie przetargi, do których przystąpiła firma (...) kończyły się niepowodzeniem. Pozyskano tylko jeden niewielki kontrakt, w związku z czym zapadła odgórna decyzja dyrekcji o tym, że każda grupa robocza w terenie ma zredukować liczbę etatów. Informacja taka przekazana została osobom zajmującym stanowiska kierownicze, w tym P. K. pracującemu w T. . Po otrzymaniu polecenia dotyczącego redukcji etatów, kierownicy, inżynierowie i majstrowie dyskutowali na temat tego, kogo wybrać do zwolnienia. Na zebraniach wytypowani zostali do zwolnienia z pracy K. R.

(1)oraz B. N. , który pracował z odwołującym w tej samej brygadzie. Typując pracowników do zwolnienia z pracy kierowano się takimi kryteriami, jak przydatność do pracy, posiadanie odpowiednich kompetencji i uprawnień, czy łatwość nawiązania współpracy. Sprawdzano, kto i co potrafi zrobić, jakie można mu powierzyć zadania, jak się z nim współpracuje, a ponadto wzajemne relacje pracowników. Pomiędzy poszczególnymi osobami nie zachodziły istotne różnice. Informację o osobach wytypowanych do zwolnienia z pracy przekazano do dyrekcji we W. . To brak kontraktów spowodował, że firma (...) ograniczyła zatrudnienie i nie dotyczyło to tylko T. , ale całej dyrekcji. Odwołujący w tamtym czasie nie miał żadnych upomnień i nagan. W 2011 r. został co prawda wytypowany do zwolnienia z pracy, ale ostatecznie wycofano się z tej decyzji, ponieważ miał problemy kardiologiczne i poddany został zabiegowi, a po okresie zwolnienia lekarskiego, powrócił do pracy. Stosunek pracy rozwiązano wówczas z inną osobą. Pisemne oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę za wypowiedzeniem dla odwołującego i B. N. , podpisane przez K. S. i S. S. , zostały przysłane do biura w T. . dowód: - zeznania świadka P. K. - 00:12:18-00:28:14, 00:36:43-00:41:47, - zeznania świadka B. N. - 00:45:41, 00:49:03, - zeznania odwołującego K. R.

(1)- 00:07:49, 00:14:43, W dniu 6 marca 2015 r. przy ul. (...) w T. odbywało się szkolenie pracowników (...) Sp. z o.o. i (...) Sp. z o.o. z zakresu BHP. Tego dnia kierownik budowy P. K. wezwał odwołującego i B. N. do biura i wręczył im wypowiedzenia umów o pracę. Kierownik budowy oświadczył, że podjęta została decyzja o zredukowaniu liczby robotników drogowych z powodu braku pracy. Pół roku wcześniej odwołujący został wyróżniony ustnie za dobrą pracę. Pozostałe dwie osoby z brygady odwołującego i B. N. dołączyły do innej brygady robotników drogowych. Dopiero pod koniec maja 2015 r. firma (...) wygrała duży przetarg na kontrakt, realizowany w lipcu tego roku. Po redukcji etatów, dla (...) Sp. z o.o. nadal świadczy usługi siedmiu pracowników Spółki (...) . Gdyby nie ograniczenie zatrudnienia, odwołujący nie zostałby zwolniony z pracy. dowód: - zeznania świadka P. K. - 00:28:14-00:31:02, 00:36:43, - zeznania świadka B. N. - 00:45:41, - zeznania odwołującego K. R.

(1)- 00:04:48-00:07:49, 00:14:43-00:20:27, Do rozwiązania z odwołującym stosunku pracy doszło wskutek likwidacji jego stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych i produkcyjnych dotyczących pracodawcy. dowód: - zeznania świadka P. K. - 00:12:18-00:28:14, 00:36:43-00:41:47, - zeznania świadka B. N. - 00:45:41, 00:49:03, - zeznania odwołującego K. R.

(1)- 00:07:49, 00:14:43, Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów oraz zeznania świadków i odwołującego. Poza świadectwem pracy z dnia 23 marca 2015 r., które należało podzielić tylko częściowo, Sąd pozytywie ocenił dowody z dokumentów, których autentyczność oraz wiarygodność, jak również poprawność materialna i formalna nie budziły wątpliwości, zaś ich forma i treść formalna nie były kwestionowane przez strony postępowania. Brak było zatem jakichkolwiek podstaw, także takich, jakie należałoby uwzględnić z urzędu, aby dokumentom tym odmówić właściwego im znaczenia dowodowego. Odnośnie świadectwa pracy z dnia 23 marca 2015 r. wskazać trzeba, że sama treść świadectwa pracy nie stanowi dowodu tego, co zostało w nim odnotowane. Taki walor mają wyłącznie dokumenty urzędowe, do których w myśl stosowanego a contrario art. 244 § 1 k.p.c. nie zalicza się świadectwa pracy, skoro nie zostało sporządzone przez organy władzy publicznej ani inne organy państwowe. Świadectwo pracy wystawione przez pracodawcę jest dokumentem prywatnym, zawiera jedynie oświadczenie wiedzy i nie tworzy praw podmiotowych (por. wyrok SA w Katowicach z dnia 17 grudnia 2013 r., III AUa 690/13, Legalis nr 1024669, wyrok SA w Szczecinie z dnia 12 czerwca 2014 r., III AUa 1032/13, Legalis nr 1218993). W postanowieniu z dnia 9 lipca 2013 r., III UK 1/13 ( Legalis nr 787661) Sąd Najwyższy podniósł, że świadectwo pracy nie jest czynnością prawną, która może okazać się ważna lub nieważna, skuteczna lub nieskuteczna. Przepisy Kodeksu pracy ( art. 97, art. 99 ) nie przewidują nieważności świadectwa pracy. Świadectwo pracy ma charakter oświadczenia wiedzy, a takowe nie podlegają weryfikacji jako ważne, czy nieważne. Świadectwo pracy stanowi zatem dokument prywatny. Podlega ono ocenie wraz z innymi dowodami i nie zasługuje (bo nie ma po temu podstawy prawnej) na żadną uprzywilejowaną pozycję. To zatem, czy do rozwiązania z odwołującym stosunku pracy doszło z przyczyn dotyczących zakładu pracy, czy też w drodze wypowiedzenia dokonanego przez pracodawcę w zwykłym trybie, jak to wynika z treści świadectwa pracy z dnia 23 marca 2015 r., ustalał Sąd, który nie był związany treścią wymienionego wyżej dokumentu. W oparciu o przeprowadzone w sprawie dowody z zeznań świadków i odwołującego Sąd przyjął, że do rozwiązania stosunku pracy z ubezpieczonym doszło z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Nie podzielił zatem świadectwa pracy z dnia 23 marca 2015 r. w części odnoszącej się do przyczyny ustania stosunku pracy z odwołującym. Zeznania świadków P. K. i B. N. oraz słuchanego w charakterze strony K. R.

(1)Sąd uznał za wiarygodne w całości. Świadkowie i odwołujący wskazali w nich na okoliczności istotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia, dotyczące przyczyn, które spowodowały, że doszło do rozwiązania z ubezpieczonym stosunku pracy. Zeznania te zasługiwały na walor pełnej wiarygodności, gdyż wzajemnie ze sobą korespondowały, były wewnętrznie spójne, logiczne, a przy tym przekonujące w świetle zasad logiki i doświadczenia życiowego. Z zeznań tych wynika, że do rozwiązania z odwołującym stosunku pracy doszło z uwagi na redukcję dwóch etatów w grupie robotników drogowych świadczących pracę na rzecz Spółki (...) , a zatrudnionych w (...) Sp. z o.o. Pozostałe okoliczności sprawy Sąd uznał za bezsporne, gdyż nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony, zaś dokumenty przedstawione na ich stwierdzenie nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności. Sąd Okręgowy rozważył, co następuje: Odwołanie od zaskarżonej decyzji ZUS Oddział w T. z dnia 4 listopada 2015 r., w świetle ustalonego stanu faktycznego i obowiązujących przepisów prawa, zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 170 ze zm.), prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn. Jednocześnie, jak wynika z art. 2 ust. 3 tej ustawy, świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust. 1 po upływie co najmniej 180 dni pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki: 1) nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna; 2) w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych; 3) złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 180- dniowy okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych. W niniejszej sprawie bezsporne było, że odwołujący K. R.

(1)do dnia rozwiązania stosunku pracy wykazał okres uprawniający do emerytury wynoszący 40 lat, 3 miesięcy i 2 dni, tj. 25 lat, 10 miesięcy i 7 dni okresów składkowych, 5 miesięcy i 27 dni okresów nieskładkowych oraz 13 lat, 10 miesięcy i 28 dni okresów uzupełniających. Odwołujący spełnia również przesłanki wynikające z art. 2 ust. 3 ustawy, ponieważ od 1 kwietnia 2015 r. przez 180 dni, tj. do 27 września 2015 r., pobierał zasiłek dla bezrobotnych, a wniosek z dnia 5 października 2015 r. o przyznanie świadczenia przedemerytalnego złożył w organie rentowym w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez Powiatowy Urząd Pracy w T. zaświadczenia potwierdzającego okres pobierania przez niego zasiłku dla bezrobotnych, co miało miejsce w tym samym dniu, tj. 5 października 2015 r. Wiadomo przy tym, że w dniu złożenia wniosku o przyznanie świadczenia przedemerytalnego odwołujący nadal był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w T. jako osoba bezrobotna. Kwestią sporną w sprawie było ustalenie, czy do rozwiązania z odwołującym stosunku pracy doszło z przyczyn dotyczących zakładu pracy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy , czy jak twierdzi organ rentowy, wskutek wypowiedzenia dokonanego przez pracodawcę w zwykłym trybie. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wskazał bowiem, że w treści wystawionego odwołującemu w dniu 23 marca 2015 r. przez (...) Spółkę z o.o. z siedzibą w K. świadectwa pracy podano, iż łączący go z tym pracodawcą stosunek pracy ustał w wyniku rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę na podstawie art. 30 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy . Z informacji zaś uzyskanej od pracodawcy wynika, że wypowiedzenie umowy o pracę odwołującemu nastąpiło z jego winy. W rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 29 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2015 r. poz. 149 ze zm.), rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy to:

1. a)rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn niedotyczących pracowników, zgodnie z przepisami o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników lub zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.- Kodeks pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 1502 i 1662), w przypadku rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z tych przyczyn u pracodawcy zatrudniającego mniej niż 20 pracowników,
2. b)rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych,
3. c)wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w przypadku śmierci pracodawcy lub gdy odrębne przepisy przewidują wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w wyniku przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę i niezaproponowania przez tego pracodawcę nowych warunków pracy i płacy,
4. d)rozwiązanie stosunku pracy przez pracownika na podstawie art. 55 § 1 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.- Kodeks pracy z uwagi na ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków wobec pracownika. Z przeprowadzonego przez Sąd postępowania dowodowego w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że do rozwiązania z odwołującym stosunku pracy doszło z przyczyn dotyczących zakładu pracy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy . Jak bowiem ustalił Sąd, odwołujący pomimo, iż formalnie był zatrudniony w Spółce (...) , na co dzień świadczył pracę na rzecz (...) Sp. z o.o. Spółka (...) , gdzie pracował kierownik budowy P. K. , któremu podlegał odwołujący, korzystała z usług świadczonych przez pracowników (...) . Oba te podmioty były spółkami zależnymi (...) Sp. z o.o. w P. . Z korespondujących ze sobą zeznań świadków, w tym kierownika budowy, który wręczył odwołującemu pisemne oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę i samego ubezpieczonego w sposób nie budzący jakichkolwiek wątpliwości wynika, że Spółka (...) podjęła na wiosnę 2015 r. decyzję o redukcji etatów z uwagi na przestój w firmie spowodowany brakiem kontraktów. Świadek P. K. zeznał, że w 2015 r. na wiosnę wszystkie przetargi, do których przystąpiła firma (...) kończyły się niepowodzeniem. Pozyskano tylko jeden niewielki kontrakt, w związku z czym zapadła odgórna decyzja dyrekcji o redukcji etatów. Nie dotyczyło to tylko T. , ale całej dyrekcji. W wyniku wspólnych ustaleń kierowników, inżynierów i majstrów do zwolnienia z pracy wytypowano dwóch robotników drogowych Spółki (...) , tj. odwołującego i B. N. . Przy typowaniu do zwolnienia z pracy brano pod uwagę takie kryteria, jak przydatność do pracy, posiadanie odpowiednich kompetencji i uprawnień, czy łatwość nawiązania współpracy. Sprawdzano, kto i co potrafi zrobić, jakie można mu powierzyć zadania, jak się z nim współpracuje, a ponadto wzajemne relacje pracowników. Z zeznań świadków i odwołującego wyraźnie wynika, że gdyby nie redukcja etatów, nie doszłoby do rozwiązania stosunku pracy z ubezpieczonym. Jednocześnie wiadomo, że pozostałe dwie osoby z brygady odwołującego i B. N. dołączyły do innej brygady robotników drogowych, a firma (...) dopiero pod koniec maja 2015 r. wygrała duży przetarg na kontrakt, realizowany w lipcu tego roku. Likwidacji uległa zatem cała czteroosobowa brygada, w której odwołujący na co dzień świadczył pracę. Na tej podstawie stwierdzić trzeba, że do rozwiązania z odwołującym stosunku pracy doszło wskutek likwidacji jego stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych i produkcyjnych. Jest to przyczyna wymieniona w art. 2 ust. 1 pkt 29 pkt b ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Do rozwiązania z odwołującym stosunku pracy doszło więc z przyczyn dotyczących zakładu pracy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2015 r. poz. 149 ze zm.). Nie miał więc racji organ rentowy twierdząc, że wnioskodawca nie spełnia przesłanki z art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych . Mając to na uwadze, na podstawie powołanych przepisów prawa materialnego oraz art. 477

(14)§ 2 k.p.c. , Sąd zmienił zaskarżoną decyzję ZUS Oddział w T. z dnia 4 listopada 2015 r. w ten sposób, że przyznał odwołującemu K. R.

(1)prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 6 października 2015 r. W tej mierze miał na uwadze przepis art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych , zgodnie z którym prawo do tego świadczenia ustala się na wniosek osoby zainteresowanej, od następnego dnia po dniu złożenia wniosku wraz z dokumentami uzasadniającymi prawo do świadczenia przedemerytalnego, co w niniejszej sprawie miało miejsce w dniu 5 października 2015 r.