Sad powszechny, IV U 1331/14

Sygn. akt IV U 1331/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 października 2015r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jacek Witkowski Protokolant st. sekr. sądowy Marzena Mazurek po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. w Siedlcach na rozprawie odwołania W. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 12 listopada 2014 r. Nr (...)- (...) w sprawie W. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje W. P. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 01 listopada 2014 r. do 31 października 2015 r. Sygn. akt IV U 1331/14 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 12.11.2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonej W. P. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, albowiem Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 3.11.2014 r. nie stwierdziła u niej niezdolności do pracy. Od decyzji tej odwołanie złożyła W. P. . Ubezpieczona wskazała m. in., iż jest pod stałą kontrolą onkologa. Stan jej zdrowia powoduje, iż W. P. nie jest zdolna do pracy, nawet przy lekkich pracach domowych (odwołanie k.1). W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wnosił o jego oddalenie, powołując się na argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji (odpowiedź na odwołanie k. 2-3). Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje: Ubezpieczona W. P. była ostatnio uprawniona do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy okresowo, do 31.10.2014 r. Podstawę powyższego stanowiła decyzja ZUS z dnia 15.11.2013 r. (decyzja k. 150 a. r.) W dniu 24.09.2014 r. ubezpieczona wystąpiła do ZUS z wnioskiem o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (wniosek k. 153 a. r.). Wobec powyższego, ubezpieczona została skierowana na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w dniu 13.10.2014 r. stwierdził, iż nie jest ona niezdolna do pracy (orzeczenie k. 6 a. l.). Na skutek złożonego sprzeciwu, W. P. została przebadana przez Komisję Lekarską ZUS (k. 9-10 a. l.). Organ ten rozpoznał u ubezpieczonej: raka dwuogniskowego piersi prawej (...) leczonego operacyjnie mastektomią prawostronną z uzupełniającą radio- i chemioterapią, bez cech wznowy i odległych przerzutów. Zdaniem Komisji Lekarskiej ZUS powyższe schorzenie nie powoduje niezdolności do pracy W. P. . Orzeczenie to stało się podstawą do wydania zaskarżonej decyzji odmawiającej ubezpieczonej przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (k. 159 a. r.). W toku postępowania odwoławczego Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego lekarza chirurga-onkologa. Biegła wymienionej specjalności rozpoznała u ubezpieczonej stan po radykalnej prawostronnej mastektomii w lipcu 2010 r. oraz standardowej chemioterapii i terapii celowanej H. (k. 8-9 a. s.). W ocenie biegłej, powyższe schorzenie skutkuje częściową niezdolnością do pracy ubezpieczonej do dnia 31.10.2016 r. Powyższe stanowisko zostało zmodyfikowane przez biegłą w sporządzonej opinii uzupełniającej, w której skrócono termin stwierdzonej niezdolności do pracy o rok, tj. wskazano, iż trwać ono będzie do 31.10.2015 r. (k. 20 a. s.). W. P. , ur. (...) , ostatnio wykonywała pracę kasjera biletowego (zaświadczenie k. 25 a. r.). Poprzednio była zatrudniona jako pracownik fizyczny m. in. na stanowisku szwacza-tapicera oraz operatora linii pakowania (świadectwa pracy k. 17-23 a. r.). W ocenie Sądu Okręgowego odwołanie ubezpieczonej jest uzasadnione. Zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci głównej oraz uzupełniającej opinii biegłej onkolog wskazuje jednoznacznie, iż ubezpieczona W. P. jest okresowo częściowo niezdolna do pracy. Ostatecznie, w opinii uzupełniającej biegła uznała, iż datą końcową powyższej niezdolności jest upływ pięciu lat od początku leczenia, tj. dzień 31.10.2015 r. W uzasadnieniu opinii głównej stwierdzono m. in., iż u ubezpieczonej wystąpił złośliwy nowotwór piersi, o czym świadczy występowanie receptora (...) 2, który wskazuje również na wysoką skłonność choroby do dawania przerzutów zarówno do węzłów chłonnych jak i odległych. W ocenie biegłej, W. P. wymaga nadal oszczędzającego trybu życia oraz okresowej kontroli onkologicznej. Z kolei w opinii uzupełniającej, sporządzonej na skutek zgłoszenia przez organ rentowy zastrzeżeń, biegła onkolog zwróciła uwagę m. in. na fakt, iż stosowanie programów wielolekowych powoduje występowanie u pacjentów rozległych skutków ubocznych. W przypadku W. P. , zaaplikowane leki, w tym H. , spowodowały uszkodzenie komórek szpiku kostnego, układu nerwowego, tkanego płuc, wątroby i mięśnia sercowego, a toksyczne działanie medykamentów oraz działania niepożądane utrzymywały się długo po zakończeniu ich podawania. Biegła wyjaśniła, iż naruszenie sprawności organizmu polega na ogólnym osłabieniu wydolności układów i narządów, zaś osłabienie sprawności układu odpornościowego przyśpiesza nawrót choroby, a kardiotoksyczność H. zwiększa ryzyko powikłań sercowych. Zdaniem onkolog, ubezpieczona wymaga dłuższego czasu na powrót do sił i pracy fizycznej. W ocenie Sądu, przywołane opinie są miarodajnym dowodem stanu zdrowia ubezpieczonej. Wydane zostały w oparciu o znajdujące się w aktach sprawy dokumenty medyczne, a także na podstawie przeprowadzonego przedmiotowego badania. Sporządzone opinie są jasne, logiczne oraz zostały w sposób należyty uzasadnione. Wskazane opinie dostatecznie wyjaśniły sporną na gruncie niniejszej sprawy okoliczność niezdolności do pracy ubezpieczonej. Dlatego też Sąd oddalił, z uwagi na treść przepisu art. 217 § 3 kpc , wniosek ZUS o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego chirurga-onkologa. Podkreślić przy tym należy, iż, jak wskazuje się w orzecznictwie, Sąd nie jest obowiązany do dopuszczenia dowodu z opinii kolejnych biegłych w każdym wypadku, gdy złożona opinia nie jest korzystna dla strony (wyrok SN z dnia 15.02.1974 r., II CR 817/73, Lex nr 7404) oraz, że żądanie ponowienia lub uzupełnienia dowodu z opinii biegłych jest bezpodstawne, jeżeli Sąd uzyskał od biegłych wiadomości specjalne niezbędne do merytorycznego i prawidłowego orzekania (wyrok SN z dnia 10.09.1999 r., II UKN 96/99, OSNAPUS 2000, nr 23, poz. 869). Nie budzi wątpliwości Sądu, mając na względzie stan zdrowia W. P. oraz rodzaj dotychczas wykonywanej przez nią pracy w charakterze fizycznym, iż ubezpieczona jest nadal, do 31.10.2015 r. częściowo niezdolna do pracy. Podkreślić również należy, że przy ocenie opinii biegłych lekarzy Sąd nie może zająć stanowiska odmiennego, niż wyrażone w tej opinii, na podstawie własnej oceny stanu faktycznego (wyrok SN z 13.10.1987 r., II URN 228/87, (...) ) Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że w świetle poczynionych ustaleń faktycznych należało, stosownie do treści art. 61 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.), przywrócić ubezpieczonej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. W. P. spełniła bowiem warunki określone w art. 12 ust. 1 i 3 w zw. z art. 57 ust. 1 tejże ustawy. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 kpc orzekł jak w sentencji wyroku.