Sad powszechny, IV Ua 27/15

Sygn. akt IV Ua 27/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 listopada 2015r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Elżbieta Wojtczuk Sędziowie : SSO Katarzyna Antoniak SSO Jerzy Zalasiński (spr.) Protokolant : st.sekr.sądowy Marta Żuk po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2015 r. w Siedlcach na rozprawie sprawy z wniosku J. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z udziałem zainteresowanej (...) Spółdzielni Pracy (...) w S. o prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy na skutek apelacji organu rentowego od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 20 maja 2015r. sygn. akt IV U 439/13 oddala apelację. Sygn. akt IV Ua 27/15 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 20 maja 2015r. Sąd Rejonowy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w S. uwzględnił odwołanie J. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 14 października 2013r. odmawiającej ubezpieczonej prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy i zasądził na jej rzecz kwotę 2816 zł za 4% uszczerbku na zdrowiu. Z ustaleń Sądu Rejonowego wynika, że ubezpieczona zatrudniona jako dziennikarz w (...) Spółdzielni Pracy (...) w S. w dniu 17.02.2011r. wracała z G. do zakładu pracy w S. kierując własnym samochodem osobowym marki (...) . Poruszała się z prędkością 30-40 km/h. Nawierzchnia drogi była oblodzona i śliska. Padał deszcz ze śniegiem. Około godziny 14.30 w miejscowości O. ubezpieczona „złapała” pobocze, wpadła w poślizg i zderzyła się z nadjeżdżającym z przeciwka samochodem osobowym marki (...) . W wyniku tego wypadku ubezpieczona doznała skręcenia kręgosłupa szyjnego co spowodowało długotrwały uszczerbek na zdrowiu w wysokości 4%. Mając na uwadze treść zeznań ubezpieczonej, świadka zdarzenia oraz wnioski opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego Sąd Rejonowy uznał, iż zdarzenie z 17.02.2011r. nie zostało wyłącznie spowodowane przez udowodnione naruszenie przez ubezpieczoną umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia. Na zaistnienie niniejszej kolizji drogowej złożyły się dwie przyczyny, tj. zachowanie samej ubezpieczonej w postaci naruszenia art. 19 ust. 1 ustawy z 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012r., poz. 1137) oraz trudne warunki drogowe. Sąd I instancji przywołał wyrok Sądu Najwyższego z 3.12.2013r. (II UK 169/13, LEX nr 1421810), który podzielił w całej rozciągłości. Ustalając wysokość uszczerbku na zdrowiu Sąd Rejonowy oparł się na treści opinii biegłych lekarzy, którą również podzielił. Od wyroku tego apelację złożył Zakład Ubezpieczeń Społecznych. W swojej apelacji pełnomocnik ZUS zarzucił naruszenie przepisu art. 233 par.1 kpc poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów oraz art. 21 ust.1 i 11 ust.1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych poprzez nie zastosowanie tego przepisu i uznanie, że zdarzenie w dniu 17.02.2011r. jakiemu uległa J. J. nie zostało wyłącznie spowodowane udowodnionym naruszeniem przez ubezpieczoną przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, a spowodowanym przez nią wskutek rażącego niedbalstwa. Podnosząc ten zarzut wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sadowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu apelacji organ rentowy podniósł, że rażące niedbalstwo ubezpieczonego polega na tym, że nie dostosowała prędkości jazdy do panujących warunków drogowych, za co została ukarana mandatem karnym w kwocie 200 zł. Ponadto organ rentowy zakwestionował opinię biegłych ustalającą uszczerbek na zdrowiu ubezpieczonej na 4%. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Apelacja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest niezasadna i jako taka na uwzględnienie nie zasługuje. Sąd Okręgowy w całej rozciągłości podziela ustalenia dokonane przez Sąd Rejonowy przyjmując je za własne. Sąd Rejonowy w Siedlcach dokonał wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego oceniając wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania zgodnie z art. 233 par.1 kpc . Sąd Rejonowy dokonał nieprawidłowej wykładni obowiązujących przepisów prawa, lecz nie miało to wpływu na prawidłowość wyroku. Zdaniem Sądu Okręgowego występowania niekorzystnych zjawisk atmosferycznych nie można utożsamiać ze współprzyczyną wypadku. W razie wystąpienia takich zjawisk kierowca ma obowiązek zachowania szczególnej ostrożności i dostosować prędkość pojazdu do panujących warunków na drodze. Warunki atmosferyczne, rodzaj nawierzchni, pora dnia i nocy są to zjawiska obiektywne, które kierującemu pojazdem są znane i do których powinien się dostosować. Natomiast współprzyczyną wypadku może być zachowanie się innego uczestnika ruchu drogowego, niespodziewana przeszkoda na jezdni, rozlana plama oleju, ubytek nawierzchni itp. W ocenie Sądu Okręgowego, zgodnie z opinią biegłego z zakresu ruchu drogowego, jedyną przyczyną wypadku była nieprawidłowa technika jazdy ubezpieczonej. Zachowania się ubezpieczonej nie można jednak zarzucić rażącego niedbalstwa. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 21 ust.1 ustawy z dnia 30 października 2002r.o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. Nr 199, poz.1673 ze zm.) jedną z przyczyn pozbawienia pracownika świadczeń jest okoliczność, gdy wyłączną przyczyną wypadków, o których mowa w art. 3 , było udowodnione naruszenie przez ubezpieczonego przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, spowodowane przez niego umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa. Ubezpieczona prowadziła pojazd z niewielką prędkością, a do zderzenia doszło na skutek poślizgu. Takie zachowanie ubezpieczonej można zakwalifikować co najwyżej w kategoriach lekkomyślności, a nie rażącego niedbalstwa. Odnośnie wysokości procentowego uszczerbku na zdrowiu ubezpieczonej Sąd Okręgowy w całej rozciągłości podziela stanowisko Sądu I instancji. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na mocy art. 385 kpc orzekł jak w wyroku.