Sad powszechny, I Ns 314/15

(1)i M. F. z udziałem M. J. i P. J.

(1), D. Ł. , W. C. , G. (...) o rozgraniczenie nieruchomości postanawia: I. Rozgraniczyć nieruchomość położoną w obrębie D. , gmina Z. , powiat (...) , woj. (...) , oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka numer (...) , będącej własnością na prawach wspólności ustawowej A. F.

(1)i M. F. , z nieruchomościami sąsiednimi położonymi w obrębie D. , gmina Z. , powiat (...) , woj. (...) , oznaczonymi w ewidencji gruntów numerami: - (...) stanowiącej własność na prawach wspólności ustawowej M. J. i P. J.

(1), dla której tutejszy Sąd prowadzi księgę wieczystą (...) , - (...) stanowiącej własność D. Ł. , - (...) stanowiącej własność W. C. , - (...) stanowiącej własność G. (...) , dla której to nieruchomości tutejszy Sąd prowadzi księgę wieczystą (...) - wzdłuż linii wyznaczonej punktami: (...) , które to punkty wykreślone zostały na mapie sytuacyjnej biegłego sądowego geodety J. T. z dnia 30.12.2015r. (k. 261) stanowiącej załącznik do opinii biegłego geodety J. T. (k. 257-260), a mapa ta (k. 261) wraz z opinią biegłego J. T. (k. 257-260) stanowią integralną część niniejszego orzeczenia. II. Nakazać ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa (Sąd Rejonowy w Zambrowie) od wnioskodawców solidarnie A. F.

(1)i M. F. kwotę 936,85 (dziewięćset trzydzieści sześć i 85/100 ) złotych oraz od uczestnika postępowania D. Ł. kwotę 936,84 (dziewięćset trzydzieści sześć i 84/100) złotych, uczestników postępowania solidarnie M. J. i P. J.

(1)kwotę 936,84 (dziewięćset trzydzieści sześć i 84/100) złotych i od uczestnika postępowania W. C. kwotę 936,84 (dziewięćset trzydzieści sześć i 84/100) złotych tytułem brakujących kosztów postępowania. III. Ustalić, że zainteresowani pozostałe koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie ponoszą we własnym zakresie. Sygn. akt I Ns 314/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 18.08.2015 r. Wójt Gm. Z. umorzył postępowanie rozgraniczeniowe pomiędzy działkami poł. w D. oznaczonymi numerami geodezyjnymi (...) z (...) , (...) , (...) i (...) , z uwagi na brak zgody na wskazany przez geodetę przebieg granicy i odmowę podpisania protokołu granicznego przez właścicieli działek (...) . Sprawa została przekazana Sądowi. A. i M. małż. F. wnosili o rozgraniczenie działki oznaczonej numerem geodez. (...) poł. w D. , stanowiącej ich własność z działkami położonymi w tej miejscowości, oznaczonymi numerami geodez. (...) stanowiącej własność M. i P. J.

(1), (...) stanowiącej własność D. Ł. , (...) stanowiącej własność W. C. i działki (...) - będącej własnością G. (...) , według granicy wynikającej z osnowy geodezyjnej z 1926 r. Uczestnicy M. i P. J.

(2)nie wyrazili zgody na wytoczony przebieg granicy, dokonany przez geodetę w toku postępowania administracyjnego i wnieśli o rozgraniczenie ich działki wg przebiegu posadowionego przez nich ogrodzenia. Uczestniczka D. Ł. zgadzała się na przebieg granicy oznaczony w postępowaniu administracyjnym, jednak odmówiła podpisania protokołu granicznego. Uczestnik W. C. w postępowaniu administracyjnym nie wyraził zgody na wytyczony przebieg granicy, dokonany przez geodetę i odmówił podpisania protokołu. Na etapie postępowania sądowego wskazywał na przebieg granicy wg wskazanej w postępowaniu administracyjnym. G. (...) wskazywała na przebieg granicy wg wskazanej w postępowaniu administracyjnym. Sąd ustalił i zważył co następuje: Na wniosek A. F.

(1)Urząd G. (...) wszczął postępowanie rozgraniczeniowe, dotyczące ustalenia granicy działki nr (...) z działkami (...) poł. w D. . Czynności na gruncie celem wytyczenie przebiegu granicy przeprowadził geodeta S. O. . Przy ustalaniu punktów granicznych geodeta brał pod uwagę: plan scaleniowy z 1932 r., operat z pomiaru uzupełniajacego gruntów z 1960 r., operat z podziału działki nr (...) z 1989 r., operat z podziału działki nr (...) z 2006 r., operat z rozgraniczenia działek nr (...) z 2013 r., operat z modernizacji ewidencji gruntów z 2008 r. Właścicielami działki (...) są A. i M. małż. F. . Działkę (poprzednio nr (...) ) nabyli na podstawie umowy przekazania własności i posiadania gospodarstwa z dn. 13.04.1981 r. Działka (...) stanowi własność M. i P. J.

(1). Działka (...) stanowi własność D. Ł. , a działka (...) jest własnością W. C. . Działka (...) stanowi drogę, będącą własnością G. (...) . Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o: opinię biegłego geodety J. T. (k. 257-265), dokumentację administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego (k. 3-198), oględziny (k. 235-237), kopię umowy przekazania z 1981r. (k. 386-388). Stosownie do art. 153 kc. jeżeli granice gruntów stały się sporne, a stanu prawnego nie można stwierdzić, ustala się granice wg ostatniego spokojnego stanu posiadania. Gdyby również takiego stanu nie można było stwierdzić sąd ustala granice z uwzględnieniem wszelkich okoliczności. Wymienione wyżej kryteria, a mianowicie „stan prawny” „ostatni stan spokojnego posiadania” i wszelkie okoliczności wyłączają się wzajemnie - dopóki więc możliwe jest ustalenie granic na podstawie pierwszego kryterium niedopuszczalne jest sięganie po dalsze. Niedopuszczalne jest dokonanie rozgraniczenia w oparciu o względy celowości, a z pominięciem stanu prawnego przedmiotu rozgraniczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 1974 r., sygn. akt III CRN 41/74, publ. OSP 1975/4/96 – LEX nr 1102429). W sprawie Sąd dokonał rozgraniczenia działek (...) z działkami (...) w oparciu o stan prawny. Stan prawny jest tu ustaleniem przestrzennego zakresu własności, przy czym uwzględnić należy także zasiedzenie przygranicznych pasów ziemi (orzecz. SN z 26.04.67r IIICR 424/66,OSNCP 14/67, poz.206). Stan prawny został ustalony na podstawie dokumentów geodezyjnych i granica odpowiadała przebiegowi granicy ewidencyjnej, mogącej być ustaloną na podstawie dokumentacji, przy czym strony nie wskazywały na zasiedzenie przygranicznych pasów ziemi. W świetle powyższego, w pierwszej kolejności sąd powinien ustalić granice pomiędzy sąsiadującymi ze sobą nieruchomościami w oparciu o aktualny stan prawny. W istocie polega to na ustaleniu, do jakiego miejsca na gruncie sięga prawo własności, przysługujące właścicielom gruntów sąsiadujących stosownie do ich tytułów własności. Tytułem takim może być w szczególności umowa zawarta w formie aktu notarialnego o zbyciu części nieruchomości, orzeczenie sądowe o zniesienie współwłasności, dział spadku lub zasiedzenie. Przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy w zakresie przebiegu granicy prawnej między rozgraniczanymi nieruchomościami Sąd oparł się przede wszystkim na opinii biegłego geodety J. T. (k. 257-265). W swojej opinii biegły ustalił, że analiza materiałów geodezyjnych i odnalezionych w terenie punktów osnowy scaleniowej oraz po wykonaniu obliczeń pomiarowych w terenie, wskazuje że granice ewidencyjne działki (...) w rozgraniczeniu administracyjnym zostały wyznaczone prawidłowo. Wskazał jednocześnie, że granice te wyznaczają punkty 407-408-176-260-258. Punkty te wykreślił na mapie sytuacyjnej, wskazują one na przestrzenny zakres własności odnośnie przedmiotowych działek względem siebie. Biegły w opinii odniósł się do podnoszonego przez A. F. dokumentu osnowy geodezyjnej z 1926 r., wskazując, że takiego nie znalazł. Nadto z opinii wynika, że grunty wsi, w której znajdują się przedmiotowe działki, były scalane w latach 1930-1934. Powyższej opinii, Sąd dał wiarę w całości. Jest ona rzetelna, pełna i nie budzi wątpliwości co do jej fachowości. Sporządzona został w oparciu o analizę dokumentów geodezyjnych, operatu ewidencji gruntów nieruchomości będących przedmiotem niniejszego postępowania i szczegółowe pomiary dokonane podczas oględzin. Opinia oparta na fachowej wiedzy i doświadczeniu biegłego, zasługuje na podzielenie w całości. Do opinii wniósł zarzuty A. F.

(1). Biegły w odpowiedzi na zarzuty wyjaśnił m.in., że mapa scaleniowa z 1926 r. nie istnieje, jednocześnie podtrzymał opinię w całości. Mając na uwadze opinię biegłego sądowego, w pełni zasadnym w ocenie Sądu jest ustalenie, że granica pomiędzy przedmiotowymi działkami przebiega wg punktów 407-408-176-260-258 naszkicowanych na mapie sytuacyjnej sporządzonej wraz z opinią przez biegłego J. T. . Tym samym jest to granica prawna pomiędzy wskazanymi we wniosku działkami. Zakres własności wyznaczają więc tu granice ewidencyjne, które można było ustalić w oparciu o wiarygodne dane geodezyjne, i w tych granicach została nabyta własność działki (...) . Nie miały tu znaczenia podnoszone przez uczestników J. koszty przeniesienia posadowionego przez nich ogrodzenia. Niedopuszczalne jest dokonywanie rozgraniczenia w oparciu o względy celowości z pominięciem, stanu prawnego przedmiotu rozgraniczenia (tak SN w orzecz. z dnia 22.04.1974r, sygn. III CRN 41/74). Z tych względów na mocy art. 153 kc należało rozgraniczyć działki gruntów nr (...) wzdłuż linii przechodzącej przez punkt 407-408-176-260-258 do 407, wytyczonej na mapie sytuacyjnej stanowiącej załącznik do opinii biegłego T. . Takie bowiem rozstrzygnięcie uwzględnia rzeczywisty przebieg granic, który można jednoznacznie ustalić na podstawie danych geodezyjnych. Dodać tu można, że ta granica nie odbiega od tej ustalonej w toku postępowania administracyjnego. O kosztach sądowych Sąd orzekł stosownie do treści art. 520 § 2 kpc . Sąd obciążył nieuiszczonymi dotychczas kosztami sądowymi zarówno wnioskodawców jak i uczestników, z wyjątkiem G. (...) , w częściach równych. Sąd brał tu pod uwagę, że strony – za wyjątkiem G. (...) – kwestionowały ustalenia z postępowania administracyjnego bądź to bezpośrednio nie wyrażając zgody na przebieg granicy, czy też odmawiając podpisania protokołu granicznego w postępowaniu administracyjnym, który to przebieg granicy jest zbieżny z ustalonym przez Sąd w niniejszej sprawie. Nieustalenie granicy w postępowaniu administracyjnym, pociągnęło za sobą powstanie kosztów w niniejszym postępowaniu. O poniesionych wydatkach przez wnioskodawców i uczestników Sąd orzekł na podstawie art. 520 § 1 kpc , bowiem nie było podstawy do obciążania nimi w całości lub części jednej ze stron lub do stosunkowego ich rozdzielenia, kiedy to każdy z uczestniczących był zainteresowany w równym stopniu ostatecznym ustaleniem granic.