Sad powszechny, IX Ka 258/15

IX Ka 258/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w Toruniu w Wydziale IX Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – S. S.O. Rafał Sadowski Sędziowie: S.O. Aleksandra Nowicka (spr.) S.O. Barbara Plewińska Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Maćkiewicz przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Toruniu Barbary Dryzner po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2015r. sprawy R. O. oskarżonego z art. 278§1 kk w zw. z art. 64§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 22 stycznia 2015 r., sygn. akt II K 1491/14 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną; II. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, a wydatkami obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt IX Ka 258/15 UZASADNIENIE R. O. został oskarżony o to, że: I. w dniu 01 sierpnia 2014 r. około godz. 01.00 w T. przy ul. (...) z niestrzeżonego parkingu podziemnego działając wspólnie i w porozumieniu z dwoma nieustalonymi współsprawcami dokonał zaboru w celu przywłaszczenia motocykla marki S. (...) o nr rej. (...) czym spowodował straty w kwocie 10.000 zł na szkodę R. K. przy czym zarzucanego czynu dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 25 listopada 2008 r. do 14 stycznia 2010 r. części kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 6 listopada 2007 r. w sprawie (...) za czyny z art. 291 § 1 kk , - tj. o czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk II. w dniu 01 sierpnia 2014 r. około godz. 01.00 w T. przy ul. (...) z niestrzeżonego parkingu podziemnego działając wspólnie i w porozumieniu z dwoma nieustalonymi współsprawcami dokonał zaboru w celu przywłaszczenia motocykla marki H. (...) o nr rej. (...) czym spowodował straty w kwocie 40.000 zł na szkodę S. K. przy czym zarzucanego czynu dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresie od 25 listopada 2008 r. do 14 stycznia 2010 r. części kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 6 listopada 2007 r. w sprawie (...) za czyny z art. 291 § 1 kk , - tj. o czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk Sąd Rejonowy w Toruniu wyrokiem z dnia 22 stycznia 2015 roku (sygn. akt II K 1491/ 14): I. oskarżonego R. O. uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych w akcie oskarżenia z tym ustaleniem, że stanowią jedno przestępstwo z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za to na podstawie art. 278 § 1 kk wymierzył karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 46 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci obowiązku naprawienia wyrządzonej szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych : 1) kwoty 1.200,82 zł (jeden tysiąc dwieście złotych i osiemdziesiąt dwa grosze) na rzecz R. K. , 2) kwoty 15.140 zł (piętnaście tysięcy sto czterdzieści) złotych na rzecz S. K. , III. zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżycieli posiłkowych S. K. i R. K. kwoty po 420 (czterysta dwadzieścia) złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego, IV. zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty a wydatkami poniesionymi od chwili wszczęcia postępowania obciąża Skarb Państwa . Od powyższego wyroku apelację wniósł oskarżony, zaskarżając powyższy wyrok w całości . Zarzucając mu obrazę prawa materialnego oraz procesowego, poprzez określenie wartości należnego odszkodowania na podstawie niewiarygodnych obliczeń oraz nie przeprowadzenie na potwierdzenie tych wyliczeń przedstawionych przez pokrzywdzonych - dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy w tej kwestii. W związku z powyższym wniósł on o uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Wnosząc ponadto o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy do obliczenia wartości szkody. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Sąd Okręgowy orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego wyroku, uznając apelację za oczywiście bezzasadną. Sąd odwoławczy nie podzielił poglądu skarżącego o dokonaniu przez Sąd Rejonowy obrazy prawa materialnego oraz prawa procesowego, które mogłyby mieć wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. Sąd Rejonowy postąpił prawidłowo zasądzając na podstawie art. 46 § 1 kk wobec oskarżonego środek karny w postaci obowiązku naprawienia wyrządzonej szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych R. K. kwoty 1.200,82 zł, a na rzecz S. K. kwoty 15.140 zł tytułem naprawienia wyrządzonej szkody. Uzasadniając powyższe słusznie, że obowiązkiem oskarżonego jest nie tylko zwrot skradzionych przedmiotów w stanie pierwotnym, ale i - w przypadku ich uszkodzenia w wyniku popełnionego przestępstwa - wyrównanie poprzez zapłatę kwot stanowiących wartość koniecznych napraw. W postępowaniu przed Sądem I instancji w/w kwoty zostały w sposób rzetelny i nie budzący wątpliwości wykazane przez pokrzywdzonych. Suma 15.140,00 zł na rzecz S. K. została udowodniona przedstawioną przez pokrzywdzonego profesjonalną wyceną szkody dotyczącą jego motocykla H. (...) , dokonaną przez dealera tego typu pojazdów w Polsce (k.180). Natomiast drugi pokrzywdzony - R. K. przedstawił rachunek za poczynione naprawy u autoryzowanego dealera S. , wynoszący 1.200,82 zł (k.181). Co istotne, podczas rozprawy głównej oskarżony w żaden sposób nie kwestionował przedstawionych powyżej wartości napraw i nie wnosił w związku z tym o sporządzenie opinii biegłego – rzeczoznawcy. Mając na uwadze powyższe okoliczności, czyli to że po pierwsze pokrzywdzeni wykazali podczas procesu stosowne dokumenty od specjalistów w dziedzinie naprawy takich maszyn potwierdzające owe należności, a po drugie brak wiarygodnie umotywowanego przez oskarżonego sprzeciwu wobec wysokości tych kwot, należało stwierdzić, że Sąd Rejonowy postąpił prawidłowo nie przeprowadzając dowodu z opinii biegłego, orzekając o wysokości odszkodowania jedynie w oparciu o dokumenty przedstawione przez oskarżycieli posiłkowych, z których okoliczność dotycząca wartości poczynionych szkód wynikała w sposób nie dający podstaw do zakwestionowania. Warto dodać, że takie postępowanie jest zgodne z orzecznictwem Sądu Najwyższego, z którego wywieść można, iż w wypadkach przewidzianych w art. 193 § 1 zasięga się opinii, a więc organ procesowy jest zobowiązany zawsze to uczynić (SN II KK 331/06, Prok. i Pr. 2007, nr 10, poz. 14; SN V KK 486/05, LEX nr 193090), o ile bez wiadomości specjalnych nie można się obyć, gdyż określona okoliczność nie wynika z innych dowodów (SN I KR 9/85, OSNPG 1986, nr 1, poz. 3). Poza tym, również w apelacji skarżący nie wykazał żadnych faktów, które mogłyby wzbudzić wątpliwości w przedmiocie żądanych tytułem naprawienia szkody kwot. Jedynie stwierdził on: „Sąd nie powołał rzeczoznawcy do obliczenia rzeczywistej szkody i wyznaczył mi odszkodowanie na podstawie niewiarygodnych obliczeń”, jednocześnie nie podając dlaczego uważa, iż wykazane wartości są zawyżone. W związku z czym, podobnie jak Sąd merita , Sąd Okręgowy nie powziął żadnych wątpliwości w tym zakresie, nie widząc także podstaw do przeprowadzenia wnioskowanego dowodu. Jak wynika z powyższego oraz analizy akt sprawy, Sąd Okręgowy nie dopatrzył się żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będących podstawą do uchylenia wyroku, dlatego zaskarżone orzeczenie w całości utrzymał w mocy. Na podstawie art. 634 kpk w zw. z art. 624 § 1 kpk Sąd II instancji zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, uwzględniając że uiszczenie ich byłoby dla niego zbyt uciążliwe z uwagi na sytuację osobistą i majątkową, przez co wydatkami poniesionymi w tym postępowaniu w całości obciążył Skarb Państwa.