Sad powszechny, IV Ka 264/16

(1)urodzonej w dniu (...) w T. , córki T. i J. z domu P. , oskarżonej o czyn z art. 57 § 1 k.k.s. na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków z dnia 23 listopada 2015 r. sygn. akt II W 76/14 I. na podstawie art. 17 § 1 pkt. 6 kpk w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. uchyla zaskarżony wyrok i toczące się przeciwko M. W.

(1)postępowanie karne umarza; II. zasądza od Skarbu Państwa (Kasa Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Krzyków) na rzecz adwokata M. G. kwotę 516,60 złotych (pięciuset szesnastu i 60 / 100 , w tym VAT), tytułem wynagrodzenia obrony oskarżonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. kosztami sądowymi w sprawie obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE M. W.

(1)- oskarżona została o to, że: I. będąc podatnikiem, w okresie od 20 września 2010 r. do 31 stycznia 2012 r., uporczywie nie wpłacała w ustawowym terminie, na rachunek Urzędu Skarbowego W. we W. , zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za miesiące od sierpnia do października 2010 r., styczeń, od kwietnia do czerwca 2011 r. oraz podatku wykazanego w zeznaniach rocznych (...) za lata 2010 i 2011 r. w łącznej kwocie 42.347,00 zł. tj. o czyn z art. 57 § 1 k.k.s. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Krzyków wyrokiem z dnia 23 listopada 2015 roku, sygn. akt II W 76/14: I. oskarżoną M. W.

(1)uznał za winną popełnienia zarzucanego jej czynu i za to na podstawie art. 57 § 1 k.k.s. wymierzył jej karę grzywny w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych, II. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokat M. G. kwotę 708,48 zł (siedemset osiem złotych i czterdzieści osiem groszy) brutto tytułem nieopłaconej obrony udzielonej oskarżonej z urzędu, III. na podstawie art. 113 § 1 k.k.s. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zwolnił oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych w całości i nie wymierzył jej opłaty. Apelację od powyższego wyroku w całości na korzyść oskarżonej wniosła jej obrońca. Orzeczeniu temu zarzuciła : I. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia , poprzez błędne przyjęcie, że oskarżona uporczywie nie wpłacała podatku w terminie, co doprowadziło do przyjęcia, iż jej zachowanie wyczerpało znamiona wykroczenia skarbowego określonego w art. 57 § 1 kks , podczas gdy w rzeczywistości oskarżona nie przewidywała możliwości spowodowania swoim zachowaniem uszczuplenia należności publicznoprawnej – w konsekwencji czego oskarżonej niezasadnie przypisano sprawstwo, II. rażącą niewspółmierność kary , albowiem w przedmiotowej sprawie zasadnym było orzeczenie grzywny w wymiarze 175,00 zł, a to z uwagi na niewielki stopień winy oskarżonej związany z zasadnością pociągnięcia do odpowiedzialności brata oskarżonej M. W.

(2)za czyn z art. 57 § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks oraz trudną sytuację rodzinną i majątkową oskarżonej, jej właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy tryb życia, uprzednią niekaralność, pozytywną prognozę kryminologiczną i motywację nie zasługującą jednoznacznie w całości na dezaprobatę. W konkluzji apelacji skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i uniewinnienie oskarżonej, a „niezależnie” o uchylenie orzeczenia z uwagi na przedawnienie karalności czynu zarzucanego oskarżonej i umorzenie postępowania karnego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Wniesiona apelacja jest o tyle zasadna, że doprowadziła do uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania w związku ze stwierdzeniem przedawnienia karalności czynu zarzuconego oskarżonej. W realiach przedmiotowej sprawy do obliczenia terminów przedawnienia mają wszak zastosowanie przepisy z art. 51 § 1 i 2 k.k.s. w zw. z art. 44 § 3 k.k.s. Analiza akt sprawy, argumentacji Sądu Rejonowego zawartej w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia oraz analiza zarzutów apelacyjnych prowadzi do jednoznacznego wniosku, że brak jest podstaw do podważenia trafności merytorycznego rozstrzygnięcia Sądu, co do ustaleń faktycznych w zakresie przypisania oskarżonej sprawstwa i winy, w odniesieniu do zarzuconego jej wykroczenia. Tym samym, brak jest podstaw do stwierdzenia, że orzeczenie wydane przez Sąd I instancji mogłoby na tym etapie postępowania ulec zmianie, albowiem przedstawiony materiał dowodowy zasadnie pozwalał na przypisanie oskarżonej uporczywości z tytułu nie wpłacania podatków. Niemniej jednak, w chwili obecnej dokonywanie oceny zasadności zarzutów wskazanych w treści apelacji pozostaje bezprzedmiotowe, z uwagi na zaistnienie ujemnej przesłanki procesowej określonej w przepisie art. 17§ 1 pkt 6 kpk . Przypomnieć bowiem należy, iż M. W.

(1)będąc podatnikiem, w okresie od 20 września 2010 r. do 31 stycznia 2012 r., uporczywie nie wpłacała w ustawowym terminie, na rachunek Urzędu Skarbowego W. we W. , zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za miesiące od sierpnia do października 2010 r., styczeń, od kwietnia do czerwca 2011 r. oraz podatku wykazanego w zeznaniach rocznych (...) za lata 2010 i 2011 r. w łącznej kwocie 42.347,00 zł. Zgodnie zaś z przepisem art. 51 kks karalność wykroczenia skarbowego ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok ( § 1 ). Natomiast, w sytuacji, gdy w w/w terminie wszczęto postępowanie przygotowawcze przeciwko sprawcy, karalność popełnionego przez niego wykroczenia skarbowego ustaje z upływem dwóch lat od zakończenia tego okresu ( §2 ). Czyn zarzucony M. W.

(1)naraził na uszczuplenie należności publicznoprawnej, a zatem zgodnie ze stosowanym odpowiednio do wykroczeń skarbowych przepisem art. 44 § 3 kks , bieg jego przedawnienia rozpoczął się z końcem roku, w którym upłynął termin płatności należności, a więc z końcem 2012 roku. W związku z powyższym termin przedawnienia karalności wykroczenia przypisanego M. W.

(1)upłynął w dniu 31 grudnia 2015r - w toku postępowania międzyinstancyjnego. Konsekwencją upływu w/w terminu była konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania przez Sąd Odwoławczy, w oparciu o stwierdzenie negatywnej przesłanki procesowej z art. 17§ 1 pkt 6 kpk w (zw. z art. 113§ 1 k.k. s). W związku z wydanym rozstrzygnięciem, Sąd Okręgowy zasądził przy tym od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. G. kwotę 516,60 złotych (pięciuset szesnastu i 60/100 w tym VAT), tytułem wynagrodzenia obrony oskarżonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym, a nadto kosztami sądowymi w sprawie obciążył Skarb Państwa. Podstawę normatywną takiego rozstrzygnięcia stanowią przepisy art. 634 kpk w zw. z art. 632 pkt 2 Kodeksu postępowania karnego .