Sad powszechny, IV U 1351/15

Sygn. akt IV U 1351/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 czerwca 2016r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Marta Żuk po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2016r. w Siedlcach na rozprawie odwołania C. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 9 listopada 2015 r. Nr (...) w sprawie C. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo C. P. do emerytury od 01 października 2015 roku. Sygn. akt IV U 1351/15 UZASADNIENIE Decyzją z 9 listopada 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. , działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił C. P. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Organ rentowy podniósł, że ubezpieczony udowodnił staż pracy w szczególnych warunkach z tytułu zatrudnienia w okresie od 29 października 1974r. do 17 listopada 1976r. oraz od 18 listopada 1976r. do 30 czerwca 1988r., co wynosi 13 lat, 8 miesięcy i 3 dni. Odwołanie od w/w decyzji złożył C. P. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że do okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach należy doliczyć okres jego pracy w Zakładach Radiowych im. (...) w okresie od 5 lipca 1988r. do 24 października 1997r. Powyższy pracodawca już nie istnieje, dlatego nie ma możliwości uzyskania stosownego świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych, jednakże jego pracę w szczególnych warunkach mogą potwierdzić świadkowie (odwołanie k.1 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.2-4 akt sprawy). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony C. P. w dniu 20 lipca 2015r. ukończył 60-ty rok życia. W dniu 30 października 2015r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę z 30 października 2015r. k.1-4 akt emerytalnych). Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 26 lat, 2 miesięcy i 26 dni, z czego okresy składkowe stanowią 26 lat i 6 dni. Ponadto organ rentowy ustalił, że do dnia 1 stycznia 1999r. ubezpieczony osiągnął staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 13 lat, 8 miesięcy i 3 dni z tytułu zatrudnienia w (...) Zakład (...) w W. (zaświadczenie wykonywania prac w szczególnych warunkach k.7 akt emerytalnych). Z uwagi na brak wymaganego ustawą stażu pracy w szczególnych warunkach decyzją z 9 listopada 2015r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z 9 listopada 2015r. k.36 akt emerytalnych). Ubezpieczony był zatrudniony w Zakładach Radiowych im. (...) w W. Zakładzie Produkcji (...) w W. w okresie od 5 lipca 1988r. do 24 października 1997r., a zatem przez 9 lat, 3 miesiące i 19 dni, w pełnym wymiarze czasu pracy (zaświadczenie Ministra Gospodarki z 30 lipca 2014r. k.8 akt emerytalnych i świadectwo pracy z 24 października 1997r. k.13 akt z wniosku o ustalenie kapitału początkowego). Ubezpieczony został zatrudniony w powyższym przedsiębiorstwie w pełnym wymiarze na stanowisku kierowcy - operatora sprzętu dźwigowego. Niemalże przez cały okres zatrudnienia ,tj. za wyjątkiem ostatniego roku, ubezpieczony wykonywał pracę operatora dźwigu o udźwigu 10 ton, który umieszczony był na samochodzie ciężarowym marki J. lub S. o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Pracę tę ubezpieczony wykonywał przez 8 godzin dziennie, przez okres całego roku. Do zadań ubezpieczonego należała praca przy rozładunku i załadunku materiałów przeznaczonych do produkcji, przy rozładunku zakupionych maszyn produkcyjnych oraz przy rozładunku materiałów budowlanych przeznaczonych do budowy jednej z hal zakładu w W. . W czasie kiedy nie było zapotrzebowania na pracę operatora dźwigu, ubezpieczony świadczył pracę jako kierowca samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, którym przewoził towary na trasie W. - W. . Uprawnienia operatora dźwigu ubezpieczony zdobył w 1980r. W ostatnim roku zatrudnienia - od stycznia 1997r. do końca zatrudnienia w dniu 24 października 1997r. (zakład był wówczas postawiony w stan upadłości) ubezpieczony pracował jako kierowca pojazdu marki Ż. (zeznania świadków: K. R. k.14v, B. Ł. k.14v15 oraz zeznania ubezpieczonego k.14-14v i k.15 akt sprawy, poświadczone za zgodność z oryginałami kserokopie angaży pochodzących z akt osobowych ubezpieczonego k.9-31 akt emerytalnych oraz poświadczone za zgodność z oryginałami kserokopie kart wynagrodzeń k.17-35 akt z wniosku o ustalenie kapitału początkowego). Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego (raport z analizy konta k.33 akt emerytalnych). Sąd zważył, co następuje: Odwołanie C. P. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015r. poz.748) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Rozstrzygnięcie sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek oraz spełnił przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia. Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach, gdyż oprócz niekwestionowanej przez organ rentowy pracy w takich warunkach w (...) Zakład (...) w W. , pracę w szczególnych warunkach wykonywał również na rzecz Zakładów Radiowych im. (...) w W. Zakład Produkcji (...) w W. . Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe dało podstawy do ustalenia, że niemal w całym okresie zatrudnienia u powyższego pracodawcy (za wyjątkiem ostatniego roku) ,tj. od 5 lipca 1988r. do 31 grudnia 1996r., a zatem przez 8 lat, 5 miesięcy i 26 dni ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w szczególnych warunkach wykonując pracę operatora dźwigu samochodowego oraz kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony. Prace tego rodzaju zaliczone są do pracy w szczególnych warunkach o czym stanowi wykaz A dział V poz.3 (prace maszynistów ciężkich maszyn budowlanych lub drogowych) oraz dział VIII poz.2 (prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony) załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze . Na fakt wykonywania przez ubezpieczonego pracy kierowcy ciężkich maszyn budowalnych oraz samochodów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony wskazują dowody z dokumentów przedstawionych w postępowaniu przed organem rentowym ,tj. zaświadczenie wydane w dniu 30 lipca 2014r. przez Ministerstwo Gospodarki (k.8 akt emerytalnych), poświadczone za zgodność z oryginałami kserokopie angaży pochodzących z akt osobowych (k.9-31 akt emerytalnych) oraz poświadczone za zgodność z oryginałami kserokopie kart wynagrodzeń (k.17 -35 akt z wniosku o ustalenie kapitału początkowego), jak również spójne zeznania w/w świadków - współpracowników ubezpieczonego w rozpatrywanym okresie, w tym pracującego jako kierowca - K. R. oraz zatrudnionej jako inspektor ds. transportu - B. Ł. , a także korespondujące z tymi dowodami spójne zeznania samego ubezpieczonego. W części w/w dokumentów (karty wynagrodzeń k.17-21 akt z wniosku o ustalenie kapitału początkowego) wprost stwierdzono, iż ubezpieczony był zatrudniony jako operator sprzętu dźwigowego lub zaznaczono pośrednio, że pracował on przy użyciu samochodu ciężarowego marki J. , gdyż przyznawane mu były nagrody za utrzymanie takiego samochodu w ciągłej sprawności technicznej (k.10-14 i 16-17 akt emerytalnych). Reasumując uznać należało, że po doliczeniu powyższego okresu zatrudnienia do stażu pracy w szczególnych warunkach, ubezpieczony spełnia przesłankę 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Mając to na uwadze na podstawie art.477 14 §2 kpc Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że C. P. przysługuje prawo do emerytury od 1 października 2015r. ,tj. od miesiąca, w którym ubezpieczony złożył wniosek o ustalenie prawa do emerytury.