← Polska

Sad powszechny, II K 144/13

Sygn. akt II K 144/13 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 października 2013 roku Sąd Okręgowy w Olsztynie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Krystyna Szczechowicz Protokolant: Anna Joskowska w obecności Prokuratora Prokuratury Okręgowej Małgorzaty Stypułkowskiej po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013 roku sprawy K. G. urodzonego (...) w B. , syna Z. i B. z d. M. skazanego prawomocnymi wyrokami: I. Sądu Rejonowego w Ostrołęce z dnia 8 października 2002 roku, sygn. akt II K 560/02 za przestępstwo popełnione w dniu 12 czerwca 2002 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, postanowieniem z dnia 22 lutego 2005 roku wykonanie kary zarządzono, II. Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 2 października 2003 roku, sygn. akt II K 1022/03 za przestępstwa popełnione:

  1. a)w dniu 20 kwietnia 2003 roku na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności,
  2. b)w dniu 20 kwietnia 2003 roku na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym wymierzono karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, postanowieniem z dnia 22 lutego 2005 roku wykonanie kary zarządzono, III. Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 21 lipca 2004 roku, sygn. akt II K 40/04 za przestępstwo popełnione w dniu 17 listopada 2003 roku na karę 3 lat pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 18 listopada 2003 roku do dnia 21 lipca 2004 roku, IV. Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 23 czerwca 2010 roku, sygn. akt II K 459/10 za przestępstwo popełnione w dniu 20 stycznia 2010 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, postanowieniem z dnia 18 czerwca 2012 roku wykonanie kary zarządzono, V. Sądu Rejonowego w Ostródzie z dnia 16 lutego 2012 roku, sygn. akt II K 863/11 za przestępstwa popełnione:
  3. a)w okresie od września 2010 roku do 18 listopada 2010 roku i w listopadzie 2010 roku na karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności,
  4. b)w okresie od września 2010 roku do dnia 18 listopada 2010 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności,
  5. c)w listopadzie 2010 roku na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym wymierzono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 18 lutego 2011 roku do dnia 21 kwietnia 2011 roku i od dnia 12 stycznia 2012 roku do dnia 16 lutego 2012 roku, VI. Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 20 listopada 2012 roku, sygn. akt II K 103/12 za przestępstwa popełnione:
  6. a)w dniu 7 sierpnia 2011 roku na karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,
  7. b)w dniu 12 stycznia 2012 roku na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym wymierzono karę łączną 5 lat pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 20 lutego 2012 roku do dnia 12 marca 2012 roku. orzeka: I. na podstawie art. 569 § 1 k.p.k. , 570 k.p.k. , i art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w Ostródzie z dnia 16 lutego 2012 roku, sygn. akt II K 863/11 (pkt V) oraz Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 20 listopada 2012 roku, sygn. akt II K 103/12 (pkt VI) i wymierza K. G. karę łączną 6 (sześć) lat pozbawienia wolności; II. w pozostałej części łączone wyroki pozostawia do odrębnego wykonania; III. na podstawie art. 572 k.p.k. w pozostałym zakresie postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego umarza; IV. na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie II K 863/11 Sądu Rejonowego w Ostródzie od dnia 18 listopada 2010 roku do dnia 21 kwietnia 2011 roku i od dnia 12 stycznia 2012 roku do dnia 20 lutego 2012 roku i od dnia 12 marca 2012 roku do dnia 31 sierpnia 2013 roku oraz okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie II K 103/12 Sądu Okręgowego w Olsztynie od dnia 20 lutego 2012 roku do dnia 12 marca 2012 roku, V. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. Nr 16, poz. 124 ze zm.) oraz § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2002, nr 163, poz. 1348 ze zm.), zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. B. kwotę 120 zł. tytułem wynagrodzenia za obronę wykonywaną z urzędu, powiększoną o podatek VAT w stawce 23 % od tego wynagrodzenia, VI. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w przedmiocie wydania wyroku łącznego. Sygn. akt II K 144/13 UZASADNIENIE I. Sądu Rejonowego w Ostrołęce z dnia 8 października 2002 roku, sygn. akt II K 560/02 za przestępstwo popełnione w dniu 12 czerwca 2002 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, postanowieniem z dnia 22 lutego 2005 roku wykonanie kary zarządzono, II. Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 2 października 2003 roku, sygn. akt II K 1022/03 za przestępstwa popełnione:
  8. a)w dniu 20 kwietnia 2003 roku na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności,
  9. b)w dniu 20 kwietnia 2003 roku na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym wymierzono karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, postanowieniem z dnia 22 lutego 2005 roku wykonanie kary zarządzono, III. Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 21 lipca 2004 roku, sygn. akt II K 40/04 za przestępstwo popełnione w dniu 17 listopada 2003 roku na karę 3 lat pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 18 listopada 2003 roku do dnia 21 lipca 2004 roku, IV. Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 23 czerwca 2010 roku, sygn. akt II K 459/10 za przestępstwo popełnione w dniu 20 stycznia 2010 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, postanowieniem z dnia 18 czerwca 2012 roku wykonanie kary zarządzono, V. Sądu Rejonowego w Ostródzie z dnia 16 lutego 2012 roku, sygn. akt II K 863/11 za przestępstwa popełnione:
  10. d)w okresie od września 2010 roku do 18 listopada 2010 roku i w listopadzie 2010 roku na karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności,
  11. e)w okresie od września 2010 roku do dnia 18 listopada 2010 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności,
  12. f)w listopadzie 2010 roku na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym wymierzono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 18 lutego 2011 roku do dnia 21 kwietnia 2011 roku i od dnia 12 stycznia 2012 roku do dnia 16 lutego 2012 roku, VI. Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 20 listopada 2012 roku, sygn. akt II K 103/12 za przestępstwa popełnione:
  13. a)w dniu 7 sierpnia 2011 roku na karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,
  14. b)w dniu 12 stycznia 2012 roku na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym wymierzono karę łączną 5 lat pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 20 lutego 2012 roku do dnia 12 marca 2012 roku. Skazany K. G. wniósł o wydanie wyroku łącznego objęciem wyroków wskazanych w pkt 5 i 6. (dowody: karta karna skazanego k. 6-7, wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 20 listopada 2012 roku, sygn. akt II K 103/12 k. 11-12v, opinia o skazanym z Zakładu Karnego w B. k. 19-25, akta Sądu Okręgowego w Olsztynie o sygn. akt II K 160/12 – stanowiące załącznik do przedmiotowej sprawy) Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Warunkiem wydania kary łącznej, obejmującej kary jednostkowe jest, by przestępstwa, za które zostały wymierzone te kary pozostawały w tzw. realnym zbiegu przestępstw, czyli zostały popełnione zanim zapadł pierwszy z wyroków, obejmujących choć jedno z tych przestępstw. Dodatkowo musi za nie zostać wymierzona kara tego samego rodzaju bądź inna, podlegająca na mocy przepisów łączeniu ( art. 85 k.k. oraz art. 569 k.p.k. ). Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego zawartym w art. 85 kk zwrot: „zanim zapadł pierwszy wyrok” odnosi się do pierwszego chronologicznie wyroku, który zapadł przed popełnieniem przez sprawcę kolejnego (kolejnych) przestępstwa. O przesłankach do orzeczenia kary łącznej, a co z tego wynika i wyroku łącznego, decydują dwa warunki zbiegu: pierwszy to popełnienie przez sprawcę dwóch lub więcej przestępstw i drugi – „zanim zapadł pierwszy wyrok” ( vide: uchwała Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2005r., I KZP 36/04, OSNKW 2005r., z. 2, poz. 13 ). W świetle tych uwag, biorąc pod uwagę wzajemne usytuowanie dat poszczególnych wyroków oraz czas popełnienia przez skazanego poszczególnych przestępstw zachodzi w niniejszej, iż realny zbieg zachodzi jedynie pomiędzy przestępstwami, za które K. G. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Ostródzie, sygn. akt II K II K 863/11 (pkt V) oraz wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie, sygn. akt II K 103/12 (pkt VI). Albowiem czyny z wyroku o sygn. akt II K 103/12 popełnione zostały w dniach 7 sierpnia 2011 roku oraz w dniu 12 stycznia 2012 roku czyli przed wydaniem w dniu 16 lutego 2012 roku wobec wymienionego wyroku przez Sąd Rejonowy w Ostródzie, sygn. akt II K 863/11. Nie mogły być objęte wyrokiem łącznym wcześniejsze wyroki skazujące wymienionego wydane w dniu 8 października 2002 roku (II K 560/02), w dniu 2 października 2003 roku (II K 1022/03), w dniu 21 lipca 2004 roku (II K 40/04) oraz w dniu 23 czerwca 2010 roku (II K 459/10) jako że nie zamykały one grupy czynów pozostających w realnym zbiegu i nie tworzyły oddzielnych zbiegów. Wymiar orzekanych w ramach powyższego zbiegu kary łącznej – zgodnie z regulacją art. 86 §1 k.k. , oscylował pomiędzy karą 4 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności , jako najsurowszą ze zbiegających się kar, a karą 8 lat i 4 miesiące pozbawienia wolności , jako sumą wszystkich podlegających łączeniu kar, przy uwzględnieniu określonych w cytowanym przepisie maksymalnych granic wymiaru kary łącznej. Sąd podziela wyrażany w orzecznictwie Sądu Najwyższego pogląd, że zastosowanie zasad absorpcji czy kumulacji, jako rozwiązań skrajnych, powinno być rozstrzygnięciem o charakterze wyjątkowym (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 02 grudnia 1975 r., sygn. akt Rw. 628/75, OSNKW 1976/2/33). Identyczne stanowisko prezentowane jest w doktrynie (por. Kodeks Karny, Część ogólna, red. A. Zoll, Zakamycze 2004 r., s. 1137). W odniesieniu do kary łącznej pozbawienia wolności Sąd przy jej wymiarze uwzględnił charakter penalizowanych w poszczególnych wyrokach przestępstw oraz ich wzajemny, stosunkowo bliski związek czasowy (popełnione na przestrzeni 2 lat) oraz przedmiotowy (przestępstwa z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii) a jednocześnie uwzględnił obecną postawę skazanego i uznał za zasadne przyjęcie przy wymiarze pierwszej kary łącznej zasady asperacji, tj. częściowej absorpcji i wymierzył skazanemu K. G. karę łączną 6 lat pozbawienia wolności. Dzięki instytucji kary łącznej skazany „zyskał” 2 lata i 4 miesiące, w porównaniu z sytuacją, gdyby kary jednostkowe wykonywane byłyby w stosunku do skazanego po kolei. W ocenie Sądu jest to wystarczająco wysoką premią dla skazanego zważywszy, że jest on sprawcą wielokrotnie karanym. Pamiętać należy przy tym, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Sądu, racjonalizacja kary łącznej orzekanej, jako kara łączna w wyroku łącznym nie musi być rozumiana wyłącznie, jako łagodzenie i mieć charakter jednokierunkowy (por. wyrok SN z dnia 21 sierpnia 2007 r., II KK 96/07, OSNKW 2008/1/6, wyrok SA w Krakowie z dnia 31 maja 2007 r. II AKa 96/07, KZS 2007/7-8/56). Przy orzekaniu kary Sąd wziął pod uwagę opinię skazanego z Zakładu Karnego w B. , z której wynika, że zachowanie skazanego w dotychczasowym toku odbywania kary jest oceniane, jako dobre. Osadzony był wielokrotnie nagradzany regulaminowo, nie był karany dyscyplinarnie. Utrzymuje kontakty z rodziną. Nie stwierdzono konfliktów ze współosadzonymi. Deklaruje uczestnictwo w podkulturze przestępczej, jednakże nie odnotowano na tym tel żadnych negatywnych zachowań. W stosunku do przełożonych prezentuje postawę regulaminową i nałożone nań zadania realizuje w stopniu zadawalającym (k.19-20). Jednocześnie nie sposób pominąć przy wymiarze kary łącznej wielokrotności zachowań przestępczych skazanego, a także innych okoliczności, które zostały przyjęte, jako przesłanki wymiaru kary w sprawach poprzednio prawomocnie osądzonych. Zwrócić w szczególności należy uwagę na fakt, że skazany z dotychczasowych skazań nie wyciągnął żadnych wniosków i po opuszczeniu zakładu karnego popełniał kolejne przestępstwa. W pozostałym zakresie wyroki pozostawiono do odrębnego wykonania (punkt II). Na podstawie art. 572 k.p.k. postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego Sąd Okręgowy umorzył w pozostałym zakresie, tj. odnośnie kar jednostkowych orzeczonych wyrokami: - Sądu Rejonowego w Ostrołęce z dnia 8 października 2002 roku, sygn. akt II K 560/02, - Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 2 października 2003 roku, sygn. akt II K 1022/03, - Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 21 lipca 2004 roku, sygn. akt II K 40/04, - Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 23 czerwca 2010 roku, sygn. akt II K 459/10 albowiem w stosunku do tych orzeczeń nie zachodziły przesłanki z art. 569 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k. (pkt III wyroku). Na podstawie art. 577 k.p.k. , na poczet orzeczonych kar łącznych należało zaliczyć okresy rzeczywistego pozbawienia wolności oraz okresy dotychczas odbytej przez skazanego kary pozbawienia wolności w poszczególnych sprawach (punkt V i VI). I tak na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono skazanemu okres odbywania kary w sprawie II K 863/11 Sądu Rejonowego w Ostródzie od dnia 18 listopada 2010 roku do dnia 21 kwietnia 2011 roku i od dnia 12 stycznia 2012 roku do dnia 20 lutego 2012 roku i od dnia 12 marca 2012 roku do dnia 31 sierpnia 2013 roku oraz okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie II K 103/12 Sądu Okręgowego w Olsztynie od dnia 20 lutego 2012 roku do dnia 12 marca 2012 roku (pkt IV wyroku). O kosztach obrony sprawowanej z urzędu orzeczono na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. nr 16, poz. 124 ze zm.) oraz § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedli ­wości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2002, nr 163, poz. 1348 ze zm.) – punkt V. Z uwagi na sytuację majątkową skazanego, który obecnie osadzony jest w Zakładzie Karnym w B. , gdzie pozostaje bez pracy i w związku z tym ma ograniczone możliwości zarobkowe, w oparciu o art. 624 § 1 k.p.k. , Sąd Okręgowy zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów postępowania – punkt VI.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.