Sad powszechny, IX Ka 320/13

Sygn. akt IX Ka 320/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 września 2013r. Sąd Okręgowy w Toruniu - IX Wydział Karny - Odwoławczy w składzie : Przewodniczący - SSO Barbara Plewińska Sędziowie - SSO Aleksandra Nowicka - SSO Andrzej Walenta ( spr. ) Protokolant - st. sek. sąd. Anna Ryłow przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Toruniu Grażyny Roszkowskiej, po rozpoznaniu w dniu 12 września 2013r., sprawy M. K. oskarżonego o przestępstwo z art. 288§1 kk i sprawy H. S. oskarżonego o przestępstwa z art. 18§ 1 kk w zw. z art. 288§1 kk , art. 284§2 kk , na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Rejonowego Toruń Centrum - Zachód w Toruniu od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 15 marca 2013r., sygn. akt IIK 212/10 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną; II. zasądza od Skarbu Państwa ( Sądu Rejonowego w Toruniu ) na rzecz M. K. i H. S. kwoty po 420zł. (czterysta dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu poniesionych wydatków, to jest poniesionych kosztów obrony udzielonej M. K. i H. S. w postępowaniu odwoławczym. III. kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt IXKa 320/13 UZASADNIENIE M. K. został oskarżony o to, że: w okresie od października do listopada 2006 roku w T. przy ul. (...) dokonał uszkodzenia wózka spalinowego w ten sposób, że celowo wyrwał z niego instalację elektryczną powodując straty w kwocie l.000zl. na szkodę (...) Sp. z o.o. - tj. o czyn z art. 288§1 kk ; H. S. został oskarżony o to, że: I. w okresie od października do listopada 2006 roku w T. przy ul. (...) będąc prezesem firmy (...) Sp. z o.o. , wykorzystując służbowe uzależnienie od siebie, polecił pracownikowi M. K. wykonanie czynu zabronionego w postaci celowego uszkodzenia wózka spalinowego co ten skutecznie uczynił powodując straty w kwocie l.000zł. na szkodę firmy (...) Sp. z o.o. - - tj. o czyn z art. 18§1 kk w zw. z art. 288§1 kk ; II. w listopadzie 2006 roku w T. przy ul. (...) będąc prezesem firmy (...) Sp. z o.o. dokonał przywłaszczenia powierzonego mu wózka widłowego unoszącego (...) o wartości 1.380zł. na szkodę w/w firmy - - tj. o czyn z art. 284§2 kk ; Sąd Rejonowy w Toruniu wyrokiem z dnia 15 marca 2013r. (sygn. akt IIK 212/10) uniewinnił oskarżonych M. K. i H. S. od popełnienia zarzucanych im czynów, oddalając powództwo cywilne oraz obciążając kosztami sądowymi Skarb Państwa. Od powyższego wyroku apelację wniósł prokurator zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonych M. K. i H. S. . Wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na bezkrytycznym uznaniu za wiarygodne wyjaśnień H. S. złożonych przed sądem, co skutkowało uniewinnieniem oskarżonych od popełnienia zarzuconych im czynów, mimo, że zebrany w sprawie materiał dowodowy, w szczególności zeznania świadków R. F. i N. H. oraz uzupełniające je wyjaśnienia M. K. , z których wynika, Ze to H. S. nakazał M. K. uszkodzenie wózka widłowego oraz przywłaszczył wózek widłowy tzw. paleciak, działając na szkodę firmy (...) sp. z o.o. , prowadzą do wniosku, że obaj oskarżeni dopuścili się zarzuconych im czynów. W związku z powyższym zarzutem prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja prokuratora okazała się oczywiście bezzasadna. Twierdzenia prokuratora nie przekonały by ocena dowodów dokonana przez sąd I instancji była dowolna a wynikające z niej ustalenia faktyczne stanowiące podstawę zaskarżonego wyroku błędne. Skarżący poza polemicznymi twierdzeniami o jednostronnej i dowolnej ocenie materiału dowodowego oraz niezasadnie wytykając sądowi meriti niewłaściwą ocenę wyjaśnień H. S. i M. K. , nie przedstawił przekonującej argumentacji mogącej świadczyć o popełnionych w tym zakresie przez sąd I instancji błędach, a w szczególności o naruszeniu reguł oceny dowodów. Przypomnieć należy, że ustalenia faktyczne mogą być skutecznie zakwestionowane, a ich poprawność zdyskwalifikowana, wtedy dopiero, gdyby w procedurze dochodzenia do nich sąd uchybił dyrektywom art. 7 kpk , pominął istotne w sprawie dowody lub oparł się na dowodach na rozprawie nieujawnionych, sporządził uzasadnienie niezrozumiałe, nadmiernie lapidarne, wewnętrznie sprzeczne bądź sprzeczne z regułami logicznego rozumowania, wyłączające możliwość merytorycznej kontroli odwoławczej. Tego rodzaju uchybień i o takim stopniu aby rodziły one wątpliwości co do trafności zaskarżonego wyroku prokurator nie wykazał i nie stwierdził ich także z urzędu sąd odwoławczy. Uchybienie zasadzie swobodnej oceny dowodów nie może być argumentowane jedynie własną subiektywną oceną niektórych tylko faktów, okoliczności lub dowodów bez racjonalnego uargumentowania takiego przekonania a do takiej kategorii należą wywody apelacji. Sąd odwoławczy podziela w całości stanowisko sądu I instancji, które legło u podstaw wydania zaskarżonego wyroku, mianowicie, że zebrane w sprawie dowody - z uwagi na występujące między nimi sprzeczności, niejasności i niedokładności zasygnalizowane i przeanalizowane w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku - nie były wystarczające do przypisania oskarżonym winy w zakresie uszkodzenia wózka widłowego. Nie sposób więc w oparciu o dostępne dowody w sposób pewny ustalić kto, kiedy, w jaki sposób i w jakich okolicznościach uszkodził wózek widłowy. Sąd meriti wyjaśnił przy tym logicznie i wyczerpująco z jakich powodów wyjaśnienia M. K. , który przyznał się do uszkodzenia wózka widłowego podając, że uczynił to na wyraźne polecenie H. S. , nie są przekonujące. Nadto Sąd Rejonowy wykazał dlaczego zeznania R. F. i N. H. nie stanowiły dostatecznej podstawy by przypisać oskarżonym winę w zakresie tego czynu. Szereg przypuszczeń i domysłów dostrzegalnych w relacjach świadków oraz nieścisłości i niedokładności pojawiające się wówczas gdy świadkowie opisywali zdarzenia bądź prezentowali określone fakty luźno łącząc je z osobami oskarżonych, nie pozwalają na czynienie na ich podstawie nie budzących wątpliwości ustaleń odnośnie winy oskarżonych w zakresie uszkodzenia wózka widłowego. Przeciwne stanowisko prokuratora, który akcentując twierdzenia M. K. oraz R. F. i N. H. jest skrajnie polemiczne. Brak jest też przekonujących dowodów by przyjąć, że oskarżony H. S. przywłaszczył opisany w postawionym mu zarzucie wózek widłowy. Sąd Rejonowy wnikliwie analizując zebrane w sprawie dowody trafnie uznał, że żaden z nich nie stanowi dostatecznej podstawy do uznania, że H. S. przywłaszczył wózek widłowy na szkodę firmy (...) sp. z o.o. Zeznania R. F. i N. H. , które jako jedyne miały potwierdzać winę oskarżonego były zbyt niedokładne i mało precyzyjne by móc w oparciu o nie przypisać oskarżonemu popełnienie tego czynu. Innych zaś dowodów nie było. Wprawdzie oskarżony w okresie objętym zarzutem miał w użytkowaniu swojej firmy (...) wózek widłowy typu paleciak, jednakże nie ma żadnego dowodu na to, że był to właśnie wózek, który zniknął z firmy pokrzywdzonego. Żaden z przesłuchanych w sprawie świadków nie rozpoznał wózka. Żaden też nie podawał okoliczności w jakich wózek zniknął z siedziby pokrzywdzonego. Wreszcie żaden z pracowników D. nie widział by oskarżony zabierał i wywoził sprzęt. Poza tym, jak wychwycił sąd meriti, paleciak, który zniknął z firmy (...) nie byłby przydatny oskarżonemu gdyż nie mial zastosowania w produkcji prowadzonej w ramach (...) z uwagi na inne cechy produkowanego towaru, co wynika nie tylko z wyjaśnień H. S. ale i z zeznań K. J. i R. W. , którzy potwierdzili, że oskarżony posługiwał się w swojej firmie wózkiem dużo mniejszym niż paleciak należący do D. . Wątpliwości więc pojawiające się na tle zeznań R. F. i N. H. oraz wyjaśnień oskarżonego, na które zwrócił uwagę sąd meriti, a których nie można było usunąć w drodze swobodnej oceny dowodów oraz brak ewentualnego motywu do przywłaszczenia przez H. S. wózka widłowego, wykluczały możliwość przypisania oskarżonemu popełnienia czynu z art. 284§2 kk , stąd też nie sposób odmówić słuszności decyzji o jego uniewinnieniu. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia apelacji prokuratora, sąd odwoławczy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy uznając wniesioną w sprawie apelacją za oczywiście bezzasadną. W sprawie nie wystąpiły też żadne uchybienia mogące stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze będące podstawą do uchylenia bądź zmiany wyroku z urzędu. O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze orzeczono po myśli art. 636§1 kpk obciążając nimi Skarb Państwa.