Sad powszechny, IV Ka 830/15

Sygn. akt IV Ka 830/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 grudnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Agnieszka Połyniak Protokolant: Magdalena Telesz przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2015 r. sprawy G. Ż. syna Z. i E. z domu B. (...) r. w B. z art. 300 § 2 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 14 września 2015 r. sygnatura akt II K 408/15 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchyla orzeczenie z punktu III dyspozycji oparte na zasadzie art. 72 § 2 kk w zw. z art. 4 § 1 kk ; II. wydatkami w sprawie obciąża Skarb Państwa. Sygnatura akt IV Ka 830/15 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 14 września 2015r. Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie, w sprawie o sygn. akt II K 408/15 uznał G. Ż. za winnego tego, że: w dniu 17 listopada 2014 r. w P. , działając w zamiarze udaremnienia wykonania nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 14 maja 2014 r., w sprawie o sygn.akt I Nc 555/14, poprzez zbycie samochodu osobowego marki S. (...) , o nr rej. (...) , zagrożonego zajęciem wskutek prowadzonego wobec niego jako dłużnika postępowania egzekucyjnego o sygn. MM Km 1604/14, uszczuplił zaspokojenie swoich wierzycieli A. P. i K. B. , tj. występku z art. 300§2 kk i za to na podstawie art. 300§2 kk w zw. z art.4§1 kk wymierzył mu kare 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 69§1 i 2 kk i art. 70§1 pkt 1 kk w zw. z art. 4§1 kk wykonanie tej kary zawiesił na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata. Nadto na podstawie art. 72§2 kk w zw. z art. 4§1 kk zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę kwoty 3.250 zł ( trzy tysiące dwieście pięćdziesiąt złotych) na rzecz pokrzywdzonych A. P. i K. B. w terminie 8 (osiem) miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia. Zasądził także od oskarżonego G. Ż. na rzecz oskarżyciela posiłkowego A. P. kwotę 540 zł (pięćset czterdzieści złotych) tytułem kosztów poniesionych w związku z ustanowieniem w sprawie pełnomocnika, a na podstawie art. 627 kpk zasądził od oskarżonego G. Ż. na rzecz Skarbu Państwa z tytułu wydatków kwotę 70 zl, a na podstawie art. 2 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych wymierzył mu opłatę w kwocie 100 zł. Z rozstrzygnięciem tym nie pogodził się Prokurator Prokuratury Rejonowej w Dzierżoniowie, który zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia obowiązku naprawienia szkody na korzyść oskarżonego, zarzucając na podstawie art. 438 pkt 1 k.p.k. obrazę przepisów prawa procesowego w szczególności art. 415§1k.p.k. polegającą na orzeczeniu wobec oskarżonego G. Ż. obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem wbrew dyspozycji art. 415§1 k.p.k. Formułując ten zarzut skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez eliminacje z wyroku zobowiązania G. Ż. do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę kwoty 3250 zł na rzecz pokrzywdzonych A. P. i K. B. w terminie 8 miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia. Sąd odwoławczy zważył, co następuje: Apelacja zasługuje na uwzględnienie. Z treści art. 415§1 in fine k.p.k. , w brzmieniu obowiązującym także obecnie, tj. od 01.07.2015r.(uprzednio art. 415§5 k.p.k. ) wynika jednoznacznie, że obowiązywała i obwiązuje nadal klauzula antykumulacyjna, tj. obowiązku naprawienia szkody nie orzeka się, jeżeli roszczenie wynikające z popełnienia przestępstwa jest przedmiotem innego postępowania albo o roszczeniu tym prawomocnie orzeczono. W niniejszej sprawie pokrzywdzeni A. P. i K. B. uzyskali w toku postępowania cywilnego ( INc 555/14) nakaz zapłaty, który jest orzeczeniem prawomocnym i opatrzonym tytułem wykonawczym wraz klauzulą wykonalności (k.4), a nakładającym na G. Ż. obowiązek zapłaty na ich rzecz kwoty 6000 zł. Sąd merita ustalił, iż obowiązek ten wynika z tego, że oskarżony nie zapłacił całej ceny zakupu samochodu marki S. (...) nr rej. (...) , który po wszczęciu postępowania egzekucyjnego zbył. Gdy uwzględni się opis czynu przypisanego oskarżonemu, to nie ulega wątpliwości, że bezprawne działanie polegało właśnie na podjęciu działań w celu udaremnienia wykonania prawomocnego nakazu zapłaty pozostałej kwoty za ów samochód. Z tego też względu zgodzić się należy z Prokuratorem, że o roszczeniu pokrzywdzonych prawomocnie orzeczono i ponowne orzekanie w tym samym zakresie nie było dopuszczalne. Tym samym ponownie nałożony obowiązek zapłaty kwoty (pomimo częściowej spłaty), którą nadal winien jest oskarżony oskarżycielom posiłkowym z tytułu kupna od nich samochodu S. (...) , z uwagi na brzmienie art. 415§1 zd. 2 k.p.k. , było niedopuszczalne (vide np. nadal aktualny wyrok SN z dnia 18.01. 2013r., sygn. akt V KK 378/12, legalis nr 621928). Mając powyższe na względzie należało orzec jak na wstępie. Z uwagi na wynik postępowania odwoławczego, kierunek zaskarżenia wyroku przez oskarżyciela publicznego, orzeczono o wydatkach tego postępowania i obciążono nimi Skarb Państwa.