Sad powszechny, II K 534/16

(1), urodzonego (...) w P. , syna T. i G. z domu Ł. , oskarżonego o to, że: w dniu 6 maja 2016 roku w B. , woj. (...) , po uprzednim wyważeniu drzwi do pomieszczenia mieszkania gospodarczego dostał się do jego wnętrza, z którego dokonał kradzieży spawarki marki I. (...) wartości 998 złotych na szkodę T. K. , tj. o czyn z art. 279 § 1 kk , 1. w miejsce zarzucanego czynu uznaje oskarżonego D. K.

(1)za winnego popełnienia tego, że w dniu 6 maja 2016 roku w B. , woj. (...) , po uprzednim wyważeniu drzwi do pomieszczenia mieszkalno - gospodarczego dostał się do jego wnętrza, skąd dokonał kradzieży spawarki marki I. (...) wartości 998,70 (dziewięćset dziewięćdziesiąt osiem złotych 70/100) złotych na szkodę T. K. , uznając czyn ów za wypadek mniejszej wagi, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 283 kk i za to na podstawie art. 283 kk i art. 33 § 2 kk wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w ilości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość każdej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych; 2. na podstawie art. 69 § 1, 2 kk , art. 70 § 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemu D. K.

(1)na okres próby 2 (dwóch) lat;

1. na podstawie art. 230 § 2 kpk nakazuje zwrócić pokrzywdzonemu T. K. spawarkę marki (...) zabezpieczoną podczas przeszukania lombardu przy ulicy (...) w B. w dniu 15 lipca 2016 roku;
2. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary grzywny zalicza oskarżonemu okres jego zatrzymania w sprawie od dnia 6 maja 2016 roku, godzina 22.30 do dnia 7 maja 2016 roku, godzina 18.55;
3. wymierza oskarżonemu D. K.

(1)160 (sto sześćdziesiąt) złotych opłaty oraz zasądza od niego na rzecz Skarbu Państwa 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem wydatków. II K 534/16 UZASADNIENIE wyroku w zakresie odnoszącym się do oskarżonego D. K.

(1), wobec którego uwzględniono wniosek Prokuratora złożony w trybie art. 335 § 2 kpk ( art. 343 kpk ). Uzasadnienie, stosownie do dyspozycji przepisu art. 424 § 3 kpk , ograniczone zostało do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku oraz wskazanych rozstrzygnięć – mimo złożenia przez Prokuratora Rejonowego w Bełchatowie wniosku o sporządzenie uzasadnienia całości wyroku. Sąd Rejonowy stoi bowiem na stanowisku, iż możliwość ograniczenia uzasadnienia wyroku {„(…) uzasadnienie powinno zawierać co najmniej (…)”} do elementów wskazanych w art. 424 § 3 kpk dotyczy każdego z trybów konsensualnych, i to zawsze, niezależnie od oświadczenia zawartego we wniosku o uzasadnienie wyroku wydanego w tym trybie. Zakres uzasadnienia wyroku zapadłego w trybie konsensualnym może być ograniczony niezależnie od tego, w jakim zakresie zostanie złożona apelacja (P. Rogoziński: Komentarz do art. 424 Kodeksu postępowania karnego, stan prawny 30.01.2016 r., Nb 14, LEX OMEGA dla Sądów 2015). Sąd zważył, co następuje : Z uwagi na fakt, iż Prokurator w przedmiotowej sprawie skierował do Sądu wobec oskarżonego D. K.

(1)w trybie art. 335 § 2 kpk wniosek o wydanie wyroku oraz orzeczenie uzgodnionych z nim kar, Sąd uwzględnił wniosek na posiedzeniu, nie przeprowadzając postępowania dowodowego ( art. 335 § 1 kpk w zw. z art. 343 § 1, 2, 3, 4 kpk ), albowiem okoliczności popełnienia przestępstwa i wina oskarżonego nie budziły wątpliwości, zaś postawa oskarżonego wskazywała, że cele postępowania zostaną osiągnięte. W trakcie postępowania sądowego Prokurator dokonał modyfikacji swego wniosku w stosunku do D. K.

(1)(k. 29), przy czym zmiany zostały zaakceptowane przez zainteresowanego oskarżonego (k. 46). W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na przypisanie D. K.

(1)popełnienia czynu zabronionego polegającego na tym, że w dniu 6 maja 2016 roku w B. , woj. (...) , po uprzednim wyważeniu drzwi do pomieszczenia mieszkalno - gospodarczego dostał się do jego wnętrza, skąd dokonał kradzieży spawarki marki I. (...) wartości 998,70 złotych na szkodę T. K. , przy czym czyn ów stanowił wypadek mniejszej wagi, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 283 kk . Sąd dokonał zmiany opisu czynu w stosunku do wersji zaproponowanej przez Prokuratora, albowiem w wersji prokuratorskiej nieprawidłowo określono nazwę spawarki i jej wartość (k. 5). Oskarżony dokonał zaboru w celu przywłaszczenia spawarki stanowiącej własność jego ojca T. K. . Uczynił to poprzez wyważeniu drzwi do pomieszczenia mieszkalno – gospodarczego, tj. przez usunięcie przeszkody oznaczającej, że wejście do pomieszczenia jest zabronione dla osób do tego nieupoważnionych. W ocenie Sądu czyn sprawcy stanowił wypadek mniejszej wagi określony w art. 283 kk . Za tego rodzaju stanowiskiem przemawia relatywnie niewysoka wartość zabranego mienia oraz odzyskanie rzeczy przez pokrzywdzonego. D. K.

(2)popełnił przypisane mu przestępstwo w sposób zawiniony. Nic nie ograniczało jego wolności w zakresie podjęcia decyzji co do popełnienia czynu zabronionego. Na korzyść wskazanego oskarżonego poczytano jego dotychczasową niekaralność sądową, konsekwentne przyznanie się przez niego do dokonania zarzucanego przestępstwa (wyjaśnienia oskarżonego - k. 13-14), jak również odzyskanie mienia przez T. K. . Istotną okolicznością obciążającą D. K.

(1)był fakt, iż przedmiotowego czynu dopuścił się on na szkodę swego ojca, z którym zamieszkiwał. Całość okoliczności podmiotowo-przedmiotowych przypisanego oskarżonemu czynu pozwala na przyjęcie, iż stopień jego społecznej szkodliwości jest znaczny. Okoliczności i sposób popełnienia przestępstwa również wskazują na wysoki stopień jego społecznej szkodliwości. Zachowania oskarżonego wymierzone zostały bowiem w jedno z podstawowych dóbr chronionych prawem, a mianowicie mienie. Działał on w zamiarze przemyślanym w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Mając na względzie powyższe rozważania i ustalenia wymierzono D. K.

(2)karę 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz (na podstawie art. 33 § 2 kk ) karę grzywny w ilości 50 stawek dziennych, ustalając wysokość każdej stawki na kwotę 10 złotych. Wymierzając karę grzywny Sąd miał na względzie fakt, że sprawca działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i taką korzyść osiągnął. Przy ustalaniu liczby stawek dziennych wzięto przede wszystkim pod uwagę znaczny stopień zawinienia i społecznej szkodliwości przypisanego czynu, o czym powyżej była mowa. Określając zaś wysokość stawki uwzględniono to, że oskarżony jest osobą bezrobotną, utrzymującą się z prac dorywczych. W ocenie Sądu jest on jednak w stanie uiścić grzywnę, zwłaszcza wobec możliwości rozłożenia jej na raty. Wymierzona D. K.

(1)(przy uwzględnieniu wskazanych powyżej okoliczności) kara trzech miesięcy pozbawienia wolności uczyni – w ocenie Sądu – zadość i ugruntuje społeczne przekonanie, że przestępców spotyka zasłużona kara, zasługująca na miano sprawiedliwej. Spełni ona również swe zadania w zakresie prewencji indywidualnej. U podstaw decyzji w przedmiocie warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk oraz art. 70 § 1 kk legło przekonanie, że mimo jej niewykonania zarówno cele postępowania, jak i samej kary, zostaną osiągnięte, a oskarżony będzie przestrzegał prawa i nie popełni w przyszłości przestępstwa. Wskazują na to bowiem jego właściwości i warunki osobiste, w szczególności dotychczasowa niekaralność. W ocenie Sądu 2-letni okres próby będzie zaś skuteczną ochroną przed powrotem oskarżonego na drogę przestępstwa. Sąd nie orzekał o obowiązku naprawienia szkody z uwagi na odzyskanie zabranej rzeczy (podczas przeszukania lombardu przy ulicy (...) w B. w dniu 15 lipca 2016 roku), którą na podstawie art. 230 § 2 kpk nakazano zwrócić pokrzywdzonemu T. K. . W oparciu o art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczono oskarżonemu okres jego zatrzymania w sprawie od dnia 6 maja 2016 roku, godzina 22.30 do dnia 7 maja 2016 roku, godzina 18.55 (k. 8-9). Sąd zdaje sobie oczywiście sprawę, jaki błąd (niestety) popełnił (powielając nieprawidłowe stanowisko Prokuratora), przy wydawaniu wyroku w sprawie. Uchybienie treści art. 72 § 1 in principio kk (nie nałożenie na oskarżonego żadnego z obowiązków określonych przez wskazany przepis) jest aż nadto widoczne. Sąd nie potrafi w żaden sposób wytłumaczyć swej omyłki. Wyraża jednak nadzieję, iż przedmiotowe orzeczenie uda się „uratować” w postępowaniu odwoławczym poprzez sięgnięcie do art. 343 § 3 kpk , wedle którego Sąd może uzależnić uwzględnienie wniosku z art. 335 kpk od dokonania w nim przez prokuratora wskazanej przez siebie zmiany, zaakceptowanej przez oskarżonego. Rozstrzygnięcie odnośnie kosztów procesu zapadło w oparciu o art. 627 kpk , przy czym wysokość opłaty określona została na mocy art. 2 ust. 1 pkt 1 oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych (t.j.: Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.).