Sygn. akt I C 450/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 maja 2016 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi, I Wydział Cywilny w składzie: Przewodnicząca : S.S.R. Kinga Grzegorczyk Pr

regułami zawartymi w przepisie art. 120 k.c. Z ostrożności procesowej pełnomocnik strony powodowej wskazał, że wytoczenie powództwa nastąpiło 9 maja 2012 r., a zatem przed upływem terminu trzech lat od podpisania umowy. Ponadto w ocenie pełnomocnika strony powodowej w sprawie ma zastosowanie przepis art. 179 k.p.c. [pismo k.85] W piśmie z dnia 21 stycznia 2016 r. pozwany D. K. uznał roszczenie Powiatowego Urzędu Pracy w Ł. w kwocie 4968,04 zł wraz z odsetkami, wnosząc jednocześnie o rozłożenie zasądzonego świadczenia na 16 rat, płatnych do końca każdego miesiąca z zaliczeniem na należność główną. [pismo k.99] W piśmie datowanym 26 stycznia 2016 r. pełnomocnik powoda zmodyfikował żądanie pozwu w ten sposób, że wniósł o zasądzenie kwoty 4968,04 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wypłaty środków, tj. 14 lipca 2010 r., do dnia wydatkowania, a ponadto pozostawił do uznania Sądu wniosek pozwanego D. K. o rozłożenie należności na raty i terminu spłaty. [pismo k.102] W piśmie z 4 lutego 2016 r. pełnomocnik strony powodowej cofnął swoje oświadczenie z 26 stycznia 2016 r., wnosząc o zasądzenie kwoty 4968,04 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wypłaty środków, tj. 14 lipca 2010 r., do dnia zapłaty, wskazując że kwotę odsetek wskaże na rozprawie. [pismo k.103] Na rozprawie w dniu 23 maja 2016 r. pełnomocnik powoda oświadczył, iż popiera powództwo w zakresie kwoty 4968,04 zł tytułem należności głównej, zaś w pozostałym zakresie co do należności głównej cofnął pozew ze zrzeczeniem się roszczenia w stosunku do wszystkich pozwanych. Ponadto oświadczył, że strona powodowa dochodzi odsetek ustawowych od dnia 14 lipca 2010 r., a w razie rozłożenia zasądzonego świadczenia na raty wyraził zgodę na rozłożenie jej na raty w stosunku do wszystkich pozwanych. Pozwany D. K. uznał powództwo, wnosząc o rozłożenie zadłużenia na 16 rat. [protokół rozprawy k.117-118] Pozwana A. Ł. otrzymała odpis pozwu z załącznikami w dniu 18 lipca 2010 r. Nie złożyła odpowiedzi na pozew, ani nie zajęła żadnego stanowiska w sprawie. [okoliczność bezsporna] Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 13 lipca 2010 r. D. K. zawarł z Prezydentem Miasta Ł. umowę nr (...) .T- (...) -6.1.3- (...) o przyznanie jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej. W imieniu Prezydenta Miasta Ł. , na podstawie udzielonych pełnomocnictw, działał Zastępca Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy Nr 1 w Ł. . Na mocy przedmiotowej umowy Urząd przyznał pozwanemu D. K. jednorazową pomoc finansową w kwocie 18302 zł na pokrycie wydatków wskazanych we wniosku, związanych z podjęciem działalności gospodarczej typu usługi fotograficzne.

§ 5umowy podejmujący działalność gospodarczą zobowiązał się m.

in. do wydatkowania środków

e szczegółową specyfikacją i harmonogramem zakupów, ujętą w załączniku nr 1 do umowy w terminie od dnia zawarcia umowy do 30 dnia od dnia podjęcia działalności gospodarczej, udokumentowania i rozliczenia wydatkowania otrzymanych środków w oparciu o powołane kserokopie dokumentów oraz zwrotu niewydatkowanej lub nieuwzględnionej przez Urząd w rozliczeniu kwoty przyznanych jednorazowo środków - w terminie 7 dni od dnia otrzymania stosownego pisma z (...) .

§ 7umowy pozwany D.

K. jako podejmujący działalność gospodarczą zobowiązał się do zwrotu wypłaconych środków, w ciągu 30 dni od dnia otrzymania wezwania, wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia uzyskania środków, jeżeli:

1. a)otrzymane środki wykorzysta niezgodnie z przeznaczeniem,
2. b)będzie prowadził działalność gospodarczą przez okres krótszy niż 12 miesięcy, przy czym do okresu prowadzenia działalności gospodarczej zalicza się przerwy w jej prowadzeniu z powodu choroby lub korzystania ze świadczenia rehabilitacyjnego,
3. c)podejmie zatrudnienie lub zawiesi prowadzenie działalności gospodarczej w okresie pierwszych 12 miesięcy jej prowadzenia,
4. d)złożył we wniosku niezgodne z prawdą oświadczenia,
5. e)naruszył inne warunki umowy, w szczególności określone w § 3 niniejszej umowy. Stosownie zaś do postanowień § 8 umowy Urząd zastrzegł sobie prawo do odstąpienia od umowy w przypadku niedotrzymania przez podejmującego działalność gospodarczą warunków określonych umową. W uzasadnionych przypadkach Urząd zastrzegł sobie również możliwość wstrzymania odstąpienia od umowy do momentu złożenia stosownych wyjaśnień przez podejmującego działalność gospodarczą.

§ 16

umowy w sprawach nieuregulowanych umową mają zastosowanie przepisy Kodeksu Cywilnego , ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz. U. z 2008 r., nr 69, poz. 415 z późn. zm.), rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 kwietnia 2009 r. w sprawie dokonywania refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2009 r., nr 62, poz. 512), a także ustawy o swobodzie działalności gospodarczej z dnia 2 lipca 2004 r. (Dz. U. z 2004 r., nr 173, poz. 1807 z późn. zm.). Załącznik nr 1 do umowy zawierał szczegółową specyfikację i harmonogram zakupów w ramach umowy o przyznanie środków na podjęcie działalności gospodarczej. [dowód: umowa k.19-23, aneks k.24] Stosownie do postanowień § 9 przedmiotowej umowy dla zabezpieczenia zwrotu środków otrzymanych na podjęcie działalności gospodarczej w przypadku niedotrzymania warunków umowy ustanowiono poręczenie osób trzecich - T. W. i A. Ł. . [dowód: umowa k.19-23, poręczenia k.26-27] Środki z tytułu umowy nr (...) .T- (...) -6.1.3- (...) w łącznej kwocie 18302 zł zostały przelane na rachunek bankowy pozwanego D. K. w dniu 14 lipca 2010 r. [dowód: dyspozycja wypłaty k.18] W dniu 17 marca 2011 r. pozwany D. K. podpisał z Urzędem aneks do przedmiotowej umowy z mocą obowiązującą od dnia 11 września 2010 r. Na mocy tego aneksu zmieniono datę wydatkowania dotacji, określając ją na 1 lutego 2011 r., a termin rozliczenia wydatkowania otrzymanych środków przedłużono do dnia 17 marca 2011 r. [dowód: aneks k.17-17 odwr.] Pozwany D. K. nie wykorzystał części środków przekazanych na realizację umowy nr (...) .T- (...) -6.1.3- (...) z dnia 13 lipca 2010 r. [okoliczność bezsporna] Pismem z dnia 28 kwietnia 2011 r. Powiatowy Urząd Pracy nr 1 w Ł. poinformował wszystkich pozwanych o tym, że z analizy przedłożonych dokumentów dotyczących poczynionych zakupów w ramach przyznanych środków na podjęcie działalności gospodarczej wynika, że do rozliczenia całej udzielonej kwoty brakuje 4968,04 zł. [dowód: pismo k.28] W związku z niewykorzystaniem całości przyznanych środków na realizację umowy nr (...) .T- (...) -6.1.3.- (...) z dnia 13 lipca 2010 r., pismem z dnia 20 października 2011 r. Powiatowy Urząd Pracy nr 1 w Ł. wezwał wszystkich pozwanych do natychmiastowego uregulowania w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania zadłużenia w kwocie 5111,36 zł, na którą to kwotę złożyły się: 4968,04 zł z tytułu kapitału oraz 143,32 zł z tytułu odsetek ustawowych za nieterminowe spłaty. Przedsądowe wezwanie do zapłaty zostało doręczone pozwanemu D. K. w dniu 24 października 2011 r., zaś pozwanym A. Ł. i T. W. - w dniu 25 października 2011 r. [dowód: wezwanie do zapłaty z potwierdzeniami odbioru k.8-13] Do chwili obecnej pozwany D. K. nie zapłacił na rzecz powoda dochodzonej kwoty. [okoliczność bezsporna] Na mocy uchwały nr XXII/377/11 Rady Miejskiej w Ł. z dnia 28 września 2011 r. następcą prawnym zlikwidowanych Powiatowego Urzędu Pracy Nr 1 w Ł. i Powiatowego Urzędu Pracy Nr 2 w Ł. jest Powiatowy Urząd Pracy w Ł. . [dowód: uchwała k.6-7] Wyrokiem z dnia 29 maja 2015 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi–Widzewa w Łodzi uznał D. K. winnego tego, że w dniu 3 sierpnia 2012 r. w Ł. użył, tj. przedłożył w Powiatowym Urzędzie Pracy w Ł. dokument w postaci karty informacyjnej z dnia 12 sierpnia 2010 r., potwierdzającej jego hospitalizację w dniach 12 sierpnia – 10 września 2010 r. w (...) Szpitalu (...) im. WAM, w którym to dokumencie lekarz – jako osoba uprawniona do wystawienia takiego dokumentu – poświadczył nieprawdę co do powyższych okoliczności, które w rzeczywistości nie miały miejsca i za to wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, zawieszając warunkowo jej wykonanie na okres 2 lat próby. [dowód: wyrok k.346346 odwr. załączonych akt Sądu Rejonowego dla Łodzi–Widzewa w Łodzi sygn. III K 570/13] Pozwany D. K. ma 38 lat. Jest mechanikiem samochodowym. Nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Jest zatrudniony na czas określony 3 lat i uzyskuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1560 zł netto miesięcznie. Poza tym nie posiada innych dochodów. Nikt nie pomaga mu finansowo. Pozwany nie jest właścicielem żadnych nieruchomości. Wynajmuje mieszkanie, za które płaci czynsz w wysokości 470 zł miesięcznie. Na bieżące utrzymanie przeznacza ok. 700 zł miesięcznie. Posiada oszczędności w kwocie 2000 zł. [dowód: zeznania pozwanego D. K. k.118] Sąd zważył, co następuje: Strona powodowa, jako następca prawny Powiatowego Urzędu Pracy Nr 1 w Ł. , wywodzi swoje roszczenie z umowy nr (...) .T- (...) -6.1.3- (...) z dnia 13 lipca 2010 r., na mocy której pozwany D. K. otrzymał jednorazową pomoc finansową w kwocie 18302 zł na pokrycie wydatków wskazanych we wniosku, a związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej typu usługi fotograficzne.

§ 16przedmiotowej umowy w sprawach w niej nieuregulowanych mają zastosowanie m.

in. przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz. U. z 2008 r., nr 69, poz. 415 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 kwietnia 2009 r. w sprawie dokonywania refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnym środków na podjęcie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2009 r., nr 62, poz. 512). Stosownie do treści § 8 ust. 1 cyt. rozporządzenia przyznanie bezrobotnemu ze środków Funduszu Pracy jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej jest dokonywane na podstawie umowy, która powinna zawierać, w szczególności, zobowiązanie bezrobotnego do: 1) wydatkowania w terminie określonym w umowie, w okresie od dnia zawarcia umowy do 30 dnia od dnia podjęcia działalności gospodarczej,

przeznaczeniem, środków otrzymanych przez bezrobotnego, 2) udokumentowania i rozliczenia wydatkowania otrzymanych środków w terminie określonym w umowie, nieprzekraczającym dwóch miesięcy od dnia podjęcia działalności gospodarczej, 3) zwrotu, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania, przyznanych środków wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia ich otrzymania, jeżeli:

1. a)otrzymane środki wykorzysta niezgodnie z przeznaczeniem,
2. b)będzie prowadził działalność gospodarczą przez okres krótszy niż 12 miesięcy, przy czym do okresu prowadzenia działalności gospodarczej zalicza się przerwy w jej prowadzeniu z powodu choroby lub korzystania ze świadczenia rehabilitacyjnego,
3. c)podejmie zatrudnienie lub zawiesi prowadzenie działalności gospodarczej w okresie pierwszych 12 miesięcy prowadzenia działalności gospodarczej,
4. d)złożył niezgodne z prawdą oświadczenia,
5. e)naruszy inne warunki umowy. Terminy, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2 mogą zostać przedłużone, gdy przemawiają za tym względy społeczne, w szczególności przypadki losowe i sytuacje niezależne od bezrobotnego.

§ 10cyt.

rozporządzenia formami zabezpieczenia zwrotu: przez podmiot - refundacji, a przez bezrobotnego - otrzymanych ze środków Funduszu Pracy jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej, może być poręczenie, weksel z poręczeniem wekslowym (aval), gwarancja bankowa, zastaw na prawach lub rzeczach, blokada rachunku bankowego albo akt notarialny o poddaniu się egzekucji przez dłużnika. Umowa, zawarta w dniu 13 lipca 2010 r. pomiędzy Powiatowym Urzędem Pracy Nr 1 w Ł. a D. K. , zawiera wszystkie wskazane wyżej wymogi. Żadna ze stron nie kwestionowała jej ważności. W tym miejscu należy wskazać, że podniesiony przez pozwanego D. K. zarzut przedawnienia roszczenia jest chybiony, jednakże z przyczyn odmiennych, aniżeli te podniesione przez pełnomocnika powoda. Strona powodowa nie wykazała, aby środki, które D. K. otrzymał w wykonaniu umowy z dnia 13 lipca 2010 r. pochodziły z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, a nie z Funduszu Pracy. Fakt ten nie wynika ani z umowy z dnia 13 lipca 2010 r., ani też z żadnego innego dokumentu.

art. 76 ust 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 674 z późn. zm.), która to ustawa ma zastosowanie w rozpoznawanej sprawie

§ 16

umowy, roszczenia z tytułu zasiłków, stypendiów i innych świadczeń pieniężnych finansowanych z Funduszu Pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia spełnienia warunków do ich nabycia przez uprawnioną osobę, a roszczenia powiatowego urzędu pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia ich wypłaty.

art. 123 § 1 pkt 1 k.c. bieg przedawnienia przerywa się przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia. Wypłata środków na rzecz pozwanego D. K. nastąpiła w dniu 14 lipca 2010 r. Strona powodowa wystąpiła z pozwem w niniejszej sprawie w dniu 9 maja 2012 r., a zatem przed upływem trzyletniego terminu przedawnienia przewidzianego w art. 76 ust. 3 cyt. ustawy o promocji zatrudnienia. W toku procesu pozwany D. K. przyznał, że nie wykorzystał i nie zwrócił kwoty 4968,04 zł, stanowiącej część środków przyznanych mu i wypłaconych na podstawie umowy z dnia 13 lipca 2010 r.

§ 5

pkt 2 i 3 umowy pozwany był zobowiązany do wydatkowania środków

e szczegółową specyfikacją i harmonogramem zakupów, ujętą w załączniku nr 1 do umowy w terminie od dnia zawarcia umowy do 30 dnia od dnia podjęcia działalności gospodarczej oraz do udokumentowania i rozliczenia wydatkowania otrzymanych środków początkowo do dnia 21 września 2010 r., a po podpisaniu aneksu z 17 marca 2011 r. – do dnia 17 marca 2011 r. Ustanowienie w rozpoznawanej sprawie zabezpieczenia roszczenia powoda z tytułu przyznanych środków w postaci poręczenia osób trzecich (pozostałych pozwanych) na podstawie § 9 umowy z dnia 13 lipca 2010 r. było zgodne z treścią § 10 cyt. rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 kwietnia 2009 r. w sprawie dokonywania refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej . Stosownie do treści art. 881 k.c. w braku odmiennego zastrzeżenia poręczyciel jest odpowiedzialny jak współdłużnik solidarny. Przepis art. 73 § 2 k.p.c. przewiduje, że zawarcie ugody, zrzeczenie się roszczenia, uznanie powództwa wymagają zgody wszystkich współuczestników. Uznaje się, że jeżeli w sprawie zachodzi jakikolwiek rodzaj współuczestnictwa, to brak jest możliwości samodzielnego dokonywania aktów dyspozycji materialnej przedmiotem procesu (tak: Komentarz do art. 73 k.p.c., Manowska M. (red.), Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom I. Art. 1-505

§ 5pkt 3 umowy z 13 lipca 2010 r.

rozliczenie wydatkowania otrzymanych środków powinno było nastąpić do dnia 17 marca 2011 r. Skoro pozwany D. K. nie wydatkował wszystkich środków, a co za tym idzie, nie wykorzystał ich

przeznaczeniem, to stosownie do treści § 7 umowy zobowiązany był do zwrotu w ciągu 30 dni od dnia otrzymania wezwania wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia uzyskania środków, tj. od dnia 14 lipca 2010 r. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że zarówno pozwany D. K. , jak i pozostali pozwani jako jego poręczyciele, byli wzywani do zapłaty kwoty niewydatkowanej przez pozwanego D. K. , jednakże bezskutecznie. Zasadne jest zatem żądanie strony powodowej zasądzenia od kwoty głównej wynoszącej 4968,04 zł odsetek od dnia 14 lipca 2010 r.

treścią art. 320 k.p.c. w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie. Pozwany D. K. wniósł o rozłożenie zasądzonego roszczenia na raty, motywując swój wniosek swoją trudną sytuacją finansową. Pozwany jest mechanikiem samochodowym. Mieszka sam w wynajmowanym lokalu. Z tytułu czynszu płaci 470 zł miesięcznie. Nie posiada nikogo na swoim utrzymaniu. Uzyskuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1560 zł netto miesięcznie. Na bieżące utrzymanie pozwany wydatkuje ok. 700 zł miesięcznie. Posiada oszczędności w kwocie 2000 zł. W ocenie Sądu sytuacja finansowa pozwanego D. K. uzasadnia rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty. Sąd uznał, że rozłożenie świadczenia na 10 rat w wysokości po 500 zł jednocześnie zapewni pozwanemu D. K. płynność finansową, a także zapewni skuteczne zaspokojenie roszczenia powoda w wysokości ekonomicznie dla niego odczuwalnej. Sąd miał również na uwadze, że pełnomocnik strony powodowej nie sprzeciwiał się wnioskowi pozwanego D. K. , pozostawiając jego wniosek o rozłożenie na raty do uznania Sądu oraz wyrażając zgodę na rozłożenie zadłużenia na raty w stosunku do wszystkich pozwanych. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w pkt 1 i 2 wyroku. Stosownie do treści art. 203 § 1 k.p.c. pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do zamknięcia rozprawy, a jeśli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia – aż do wydania wyroku. Wobec cofnięcia przez stronę powodową pozwu w zakresie kwoty 143,32 zł wraz ze zrzeczeniem się roszczenia, Sąd na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. umorzył postępowanie w sprawie w tym zakresie, nie znajdując podstaw do uznania, iż cofnięcie jest sprzeczne z prawem lub z zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 100 k.p.c. Pozwani przegrali proces w 97 %, a zatem praktycznie w całości, dlatego zobowiązani są do zwrotu na rzecz strony powodowej kosztów procesu w kwocie 849 zł (249 zł - opłata sądowa od pozwu obliczona od zasądzonej kwoty oraz 600 zł – koszty zastępstwa procesowego). Z uwagi na to, że pozwana A. Ł. nie zajęła żadnego stanowiska w sprawie, wyrok w stosunku do tej pozwanej jest zaoczny.