← Polska

Sad powszechny, II K 203/16

Sygn. akt II K 203/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 sierpnia 2016 roku Sąd Rejonowy Gdańsk – Południe w Gdańsku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Jabłoński Protokolant: Artur Pokojski z udziałem Prokuratora Prokuratury Rejonowej G. - Ś. w G. K. R. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2016 roku sprawy B. C. , syna S. i H. z domu S. , urodzonego dnia (...) w G. , oskarżonego o to, że : I. w nieustalonym czasie a ujawnionym w dniu 13.03.2015 r. w G. wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii dokonał wewnątrzwspólnotowego przywozu z terytorium Niemiec do Polski substancji psychoaktywnych w postaci amfetaminy w ilości 4 gram i 4 gram heroiny, tj. o czyn z art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, II. w dniu 13.03.2015 r. w G. wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii posiadał znaczną ilość środków psychotropowych w postaci 76,82 grama marihuany, tj. o czyn z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, I. uznaje oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie I. aktu oskarżenia i za to na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 33 §1 i 3 k.k. wymierza oskarżonemu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 300 (trzystu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na 10 zł (dziesięć złotych); II. uznaje oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie II. aktu oskarżenia i za to na podstawie art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wymierza oskarżonemu karę roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 85 §1 i 2 k.k. , art. 86 §1 k.k. orzeczone oskarżonemu w punktach I. i II. wyroku jednostkowe kary pozbawienia wolności łączy i wymierza w ich miejsce karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; IV. na podstawie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka od oskarżonego na rzecz Stowarzyszenia (...) w W. nawiązkę w wysokości 1000 zł (tysiąca złotych) na cele związane z zapobieganiem i zwalczaniem narkomanii; V. na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka przepadek dowodu rzeczowego w postaci pozostałego po badaniu suszu roślin konopi o masie 72,34 grama netto przechowywanego w kopercie bezpiecznej (...) ; VI. na podstawie art. 44 §2 k.k. orzeka przepadek dowodów rzeczowych w postaci wagi elektronicznej, młynka ręcznego, puszki i opakowania opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr II/543/15 na karcie 144 akt sprawy pod pozycjami od

  1. do 5.; VII. na podstawie art. 230 §2 k.p.k. nakazuje zwrócić B. C. dowody rzeczowe w postaci trzech kluczy i trzech telefonów komórkowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr II/543/15 na karcie 144 akt sprawy pod pozycjami od
  2. do 9.; VIII. na podstawie art. 63 §1 k.k. na poczet orzeczonej oskarżonemu w punkcie III. wyroku kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu rzeczywiste pozbawienie wolności w sprawie od dnia 13 marca 2015 roku do dnia 16 marca 2015 roku (3 dni); IX. na podstawie art. 626 §1 k.p.k. , art. 627 k.p.k. , art. 1, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 3 ust. 2, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (tekst jednolity Dz. U. z 1983 roku Nr 49 poz. 223 ze zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2551,66 zł (dwa tysiące pięćset pięćdziesiąt jeden złotych sześćdziesiąt sześć groszy) tytułem kosztów sądowych, w tym opłata w kwocie 900 zł (dziesięćset złotych). Sygn. akt II K 203/16 UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W nieustalonym dokładni czasie, w pierwszym kwartale 2015 roku, do dnia 15 marca 2015 roku, B. C. udał się na terytorium Niemiec, gdzie w B. dokonał zakupu substancji psychoaktywnych w postaci 4 gram amfetaminy oraz 4 gram heroiny. Następnie B. C. przewiózł przedmiotowe substancje przez granice niemiecko-polską i przywiózł je do G. . Dowód: wyjaśnienia oskarżonego B. C. k. 71, 80, 87, 149v. W dniu 13 marca 2015 roku w godzinach popołudniowych funkcjonariusze Policji M. S. , S. A. i A. S. podczas wykonywania czynności służbowych udali się na ul. (...) w G. . Z posiadanych przez nich informacji operacyjnych wynikało, iż w jednym z lokali znajdujących się w budynku zamieszkują B. C. i A. W. . Osoby te miały zaś znajdować się w posiadaniu środków odurzających. Funkcjonariusze w trakcie prowadzonych na miejscu obserwacji, dostrzegli podjeżdżający pod budynek pojazd, którego kierowcę rozpoznali jako B. C. , wobec czego zatrzymali mężczyznę do kontroli. W toku kontroli B. C. zachowywał się w sposób nerwowy i podawał nieprawdziwe dane osobowe. Wtedy funkcjonariusze Policji poinformowali mężczyznę, iż znają jego dane osobowe i wskazali powód przeprowadzania kontroli. Następnie funkcjonariusze Policji udali się wraz z B. C. do jego mieszkania oznaczonego nr (...) , gdzie zostało dokonane przeszukanie. Początkowo w pokoju z aneksem kuchennym na półce ściennej została ujawniona waga elektroniczna z oznaczeniem literowym (...) . W toku czynności funkcjonariusze ustalili także, iż mężczyzna użytkuje jedną z piwnic. Po udaniu się do pomieszczeń piwnicznych B. C. wskazał funkcjonariuszom użytkowane przez siebie pomieszczenie o nr K1/
  3. Wtedy przy użyciu służbowego psa wyszkolonego do wykrywania narkotyków w piwnicy przeprowadzono przeszukanie, w trakcie którego ujawniona została torba z reklamówką, w której znajdowało się opakowanie zawierające susz roślinny koloru zielono-brunatnego. Następnie funkcjonariusze Policji wraz z B. C. wrócili do mieszkania, gdzie w toku dalszych czynności przeszukania przy użyciu psa służbowego, w przedpokoju wewnątrz lewego buta typu kalosz ujawniono dwa woreczki strunowe zawierające susz roślinny koloru zielono-brunatnego, a wewnątrz prawego buta typu kalosz trzy woreczki strunowe zawierające substancje sypką koloru białego, woreczek strunowy zawierający substancje sypką koloru brunatnego oraz przezroczyste opakowanie z denkiem koloru fioletowego w formie jajka niespodzianki zawierające trzynaście sztuk pakunków z foli aluminiowej, w których znajdowała się substancja sypka koloru brunatnego. Ponadto w pokoju z aneksem kuchennym na półce ściennej ujawniono także młynek koloru żółtego, metalową puszkę zawierającą pięć banknotów po 20 zł oraz kasetkę metalową koloru jasnoszarego wyposażaną w zamek, zawierającą dwadzieścia banknotów o nominale 100 zł i 5 banknotów o nominale 50 zł. Dowód: zeznania świadka M. S. k. 44-45; protokół zatrzymania osoby k. 3; protokół przeszukania lokalu mieszkalnego k. 10-14; protokół przeszukania piwnicy k. 16-18; protokół oględzin k. 20-21; przedmioty do przechowywania k. 146; wyjaśnienia oskarżonego B. C. k. 71, 80, 87, 149v. Następnie funkcjonariusze Policji dokonali zważania i komisyjnego opakowania zabezpieczonych przedmiotów w koperty: reklamówkę z opakowaniem zawierającym susz roślinny (waga 84,74 gram brutto) umieszczono w kopercie papierowej oznaczonej nr 2; woreczek strunowy wypełniony suszem roślinnym (waga 4,81 gram brutto) i woreczek strunowy wypełniony suszem roślinnym (waga 1,29 gram brutto) umieszczono w kopercie papierowej oznaczonej nr 1; woreczek strunowy wypełniony brunatna sypką substancją (waga 2,09 gram brutto) i przezroczyste plastikowe jajko niespodzianka z fioletowym denkiem z zawartością 13 sztuk foli aluminiowej wypełnionych brunatną sypką substancją (waga 10,47 gram brutto) umieszczono w kopercie bezpiecznej nr (...) ; woreczek strunowy wypełniony białą sypką substancją (waga 1,30 gram brutto), woreczek strunowy wypełniony białą sypką substancją (waga 1,30 gram brutto) i woreczek strunowy wypełniony białą sypką substancją (waga 1,14 gram brutto) umieszczono w kopercie bezpiecznej nr (...) . Dowód: informacja z ważenia k. 37-38; protokół komisyjnego pakowania k. 39-
  4. Ujawniony susz roślinny umieszczony w kopertach oznaczonych nr 1-2 o łącznej masie netto 76,82 gram, stanowił susz roślin konopi innych niż włókniste. Może on stanowić 78 pojedynczych porcji środka odurzającego. Ujawniona sypka substancja koloru brunatnego umieszczona w kopercie bezpiecznej nr (...) o łącznej masie netto 3,83 gram zawierała heroinę. Może ona stanowić ok. 19 pojedynczych porcji środka odurzającego. Ujawniona sypka substancja koloru białego o łącznej masie netto 2,62 gram zawierała siarczan amfetaminy. Może ona stanowić ok. 11 pojedynczych porcji środka psychotropowego. Ujawnione w zabezpieczonym młynku zabrudzenia substancją o cechach suszu roślinnego zawierały w sobie związki chemiczne występujące w roślinach konopi innych niż włókniste. Na zabezpieczonej wadze elektronicznej nie ujawniono natomiast obecności środków odurzających ani substancji psychotropowych. Dowód: opinia z zakresu badań fizykochemicznych nr (...) 311/15 k. 53-62; protokół przekazania środków psychoaktywnych k. 151; uzupełniająca opinia z zakresu badań fizykochemicznych nr (...) 311/15/A k. 155-
  5. W toku postępowania przygotowawczego oskarżony B. C. został poddany badaniu sądowo-psychiatrycznemu przez dwóch biegłych lekarzy psychiatrów. W złożonej opinii sądowo-psychiatrycznej biegli stwierdzili, że oskarżony nie jest chory psychicznie ani upośledzony umysłowo. Biegli uznali, iż poziom intelektualny opiniowanego kształtuje się w granicach normy. U badanego rozpoznano dyssocjalnej zaburzenie osobowości. Na podstawie wywiadu ustalono, iż oskarżony jest uzależniony od marihuany. W ocenia biegłych oskarżony w inkryminowanym czasie miał zachowaną zdolności do rozpoznania znaczenia zarzucanych czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Biegli wskazali, że oskarżony może uczestniczyć w postępowaniu i jest zdolny do prowadzenia obrony w sposób samodzielny i rozsądny. Dowód: opinia sądowo-psychiatryczna k. 243-
  6. Oskarżony był uprzednio wielokrotnie karany przez Sąd:
  7. wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdańsku z dnia 19.06.1996 r. w sprawie o sygn. akt III K 551/96 za przestępstwa z art. 57 § 1 i 3 d.k.k. i z art. 203 § 1 d.k.k. ;
  8. wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdańsku z dnia 21.11.1996 r. w sprawie o sygn. akt IV K 1580/96 za przestępstwa z art. 208 d.k.k.
  9. wyrokiem Sadu Rejonowego w Gdańsku z dnia 20.03.2000 r. w sprawie o sygn. akt IV K 2184/99 za przestępstwa z art. 209 § 1 k.k. ;
  10. wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdańsku z dnia 27.08.2001 r. w sprawie o sygn. akt IV K 271/01 za przestępstwo z art. 280 § 1 k.k. ;
  11. wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdańsku z dnia 15.07.2002 r. w sprawie o sygn. akt IV K 2370/00 za przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. ;
  12. wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdańsku z dnia 05.02.2003 r. w sprawie o sygn. akt IV K 169/02 za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. ;
  13. wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdańsku z dnia 02.12.2003 r. w sprawie o sygn. akt IV K 1443/00 za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. ;
  14. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 02.08.2005 r. w sprawie o sygn. akt II K 435/05;
  15. wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 04.03.2011 r. w sprawie o sygn. akt II K 637/10 za przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 233 § 1 i 6 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 272 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. ;
  16. wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 06.03.2013 r. w sprawie o sygn. akt XI K 930/12 za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. ;
  17. orzeczeniem AG R. w Niemczech z dnia 09.01.2015 r. w sprawie 3 Cs 16 Js (...) za przestępstwo kradzieży – StGb § 242 A. . 1;
  18. wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 12.03.2015 r. w sprawie o sygn. akt II K 8/15 za przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii ;
  19. wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku z dnia 06.03.2015 r. w sprawie o sygn. akt II K 1379/14 za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. ; Dowód: informacja z K. k. 216-219; odpisy wyroków k. 116-132, 135-
  20. Przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego B. C. przyznał się do zarzucanego mu czynu z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani. Wyjaśnił, iż w dniu 13 marca 2015 roku został zatrzymany przez Policję, gdy przyjechał pod budynek, w którym mieszka. Zatrzymujący go funkcjonariusze Policji jako przyczynę wskazali posiadanie narkotyków, poczym dokonane zostało przeszukanie jego mieszania i piwnicy. W piwnicy zostało znalezione ziele a w mieszkaniu heroina i amfetamina. Wskazał, iż od razu przyznał się, że są to jego narkotyki. Marihuanę miał na własny użytek, sam ją wyhodował, początkowo rosła w doniczkach na balkonie a potem przesadził ją na pola. Była to jedyna plantacja, całość ususzył i trzymał w piwnicy. Heroinę i amfetaminę chciał natomiast sprzedać przypadkowym osobą, w tym celu zakupił je w ilości po ok. 4 gramy około miesiąca wcześniej w B. . Był to jednorazowy proceder, nie zajmuje się bowiem handlem narkotyków i wcześniej ich nie sprzedawał. Wcześniej pracował na budowie, ale go zwolnili, żył z oszczędności, trochę pomagał mu ojciec. Zatrzymane prze Policję pieniądze były przeznaczone na czynsz, były to pieniądze jego i jego parterki. Pochodziły z jego ostatniej pracy. Wskazał, iż marihuanę pali sporadycznie raz w tygodniu. Według niego jego partnerka nie wiedziała, że ma w domu narkotyki, ale wiedział, że pali marihuanę. ( Vide: wyjaśnienia oskarżonego B. C. k. 71.) Przesłuchany ponownie w charakterze podejrzanego wskazał, iż nie ma zastrzeżeń co do sposobu zatrzymania prze Policję, nie była stosowana wobec niego jakakolwiek przemoc i doznał żadnych obrażeń ciała. Wskazał, iż podtrzymuje wyjaśnienia, po za okolicznością zakupu heroiny i amfetaminy, albowiem zakupił je w rzeczywistości w Polsce. Podniósł, iż uprzednio wyjaśniał inaczej, bo nie wiedział co się stanie i bał się konsekwencji. Naprawdę kupił je w S. przy barze koło stacji benzynowej. ( Vide: wyjaśnienia oskarżonego B. C. k. 80.) Przesłuchany w toku posiedzenia aresztowego B. C. przyznał się do postawionych mu zarzutów i podtrzymał w całości złożone uprzednio wyjaśnienia. ( Vide: wyjaśnienia oskarżonego B. C. k. 87.) Przesłuchany po raz kolejny w postępowaniu przygotowawczym B. C. wskazał, iż 5 banknotów po 20 zł, które znajdowały się w puszce metalowej było przeznaczone na zakupy. Pochodziły z zarobionych przez niego pieniędzy, nie pochodziły z przestępstwa. ( Vide: wyjaśnienia oskarżonego B. C. k. 149v.) Oskarżony B. C. zażywa środki odurzające w postaci marihuany. Nie był leczony odwykowo. Dowód: kwestionariusz zebrania informacji przez specjalistę terapii uzależnień k. 253-
  21. Sąd zważył co następuje: W świetle wszystkich przeprowadzonych i ujawnionych dowodów, zarówno wina, jak i okoliczności popełnienia zarzuconego oskarżonym przestępstwa, nie budzą wątpliwości Sądu. Opisany stan faktyczny Sąd ustalił w przeważającej mierze na podstawie zeznań świadka M. S. i wyjaśnień oskarżonego B. C. , a także opinii biegłych oraz zebranych w sprawie dokumentów. Sąd w przeważającej mierze dał wiarę wyjaśnieniom złożonym przez oskarżonego B. C. . Złożone przez oskarżonego wyjaśnienia, w szczególności pochodzące z pierwszego przesłuchania go w charakterze podejrzanego, jawią się jako zasadniczo logiczne i spójne. Nadto w swej relacji oskarżony starał się jak najdokładniej przedstawić przebieg okoliczności popełnienia przez niego czynu. Co istotne w sposób wyraźny i konsekwentny od samego początku przyznawał sie on do posiadania przedmiotowych narkotyków. Jednocześnie treść wyjaśnień oskarżonego w tym zakresie znalazła odzwierciedlenie w pozostałych zgromadzonych w sprawie dowodach, w tym zeznaniach świadka M. S. oraz opiniach kryminalistycznych. Sąd nie dał jednak wiary wyjaśnieniom oskarżonego w części w jakiej w toku swojego drugiego przesłuchania, odmiennie niż pierwotnie podniósł, iż heroinę i amfetaminę nabył w Polsce a nie w Niemczech. W ocenie Sądu za wątpliwe należy uznać twierdzenia oskarżonego, jakoby w toku pierwszego przesłuchania „nie wiedział co się stanie” i „bał się konsekwencji”. Niezrozumiałe wydaje się bowiem, iż przyznając się do postawionego zarzutu i szczegółowo opisując okoliczności popełnionego przez siebie przestępstwa, obciążając swoja osobę w pełnym zakresie, miał zatajać prawdę wyłącznie co do tej okoliczności, w sytuacji w której nie potrafił wskazać w jakim kontekście miała ona rodzić jego obawy. Istotnym natomiast jest, iż zmiany swoich wyjaśnień oskarżony dokonał dopiero w sytuacji zakwalifikowania opisanych przez niego w tej części okoliczności jako odrębnego przestępstwa – wewnątrzwspólnotowego przywozu narkotyków - a w konsekwencji postawienie mu na drugiego zarzutu. Tym samym, zdaniem Sadu oczywistym jest wobec wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, iż oskarżony zorientowawszy się co do wcześniejszego dodatkowego obciążenia siebie w tym zakresie, poprzez zmianę pierwotnych wyjaśnień usiłował uniknąć ponoszenia dalszej odpowiedzialności karnej. Oskarżony w swoich wyjaśnieniach nie wskazał precyzyjnie, kiedy nabył i przywiózł narkotyki z B. . Stwierdzenie, że doszło do tego około miesiąca przed zatrzymanie pozwala jednak wykluczyć ewentualne przedawnienie karalności tego czynu. Nie budziły żadnych wątpliwości Sadu zeznania świadka M. S. . Świadek jako funkcjonariusz Policji nie miał bowiem jakiegokolwiek interesu w przedstawieniu wydarzeń w sposób nie korzystny dla oskarżonego. Z racji wykonywanego zawodu ma on świadomość znaczenia zeznań w procesie i konsekwencji złożenia zeznań nieprawdziwych. Nadto jego zeznania był jasne i konkretne. Świadkowi nie można przy tym odmówić obiektywizmu i chęci jak najdokładniejszego przekazania przebiegu wydarzeń. Przedstawiony zaś przez świadka opis zdarzenia nie budzi wątpliwości, co do logiki oraz rzeczowości. Relacja świadka tworzy spójną całość oraz koresponduje z pozostałym dowodami zebranymi w sprawie, w szczególności protokołami z postępowania przygotowawczego, w tym protokołami zatrzymania, przeszukania oraz oględzin, a także wyjaśnieniami oskarżonego. Sąd za rzetelne uznał sporządzone w sprawie pisemne opinie kryminalistyczne. Zdaniem Sądu, opinie te są starannie opracowane, zgodnie z wymogami wiedzy z danej specjalności. Wnioski z nich wynikające są co do zasady jednoznaczne i zostały wyciągnięte po przeprowadzeniu stosownych badań, dlatego też nie budziły wątpliwości Sądu. W ocenie Sądu opinie te należy uznać za wystarczające do oceny, czy zabezpieczone w toku postępowania susz roślinny oraz substancje sypkie stanowił środki odurzające i psychotropowe w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Przy ustalaniu stanu faktycznego Sąd wziął także pod uwagę opinie sądowo-psychiatryczną dotyczącą oskarżonego. Została ona sporządzona przez osoby posiadające odpowiednią wiedzę specjalistyczną, a wnioski wypływające z opinii są logiczne i spójne. W ocenie Sądu brak jest podstaw do odmowy przyznania im przymiotu wiarygodności. Wszystkim zaliczonym w poczet materiału dowodowego, uznanym za ujawnione bez odczytywania, dokumentom z czynności postępowania przygotowawczego oraz odpisom wyroków i danym o karalności Sąd dał wiarę w całości i wziął pod uwagę dokonując ustaleń odnośnie stanu faktycznego. Dokumentacja ta jest sporządzona w odpowiedniej formie przez powołane do tego podmioty i w ocenie Sądu, nie było żadnych wątpliwości co do ich rzetelności i prawdziwości. Dokumenty te korespondują ze sobą i uzupełniają się wzajemnie, a ich treść odzwierciedla obiektywny stan rzeczy i nie była kwestionowana przez strony w czasie postępowania, nie budziła również jakichkolwiek wątpliwości Sądu. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dostarczył podstaw do przyjęcia okoliczności wyłączających winę B. C. . Oskarżony jest osobą pełnoletnią, miał pełną możliwość rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Zdaniem Sądu, w świetle powyższych dowodów, nie budzi wątpliwości, iż oskarżony dopuścił się czynu z art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii . Przepis ten sankcjonuje złamanie zasad obrotu międzynarodowego i wewnątrzwspólnotowego środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej. O zakresie penalizacji art. 55 ustawy należy mówić w ścisłym powiązaniu z treścią jej art. 37, w którym określone są warunki obrotu międzynarodowego i wspólnotowego środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi oraz słomą makową. Regulacja ta statuuje zaś uprawnienie w tym zakresie jedynie dla ściśle określonych podmiotów (m.in. przedsiębiorców, jednostek naukowych) posiadających odpowiednie pozwolenia oraz każdorazowy obowiązek uzyskania odrębnego zaświadczenia lub pozwolenia wydanego przez właściwe organy. Jak stanowi zaś ustawa z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii heroina zaliczana jest do środków odurzających grupy I – N, a amfetamina i jej sole do grupy II - P substancji psychotropowych. W zaistniałej sytuacji nie ulega wątpliwości, iż wwożąc an terytorium Polski z terytorium Niemiec heroinę oraz amfetaminę w ilości po ok. 4 gramy, nie posiadając przy tym stosownych uprawnień, B. C. dopuścił się popełnienia w/w czynu zabronionego. Ponadto B. C. swoim zachowaniem wypełnił znamiona zarzucanego mu aktem oskarżenia przestępstwa z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii . Przestępstwo to popełnia ten, kto wbrew przepisom ustawy, posiada środki odurzające lub substancje psychotropowe w znacznej ilości. Zgodnie z powoływana już ustawą z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii ziele konopi zaliczane jest do środków odurzających grupy I – N. Ze sporządzonej w sprawie opinii kryminalistycznej jednoznacznie wynika, iż ujawniony w wyniku przeszukania mieszkania oskarżonego susz roślinny o łącznej wadze netto 76,82 grama stanowi susz roślin konopi innych niż włókniste i może stanowić 74 porcji środka odurzającego. Jednocześnie zgodnie z orzeczeniem Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2009 r. w sprawie o sygn. akt I KZP 10/09, które Sąd w niniejszej sprawie podziela „ Jeżeli przedmiotem czynności wykonawczej przestępstw określonych w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (…) jest taka ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, która mogłaby jednorazowo zaspokoić potrzeby co najmniej kilkudziesięciu osób uzależnionych, to jest to ,,znaczna ilość" w rozumieniu tej ustawy.” W tej sytuacji przyjętą kwalifikację prawną należało uznać za trafną. Rozważając kwestię kary, Sąd miał na względzie przesłanki, określone w dyrektywach jej wymiaru ujętych w art. 53 k.k. Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynów oskarżonego Sąd wziął pod uwagę przesłanki wymienione enumeratywnie w art. 115 § 2 k.k. uwzględniając między innymi okoliczności popełnienia zarzucanego oskarżonemu czynu oraz rodzaj i stopień naruszonych przez niego reguł porządku prawnego. Zdaniem Sądu stopień społecznej szkodliwości w odniesieniu do obu przypisanych oskarżonemu czynów należy uznać za znaczny. Oskarżony każdorazowo godził bowiem w dobro prawem chronione, jakim jest zdrowie publiczne. Nadto Sąd w zakresie czynu przypisanego w punkcie I wyroku miał również na uwadze rodzaj środków psychoaktywnych w postaci heroiny i amfetaminy, stanowiących narkotyki bardziej niebezpiecznych dla zdrowia i życia. Sąd zważył przy tym także na fakt, iż motywacją działania oskarżonego była chęć uzyskania zysku, albowiem jak wskazywał chciał dokonać sprzedaży tych środków psychoaktywnych. W kontekście II z przypisanych czynów Sąd uwzględnił ilość posiadanych prze oskarżonego środków, oraz rozpoznanie u niego uzależnienie od marihuany. Na niekorzyść oskarżonego względem obu przypisanych czynów Sąd poczytał natomiast fakt, jego uprzedniej wielokrotnej karalności (12 wyroków skazujących), w tym za przestępstwo z ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii z art. art. 62 ust. 1 , tj. przestępstwo podobne, wobec czego nie można było przyjąć, aby naruszenie porządku prawnego przez oskarżonego w aktualnej sprawie miało charakter jedynie incydentalny. Jednocześnie świadczy to o głębokiej demoralizacji oskarżonego, jego niepoprawności, braku poszanowania dla norm prawnych, a pośrednio także o nieskuteczności orzeczonych względem niego dotychczas środków probacyjnych. Sąd poza faktem złożenia wyjaśnień i częściowego przyznania się do winy, nie znalazł innych okoliczności łagodzących. Reasumując powyższe rozważania, Sąd za czyn przypisany w punkcie I wyroku wymierzył oskarżonemu B. C. karę 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 300 stawek dziennych po 10 zł każda. W świetle faktu, że przestępstwo z art. 55 § 1 stawy z ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii zagrożone jest karą grzywny i karą pozbawienia wolności do lat 5 oraz wobec wyżej wskazanych okoliczności, kary tej nie można uznać za nadmiernie surową ani za zbyt łagodną. Sąd miał na uwadze, aby liczba stawek dziennych była odpowiednia do zawinienia sprawcy, a wysokość jednej stawki dziennej uwzględniała jego warunki osobiste, rodzinne i możliwości majątkowe. Natomiast za czyn przypisany w punkcie II wyroku Sąd wymierzył oskarżonemu karę roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności. Przestępstwo z art. 62 ust. 2 ustawy z ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii zagrożone jest karą od 1 roku do 10 lat pozbawienia wolności, tym samym orzeczona kara także mieści się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia. W ocenie Sądu tak wymierzone kary są adekwatne do społecznej szkodliwości przypisanych oskarżonemu czynów oraz stopnia jego zawinienia. Ustalając wymiar kary łącznej pozbawienia wolności Sąd kierował się dyrektywami z art. 85a k.k. , tj. uwzględnił przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. W realiach niniejszej sprawy Sąd doszedł do przekonania, że kara łączna pozbawienia wolności winna zostać ukształtowana z uwzględnieniem zarówno zasady kumulacji jak i zasady absorpcji podlegających łączeniu kar. Jak już wskazywano oskarżony jest osobą wielokrotnie karaną i odbywał kary pozbawienia wolności, mimo to nadal popełniał kolejne przestępstwa. W przekonaniu Sądu jego dotychczasowa postawa wskazuje, iż zastosowanie zasady absorpcji w pełnym zakresie byłoby wysoce niewychowawcze i nie odpowiadałoby społecznemu poczuciu sprawiedliwości. Stąd, wymierzając karę łączną pozbawienia wolności w graniach od roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności od 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zdaniem Sądu orzec należało karę łączną 2 lat pozbawienia wolności. W ocenie Sądu oskarżony jest na tyle zdemoralizowanym i niepoprawnym przestępcą, że tylko kara pozbawienia wolności o charakterze izolacyjnym spełni należycie swoje zadania w zakresie skutecznego, pozytywnego oddziaływania na postawę oskarżonego w przyszłości, a nadto zabezpieczy społeczeństwo przed tym sprawcą. Wskazuje na to uprzednia wielokrotna karalność. Dlatego nie było podstaw do zastosowania wobec oskarżonego przepisów obowiązujących uprzednio jako względniejszych ( art. 4 §1 k.k. ) i warunkowego zawieszenia wobec B. C. orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności ( art. 69 §1 i 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 roku). Na podstawie art. 63 § 1 k. k. Sąd na poczet orzeczonej oskarżonemu w punkcie III. wyroku kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienie wolności w sprawie od dnia 13 marca 2015 roku do dnia 16 marca 2015 roku (3 dni). Na mocy art. 70 ust. 4 ustawy z ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd orzekł wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 1000 zł na rzecz Stowarzyszenia (...) w W. na cele związane z zapobieganiem i zwalczaniem narkomanii. Orzekając nawiązkę Sąd wziął pod uwagę, iż zachowaniem swym oskarżony przyczynił się do pogłębiania narkomanii w kraju. Zdaniem Sądu środek ten w tej wysokości wzmocni wychowawcze oddziaływanie wobec oskarżonego, uzmysłowi mu nieopłacalność popełnienia przestępstw i naganność jego postępowania. Ustalając wysokość nawiązki Sąd zważył, na możliwości majątkowe oraz zarobkowe oskarżonego. W punkcie V wyroku Sąd na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł przepadek dowodów rzeczowych w postaci pozostałego po badaniu suszu roślin konopi o masie 72,34 grama netto przechowywanego w kopercie bezpiecznej (...) . W punkcie VI wyroku na podstawie art. 44 §2 k.k. Sąd orzekł także przepadek dowodów rzeczowych w postaci wagi elektronicznej, młynka ręcznego, puszki i opakowania opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr II/543/15 na karcie 144 akt sprawy pod pozycjami od
  22. do
  23. Jednocześnie wobec treści art. 230 § 2 k.p.k. Sąd nakazał zwrócić B. C. dowody rzeczowe w postaci trzech kluczy i trzech telefonów komórkowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr II/543/15 na karcie 144 akt sprawy pod pozycjami od
  24. do 9, albowiem stały się one zbędne dla postępowania. W punkcie IX wyroku stosownie do wskazanych przepisów, mając na względzie, że zasadą jest obciążenie kosztami oskarżonego, nie znajdując przesłanek do zwolnienia oskarżonego w tym zakresie, Sąd obciążył oskarżonego B. C. kosztami postępowania i zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2.551,66 złotych, w tym wymierzył mu opłatę w wysokości 900 złotych.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.