). W rozpoznawanej sprawie bezsporne było, że powód za przepracowane lata w policji od 1974 r. do 1991 r. z zgodnie z ustawą o policji art. 114 ust. 1 pkt 1 i art. 115 otrzymał wypłatę przysługującej odprawy w wysokości 540 % miesięcznego uposażenia na ostatnio zajmowanym stanowisku i w trakcie pracy w pozwanym nadleśnictwie od 1.12.1994 r. do 31.12.2015 r. pobierał emeryturę z policji w pomniejszoną o 25 %. W orzecznictwie sądów administracyjnych i doktrynie przyjmuje się, iż odprawa przysługująca policjantowi z tytułu zwolnienia ze służby ma charakter jednorazowy (tak: wyrok NSA z 27.01.1999 r. sygn. akt II SA 634/98, wyrok NSA z 1.06.2005 r. sygn. akt OSK 1714/04, W. K. Ustawa o Policji . Komentarz W. 2008). Również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego uznaje się, że brak jest odrębnych przepisów, które pozwalałyby aby inaczej niż odprawę emerytalną traktować odprawę przyznawaną funkcjonariuszom zwalnianym ze służby (por. wyrok NSA z 30 kwietnia 2009 r, sygn. akt I OSK 818/08). Przyjęta w orzecznictwie wykładnia ma zapobiec kilkukrotnemu wypłacaniu tego samego świadczenia, co spowodowałoby uprzywilejowanie policjantów w stosunku do innych osób zatrudnionych w oparciu o przepisy Kodeksu pracy i inne przepisy regulujące stosunki służbowe i stanowiłoby naruszenie wyrażonej wart. 32 ust. 1 Konstytucji zasady równości wobec prawa (por.: wyrok WSA w Warszawie z 9.11.2012 r. (...) SA /Wa (...) , L. ). Z powyższego powodu nie zasadny jest argument powoda, o odmienności tytułów prawnych odprawy uzyskanej uprzednio przez powoda z tytułu służby w policji oraz odprawy wynikającej z ustawy o lasach . Zatem odprawę wypłaconą powodowi w związku ze zwolnieniem ze służby w policji należy traktować na równi z wypłatą odprawy emerytalnej, tym bardziej, iż powód przeszedł na emeryturę policyjną i pobierał ją w trakcie zatrudnienia w pozwanym nadleśnictwie. Stosownie do treści przepisu art. 5 k.p. w takim zakresie, w jakim szczególne przepisy prawa pracy nie regulują treści stosunku pracy, zastosowanie mają przepisy Kodeksu pracy , jeżeli stosunki pracy są nieuregulowane przepisami szczególnymi. Kodeks pracy nie ma zastosowania do tych przypadków regulowanych odrębnymi przepisami prawa pracy, które wyczerpująco regulują treść stosunku pracy (wyr. NSA z 19.4.1984 r., II SA 451/84, OSPiKA 1985, Nr 2, poz. 27). Stan częściowego uregulowania określonej kwestii w pragmatyce zawodowej nie stanowi przeszkody do stosowania przepisów kodeksu pracy , w kwestiach nieuregulowanych w przepisach szczególnych. Ustawa o lasach w art. 46 przewiduje wypłatę odprawy emerytalnej pracownikom służby leśnej i określa jej wysokość. Jednak powyższa ustawa nie reguluje kwestii możliwość wypłaty odprawy emerytalnej, w sytuacji gdy pracownik, otrzymał już wcześniej odprawę rentową czy też emerytalną, więc jest regulacją częściową. Zdaniem sądu w powyższym zakresie z mocy przepisu art. 5 k.p. ma zastosowanie w przedmiotowej sprawie art.
i zasada jednorazowości wypłaty odprawy emerytalnej. Zauważyć należy że odprawa rentowo-emerytalna ma charakter świadczenia socjalnego związanego z przejściem pracownika na rentę lub emeryturę i ma na celu ułatwienie przystosowania się do nowych warunków materialnych związanych z utratą prawa do wynagrodzenia w dotychczasowej wysokości. Skoro odprawę wypłaconą powodowi z tytułu zwolnienia ze służby w policji należy traktować jak odprawę emerytalną a powód w takcie pracy u pozwanego pobierał częściową emeryturę policyjną, to z mocy art.
w zw. z art. 5 k.p. nie przysługuję mu kolejna odprawa emerytalna z tytułu rozwiązania z nadleśnictwem stosunku pracy w związku z przejściem na emeryturę. Prawo do odprawy uzyskuje pracownik z dniem przejścia na rentę lub emeryturę. Więc sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i przepisy obowiązujące w dniu nabycia ewentualnego prawa do odprawy przez powoda tj. w dniu rozwiązania stosunku pracy. Podstawą wydania wyroku może być jedynie stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Sąd orzeka według stanu prawnego z chwili wyrokowania ( art. 316 k.p.c. ). Więc w ocenie sądu nie zasługuje na uwzględnienie argument powoda, iż w momencie gdy uzyskał odprawę w policji nie obowiązywał jeszcze przepis art.
W postępowaniu przed okręgowym sądem pracy i ubezpieczeń społecznych w sprawach o roszczenia pracowników ze stosunku pracy stroną procesową nie jest Skarb Państwa, lecz państwowa jednostka organizacyjna, będąca zakładem pracy w rozumieniu art. 3 k.p. , reprezentowana przez jej kierownika lub innego pracownika upoważnionego do działania w określonym zakresie w imieniu zakładu pracy. Państwowa jednostka organizacyjna która jest pracodawcą ( art. 3 k.p. , a nie Skarb Państwa), podejmuje czynności procesowe na podstawie art. 67 § 1 k.p.c. , a nie na podstawie art. 67 § 2 k.p.c. (vide: II PZ 23/09, postanow. SN 2009-12-15 LEX nr 577835). Zatem jako pozwanego pracodawcę powoda należało określić Nadleśnictwo T. jako państwowa jednostka organizacyjna a nie Skarb Państwa i właściwa stationes fisci ( art. 3 k.p. ). Mając na uwadze powyższe sąd na podstawie art.
oddalił powództwo o odprawę. O kosztach procesu sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 2 pkt. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z 22 października 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800).
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.