Sad powszechny, VI K 173/16

(1), córki M. i B. z domu G. , urodzonej (...) w L. oskarżonego o to, że: w dniu okresie czasu od 20 sierpnia do 09 października 2015r. w R. działając z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dla siebie, doprowadziła K. S. do niekorzystnego rozporządzenia jej mieniem w kwocie 310 pln w ten sposób, że wprowadziła w błąd K. S. co do zamiaru sprzedaży jej trzech sztuk dresów damskich m-ki N. , które oferowała do sprzedaży w treści fikcyjnego ogłoszenia zamieszczonego na portalu internetowym (...) .PL nr (...) a następnie po otrzymaniu zapłaty na swój rachunek bankowy nr (...) ( (...) ) nie dostarczyła pokrzywdzonej zakupionych dresów oraz nie zwróciła jej otrzymanych pieniędzy, czym spowodowała straty w wysokości 310 pln na szkodę K. S. tj. o czyn z art. 286 § 1 kk 1. oskarżoną I. S.

(1)uznaje za winną popełnienia zarzuconego jej czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 kk i za to na podstawie art. 286 § 1 kk wymierza jej karę 6 (sześciu) pozbawienia wolności;

1. na podstawie art. 46 § 1 kk zobowiązuje oskarżoną do zapłaty kwoty 80,00 (osiemdziesiąt) złotych na rzecz pokrzywdzonej K. S. tytułem naprawienia części szkody;
2. wymierza oskarżonej 120,00 (sto dwadzieścia) złotych opłaty i zasądza od niej 70,00 (siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu wydatków na rzecz Skarbu Państwa. VI K 173/16 UZASADNIENIE W toku przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny: W dniu 19 sierpnia 2015 roku K. S. znalazła na aukcji internetowej (...) ogłoszenie dotyczące sprzedaży dresów marki N. . Będąc zainteresowana ich zakupem, zaczęła wysyłać wiadomości mailowe do sprzedawcy z pytaniami o rozmiary i dostępność dresów. Ponieważ nie miała problemów z nawiązaniem korespondencji oraz uzyskała potrzebne informacje, w tym numer konta bankowego sprzedającego, zdecydowała się na zakup dresów marki N. w ilości trzech sztuk, przy czym sprzedająca zastrzegła tylko opcję płatności za towar z góry lub odbiór osobisty za dwa tygodnie od zamówienia (dowód – zeznania świadka K. S. – k. 11, 9b, 9c v, wydruk korespondencji on line – k. 3 – 6 zbioru A, pismo z (...) Sp. z o.o. z siedzibą w P. z danymi z serwisu (...) .pl – k. 9 - 11 zbioru A). W dniu 20 sierpnia 2015 roku K. S. przelała pieniądze w kwocie 310 (trzysta dziesięć) zł jako należność za towar i wartość przesyłki na wskazane przez I. S.

(2)jako sprzedającą konto bankowe o nr (...) znajdujące się w (...) Oddział Centralny (dowód – zeznania świadka K. S. – k. 11, 9b, 9c v, potwierdzenie wykonania przelewu – k. 2 zbioru A, pismo Banku (...) wraz z historią rachunku – k. 17 – 22 zbioru A, posiłkowo – wyjaśnienia oskarżonej I. S.

(1)– k. 9). Ponieważ w tym okresie czasu K. S. przebywała poza granicami Polski poprosiła o przesłanie zakupionego towaru na podany przez nią adres jej kuzynki w S. a także zwróciła się w mailu o potwierdzenie faktu otrzymania przez I. S.

(1)przelewu. W dniu 21 sierpnia 2015 roku oskarżona I. S.

(1)potwierdziła wpływ pieniędzy na swoje konto (dowód – zeznania świadka K. S. – k. 11, 9b, 9c v, wydruk z podanym adresem doręczenia przesyłki – k. 3 zbioru A, potwierdzenie otrzymania przelewu – k. 4 zbioru A, posiłkowo – wyjaśnienia oskarżonej I. S.

(1)– k. 9). Gdy do 6 września 2015 roku K. S. nie otrzymała zamówionego towaru, powiadomiła mailowo o tym I. S.

(1)i otrzymała informację zwrotną, że paczka został wysłana a sprzedająca sprawdzi co się dzieje (dowód – zeznania świadka K. S. – k. 11, 9b, wydruk korespondencji mailowej – k. 5 zbioru A, posiłkowo – wyjaśnienia oskarżonej I. S.

(1)– k. 9). W dniu 13 września 2015 roku i 16 września 2015 roku K. S. ponownie mailowo powiadomiła I. S.

(1), że zakupionych dresów nie otrzymała, a następnie 17 września 2015 roku poprosiła o zwrot pieniędzy za zamówiony towar. Wówczas otrzymała w dniu 21 września 2015 roku zwrotną wiadomość o podanie swojego numeru konta, na który miałby zostać dokonany zwrot pieniędzy w kwocie 310 zł. W dniu 22 września 2015 roku K. S. przesłała informację z numerem swojego konta a 24 września 2015 roku zapytała mailowo I. S.

(1)czy wysłała przelew. Od 22 września 2015 roku oskarżona I. S.

(1)nie nawiązywała żadnego kontaktu z K. S. , nie przesłała jej zamówionego towaru ani nie zwróciła pieniędzy (dowód – zeznania świadka K. S. – k. 11, 9b, wydruk korespondencji mailowej – k. 5, 6 zbioru A, posiłkowo – wyjaśnienia oskarżonej I. S.

(1)– k. 9). Gdy K. S. powróciła do Polski, złożyła w tej sprawie zawiadomienie o przestępstwie (dowód – zeznania świadka K. S. – k. 11, 9b, notatka urzędowa – k. 1 zbioru A). W dniu 12 lutego 2016 roku K. S. otrzymała od oskarżonej I. S.

(1)przelew na swoje konto bankowe z kwotą 230 zł, ale adresatem przelewu był A. R. (dowód – zeznania świadka K. S. – k. 11, 9c v, 9d, wyciąg bankowy – k. 29 zbioru A, posiłkowo wyjaśnienia oskarżonej I. S.

(1)– k. 9). Ustalono, że prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Chełmie z dnia 27 stycznia 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K 382/14 I. S.

(1)została skazana za 6 przestępstw z art. 286 § 1 kk , w tym jedno z nich popełniła na szkodę A. R. na kwotę 230 zł i do naprawienia m.in. szkody w tej wysokości został zobowiązana tymże wyrokiem (dowód – odpis wyroku – k. 31, 32 zbioru A). Innej kwoty tytułem naprawienia szkody K. S. nie otrzymała od oskarżonej do chwili przesłuchania pokrzywdzonej w tej sprawie na rozprawie w dniu 30 maja 2016 roku (dowód – zeznania świadka K. S. – k. 11). Oskarżona I. S.

(1)ma wykształcenie średnie, nie ma zawodu, jest bezrobotna, otrzymuje zasiłek w kwocie 400 zł miesięcznie, nie ma majątku, jest stanu wolnego, na utrzymaniu ma jedno dziecko, była uprzednio sześciokrotnie karana za przestępstwa z art. 286 § 1 , § 2 i § 3 kk (dowód – oświadczenie oskarżonej I. S.

(1)– k. 8v, karta karalności – k. 23 – 25 zbioru A, odpisy wyroków – k. 27, 28, 31 – 34, 36 zbioru A). Oskarżona I. S.

(1)nie stawiła się na rozprawę. Odczytano jej wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego, w których przyznała się w całości do popełnienia zarzuconego jej czynu i wyjaśniła, że pod koniec 2015 roku na portalu (...) wystawiła do sprzedaży dresy firmy (...) , trzy komplety tych dresów kupiła K. S. za kwotę 310 zł. Pieniądze te zostały przelane na konto oskarżonej. Dresy te oskarżona kupowała w C. i miały być bezpośrednio wysłane do tej pani. Oskarżona uważała, że zakupiony towar pokrzywdzona otrzymała, do czasu kiedy w styczniu 2016 roku otrzymała od pani K. list, w którym poinformowała oskarżoną, że nie otrzymała dresów i sprawę zgłasza na Policję. Oskarżona odpisała maila, że nie była świadoma, iż dresy nie dotarły do niej, wielokrotnie sprzedawała w ten sam sposób i przesyłki docierały do adresatów. Zaraz po tym na konto nr (...) wpłaciła pani K. pieniądze w kwocie 230 zł dlatego, że myślała, iż taką kwotę jej wpłaciła. Była to pomyłka oskarżonej gdyż jak się dowiedziała w dniu składania wyjaśnień, to pokrzywdzona wpłaciła oskarżonej 310 zł. Dodała, że postara się najpóźniej do 1 marca uregulować pozostałą należność. Wyjaśniła, że często dokonuje zakupów bezpośrednio u chińczyków i czasami zdarza się, że przesyłek nie otrzymała, jednak wyegzekwowanie konsekwencji jest tam niemożliwe. Dodała, że nie miała zamiaru oszukać pani S. . Sąd zważył, co następuje: Oskarżona I. S.

(1)przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu ale jednocześnie zaprzeczyła aby miała zamiar oszukać pokrzywdzoną K. S. . W szczególności nie budzą wątpliwości Sądu okoliczności dotyczące czasu, treści i stron umowy kupna sprzedaży, której dotyczy akt oskarżenia w tej sprawie. Co prawda w korespondencji mailowej figurują dane osoby: (...) i jej adres w S. ale z zeznań pokrzywdzonej K. S. wynika, iż podała ona dane i adres kuzynki mieszkającej w S. z powodu swojego wyjazdu za granicę. Dodatkowo, z treści potwierdzenia przelewu wynika, że to właśnie K. S. była faktyczną stroną umowy, na co wskazują jej dane personalne jako posiadacza rachunku wskazanego w potwierdzeniu, z którego dokonano przelewu, ponadto specyfikacja zamówienia i jego wartość zdefiniowane w przelewie pokrywają się z treścią korespondencji mailowej. Oskarżona I. S.

(1)nie kwestionuje zresztą w swoich wyjaśnieniach tożsamości pokrzywdzonej przedstawionej w zarzucie, czasu zawarcia i treści przedmiotowej umowy kupna sprzedaży. Sąd odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonej w tej części, w której twierdziła, że nie miała zamiaru oszukania K. S. gdyż wyjaśnienia oskarżonej są przyjętą przez nią linią obrony zmierzającą do zapewnienia jej niekaralności w tej sprawie, a wyjaśnienia te są odosobnione, sprzeczne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym i nie są logiczne. Z jednej bowiem strony oskarżona twierdziła, że nie miała zamiaru oszukania pokrzywdzonej w tej sprawie, z drugiej strony przyznała, że czasami zdarzało jej się, że nie otrzymywała zamówionych u chińczyków towarów. W tej sytuacji dziwić może brak w ofercie poprzedzającej zawarcie przedmiotowej umowy opcji płatności przy odbiorze, była tylko opcja płatności z góry. Co prawda była także oferowana możliwość osobistego odbioru towaru za dwa tygodnie od zamówienia, ale było to tylko, w ocenie Sądu, próbą uwiarygodnienia za wszelką cenę oferty gdyż w rzeczywistości oskarżona miała już wówczas świadomość (z wcześniejszego wpisu), że kupujący nie będzie jechał ze S. do miejsca zamieszkania oskarżonej w C. po odbiór osobisty trzech sztuk dresów. Ponadto oskarżona zapewniała kupującą, że jak tylko otrzyma pieniądze to złoży zamówienie i wyśle paczkę, która powinna dojść przed datą podaną przez pokrzywdzoną (następna niedziela). Oskarżona nie uprzedzała pokrzywdzonej o ewentualnych trudnościach w realizacji zamówienia gdyż uprawniony jest wniosek, w świetle logiki i doświadczenia życiowego, że K. S. nie zawarłaby wówczas przedmiotowej umowy, zwłaszcza przy braku opcji płatności przy odbiorze, o którą to opcję pytała w korespondencji mailowej. Zapewnienia oskarżonej o tym, że nie miała zamiaru oszukania pokrzywdzonej są także niewiarygodne skoro oskarżona nie przedstawiła żadnego dowodu na potwierdzenie, iż w ogóle podjęła jakieś kroki w celu realizacji zamówienia przyjętego od pokrzywdzonej, w szczególności, że złożyła zamówienie na przedmiotowy towar, z którego nie wywiązał się jej dostawca. Wiarygodności wyjaśnień oskarżonej nie zwiększa także i to, iż zaprzestała kontaktów z pokrzywdzoną gdy powzięła od niej informację, że zamówiony towar nie dotarł do pokrzywdzonej. Co prawda przesłała jej pieniądze w kwocie 230 zł, ale dopiero w toku postępowania przygotowawczego a poza tym uprawniony jest wniosek, że to nie K. S. była faktycznym adresatem tej kwoty, której wysokość a także dane personalne wskazane w tytule przelewu odpowiadają treści nałożonego na oskarżoną obowiązku naprawienia wyrządzonej szkody w innej sprawie. W tym stanie rzeczy wina oskarżonej I. S.

(1)popełnienia czynu zarzuconego jej aktem oskarżenia nie budzi wątpliwości. Zachowaniem swoim wypełniła ona znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 kk . Przy wymiarze kary uwzględniono nagminność przestępstw tego rodzaju, uprzednią wielokrotną karalność oskarżonej za podobne przestępstwa jako okoliczności obciążające. Okolicznościami łagodzącymi dla oskarżonej są: to, iż na utrzymaniu ma jedno małoletnie dziecko, niewielka wartość szkody oraz częściowe jej naprawienie, nawet jeśli nie było to faktycznie zachowanie zamierzone. Suma okoliczności obciążających i łagodzących prowadzi do wniosku, że jedynie bezwzględna kara pozbawienia wolności spełni cele kary i będzie skutkować przestrzeganiem przez oskarżoną porządku prawnego w przyszłości. Z uwagi na nie naprawienie części szkody, Sąd orzekł wobec oskarżonej obowiązek z art. 46 § 1 kk . O opłacie i wydatkach orzeczono jak w wyroku.