Sad powszechny, I C 1412/14

Sygn. akt: I C 1412/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 października 2015 roku Sąd Rejonowy w Rybniku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Patrycja Paloc Protokolant: st. sekr. sądowy Justyna Spiewok po rozpoznaniu w dniu 8 października 2015 r. w Rybniku sprawy z powództwa P. K. przeciwko (...) S.A. w W. o odszkodowanie

1. oddala powództwo;
2. zasądza od powoda P. K. na rzecz pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz kwotę 275,39 zł (dwieście siedemdziesiąt pięć złotych trzydzieści dziewięć groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu;
3. zwraca pozwanemu (...) S.A. w W. zaliczkę w kwocie 321,61 zł pod poz. 232/
4. Sygn. Akt I C 1412/14 UZASADNIENIE Powód P. K. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) S.A. w W. kwoty 960zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 września 2013roku wraz z kosztami procesu. Żądanie wywodził z odpowiedzialności pozwanego z tytułu umowy odpowiedzialności cywilnej za szkodę wyrządzoną ruchem pojazdu ubezpieczonego w pozwanym towarzystwie. Kierujący pojazdem ubezpieczonym w pozwanym towarzystwie wyrządził szkodę w pojeździe marki R. (...) nr rej (...) stanowiącym własności A. M. . Powód dochodził odszkodowania stanowiącego koszt najmu pojazdu zastępczego przez okres 32 dni od 11 czerwca 2013roku do 13 lipca 2013roku. Z tytułu najmu pojazdu pozwany wypłacił powodowi część odszkodowania za najem samochodu zastępczego w kwocie 3840zł, czym zdaniem powoda, pozwany potwierdził fakt korzystania przez poszkodowanego z samochodu zastępczego. Poszkodowany nie miał uprawnień do tego, by odliczyć podatek VAT. Dlatego powód dochodził kwoty brutto. Powód wyliczył odszkodowanie na kwotę 4800zł, które po odjęciu wypłaconego już odszkodowania w kwocie 3840zł stanowiło dochodzoną pozwem różnicę w kwocie 960zł. Poszkodowany A. M. przelał wierzytelności z tytułu szkody poniesionej w dniu 11 czerwca 2013roku na rzecz powoda. Powód wezwał pozwanego do zapłaty dochodzonej kwoty przed wniesieniem pozwu. Pozwany wniósł o oddalenie pozwu i zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów procesu. Pozwany przyznał zasadę swojej odpowiedzialności, ale podniósł, że wypłacił już powodowi kwotę 3840zł brutto z tytułu najmu pojazdu, co stanowiło cały koszt najmu pojazdu zastępczego, którym w tej sprawie był samochód F. (...) . Pozwany nie kwestionował okresu najmu pojazdu wynikającego z faktury VAT, ale kwestionował stawkę dobową 150zł i przyjął stawkę średnią 120zł. Pozwany podniósł, że z treści umowy cesji wynika, że poszkodowany przeniósł na rzecz powoda wierzytelność przysługującą mu wobec pozwanego towarzystwa, a nie wobec sprawcy szkody, co jest sprzeczne z właściwością zobowiązania ( art. 509§1 kc ) i z tego powodu przelew jest czynnością nieważną ( art. 58 § 1 kc ). Sąd ustalił: W dniu 11 czerwca 2013roku poszkodowany A. M. doznał szkody w swoim pojeździe marki R. (...) nr rej (...) na skutek zderzenia z samochodem, który prowadził sprawca ubezpieczony w pozwanym (...) S.A. w W. . Na skutek zderzenia samochód poszkodowanego nie nadawał się do użytku i szkodę poszkodowanego zlikwidowano jako szkodę całkowitą, ponieważ koszt naprawy samochodu przewyższał wartość samochodu sprzed wypadku. A. M. zgłosił uszkodzenie samochodu i podczas likwidacji szkody rzeczoznawca wskazał mu warsztat, gdzie może wynająć samochód zastępczy na czas rozpoznania zgłoszenia szkody przez pozwanego i wypłacenia odszkodowania. W ten sposób poszkodowany trafił do warsztatu powoda i zawarł umowę najmu pojazdu zastępczego, którym był f. (...) . Samochód został mu wydany 12 czerwca 2013roku. Poszkodowany musiał wynająć samochód zastępczy ponieważ mieszkał w R. a dojeżdżał do pracy do W. . Jego żona używała drugiego samochodu żeby zajechać do pracy i zawieźć syna na dodatkowe zajęcia po szkole do R. i Ż. . Syn miał wówczas 13 lat. Poszkodowany czekał na decyzję o przyznaniu odszkodowania za szkodę całkowitą i gdy tylko ją otrzymał zwrócił samochód powodowi, a było to w dniu 13 lipca 2013roku. Dowód: przesłuchanie poszkodowanego A. M. k. 50, umowa najmu pojazdu zastępczego k. 12, oświadczenie poszkodowanego k. 14 i k. 15, zaświadczenie o zatrudnieniu poszkodowanego k. 16, faktura VAT k.
5. Średnia stawka dobowa za najem samochodu segmentu B wynosiła 80zł. Koszt najmu samochodu za 32 dni wynosił 2.560zł netto i 3.148,80zł brutto. Zarówno samochód uszkodzony R. (...) , jak i samochód zastępczy F. (...) , były samochodami segmentu B. Stawka za najem samochodu w wysokości 120-130zł, przyjęta przez powoda w fakturze, jest stawką wysoką, odstającą od średnich cen. Dowód : opinia biegłego M. D. k. 68-72, opinia ustna biegłego M. D. k. 112 Poszkodowany przelał na rzecz powoda przysługujące mu w stosunku do zakładu ubezpieczeniowego (...) z siedzibą w W. prawo dochodzenia wszelkich roszczeń z tytułu wynajmu pojazdu zastępczego opisanego w §2 tej umowy. Przelał prawa wynikające ze szkody powstałej w dniu 11 czerwca 2013roku oparte o umowę ubezpieczenia nr 500 17 11 336 628, nr szkody (...) . Dowód: umowa cesji k. 10 Pozwany, zawiadomiony o przelewie, wypłacił powodowi kwotę 3168zł tytułem zwrotu kosztów najmu samochodu zastępczego, na mocy decyzji z 11 września 2013roku. Powód wezwał pozwanego do dopłaty do odszkodowania w kwocie 672zł stanowiącej resztę kosztów najmu pojazdu zastępczego. Pozwany przyznał i tę kwotę 672zł decyzją z dnia 31 października 2013roku. Dowód: pismo do pozwanego dowód nadania k. 17-18, decyzje pozwanego k. 19 i 20 Powód wezwał pozwanego do zapłaty jeszcze kwoty 960zł tytułem zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego. Pozwany nie zapłacił tej kwoty. Dowód: wezwanie do zapłaty k. 8 Pozwany w tej sprawie zapłacił powodowi łącznie kwotę 3840zł brutto, wraz z podatkiem od towarów i usług. Dowód: okoliczności przyznane Opinia biegłego do spraw motoryzacji i mechaniki samochodowej M. D. nie została skutecznie zakwestionowana. Powód podjął polemikę z wnioskami opinii twierdząc, że poszkodowany nie musi poszukiwać najtańszego samochodu do wynajęcia, a zatem pozwany powinien zwrócić rzeczywiście zapłacone przez poszkodowanego koszty najmu samochodu, a nie koszty średnie. Była to jednak ocena prawna przyjęta przez powoda, a nie skuteczne podważenie opinii. Powód nie wykazał, by biegły ustalając wysokość średnich i wysokich stawek za najem samochodu na tym rynku, dopuścił się jakiegoś uchybienia. Dlatego opinia biegłego nie została zakwestionowana. Sąd zważył: Podstawą odpowiedzialności pozwanego był przepis art. 822 . § 1 kodeksu cywilnego , który stanowi, że przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Ubezpieczony sprawca wypadku zawarł umowę ubezpieczenia właśnie z pozwanym towarzystwem ubezpieczeniowym, dlatego pozwany ponosił odpowiedzialność za wyrządzoną szkodę. Mimo treści umowy przelewu zawartej między poszkodowanym a powodem, powód nabył prawo żądania odszkodowania wprost od pozwanego ponieważ jego odpowiedzialności wynikała z umowy OC zawartej z posiadaczem pojazdu i roszczenie z tego tytułu nabył powód na podstawie umowy cesji. Co prawda, nie ma w umowie przelewu zapisu, że powód nabywa roszczenia wobec sprawcy szkody z tytułu wyrządzonej wypadkiem szkody, ale nie jest to istotne dla odpowiedzialności pozwanego w tej sprawie, bo powód nabył roszczenia wobec pozwanego wynikające z umowy łączącej go ze sprawcą wypadku, a roszczenia przysługiwały wprost poszkodowanemu, bo była to umowa o świadczenie na rzecz osoby trzeciej oparta o konstrukcję ogólną z przepisu art. 393 § 1 kodeksu cywilnego . Zapłata odszkodowana przez ubezpieczyciela odpowiadającego na zasadzie umowy powoduje, że obowiązek sprawcy naprawienia szkody wynikający z czynu niedozwolonego wygasa, bo szkoda zostaje naprawiona. Dlatego treść umowy przelewu, w której rozporządzono wyłącznie wierzytelnością poszkodowanego przysługującą wobec pozwanego, nie wpływała na skuteczność przelewu, bo wierzytelność przysługiwała poszkodowanemu wobec pozwanego z tytułu umowy, a nie z tytułu czynu niedozwolonego i można było samodzielnie nią rozporządzić. Ten zarzut pozwanego nie został uwzględniony. Jednak granice odpowiedzialności pozwanego określał przepis art. 361 §1 kodeksu cywilnego ( kc ), który stanowi, że zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. Pozwany był zobowiązany do naprawienia szkody typowej w tego rodzaju sytuacjach przy uwzględnieniu cen średnich, zazwyczaj stosowanych na danym rynku. Z opinii biegłego wynikało, że średnie stawki za najem pojazdu segmentu B wynoszą 80zł, a im dłuższy jest najem, tym cena jest niższa. Przyjęte przez powoda stawki 120zł-130zł są wysokie i mieszczą się w górnych granicach. Sam czas najmu nie był kwestionowany przez pozwanego, a biegły na rozprawie wyjaśnił, że dla tego typu szkody czas likwidacji szkody nie był zbyt długi. Samochód wymagał wyrejestrowania i zezłomowania. Przez ten czas poszkodowany oczekiwał na decyzję o wypłacie odszkodowania. Pozwany przyznał, że należy się odszkodowanie za ten czas, wypłacając powodowi kwotę 3.840zł z tytułu najmu samochodu zastępczego. Przyznał też należy się kwota brutto wraz z podatkiem od towarów i usług, wypłacając właśnie odszkodowanie brutto. Pozwany zakwestionował jednak przyjętą stawkę dobową, co było słuszne. Pozwany ponosi odpowiedzialność za typowe skutki szkody i nie ma podstaw do przyjęcia, że winien płacić za to, że poszkodowany wynajął samochód w cenie wyższej niż średnia dla tego segmentu pojazdów. Poszkodowany ma obowiązek czynić starania, by zmniejszyć rozmiar szkody. Pozwany ponosił odpowiedzialność za naprawienie szkody, a nie za zwrot wszelkich kosztów związanych ze zdarzeniem, jego odpowiedzialność była oparta o umowę o odpowiedzialności cywilnej za szkodę wyrządzoną w innym pojeździe. Ustalenie odszkodowania w tej sprawie zmierzało do wyrównania uszczerbku w majątku poszkodowanego jaki mógł powstać w tej sprawie, a nie do wzbogacenia poszkodowanego, czy powoda. Skoro szkoda z tytułu najmu samochodu zastępczego wynosiła 3.148,80zł brutto, a pozwany wypłacił już 3.840zł, co powód przyznał w pozwie, to szkoda została naprawiona w całości. Z tego powodu powództwo oddalono. Zasądzono, na podstawie art. 98§ 1 kpc , od powoda na rzecz pozwanego koszty procesu w kwocie 275,39zł, na które składało się wynagrodzenie pełnomocnika procesowego 180zł na podstawie §6 pkt 2 ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłata skarbowa 17zł i wypłacone na rzecz biegłego wynagrodzenie w kwocie 78,39 zł z zaliczki pozwanego. Nakazano zwrócić pozwanemu resztę zaliczki 321,61zł z zaliczki uiszczonej przez niego w kwocie 400zł. R. 2 listopada 2015roku