Sad powszechny, I C 726/16

Sygn. akt: I C 726/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 czerwca 2016 r. Sąd Rejonowy w Brodnicy I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Jan Raszkowski Protokolant: Karolina Dembek po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2016 r. w Brodnicy sprawy z powództwa (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w K. przeciwko A. P. o zapłatę oddala powództwo. Sędzia / SSR Jan Raszkowski/ Sygn. akt I C 726/16 UZASADNIENIE Powód H. I Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w K. wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego A. P. kwoty 3.919,20 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwoty 3.728,55 zł od dnia 30 maja 2016 roku, oraz zasądzenie na jego rzecz od pozwanego kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że dochodzona przez niego kwota wynika z umowy kredytu nr (...) zawartej w dniu 9 września 2008 roku przez poprzedniego wierzyciela (...) Bank Spółkę Akcyjną z siedzibą we W. a pozwanego A. P. . Na dochodzoną przez powoda kwotę składają się 2.294,43 zł tytułem niespłaconego dotychczas kapitału kredytu, kwota 1.434,12 tytułem skapitalizowanych odsetek liczonych od dnia następnego po dniu wymagalności do dnia sporządzenia pozwu i 190,65 zł tytułem kosztów dochodzenia należności. Pozwany wnosił o oddalanie powództwa podnosząc zarzut przedawnienia oraz fakt niewykazania legitymacji czynnej po stronie powodowej. Sąd ustalił i zważył, co następuje: Zgodnie z umową kredytodawca udzielił kredytu na okres do 9 września 2010 roku, w 24 ratach płatnych do 9 dnia każdego miesiąca. Na kwotę kredytu 2.379,76 zł składały się następujące kwoty: 2.048 zł tytułem kapitału kredytu, kwota 26,78 zł tytułem prowizji, kwotę 50,00 zł tytułem opłaty przygotowawczej, 254,97 zł tytułem ubezpieczenia kredytu. (dowód: umowa kredytu nr (...) – k. 4 – 6 akt) W dniu 14 czerwca 2013 roku poprzedni wierzyciel poinformował pozwanego o przelewie wierzytelności na rzecz powoda z dniem 30 kwietnia 2013 roku. (dowód: pismo z dnia 14 czerwca 2013 roku – k. 8 akt) W dniu 16 maja 2015 roku powód wezwał pozwanego do zapłaty w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. (dowód: wezwanie do zapłaty z dnia 16 maja 2015 roku – k. 9 akt) W świetle przedstawionego stanu faktycznego powództwo jako bezzasadne podlegało oddaleniu. Strona powodowa określając podstawę faktyczną powództwa wyznaczyła zakres rozpoznania. Ta podstawa podlega w toku procesu weryfikacji przez Sąd, w kontekście przepisów prawa materialnego, mających możliwe zastosowanie w sprawie (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2000 r., I CKN 975/98). W zakresie postępowania dowodowego sąd otrzymał prawo do dopuszczenia dowodu z urzędu, które jednak zostało ukształtowane jako jego dyskrecjonalne uprawnienie, a nie obowiązek. Wskazać tu można na tezę zawartą w uzasadnieniu wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie I ACa 190/13, której stwierdził „Kontradyktoryjny charakter procesu, dodatkowo wzmocniony - w zakresie zasady koncentracji materiału procesowego - przepisami statuującymi instytucję dyskrecjonalnej władzy sędziego ( art. 207 i 217 k.p.c. ), wyklucza możliwość ingerencji sądu w określoną przez strony płaszczyznę faktyczną sporu, co oczywiście nie niweczy obowiązku dokonania jej komplementarnej oceny prawnej, zgodnie z zasadą da mihi factum, dabo tibi ius.” Powód natomiast nie dołączył podstawowego dokumentu w postaci umowy cesji wierzytelności, z której to umowy miała wypływać legitymacja prawna dla niego dla dochodzenia roszczenia. Zgodnie z art. 509 § 1 kc wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew) chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki ( § 2 ). W myśl art. 513 § 1 kc dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie. W piśmiennictwie zauważono, że przy analizie stosunku dłużnik – cesjonariusz szczególnie uwidaczniają się dwie zasady, charakteryzujące ten stosunek. Pierwsza dotyczy nabycia przez cesjonariusza w drodze przelewu wierzytelności tylu praw, ile miał cedent. Wyraża to paremia nemo plus iuris in alium transferre potest quam ipse habet. Cesjonariusz nie może, więc żądać od dłużnika świadczenia w większym rozmiarze niż cedent. Druga zasada dotyczy sytuacji prawnej dłużnika, która nie może ulec pogorszeniu na skutek przelewu w stosunku do tej, jaką dłużnik miał przed przelewem (J. Mojak (w:) Kodeks..., s. 162; H. Ciepła (w:) Komentarz..., s. 595; B. Łubkowski (w:) Kodeks..., s. 1225). Z wierzytelnością po przelewie pozostają zatem związane wszystkie zarzuty dłużnika, które mogły być podnoszone w stosunku do poprzedniego wierzyciela (cedenta). Wskazuje się na trzy rodzaje zarzutów: te, które przysługiwały dłużnikowi w stosunku do cedenta, zarzuty osobiste dłużnika oraz zarzuty dotyczące samej umowy cesji (nie będące zarzutami ani osobistymi, ani służącymi w stosunku do cedenta). W kontekście przedstawionych przez powoda dowodów trudno uznać, aby powód w sposób należyty udowodnił zasadność dochodzonego powództwa. Jedynym dowodem na okoliczność istnienia i wysokości zobowiązania przedstawionym przez powoda to kserokopia umowy kredytu nr (...) z dnia 9.9.2008 r., informacja o przelewie wierzytelności z dnia 14 czerwca 2013 roku oraz wezwanie do zapłaty z dnia 16 maja 2015 roku. Podniesiony przez pozwanego zarzut braku wykazania przez powoda legitymacji czynnej wobec nieprzedstawienia umowy cesji wierzytelności jest usprawiedliwiony, podobnie jak zarzut przedawnienia dochodzonego roszczenia. W myśl art. 6 kc ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Jeżeli chodzi o rozkład ciężaru dowodu, to powód powinien udowodnić fakty pozytywne, które stanowią podstawę jego powództwa to jest okoliczności prawo tworzące, a pozwany, jeżeli faktów tych nie przyznaje, ma obowiązek udowodnienia okoliczności niweczących prawo powoda. W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, nie dawał podstaw do uznania, ażeby zaistniały przesłanki uzasadniające obciążenie pozwanego obowiązkiem zapłaty należnościami dochodzonymi pozwem. W kontekście przedstawionych przez powoda dowodów trudno uznać, aby powód w sposób należyty udowodnił zasadność dochodzonego powództwa. Przesłanką uzasadniającą oddalenie powództwa, jest przede wszystkim brak wykazania skutecznej legitymacji czynnej dla dochodzenia niniejszego roszczenia. Sędzia ZARZĄDZENIE (...) (...) (...) B. , dn. 25.7.2016 r. Sędzia