Sad powszechny, V K 220/13

(1)zd. J. córki W. i L. z domu P. urodzonej dnia (...) w Z. 3. K. T. syna P. i K. z domu K. urodzonego dnia (...) w Ł. oskarżonych o to, że w dniu 6 listopada 2012 r. we W. działając wspólnie i w porozumieniu zabrali w celu przywłaszczenia odzież damską, męską oraz dziecięcą o łącznej wartości 866 złotych, na szkodę C (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. , o łącznej wartości 589,97 złotych na szkodę (...) S.A. z siedzibą w G. , o łącznej wartości 3959,50 złotych na szkodę (...) (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. , przy czym G. S. czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia V Wydział Karny z dnia 29 sierpnia 2005 r. sygn. akt VK 459/04, za czyn z art. 280 par 1 k.k. i art. 275 par 1 k.k. w zw. z art. 11 par 2 k.k. na karę 4 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 23.01.2008 r. do 20.04.2009 r. tj. o czyn z art. 278 § 1 kk w związku z art. 12 kk w związku z art. 64 § 1 kk a wobec M. P.

(1)i K. T. o czyn z art. 278 § 1 kk w związku z art. 12 kk * * * I. uznaje oskarżonych G. S. , M. P.

(1)i K. T. za winnych popełnienia czynu, opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego występek z art. 278 § 1 kk w związku z art. 12 kk , a wobec G. S. z art. 278 § 1 kk w związku z art. 12 kk w związku z art. 64 § 1 kk i za to na podstawie art. 278 § 1 kk wymierza oskarżonym M. P.

(1)i K. T. kary po 1 (jednym) roku , a oskarżonemu G. S. karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierza każdemu z oskarżonych karę grzywny w wysokości 30 (trzydziestu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt k.k. warunkowo zawiesza wykonanie wymierzonych kar oskarżonemu G. S. na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat, oskarżonej M. P.

(1)na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata, oskarżonemu K. T. na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata; III. na podstawie art. 44 § 2 k.k. orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa i zarządza zniszczenie dowodów rzeczowych z wykazu dowodów rzeczowych Nr I/684/12, poz. 36-39, k. 89 akt sprawy; IV. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zalicza na poczet orzeczonych kar grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie (zatrzymania) w dniach od 6 listopada 2012 roku do 8 listopada 2012 roku oskarżonym M. P.

(1)i K. T. oraz w dniach od 6 listopada 2012 roku do 7 listopada 2012 roku oskarżonemu G. S. ; V. zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych, w tym od opłaty, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 6 listopada 2012 r. około godz. 19.00 funkcjonariusz policji M. P.

(2)wraz z trzema innymi policjantami udali się z polecenia dyżurnego Komisariatu Policji W. do C. H. mieszczącej się w Galerii (...) we W. , gdzie pracownicy ochrony zatrzymali mężczyznę podejrzanego o dokonanie kradzieży ciastek w kawiarni. Na miejscu podjęli interwencję wobec mężczyzny, którym po wylegitymowaniu okazał się K. T. . W jego kieszeni funkcjonariusze ujawnili magnes neodymowy oraz zawiniątka foli aluminiowej, co u policjantów wzbudziło podejrzenie popełnienia kradzieży w sklepie. Wezwali więc patrol zmotoryzowany, R. K. , A. W. . Pierwsza interwencja zakończyła się nałożeniem na K. T. mandatu w wysokości 500 zł. K. T. opuścił kawiarnię. Funkcjonariusze policji po przybyciu patrolu zmotoryzowanego objechali budynek Galerii (...) i zauważyli, że K. T. wsiadł do samochodu R. (...) nr rej. (...) , zaparkowanego przy ul. (...) . Policjanci zatrzymali pojazd do kontroli drogowej. Kierowcą pojazdu był G. S. , na miejscu pasażera obok kierowcy siedziała M. P.

(1). W pojeździe był również K. T. . Na tylnych siedzeniach samochodu i w bagażniku znajdowało się kilka toreb wypełnianych odzieżą z metkami. Na pytanie funkcjonariuszy o pochodzenie rzeczy zatrzymane osoby potwierdziły, że pochodzą z kradzieży. M. P.

(1)początkowo twierdziła, że jedynie przywiozła mężczyzn i bezpośrednio nie brała udział w kradzieżach, później zmieniła zdanie. Mężczyźni z kolei oświadczyli, że kradzieży dokonywali na terenie Centrum Handlowego (...) we W. przy ul. (...) w dniu zatrzymania w godz. od 16.00- 18.00 oraz w sklepach na terenie Galerii (...) . Funkcjonariusze zabezpieczyli odzież o łącznej wartości 5 435 zł. Przesłuchiwany G. S. podał, że razem z M. P. i K. T. przyjechali do W. , aby dokonać kradzieży w sklepach w centrach handlowych. W tym celu wcześniej przygotowali z K. T. torby owinięte folią aluminiową. Następnie wchodzili do sklepów w M. i do sklepów C (...) i (...) Galerii (...) i dokonywali kradzieży odzieży. W Galerii (...) zabrał rzeczy ze sklepów (...) . M. P.

(1)potwierdziła, że wchodziła do sklepów razem z K. T. i kiedy ten dokonywał kradzieży, ona odwracała od niego uwagę. W tym czasie G. S. zabierał odzież z innych sklepów. /dowód : zeznania świadka M. P.

(2)k. 27; wyjaśnienia oskarżonego K. T. k. 86; wyjaśnienia G. S. k. 73; wyjaśnienia M. P.

(1)k. 80; protokoły zatrzymania k. 2-4; protokoły przeszukania k. 5-9, 11-18/ Funkcjonariusze policji dokonali ustaleń, z których sklepów, jakiego rodzaju rzeczy zostały skradzione. Ustalono, że ze sklepu (...) mieszczącego się w Galerii (...) zostały zabrane dwa swetry o wartości 419,98 zł na szkodę firmy (...) S.A. z siedzibą w G. . Pracownik tego sklepu (...) rozpoznała okazane przez policjantów swetry, potwierdziła ich pochodzenie, nie potrafiła jednak wskazać sprawcy kradzieży. Swetry przekazano do sklepu do sprzedaży. Pracownik sklepu (...) mieszczącego się w Galerii (...) wśród okazanych mu rzeczy rozpoznał kurtkę o wartości 169,99 zł własności firmy Salon (...) we W. . Kurtkę przekazano do sklepu. Z kolei E. R. kierownik sklepu H (...) mieszczącego się w Galerii (...) rozpoznała odzież o łącznej wartości 3 959,50 zł. Odzież ta również została zwrócona do sklepu. Pracownik sklepu C (...) rozpoznała cztery męskie kurtki o łącznej wartości 866 zł. /dowód : zeznania świadka A. S. k. 40; pokwitowanie k. 43; zeznania świadka B. K. k. 45; pokwitowanie k. 48; zeznania świadka E. R. k. 49-50; pokwitowanie k. 52; zeznania świadka K. R. k. 21/ Oskarżony K. T. był dwukrotnie karany za przestępstwa kradzieży na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Oskarżony ma 30 lat, wykształcenie podstawowe na utrzymaniu dwoje dzieci, pracuje jako brygadzista z wynagrodzeniem miesięcznym 1 500 zł. /dowody : dane o karalności k. 34, odpisy wyroków k. 144; 148 – 149, 153-154; dane osobopoznawcze k. 84-85/ Oskarżony K. T. w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do zarzucanego czynu. Wyjaśnił on, że umówił się z G. S. , który jest jego kolegą, iż pojadą do W. dokonać kradzieży w sklepach. W tym celu przygotowali torby wyłożone folią aluminiową, dodatkowo K. T. miał przy sobie magnes. K. T. poprosił znajomą M. , której nazwiska nie pamiętał, aby pożyczyła mu samochód, albo pojechała z nim do W. , na co ona się zgodziła. Powiedział jej wówczas, dokąd i po co jadą. Wraz z G. S. udali się do W. . Najpierw pojechali do Centrum Handlowego (...) . K. T. razem z M. P.

(1)udali się do sklepu H (...) . G. T. poszedł do innych sklepów. M. P.

(1)odwracała uwagę, a K. T. dokonywał kradzieży rzeczy i wynosił je w torbie. Robili tak kilka razy. Razem we trójkę skradzioną odzież przynosili do samochodu i chowali do toreb. Następnie pojechali do Galerii (...) , gdzie G. S. udał się do sklepów dokonać kradzieży rzeczy. K. T. został zatrzymany w kawiarni, gdzie sprzedawczyni rozpoznała w nim sprawcę kradzieży ciastek, która miała miejsce tydzień wcześniej. Następnie kiedy udał się już do samochodu został zatrzymany wraz z M. P.

(1)i G. S. . Zatrzymany potwierdził, że działali razem, spontanicznie, skradzione rzeczy chcieli sprzedać przypadkowym osobom za niższą cenę a pieniądze przeznaczyć na swoje potrzeby. /dowód : wyjaśnienia oskarżonego K. T. k. 86/ Na podstawie ustalonego stanu faktycznego Sąd stwierdził co następuje: W oparciu o całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wina oskarżonego K. T. oraz okoliczności popełnienia zarzucanego mu przestępstwa nie budzą zdaniem Sądu wątpliwości. Sąd oceniając zgromadzone dowody oparł przekonanie o sprawstwie oskarżonego na zeznaniach świadków, w tym przede wszystkim M. P.

(2), a także wyjaśnieniach oskarżonych. Zdaniem Sądu w pełni wiarygodne są zeznania świadka M. P.

(2), funkcjonariusza policji, który podejmował interwencję wobec oskarżonego. Świadek szczegółowo opisał przebieg interwencji, okoliczności zatrzymania K. T. , M. P.

(1)i G. S. . Świadek podał, że w samochodzie, w którym znajdowały się zatrzymane osoby, zabezpieczono ubrania pochodzące z kradzieży. Rzeczy zostały rozpoznane przez pracowników sklepów mieszczących się w centrach handlowych (...) we W. . Zatrzymani mężczyźni potwierdzili w obecności świadka, że dokonali kradzieży tych rzeczy. Zeznania świadka M. P.

(2)korespondują z dowodami z dokumentów w postaci protokołów zatrzymania osób i przeszukania. Sąd walor wiarygodności przypisał również zeznaniom świadków tj. osób zatrudnionych w sklepach, z których dokonano kradzieży odzieży. Świadkowie A. S. , B. K. , E. R. i K. R. potwierdzali pochodzenie i wartość skradzionej odzieży. Nie byli oni jednak naocznymi świadkami kradzieży, stąd nie wypowiadali się na temat sprawy czy sprawców kradzieży. Sąd, uwzględniając treść zeznań funkcjonariusza policji, jak i pracowników sklepów, z których skradziono odzież, stwierdził, że odpowiednim ich uzupełnieniem są wyjaśnienia K. T. , M. P.

(1)i G. S. . Zatrzymane osoby opisały przebieg przestępnego działania. Wspólnie podjęli oni decyzję, że przyjadą do W. dokonać kradzieży w różnych sklepach w centrach handlowych, co też uczynili. Byli do tego odpowiednio przygotowani, wyposażeni w torby wyłożone folią aluminiową. Wszyscy zgodnie stwierdzili, że ze sklepów zabierali różne rzeczy, czynności te powtarzali kilka razy, a rzeczy przynosili do samochodu, gdzie przekładali je do toreb. Zamierzali sprzedaż odzież przypadkowym osobom za niższą cenę, a pieniądze przeznaczyć na własne potrzeby. Ich działanie można określić jako działanie wspólne i w porozumieniu. Te elementy znajdują odzwierciedlenie w wyjaśnieniach wszystkich trzech sprawców. Mając powyższe na względzie Sąd uznał oskarżonego K. T. za winnego zarzucanego mu w akcie oskarżenia przestępstwa z art. 278 § 1 kk i wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres próby trzech lat. Oskarżony 6 listopada 2012 r. we W. działając wspólnie i w porozumieniu z M. P.

(1)i G. S. r. zabrał w celu przywłaszczenia odzież o łącznej wartości 5 435 zł. Działając wspólnie i w porozumieniu łącznie zabrali ze sklepu (...) dwa swetry o wartości 419,98 zł, ze sklepu (...) kurtkę o wartości 169,99 zł, ze sklepu H (...) odzież o łącznej wartości 3 959,50 zł, ze sklepu C (...) cztery męskie kurtki o łącznej wartości 866 zł. Wymierzając karę oskarżonemu Sąd kierował się ogólnymi dyrektywami sądowego wymiaru kary określonymi w art. 53 § 1 i § 2 k.k. Sąd uznał, że wymierzona kara jest współmierna do stopnia winy oskarżonego, jak i stopnia społecznej szkodliwości popełnionych przez niego czynów. Zdaniem Sądu, w odniesieniu do oskarżonego wymierzona kara jest wystarczająca do osiągnięcia celów kary, zarówno w zakresie jej zapobiegawczego, wychowawczego oddziaływania, w szczególności zrozumienia karygodności swego postępowania i wyciągnięcia odpowiednich wniosków na przyszłość, jak i w zakresie prewencji ogólnej. Pomimo uprzedniej karalności Sąd przyjął wobec oskarżonego pozytywną prognozę kryminologiczną, dając oskarżonemu szansę weryfikacji własnego zachowania w warunkach wolnościowych. Dla sprawdzenia przyjętego w tym względzie założenia konieczne było wyznaczenie okres próby 3 lata. Sąd uznał, że wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania będzie niewystarczające wobec celów, jakie kara powinna spełniać, a w szczególności prewencji ogólnej i celów wychowawczych, biorąc zwłaszcza pod uwagę okoliczność, że oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Dlatego też Sąd na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierzył oskarżonemu - obok kary pozbawienia wolności - karę grzywny w wysokości 30 stawek, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł. Kształtując wysokość kary grzywny Sąd uwzględnił sytuację materialną oskarżonego. Na podstawie art. 63 § 1 kk Sąd zaliczył oskarżonemu K. T. okres zatrzymania w dniu 6 i 7 listopada 2012 r. na poczet wymierzonej mu kary grzywny. Orzeczenie o kosztach Sąd oparł na treści art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych , zwalniając oskarżonego od kosztów postępowania w sprawie i nie wymierzając mu opłaty z uwagi na trudną sytuację materialną i brak możliwości uiszczenia kosztów.