Sad powszechny, I C 1124/15

Sygn. akt I C 1124/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 września 2016 r. Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Zenon Węcławik Protokolant: Anna Gembalska po rozpoznaniu w dniu 7 września 2016 r. w Kamiennej Górze na rozprawie sprawy z powództwa W. G. przeciwko (...) S.A. z siedzibą w W. o zapłatę I. zasądza od strony pozwanej (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powoda W. G. kwotę 3.774,77 zł (trzy tysiące siedemset siedemdziesiąt cztery i 77/100 złotych) wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwoty 3.324,77 zł poczynając od dnia 22.10.2014 r. i liczonymi od kwoty 450,00 zł poczynając od dnia 26.03.2015 r., II. zasądza od strony pozwanej (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powoda W. G. kwotę 1.278,68 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 617,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. sygn. akt I C 1124/15 UZASADNIENIE Powód W. G. , reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, w pozwie z dnia 14.04.2015 r. wniósł o zasądzenie na jego rzecz od (...) S.A. w W. kwoty 1.666,71 zł z ustawowymi odsetkami od kwoty 1.216,71 zł od dnia 22.10.2014 r. i od kwoty 450,00 zł od dnia 26.03.2015 r. Wniósł też o zasądzenie kosztów procesu. W toku postępowania, powód rozszerzył powództwo i domagał się ostatecznie zasądzenia kwoty 3.774,77 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwoty 3.324,77 zł poczynając od dnia 22.10.2014 r. i od kwoty 450,00 zł poczynając od dnia 26.03.2015 r. ( k. 147 – 150 i 152 akt ). W uzasadnieniu pozwu twierdził, iż w dniu 2.10.2014 r. w wyniku kolizji drogowej uległ uszkodzeniu samochód marki R. (...) , nr rej. (...) należący do powoda. Sprawca kolizji był ubezpieczony w zakresie odpowiedzialności cywilnej u strony pozwanej. Pozwany wypłacił poszkodowanemu świadczenie odszkodowawcze w kwocie 3.383,29 zł, które jednak nie skompensowało szkody, wobec czego zlecił sporządzenie opinii rzeczoznawcy. Oszacował on koszt naprawy pojazdu powoda na kwotę 7.758,95 zł i uznał szkodę za całkowitą, przy ustaleniu wartości pojazdu na 7.200,00 zł i wartości jego pozostałości na kwotę 2.600,00 zł. Dochodzona suma stanowi różnicę między kwotą 4.600,00 zł wynikającą w prywatnej opinii ( 7.200,00 zł – 2.600,00 zł ), a wypłaconym odszkodowaniem. Strona pozwana (...) S.A. z/s w W. wniósł o oddalenie powództwa. Podniósł, że świadczenie wypłacone poszkodowanemu w dniu 21.10.2014 r. w wysokości 3.383,29 zł odpowiada niezbędnym i ekonomicznie uzasadnionym kosztom naprawy uszkodzonego pojazdu. Zdaniem strony pozwanej, podstawę ustalenia kosztów naprawy powinny stanowić nowe części zamienne (...) , nie zaś części oryginalne O , ponieważ uszkodzony wypadkiem pojazd był 10-letni. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Bezspornym w sprawie było że w dniu 2.10.2014 r. miała miejsce kolizja drogowa, w następstwie której uległ uszkodzeniu samochód marki R. (...) , nr rej. (...) , rok prod. 2004, należący do W. G. . Sprawca kolizji był ubezpieczony z tytułu odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w (...) S.A. , który w związku z tym wypłacił poszkodowanemu w dniu 21.10.2014 r. odszkodowanie wysokości 3.383,29 zł. Okoliczności te znajdują potwierdzenie w decyzji odszkodowawczej pozwanej na k. 11 i 64 akt, ekspertyzie rzeczoznawcy pozwanej na k. 12 i 62 – 63 akt, formularzu zgłoszenia szkody na k. 41 – 45 akt i oświadczeniu wypadkowym na k. 46 – 47 akt oraz załączonych aktach szkodowych PL 2014100301608. W. G. niezadowolony z wysokości przyznanego odszkodowania, zlecił sporządzenie opinii ekspertowi G. B. , który koszty naprawy uszkodzonego pojazdu przy użyciu części oryginalnych ustalił na kwotę 7.758,95 zł i przy przyjęciu wartości pojazdu na kwotę 7.200,00 zł uznał szkodę za całkowitą. ( dowód: ekspertyza na k. 15 – 21 i 48 – 58 akt ) Rzeczoznawca G. B. , po sporządzeniu kalkulacji naprawy samochodu powoda, wystawił powodowi w dniu 5.03.2015 r. rachunek a kwotę 450,00 zł ( dowód: faktura nr (...) na k. 21 i 71 akt ) Samochód R. (...) , nr rej. (...) , był zakupiony przez powoda salonie samochodowym i jedynym jego użytkownikiem była żona powoda, która korzystała z niego wyłącznie w celach prywatnych. Był serwisowany w (...) przez trzy lata gwarancji, a później okazjonalnie w zależności od potrzeby. Przebieg pojazdu w dniu wypadku wynosił ponad 60 tys. km. Wcześniej samochód nie miał żadnych wypadków i napraw. Powód naprawił uszkodzone auto niedługo po wypadku w prywatnym warsztacie w K. i kosztowało go to łącznie około sześć tysięcy złotych. Powód nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, jest bezrobotny od pięciu lat i utrzymuje się z emerytury żony. ( dowód: zeznania powoda W. G. z dnia 29.05.2016 r. na k. 84 akt, załączone akta szkodowe PL 2014100301608 i opinia biegłego sądowego Z. U. z dnia 25.12.2015 r. na k. 101 – 121 akt ) Koszt naprawy samochodu marki R. (...) , nr rej. (...) , w związku z przedmiotową szkodą, według cen na dzień powstania szkody, wynosi 6.708,06 zł brutto ( z podatkiem Vat ). Samochód powoda nie nosi śladów wcześniejszych napraw, a uszkodzone w nim części są oryginalne i pochodzą od producenta pojazdu. Wartość pojazdu powoda w stanie uszkodzonym wskutek wypadku wynosi 7.800,00 zł. Szkoda w pojeździe powoda nie jest całkowita, lecz częściowa. ( dowód: opinia biegłego sądowego Z. U. z dnia 25.12.2015 r. na k. 101 – 121 akt i opinia ustna tego biegłego z dnia 10.06.2016 r. na k. 151v. – 152 akt ) Pismem z dnia 11.03.2015 r. W. G. wezwał (...) S.A. do zapłaty w terminie do dnia 25.03.2015 r. kwoty 1.216,71 zł tytułem uzupełnienia odszkodowania odnośnie kosztów naprawy samochodu i kwoty 450,00 zł tytułem zwrotu kosztów biegłego G. B. poniesionych przez powoda. ( dowód: pismo 13-14 i 68 – 70 akt ) Sąd zważył co następuje: Powództwo jest uzasadnione. Sama zasada odpowiedzialności (...) S.A. za szkodę, do jakiej doszło na skutek kolizji drogowej w dniu 2.10.2014 r. w samochodzie marki R. (...) , nr rej. (...) , stanowiącym własność W. G. była w sprawie bezsporna. (...) S.A. uznało tę odpowiedzialność i wypłaciło poszkodowanemu świadczenie z tytułu odpowiedzialności cywilnej za sprawcę wypadku w kwocie 3.383,29 zł. Poczynione w sprawie ustalenia dają podstawę do oceny, iż jest to świadczenie nie pokrywające w pełni doznanej szkody. Zgodnie z regułą wynikającą z art. 361§ 2 k.c. na gruncie odpowiedzialności odszkodowawczej, obowiązuje zasada pełnego odszkodowania, a zatem odszkodowanie powinno pokryć w pełni doznaną szkodę. Sposób naprawienia szkody, czy to przez przywrócenie do stanu poprzedniego, czy też zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej zależy od wyboru poszkodowanego ( art. 363 § 1 k.c. ). Przy tym, odszkodowanie jest wymagalne niezależnie od tego, czy poszkodowany dokonał naprawy i czy w ogóle zamierza ją naprawić. Zgodnie zatem z przytoczonymi regułami świadczenie odszkodowawcze powinno być wypłacone w wysokości odpowiadającej kosztom przywrócenia uszkodzonego samochodu jego wartości przed wypadkiem. Za podstawę ustalenia w tym zakresie Sąd wziął opinię biegłego sądowego Z. U. . Jego opinia była wyczerpująca i profesjonalna. Wnioski w nie zawarte były zrozumiałe i logiczne, a zastosowana metoda kalkulacji nie budziła żadnych zastrzeżeń. Należało z tej racji uznać jej pełną wartość dowodową. Sąd nie znalazł żadnych podstaw do zakwestionowania jej ustaleń. Opinia została sporządzona w taki sposób, że - będąc jednym z dowodów w sprawie - była zrozumiała i użyteczna dla celów, dla których została sporządzona. Podnieść trzeba, że powołany przez Sąd biegły miał wysokie kwalifikacje i posiadał gruntowne wiadomości w swojej dziedzinie, poparte rzetelną wiedzą i wszechstronną praktyką, wyłączające możliwość dowolności ocen. Biegły ustalił wartość pojazdu powoda w stanie uszkodzonym wskutek wypadku na kwotę 7.800,00 zł, zaś koszt jego niezbędnej, uzasadnionej naprawy na kwotę 6.708,06 zł brutto ( z podatkiem Vat ). Stwierdził w związku z tym, że szkoda w pojeździe powoda jest częściowa. Ustalił ponadto, że samochód powoda nie nosi śladów wcześniejszych napraw, a uszkodzone w nim części są oryginalne i pochodzą od producenta pojazdu. W toku postępowania nie wykazano, aby przed zdarzeniem w uszkodzonym pojeździe nie były zamontowane oryginalne części. Dlatego też dla ustalenia szkody w pełnej wysokości powinna być uwzględniona wartość oryginalnych części. Brak podstaw do przyjęcia, aby cena tych części miała być obniżona z uwagi na wiek pojazdu i stopień ich zużycia ( zob. G. Bieniek:” Odpowiedzialność cywilna za wypadki drogowe”, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2006r. s 151 ). W trakcie przesłuchania biegły sądowy Z. U. podtrzymał w całości swoją wcześniejszą pisemną opinię. W świetle jego ekspertyzy wartość szkody wyrażająca się w uzasadnionych kosztach naprawy wyniosła 6.708,06 zł brutto. Zważywszy, że pozwany wypłacił poszkodowanemu świadczenie w kwocie 3.383,29 zł, wysokość żądanej sumy mieści się w należnym odszkodowaniu ( 6.708,06 zł - 3.383,29 zł ). Powód uznał opinię biegłego sądowego w całości i w konsekwencji rozszerzył żądanie pozwu do kwoty 3.774,77 zł. Strona pozwana zgłosiła natomiast do opinii biegłego sądowego zastrzeżenia wskazując, że koszty naprawy powinny być skalkulowane przy zastosowaniu części zamiennych (...) . Podkreślić jednakze trzeba, iż Sąd nie ma obowiązku dążenia do sytuacji w której opinią biegłego zostaną przekonane strony. Wystarczy bowiem, gdy opinia będzie przekonująca dla sądu, który też wiążąco ocenia, czy biegły wyjaśnił wątpliwości zgłoszone przez stronę ( zob. wyrok SN z dnia 7 kwietnia 2000 r., II UKN 483/99 - Lex nr 1218456 ). Sąd dał wiarę zeznaniom powoda, ponieważ były jasne, logiczne i spójne. Korelowały zarazem z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie. Wraz z nim, pozwalały na poczynienie ustaleń niezbędnych dla rozstrzygnięcia. Mając na uwadze ustalone w sprawie okoliczności faktyczne oraz przywołane wyżej motywy – po myśli art. 34 ust. 1 i art. 36 ust. 1 Ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczeń Komunikacyjnych ( t.j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 392 ) w związku z art. 436 k.c. art. 361 § 2 k.c. i art. 805 § 1 k.c. – orzeczono jak w punkcie I wyroku. Odsetki ustawowe za opóźnienie zasądzono na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c. w związku z art. 455 k.c. i art. 14 ust 1 Ustawy z dnia 22.05.2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczeń Komunikacyjnych ( t.j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 392 ), od kwoty 3.324,77 zł poczynając od zakończenia postępowania likwidacyjnego ( wypłaty odszkodowania w dniu 22.10.2014 r. ) i od kwoty 450,00 zł poczynając od jej wymagalności w terminie wskazanym w wezwaniu do zapłaty kosztów biegłego ). O kosztach procesu w punkcie II wyroku postanowiono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. Zasądzono wynagrodzenie pełnomocnika według stawek minimalnych wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa. Poza tym, zasądzeniu na rzecz powoda podlegała uiszczona przez niego opłata sądowa ( łącznie 190,00 zł ) i wydatki na biegłego ( 471,68 zł ).