Sad powszechny, III Cz 1028/16

Sygn. akt III Cz 1028/16 POSTANOWIENIE Dnia 21 września 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie : Przewodniczący – Sędzia SO Magdalena Hupa - Dębska Sędziowie SO Andrzej Dyrda (spr.) SR (del.) Łukasz Malinowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 września 2016 roku sprawy z powództwa A. C. przeciwko B. C. ( C. ) o alimenty na skutek zażalenia pozwanego na rozstrzygnięcie zwarte w punkcie 1 postanowienia Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 21 kwietnia 2016 r., sygn. akt V RC 108/16 postanawia : zmienić zaskarżone postanowienie w punkcie 1 ten sposób, iż udzielić zabezpieczenia do 30 czerwca 2016 roku. SSR(del.) Łukasz Malinowski SSO Magdalena Hupa-Dębska SSO Andrzej Dyrda Sygn. akt III Cz 1028/16 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Gliwicach postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2016r. udzielił zabezpieczenia powództwa przez zobowiązanie pozwanego B. C. do łożenia tytułem alimentów na rzecz powódki A. C. kwoty po 400 złotych miesięcznie, począwszy od dnia 1 kwietnia 2016r., płatnych z góry do 10-tego dnia każdego miesiąca, z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w płatności którejkolwiek z rat, w miejsce alimentów zasądzonych wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 24 marca 2015r. w sprawie I RC 635/14, do prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie. Uzasadniając orzeczenie Sąd stwierdził, że roszczenie powódki jest wiarygodne. Uwzględniając treść art. 753 § 1 k.p.c. Sąd orzekł, iż zabezpieczenie polegać będzie na zobowiązaniu pozwanego do uiszczenia, w powtarzających się terminach, sumy pieniężnej w kwocie 400 złotych miesięcznie na rzecz powódki. Sąd wskazał, że z uwagi na zmianę jej sytuacji osobistej i majątkowej (doznanie przez nią złamania ramienia prawego i brak zatrudnienia) zachodzi zasadność podwyższenia obowiązku alimentacyjnego. Równocześnie Sąd uznał, że kwota 600 zł, określona we wniosku strony powodowej o zabezpieczenie jest kwotą wygórowaną. Zażalenie na to postanowienie wniósł pozwany zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonego postanowienia polegający na przyjęciu, iż powódka pozostaje bez środków utrzymania, a sytuacja finansowa pozwanego pozwala na płacenie tytułem zabezpieczenia na czas trwania procesu alimentów na rzecz powódki w kwocie po 400 zł miesięcznie, a także naruszenie przepisów postępowania, a to art. 753 § 1 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. uznanie, że powódka uprawdopodobniła istnienie roszczenia o podwyższenie alimentów. Na tych podstawach wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i oddalenie wniosku o zabezpieczenie oraz zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania zażaleniowego, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Gliwicach oraz zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Celem zabezpieczenia roszczenia alimentacyjnego nie jest zapewnienie egzekucyjnego wykonania przyszłego wyroku, lecz natychmiastowe dostarczenie uprawnionemu środków utrzymania (patrz: Komentarz do art. 753 kodeksu postępowania cywilnego, [w:] Bodio J., Demendecki T., Jakubecki A., Marcewicz O., Telenga P., Wójcik M.P., Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, Oficyna, 2008, wyd. III.) . W tym miejscu należy nadmienić, iż niezależnie od treści art. 753 § 1 k.p.c. , dokonując zabezpieczenia na tym etapie postępowania Sąd Rejonowy winien wziąć pod uwagę nie tylko ocenę tego, czy roszczenie powodów zostało uprawdopodobnione, ale również dokonać oceny wniosku o zabezpieczenie w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, co w niniejszej sprawie uczynił w sposób prawidłowy. Nie można nadto pominąć, że Sąd udzielając zabezpieczenia opiera się jedynie na uprawdopodobnieniu istnienia roszczenia, co stanowi odejście od ścisłego formalizmu dowodowego. Tym samym uwzględnienie zgłaszanego wniosku następuje w przypadku gdy strona wykaże, choć w sposób nie dający pewności, że powołane okoliczności są wiarygodne i prowadzą do uznania opisanego na ich podstawie stanu faktycznego. Stanowi to więc rygor zdecydowanie słabszy niż w przypadku konieczności udowodnienia tych przesłanek. Istotne jest jednak zwrócenie uwagi, że w orzecznictwie wskazuje się, że uprawdopodobnienie nie może w zasadzie opierać się na samych twierdzeniach strony. Uprawdopodobnienie roszczenia w postępowaniu zabezpieczającym, wymaga od uprawnionego aby przedstawił i należycie uzasadnił Sygn. akt III Cz 1028/16 twierdzenia, które stanowią podstawę dochodzonego roszczenia, zarówno co do okoliczności faktycznych, na których opiera się roszczenie jak i podstawy prawnej roszczenia, która powinna być również prawdopodobna (postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 17 lipca 2013r., I ACz 1182/13). Powódka pozwem z dnia 1 lutego 2016r. domagała się udzielenia zabezpieczenia jej roszczeniu poprzez zobowiązanie pozwanego B. C. do uiszczania kwoty po 600 zł miesięcznie na jej rzecz każdej płatnej do 10-go każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat. Powódka wskazała, że nie ma możliwości podjęcia pracy zawodowej. Wskutek urazu doznanego przez nią w styczniu 2016r. i złamania obojczyka, nie ma możliwości podjęcia pracy zarobkowej. Jej jedyny dochód stanowią alimenty, które nie pozwalają na pokrycie niezbędnych potrzeb powódki. Pomimo, iż nie wskazała w całości kosztów utrzymania, to jednak przedłożone przez nią dowody jednoznacznie wskazują, że świadczenie alimentacyjne pozwala jedynie na pokrycie czynszu jak również zakupu leków. Niemniej jednak, wobec treści art. 738 k.p.c. , Sąd Okręgowy uwzględnił okoliczności powstałe i ujawnione po wydaniu zaskarżonego postanowienia. Decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 15 lipca 2016r. ( (...) ) przyznano powódce od dnia 1 lipca 2016r. emeryturę w wysokości 1.463,89 zł. Oznacza to, że powódka z dniem 1 lipca 2016r. uzyskała środki pieniężne pozwalające na zaspokojenie niezbędnych potrzeb. Zatem z tą datą udzielone zaskarżonym postanowieniem zabezpieczenie staje się zbędne. Z tych też względów, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. oraz art. 745 § 1 k.p.c. SSR (del.) Łukasz Malinowski SSO Magdalena Hupa – Dębska SSO Andrzej Dyrda