Sad powszechny, V U 10/16

Sygn. akt VU 10/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 października 2016 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział V Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Beata Łapińska Protokolant stażysta Bożena Sobczyk po rozpoznaniu w dniu 6 października 2016 roku w Piotrkowie Trybunalskim na rozprawie sprawy z wniosku E. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Tomaszowie Maz. o świadczenie przedemerytalne na skutek odwołania E. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Tomaszowie Maz. z dnia 16 listopada 2015 r. sygn. (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje E. S. prawo do świadczenia przedemerytalnego poczynając od dnia 4 listopada 2015 roku. Sygn. akt VU 10/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 16 listopada 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. odmówił E. S. prawa do świadczenia przedemerytalnego, uznając że u ostatniego pracodawcy , z którym nastąpiło rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy wnioskodawczyni była zatrudniona przez okres krótszy niż 6 miesięcy. Od decyzji tej E. S. odwołała się w dniu 18 grudnia 2015 r. , iż nie jest jej winą skrócenie przez pracodawcę okresu wypowiedzenia z 3 do 1 miesiąca , a wszystkie pozostałe warunki do przyznania świadczenia spełnia. ZUS wnosił o oddalenie odwołania. Sąd Okręgowy ustalił co następuje: E. S. , urodzony dnia (...) , złożył w dniu 3 listopada 2015 r. roku ponowny wniosek o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego. (dowód: wniosek k. 1 w aktach ZUS dot. świadczenia przedemerytalnego) Niekwestionowany przez ZUS staż ubezpieczeniowy E. S. wynosi łącznie 30 lat, 4 miesiące i 23 dni. (okoliczność niesporna) Przed zgłoszeniem wniosku o świadczenie przedemerytalne E. S. była zatrudniona w Zakładzie Usług (...) Sp. z o.o. w pełnym wymiarze czasu pracy w okresie od dnia 27 października 2014 r. do dnia 28 lutego 2015 r. Stosunek pracy został z nią rozwiązany przez zakład pracy z przyczyn niedotyczących pracownika w związku z likwidacją zakładu pracy. Został zastosowany skrócony okres wypowiedzenia do jednego miesiąca. Za okres od 1 marca 2015 r. do 30 kwietnia 2015 r. wypłacono jej odszkodowanie w wysokości dwumiesięcznego wynagrodzenia. (dowód: świadectwo pracy k. 8 w aktach ZUS dot. świadczenia przedemerytalnego) E. S. od dnia 4 maja 2015 roku do chwili złożenia wniosku o świadczenie przedemerytalne był zarejestrowany jako osoba bezrobotna. W okresie od dnia 4 maja 2015 roku do dnia 31 października 2015 r. roku pobierała zasiłek dla osób bezrobotnych. (dowód: zaświadczenie powiatowego urzędu pracy z dnia 2.11.2015 r. roku, k. 9 akt ZUS dotyczących świadczenia przedemerytalnego) Zaskarżoną decyzją z dnia 16 listopada 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. odmówił E. S. prawa do świadczenia przedemerytalnego, uznając że u ostatniego pracodawcy , z którym nastąpiło rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy wnioskodawczyni była zatrudniona przez okres krótszy niż 6 miesięcy. Sąd Okręgowy ocenił i zważył co następuje: Odwołanie jest w pełni uzasadnione. Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych (tekst jedn. Dz. U. z 2013r. Nr 170) , prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która: 1) do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu likwidacji pracodawcy lub niewypłacalności pracodawcy, w rozumieniu przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, u którego była zatrudniona lub pozostawała w stosunku służbowym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 56 lat - kobieta oraz 61 lat - mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub 2) do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy , w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm.) , w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy , ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, lub 3) do dnia ogłoszenia upadłości prowadziła nieprzerwanie i przez okres nie krótszy niż 24 miesiące pozarolniczą działalność, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, z późn. zm.) , i za ten okres opłaciła składki na ubezpieczenia społeczne oraz do dnia ogłoszenia upadłości ukończyła co najmniej 56 lat - kobieta i 61 lat - mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub 4) zarejestrowała się we właściwym powiatowym urzędzie pracy w ciągu 30 dni od dnia ustania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, pobieranej nieprzerwanie przez okres co najmniej 5 lat, i do dnia, w którym ustało prawo do renty, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna i osiągnęła okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub 5) do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, lub 6) do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego, z powodu likwidacji pracodawcy lub niewypłacalności pracodawcy, w rozumieniu przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, u którego była zatrudniona lub pozostawała w stosunku służbowym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiadała okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn. Ponadto zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych , świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust. 1, która po upływie co najmniej 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, jeżeli osoba ta spełni łącznie następujące warunki: 1) nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna, 2) w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz 3) złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Przenosząc powyższe rozważania na grunt analizowanej sprawy to poza sporem w jest, iż wnioskodawczyni spełnia wszystkie warunki poza jednym. Otóż zdaniem organu rentowego u ostatniego pracodawcy była ona zatrudniona przez okres krótszy niż 6 miesięcy, tj. od dnia 27 października 2014 r. do dnia 28 lutego 2015 r. Z niekwestionowanego świadectwa pracy wynika nadto , iż stosunek pracy został z nią rozwiązany przez zakład pracy z przyczyn niedotyczących pracownika w związku z likwidacją zakładu pracy. Został zastosowany skrócony okres wypowiedzenia do jednego miesiąca. Za okres od 1 marca 2015 r. do 30 kwietnia 2015 r. wypłacono jej odszkodowanie w wysokości dwumiesięcznego wynagrodzenia. Kwestia sporna zatem dotyczy okresu od 1 marca 2015 r. do 30 kwietnia 2015 r., czyli okresu , do którego stosunek pracy by trwał gdyby pracodawca nie zastosował skróconego okresu wypowiedzenia. Wtedy skarżąca posiadałaby wymagany 6 miesięczny okres zatrudnienia. Sąd Okręgowy oceniając zasadność odwołania nie zgodził się z poglądem organu rentowego , który odmawiając prawa do świadczenia przedemerytalnego pominął zupełnie przepis art. 36 KP . Zgodnie z powołanym wyżej przepisem : § 1. Jeżeli wypowiedzenie pracownikowi umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub umowy o pracę zawartej na czas określony następuje z powodu ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy albo z innych przyczyn niedotyczących pracowników, pracodawca może, w celu wcześniejszego rozwiązania umowy o pracę, skrócić okres trzymiesięcznego wypowiedzenia, najwyżej jednak do 1 miesiąca. § 2 W takim przypadku pracownikowi przysługuje odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za pozostałą część okresu wypowiedzenia. Okres, za który przysługuje odszkodowanie, wlicza się pracownikowi pozostającemu w tym okresie bez pracy do okresu zatrudnienia. W judykaturze utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym okres skróconego wypowiedzenia, za który pracownik otrzymał odszkodowanie, jako okres nieskładkowy (art. 7 pkt 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS), jest okresem „uprawniającym do emerytury” w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych (por.: wyrok SN z 3 lipca 2012 r., Sygn. akt II UK 324/11, (...)). Zgodnie z art. 7 pkt 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, okresami nieskładkowymi są okresy niewykonywania pracy po ustaniu zatrudnienia, ”jeżeli za te okresy, na podstawie przepisów Kodeksu pracy , zostało wypłacone odszkodowanie”. W ocenie Sądu Najwyższego, powołany przepis nie budzi wątpliwości interpretacyjnych na gruncie wykładni językowej, która w świetle orzecznictwa i doktryny ma - przy interpretacji przepisu - przesądzające znaczenie. Jeżeli językowe znaczenie tekstu jest jasne, wówczas - zgodnie z zasadą clara non sunt interpretanda - nie ma potrzeby sięgania po inne, pozajęzykowe metody wykładni. Niewykonywanie pracy po ustaniu zatrudnienia, za które na podstawie przepisów KP , zostało wypłacone odszkodowanie, obejmuje nie tylko odszkodowania wypłacone na podstawie art. 45 i 56 KP , ale również odszkodowanie należne w związku ze skróceniem okresu wypowiedzenia - art. 36 1 § 1 KP . Podobne stanowisko zajął Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 16 października 2014 r. – III AUa 2541/13 , w którym przyjął, iż okres, o jaki skrócono wypowiedzenie umowy o pracę ( art. 36 [1] § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1502)), za który pracownikowi przysługuje odszkodowanie, wlicza się do okresu zatrudnienia w zakładzie pracy zobowiązanym do wypłaty odszkodowania, jeżeli w tym okresie pracownik pozostawał bez pracy ( art. 36 [1] § 2 Kodeksu pracy ). Mając na uwadze powyższe należy uznać, że E. S. spełnia wszelkie przesłanki do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego. Do okresu zatrudnienia w ostatnim zakładzie pracy należało bowiem doliczyć jej okres od 1 marca 2015 r. do 30 kwietnia 2015 r, traktując go jako okres nieskładkowy. Z tych też względów, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.