Sad powszechny, IV U 366/16

Sygn. akt IV U 366/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 października 2016r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Małgorzata Wierzbicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2016r. w S. odwołania S. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 11 marca 2016 r. (Nr (...) ) w sprawie S. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o wysokość emerytury oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 366/16 UZASADNIENIE Decyzją z 11 marca 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. , działając na podstawie art. 26 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2015 r., poz. 748 ze zm.) ustalił wysokość emerytury S. J. i podjął wypłatę tego świadczenia od osiągnięcia przez ubezpieczoną wieku emerytalnego ,tj. od 9 lutego 2016r. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne oraz kapitału początkowego z uwzględnieniem waloryzacji składek i kapitału początkowego zewidencjonowanych na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje ubezpieczonej wypłata emerytury. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła ubezpieczona S. J. , która domagała się obliczenia świadczenia emerytalnego wg „starych przepisów”. Ubezpieczona podała, iż wskutek zmiany przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, które wydłużyły powszechny wiek emerytalny, była zobowiązana pracować o 10 miesięcy dłużej, tj. do 8 lutego 2016 r. Wskutek powyższego wysokość należnego świadczenia emerytalnego wynosi 1402,60 zł netto i jest niższa, niż gdyby nabyła prawo do emerytury w wieku 60 lat (odwołanie k.1 akt sprawy). Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania wskazując na przepisy prawa i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ rentowy podał, ze zgodnie z art.24 ust.1a pkt 11 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wiek emerytalny w przypadku ubezpieczonej wynosi co najmniej 60 lat i 10 miesięcy. Ubezpieczona urodziła się w dniu (...) i z tego tytułu sposób obliczenia jej emerytury regulują przepisy art.25 i 26 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Jednocześnie, nie istnieje podstawa prawna, która pozwalałaby na obliczenie emerytury ubezpieczonej wg „starych zasad” (odpowiedź na odwołanie k.2-4 akt sprawy). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczona S. J. urodziła się w dniu (...) W dniu 2 lutego 2016r. ubezpieczona wystąpiła do organu rentowego z wnioskiem o emeryturę (k.1-3 akt emerytalnych). Po rozpoznaniu powyższego wniosku, decyzją z 19 lutego 2016r. organ rentowy przyznał ubezpieczonej od (...) . ,tj. od osiągnięcia wieku 60 lat i 10 miesięcy emeryturę (decyzja z 19 lutego 2016r. k.8 akt emerytalnych). Wypłata tej emerytury została zawieszona z uwagi na kontynuowanie przez ubezpieczoną zatrudnienia. W dniu 28 lutego 2016r. ustał stosunek pracy łączący ubezpieczoną z Gminnym Ośrodkiem Pomocy (...) w S. (świadectwo pracy z 29 lutego 2016r. przez Gminny Ośrodek Pomocy (...) w S. z datą wpływu do organu rentowego w dniu 29 lutego 2016r. k.10 akt emerytalnych). W dniu 3 marca 2016r. ubezpieczona wystąpiła do organu rentowego o wypłatę emerytury wobec rozwiązania umowy o pracę (k.11 akt emerytalnych). W związku z powyższym, zaskarżoną decyzją z 11 marca 2016r., organ rentowy ustalił wysokość i podjął wypłatę emerytury na rzecz ubezpieczonej poczynając od 9 lutego 2016r. ,tj. od osiągnięcia przez nią wieku emerytalnego (decyzja z 11 marca 2016r. k.12 akt emerytalnych). W toku postępowania przed Sądem ubezpieczona podtrzymywała zajęte stanowisko twierdząc, że gdyby przeszła na emeryturę w dniu ukończenia 60 lat ,tj. 9 kwietnia 2015r., to otrzymywałaby wyższą emeryturę niż tę, która została jej ustalona i przyznana wg stanu na dzień 9 lutego 2016r. Dlatego też domagała się obliczenia i przyznania emerytury wg stanu na dzień 9 kwietnia 2015r. (wyjaśnienia ubezpieczonej k.12-12v akt sprawy). Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonej S. J. podlegało oddaleniu. Żądanie ubezpieczonej obliczenia wysokości emerytury na dzień 9 kwietnia 2015r. nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art.24 ust.1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , dalej zwana ustawa emerytalną (Dz.U. z 2015r., poz.748 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego określonego w ust.1a i 1b. Przepis art.24 ust.1a pkt 11 przedmiotowej ustawy stanowi zaś, że wiek emerytalny dla kobiet urodzonych od dnia 1 kwietnia 1955r. do dnia 30 czerwca 1955r. wynosi co najmniej 60 lat i 10 miesięcy. Bezsporne jest, że data urodzenia ubezpieczonej (9 kwietnia 1955r.) sytuuje ją w grupie kobiet, których dotyczy powyższe uregulowanie. W tych okolicznościach uzasadnione jest stwierdzenie, że ubezpieczona osiągnęła wiek emerytalny w dniu 9 lutego 2016r. i od tej daty, a nie od daty ukończenia 60. roku życia, spełniła przesłankę nabycia emerytury. Dodatkowo wskazać trzeba, że przedstawione wyżej brzmienie przepisu art.24 ust.1 i 1a ustawy emerytalnej zostało ustalone w drodze nowelizacji ustawy emerytalnej ,tj. na podstawie art.1 pkt 5 lit a i b ustawy z 11 maja 2012r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012r. poz.637) i zaczęło obowiązywać od 1 stycznia 2013r. W tych okolicznościach brak jest podstaw do obliczenia emerytury ubezpieczonej wg stanu na dzień 9 kwietnia 2015r., kiedy to nie osiągnęła ona jeszcze wieku emerytalnego warunkującego nabycie prawa do emerytury. W świetle powyższego stwierdzić należy, że decyzja z 11 marca 2016r. ustalająca wysokość emerytury ubezpieczonej wg stanu na dzień 9 lutego 2016r. (data osiągnięcia przez ubezpieczona wieku emerytalnego) jest prawidłowa, a sposób obliczenia emerytury odpowiada regulacji zawartej w art.25 ust.1 oraz art.26 ust.1 ustawy emerytalnej. Pierwszy z przywołanych przepisów stanowi, że podstawę obliczenia emerytury, o której mowa w art. 24, stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, zwaloryzowanego kapitału początkowego określonego w art.173-175 oraz kwot środków zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych . Drugi z przywołanych przepisów stanowi zaś, że emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony w art.25 przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego. Organ rentowy obliczając wysokość emerytury ubezpieczonej zastosował powyższe uregulowania, co obrazuje pkt II zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe okoliczności i ustalenia Sąd na podstawie art.477 14 §1 kpc odwołanie ubezpieczonej oddalił.