Sygn. akt V Pz 101/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2012r. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Beata Łapińska (spr.) Sędziowie: SO Magdalena Marczyńska, SO Mariola Mastalerz po rozpoznaniu w dniu 25 października 2013 roku w Piotrkowie Tryb. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. L. przeciwko (...) Sp. z o.o. o ustalenie na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego – Sądu Pracy w Bełchatowie. z dnia 29 lipca 2013r. sygn. akt IVP 151/13 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu – Sądowi Pracy w Bełchatowie do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 lipca 2013 roku Sąd Okręgowy – Sąd Pracy w Bełchatowie umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu postanowienia podniósł, iż na rozprawie w dniu 29 lipca 2013 r. pełnomocnik powoda cofnął pozew bez zrzeczenia się roszczenia , a działający w imieniu pozwanego pełnomocnik wyraził zgodę na cofniecie pozwu. Powyższe postanowienie zaskarżył zażaleniem pełnomocnik powoda . Skarżący zarzucił postanowieniu obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia tj. art. 469 k.p.c. , poprzez jego niezastosowanie podczas gdy cofniecie pozwu naruszało słuszny interes powoda. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz rozpoznanie sprawy w zaskarżonej części. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącego wskazał, że Sąd Rejonowy uwzględniając wniosek powoda w przedmiocie cofnięcia pozwu naruszył przepis art. 469 kpc , gdyż czynność ta naruszała słuszny interes pracownika. W ocenie skarżącego powództwo dotyczyło nie tylko ustalenia stanu faktycznego lecz ustalenia treści protokołu powypadkowego poprzez jego sprostowanie w części dotyczącej odpowiedzialności pracodawcy za wypadek, jakiemu uległ powód. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył co następuje: Zażalenie jest w pełni uzasadnione. Treść zażalenia pełnomocnika powoda J. L. na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 29 lipca 2013 r. o umorzeniu postępowania wskazuje na wolę powoda odwołania oświadczenia woli o cofnięciu pozwu. Odnosząc się zaś do odwołania przez powoda oświadczenia o cofnięciu pozwu wskazać należy, że dyspozycyjną czynność procesową jaką jest między innymi cofnięcie pozwu, strona może odwołać jedynie z przyczyn uznanych przez sąd za uzasadnione. Takim przyczynami są wady oświadczenia woli jak i okoliczności powstałe już po złożeniu oświadczenia, które uzasadniają jego odwołanie (podobnie Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 27 lutego 1985 r., sygn. akt II CZ 11/85, Lex nr 8686). Odwołalność czynności procesowych jednak nie może być dowolna . odwołujący musi wykazać następczą przyczynę odwołania W rozpoznawanej sprawie powód uzasadniając swe oświadczenie o cofnięciu pozwu nie powołał się, ani na wadę oświadczenia woli, ani na żadną inna przyczynę, która nastąpiła po złożeniu przez niego oświadczenia woli w postaci cofnięcia pozwu i usprawiedliwiała odwołanie tej czynności procesowej. Ma jednak rację skarżący, iż cofnięcie pozwu pozostaje pod kontrolą Sądu . Zakres tej kontroli wyznaczają przesłanki wskazane w art. 203 $ 4 kpc , a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych – dodatkowo art. 469 kpc . Powód winien więc wskazać przyczynę cofnięcia pozwu , bo w przeciwnym razie Sąd pozbawiony byłby możliwości dokonania oceny , czy wymieniona czynność nie jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego , czy nie zmierza do obejścia prawa, a wreszcie , czy nie narusza słusznego interesu pracownika. Dokonane przez powoda na rozprawie w dniu 29 lipca 2013 r. cofnięcie pozwu należało zatem bezwzględnie oceniać przy uwzględnieniu przepisu art. 469 kpc , nakazującego badanie skutków związanych z podjęciem wymienionych w nim czynności dyspozytywnych w aspekcie słusznego interesu pracownika. Zaskarżone postanowienie zdaniem Sądu Okręgowego zostało wydane bez dokonania takiej oceny, a aprobata Sądu I instancji dla rezygnacji powoda z dochodzenia żądania objętego pozwem bez dokonania oceny tej czynności w aspekcie wskazanych wyżej przepisów stanowi ich obrazę i skutkować musi jego uchyleniem. Mając zatem powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 397 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.