Sad powszechny, II K 87/16

Sygn. akt II K 87/16 POSTANOWIENIE dnia 4 października 2016 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Katarzyna Krystowczyk Protokolant: st. sekr. sąd. Aneta Kuik po rozpoznaniu na posiedzeniu w sprawie A. C. z wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: I. na podstawie art.17§1 pkt 7 k.p.k. umorzyć postępowanie w sprawie; II. na podstawie art.632 pkt 2 k.p.k. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Do Sądu Okręgowego w Koszalinie wpłynął wniosek skazanego A. C. o wydanie wyroku łącznego i połączenie jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec niego w prawomocnych wyrokach Sądu Rejonowego w Szczecinku: z dnia 31 stycznia 2007 roku w sprawie VI K 80/07, z dnia 7 grudnia 2007 roku w sprawie II K 264/07 i z dnia 14 grudnia 2009 roku w sprawie II K 655/09 oraz Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 28 kwietnia 2011 roku w sprawie II K 105/

1. Postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 26 lipca 2011 roku wydanym w sprawie II K 66/11, po dokonaniu oceny wszystkich skazań A. C. , na podstawie art.572 k.p.k. , umorzono postępowanie o wydanie wobec niego wyroku łącznego w zakresie powyżej wskazanych wyroków Sądu Rejonowego w Szczecinku i Sądu Okręgowego w Koszalinie oraz wyroku Sądu Rejonowego w Szczecinku z dnia 25 lutego 2005 roku w sprawie II K 57/
2. Ponadto, z uwagi na złożenie przez skazanego kolejnych wniosków o wydanie wyroku łącznego, Sąd Okręgowy w Koszalinie również w sprawach II K 4/12, II K 72/15 i II K 49/16 umorzył postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Wniosek skazanego nie jest zasadny i z uwagi na przeszkodę procesową w postaci powagi rzeczy osądzonej nie może zostać uwzględniony. W pierwszej kolejności podnieść należy, iż wszystkie argumenty wskazane w postanowieniu Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 22 czerwca 2016 roku wydanym w sprawie II K 49/16 w przedmiocie umorzenia postępowania o wydanie wyroku łącznego w dalszym ciągu zachowują swą aktualność. Niemniej jednak wskazać należy, iż ustawą z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie w dniu 1 lipca 2015 roku, zmieniono treść art.85 k.k. dotyczącego wymierzania kary łącznej. Zgodnie z dyspozycją zawartą w art.19 ust. 1 tejże ustawy, art.85 k.k. w nowym brzmieniu nie ma zastosowania do kar orzeczonych przed dniem wejścia w życie ww. ustawy nowelizującej, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie wskazanej ustawy. Tymczasem z akt sprawy II K 87/16 oraz aktualnej karty karnej skazanego wynika, iż wobec A. C. nie wydano żadnego wyroku skazującego po dniu 1 lipca 2015 roku, w związku z czym wobec skazanego nie mają zastosowania znowelizowane przepisy w zakresie kary łącznej. Dlatego też w niniejszej sprawie należało rozważyć możliwość wydania wyroku łącznego w oparciu o przepisy obowiązujące przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. Na marginesie wskazać także należy, iż zmiany do art.85 k.k. wprowadzone Ustawą z dnia 11 marca 2016 roku o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw również nie dotyczą sytuacji procesowej skazanego. Z analizy akt sprawy II K 87/16 wynika natomiast, iż Sąd Okręgowy w Koszalinie orzekał już merytorycznie w sprawie tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym o sygn. akt II K 66/11, w której umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego wobec skazanego z uwagi na brak podstaw z art.85 k.k. do objęcia takim wyrokiem łącznym jednostkowych kar orzeczonych w wyrokach. Sąd badał wówczas wszystkie dotychczasowe wyroki skazujące dotyczące A. C. . Podkreślić należy, że od czasu wydania ww. rozstrzygnięcia, wobec A. C. nie wydano żadnego nowego orzeczenia skazującego. Dlatego też prawomocne rozstrzygnięcie wydane w sprawie II K 66/11 Sądu Okręgowego w Koszalinie korzysta z powagi rzeczy osądzonej określonej w art.17§1 pkt 7 k.p.k. Oznacza to, iż niedopuszczalne jest prowadzenie ponownego postępowania w sprawie tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym, a z chwilą stwierdzenia występowania tej negatywnej przesłanki procesowej Sąd zobligowany jest umorzyć postępowanie. Podnieść także należy, iż Sąd rozpoznając składane już wcześniej przez A. C. wnioski o wydanie wyroku łącznego, w sprawach II K 4/12, II K 72/15 i II K 49/16 umarzał te postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego. W konsekwencji niniejsze postępowanie należało umorzyć na podstawie art.17§1 pkt 7 k.p.k. , a kosztami postępowania, w myśl art.632 pkt 2 k.p.k. , obciążyć Skarb Państwa. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.