Sad powszechny, V GC 66/16

Sygnatura akt: V GC 66/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Kalisz, dnia 16 czerwca2016r. Sąd Rejonowy w Kaliszu w V Wydziale Gospodarczym w składzie: Przewodniczący: SSR Robert Roliński Protokolant: Paulina Frelicka po rozpoznaniu w dniu09 czerwca 2016r. w Kaliszu na rozprawie sprawy z powództwa: (...) Spółka Akcyjna z/s w W. przeciwko: A. W. o zapłatę

1. zasądzaod pozwanego A. W. na rzecz powódki (...) Spółka Akcyjna z/s w W. kwotę 4 611,75 zł (cztery tysiące sześćset jedenaście złotych siedemdziesiąt pięć groszy) wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwot: - 1 537,25 zł od dnia 12.11.2012r. do dnia zapłaty przy czym za okres od dnia 01 stycznia 2016r. w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie;. - 1 537,25 zł od dnia 11.02.2013r. do dnia zapłaty przy czym za okres od dnia 01 stycznia 2016r. w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie;. - 1 537,25 zł od dnia 11.05.2013r. do dnia zapłaty przy czym za okres od dnia 01 stycznia 2016r. w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie;.
2. zasądzaod pozwanego A. W. na rzeczpowódki (...) Spółka Akcyjna z/s w W. 675,58 zł(sześćset siedemdziesiąt pięć złotych pięćdziesiąt osiem groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 617 zł(sześćset siedemnaście złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt V GC 66/16 UZASADNIENIE Powódka (...) S.A. w W. wniosła w pozwie złożonym w dniu 08 września 2015r. w elektronicznym postępowaniu upominawczym o zasądzenie od pozwanego A. W. kwoty 4.611,75 zł. wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od: - kwoty 1.537,25 zł. od dnia 12.11.2012r. do dnia zapłaty, - kwoty 1.537,25 zł. od dnia 11.02.2013r. do dnia zapłaty, - kwoty 1.537,25 zł. od dnia 11.05.2013r. do dnia zapłaty, ponadto powódka wniosła o zasądzenie od pozwanego zwrotu kosztów sądowych w kwocie 58,00 zł., zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz zwrotu kwoty 0,58 zł. z tytułu opłaty manipulacyjnej za usługi operatora płatności. W uzasadnieniu pozwu pełnomocnik powódki wskazał, iż wierzytelność dochodzona pozwem wynika, z umowy ubezpieczenia zawartej przez strony i potwierdzonej polisą numer (...) . W związku z zawarciem przedmiotowej umowy, na pozwanym ciążył obowiązek zapłaty składki ubezpieczeniowej w kwocie 6.149 zł. w czterech ratach po 1.537,25 zł. Pozwany do dnia wniesienia pozwu dokonał zapłaty I raty składki ubezpieczeniowej. (pozew k. 3-6 akt) W dniu 28 października 2015r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie wydał w sprawie nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym zasądził należność główną, odsetki oraz koszty procesu zgodnie z żądaniem pozwu. W sprzeciwie od nakazu zapłaty wniesionym w dniu 09 listopada 2015r. pełnomocnik pozwanego zaskarżył nakaz zapłaty w całości, podniósł zarzut nieistnienia roszczenia, wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania w tym kosztami zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu sprzeciwu pełnomocnik pozwanego podniósł, iż pozwany nie przypomina sobie, aby zawierał z powódką umowy wskazane w pozwie, ponadto wskazał, iż pozew prócz numeru polis nie określa rodzaju ubezpieczenia oraz numeru samochodu. (sprzeciw od nakazu zapłaty k. 10-11 akt) Na skutek wniesienia przez pozwanego sprzeciwu od nakazu zapłaty, Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie postanowieniem z dnia 03 grudnia 2015 roku przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kaliszu, zgodnie z treścią art. 505 36 § 1 k.p.c. W wyniku uzupełnienia braków pozwu przed sądem właściwości ogólnej powód podtrzymał w całości żądanie pozwu i jego uzasadnienie. Na rozprawie w dniu 09 czerwca 2016 roku pozwany podniósł zarzut przedawnienia części roszczenia czyli pierwszej raty w zakresie kwoty 1.227,75 zł. Sąd poczynił następujące ustalenia faktyczne: Powód (...) S.A. w W. świadczy usługi w zakresie ubezpieczeń osobowych oraz ubezpieczeń majątkowych, zaś pozwany A. W. prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą A. W. (...) w K. , w ramach której świadczy usługi w zakresie transportu drogowego towarów. (dowód: odpis pełny z Rejestru Przedsiębiorców powoda k. 25-34; wydruk z CEiDG pozwanego k. 55 akt) W dniu 06 sierpnia 2012 roku pozwany zawarł z powódką umowę ubezpieczenia, której przedmiotem było ubezpieczenie - odpowiedzialność cywilna posiadacza pojazdu (OC), autocasco (AC) oraz następstwa nieszczęśliwych wypadków ( (...) ). Okres ubezpieczenia został ustalony od dnia 11 sierpnia 2012r. do dnia 10 sierpnia 2013r. Umowa została zawarta dla pojazdu marki M. o nr rej. (...) . Kwota składki została określona na kwotę 6.149 zł. i jej płatność miała nastąpić w czterech ratach po 1.537,25 zł. (dowód: polisa nr (...) z dnia 06.08.2012r. wraz z wnioskiem o zawarcie umowy ubezpieczenia k. 35-36 akt) Polisa nr (...) została opatrzona pieczęcią firmową pozwanego, którą posłużyła się I. N. , która była pracownikiem żony pozwanego. Polisa ta również została opatrzona podpisem I. N. . Pozwany nie zgłaszał do żadnych organów o możliwości popełnienia przestępstwa polegającego na posłużeniu się pieczęcią przez osobę nieuprawnioną. Nie rozmawiał z panią N. na temat posłużenia się przez nią jego pieczęcią firmową i dlaczego złożyła na polisach swój podpis. (dowód: zeznania pozwanego A. W. złożone na rozprawie w dniu 09.06.2016r. 00:10:02) Upoważnionym do składania oświadczeń w imieniu pozwanego była jego żona. (dowód: zeznania pozwanego A. W. złożone na rozprawie w dniu 09.06.2016r. 00:15:07) W okresie wskazanym na umowie ubezpieczenia pojazd objęty polisą nie był ubezpieczony w innej firmie. (dowód: zeznania pozwanego A. W. złożone na rozprawie w dniu 09.06.2016r. 00:17:06) Pismem z dnia 27 sierpnia 2014 roku powód wezwał pozwanego do zapłaty należności z tytułu zawartych umów ubezpieczenia pojazdów mechanicznych w kwocie 5.536,50 złotych wynikającej z umowy ubezpieczenia potwierdzonej polisą nr (...) w terminie do dnia 05 września 2014 roku. (dowód: wezwanie do zapłaty z dnia 27.08.2014 roku) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zebranych w sprawie dokumentów na k. 25-37,
3. Dokumenty te w ocenie Sądu nie budzą wątpliwości co do ich rzetelności i zgodności z treścią łączącego strony stosunku prawnego. Ponadto Sąd czyniąc ustalenia faktyczne dał wiarę zeznaniom pozwanego A. W. jedynie w tej części, która jest zgodna z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. W toku prowadzonego postępowania dowodowego pozwany nie zgłosił żadnych dowodów w postaci dokumentów ograniczając się jedynie do zeznań. W ocenie Sądu zeznania złożone przez pozwanego nie są w całości wiarygodne. Złożone zeznania są w znacznej części chaotyczne i nielogiczne i w tej też części przejawiają zamiar pozwanego zatajenia niektórych okoliczności sprawy. Pozwany m.in. zeznaje, iż nie wie czy zapłacił pierwszą ratę z polisy, wskazując jednocześnie, że żona angażowała się w sprawy dotyczące ustalania zasad ubezpieczenia pojazdów, jednocześnie pozwany nie zgłasza wniosku w przedmiocie przesłuchania jej w charakterze świadka na okoliczność zawarcia umowy ubezpieczenia lub udzielenia upoważnienia do zawarcia takiej umowy jej pracownikowi I. N. . Tym samym nie podejmuje skutecznej obrony swoich praw. Ponadto pozwany zeznał, że „raczej pojazd w tym okresie nie był ubezpieczony w innej firmie” po czym dodaje „nie jestem w stanie wykazać żadnymi dokumentami, czy ten pojazd był ubezpieczony w innej firmie ubezpieczeniowej”. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 805 § 1 k.p.c. przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Posiadacz pojazdu mechanicznego jest obowiązany zawrzeć umowę obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem posiadanego przez niego pojazdu ( art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2003 roku Nr 124 poz. 1152 ze zmianami)). W przedmiotowej sprawie dochodzone pozwem należności wynikają z umowy ubezpieczenia OC/AC/NNW zawartej w dniu 06 sierpnia 2012 roku z okresem ubezpieczenia od 11 sierpnia 2012 roku do 10 sierpnia 2013 roku potwierdzonej polisą numer (...) . Powód przedłożył do akt sprawy wniosek o zawarcie umowy ubezpieczenia, polisę oraz wystosowane do pozwanego wezwanie do zapłaty. Zatem powód w całości dowiódł zasadności swojego roszczenia zarówno co do zasady, jak i co do wysokości (konkretnych, żądanych kwot). Wypełnił tym samym nałożony nań dyspozycją art. 6 k.c. obowiązek udowodnienia faktów z których wywodzi skutki prawne. W tym miejscu należy wskazać, że sąd ustalając stan faktyczny oparł się na dokumentach prywatnych, z którymi przepisy postępowania cywilnego łączą tylko domniemania prawdziwości i że osoba, która podpisała dokument, złożyła oświadczenia w nim zawarte ( art. 245 i 253 ), a nie korzystają one z przypisanego dokumentom urzędowym domniemania zgodności z prawdą oświadczeń zawartych w tych dokumentach. Nie oznacza to jednak, że nie mogą one stanowić dowodu okoliczności stwierdzonych w ich treści. Dokument prywatny jest bowiem jednym z dowodów unormowanych w kodeksie postępowania cywilnego i podlega ocenie tak jak pozostałe – zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Może on zatem stanowić podstawę ustaleń faktycznych, a o jego materialnej mocy dowodowej, zależącej od jego treści, rozstrzyga sąd według ogólnych zasad oceny dowodów ( art. 233 § 1 k.p.c. ). Podobnie jak w wypadku innych dowodów sąd ocenia, czy ze względu na indywidualne cechy dokumentu i okoliczności obiektywne dowód z dokumentu zasługuje na wiarę, czy nie. Wynikiem tej oceny jest przyznanie albo odmówienie dowodowi z dokumentu wiary ze stosownymi konsekwencjami w zakresie jego znaczenia dla ustalenia podstawy faktycznej orzeczenia ( por : wyrok Sądu Najwyższego z 30 czerwca 2004 r., IV CK 474/03, OSNC 2005 z. 6 poz. 113 ). W niniejszej sprawie dokumenty dołączone do akt sprawy przez powódkę nie nasuwały żadnych zastrzeżeń do swojej prawdziwości i zgodności z prawdą zawartych w nich oświadczeń. Odnosząc się do dokonanych na dokumentach ubezpieczenia zapisów rat, które nie zostały parafowane przez pozwanego wskazać należy, iż pozwany kwestionując zgodność tych zapisów z rzeczywistym stanem rzeczy nie wykazał, że zostały one dokonane wbrew poczynionym przez strony uzgodnieniom w tym zakresie. Zgodnie z art. 809 § 1 k.c. ubezpieczyciel zobowiązany jest potwierdzić zawarcie umowy dokumentem ubezpieczenia. Zatem pozwany winien w toku postępowania wykazać, iż powód bez porozumienia z pozwanym zmienił treść polisy w przedmiocie płatności poszczególnych rat i w tym celu przedłożyć doręczony mu przez ubezpieczyciela dokument ubezpieczenia a więc polisę. Pozwany tego nie uczynił, zatem nie dowiódł zasadności podniesionych przez siebie zarzutów. Obowiązek przedstawienia dowodów w tym zakresie spoczywał na pozwanym ( art.3 k.p.c. ), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie( art.227 k.p.c. ) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne ( art.6 k.c. ) Stanowisko takie zawarł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 17 grudnia 1996r. sygn. akt I CKU 45/96 (opublikowane w OSNC z 1997r./6-7/76). Odnosząc się do podniesionego przez pozwanego zarzutu przedawnienia wskazać należy, iż w ocenie Sądu jest on bezpodstawny. Zgodnie z treścią art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Art. 118 k.c. wprowadza zatem pierwszeństwo przepisów szczególnych odnoszących się do terminu przedawnienia roszczenia, który dla umów ubezpieczenia przedawnia się z upływem trzech lat ( art. 819 § 1 k.c. ). W przedmiotowej sprawie umowa ubezpieczenia OC/AC/NNW została zawarta w roku 2012, jednakże z uwagi na fakt, że składki, miały być płatne w ratach, termin wymagalności należy liczyć odrębnie dla każdej z rat. Najwcześniejszy termin zapłaty pierwszej raty przypadł na dzień 11 listopada 2012 roku, zatem termin wymagalności roszczenia, a zarazem termin przedawnienia roszczenia zaczął biec od 12 listopada 2012 roku, bowiem zgodnie z art. 120 § 1 k.c. bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenia stało się wymagalne. Natomiast bieg przedawnienia przerywa się m.in. przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju, przedsięwzięta bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia ( art. 123 § 1 pkt. 1 k.c. ). W przedmiotowej sprawie powódka wniosła pozew do sądu w dniu 08 września 2015 roku, zatem w tym dniu powódka skutecznie przerwała bieg przedawnienia roszczeń wynikających z zawartej z pozwanym umowy ubezpieczenia. Sąd również nie uwzględnił podniesionego przez pozwanego zarzutu bezskuteczności zawartej umowy wobec pozwanego z uwagi na to, iż nie zostały podpisane przez pozwanego jak również przez żadną osobę, która została przez niego upoważniona. Z zeznań złożonych przez pozwanego wynika, iż na dokumencie ubezpieczenia (polisie) widnieje zarówno pieczęć firmy pozwanego, jak również podpis I. N. , która była pracownikiem żony, która to z kolei zajmowała się sprawami związanymi z ubezpieczeniem pojazdów pozwanego. Zatem skoro I. N. posługiwała się pieczątką pozwanego to należy uznać, że była umocowana do składania i przyjmowania oświadczeń woli w imieniu pozwanego. Zatem skoro pozwany nie wykazał, że w/w osoba nie była upoważniona do zawarcia przedmiotowych umów to tym samym w/w zarzut pozwanego należy uznać za chybiony. Przy tym należy podkreślić, iż stosownie do art. 232 k.p.c. strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. W ocenie sądu pozwany jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą powinien wykazać się szczególną starannością i dbałością w zakresie spraw istotnych dla prawidłowego funkcjonowania prowadzonej firmy, natomiast pozwany będąc słuchany na rozprawie nie był w stanie jednoznacznie potwierdzić chociażby tego, czy zapłacił pierwsza ratę z polisy, czy i gdzie pojazd był ubezpieczony. Podsumowując należy stwierdzić, że zasłanianie się przez pozwanego niewiedzą co do istotnych okoliczności (związanych z ubezpieczeniem oc pojazdów) pozostających w ścisłym związku z prowadzoną działalnością gospodarczą (pozwany świadczy usługi transportowe), stanowił efekt li tylko przyjętej przez pozwanego linii obrony. W związku z powyższym sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. O odsetkach sąd orzekł w oparciu o art. 481 k.c. w zw. z art. 476 k.c. przy czym za okres od dnia wymagalności świadczenia (poszczególnych rat) do dnia 31.12.2015r. sąd orzekł w oparciu o w/w przepisy według ich treści obowiązującej przed dniem 01.01.2016r. mając na uwadze treść art. 56 ustawy z dnia 09.10.2015r. o zmianie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych , ustawy kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U z 2015r., poz. 1830). Z kolei od tego dnia Sąd mając na uwadze znowelizowana treść w/w przepisów zasądził odsetki ustawowe w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie. O kosztach postępowania Sąd orzekł stosując przewidzianą w art. 98 k.p.c. zasadę odpowiedzialności za wynik procesu i wobec uwzględnienia powództwa zasądził ich zwrot od pozwanego na rzecz powódki. Koszty postępowania w niniejszej sprawie stanowiły: opłata sądowa od pozwu w kwocie 58 zł., opłata skarbowa od pełnomocnictwa adwokata w kwocie 17 zł. oraz wynagrodzenie pełnomocnika powoda w kwocie 600 zł. ustalone w oparciu o § 6 pkt. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.2013.
4. t.j.) w związku § 21 rozporządzenia MS z dnia 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.(Dz.U.2015.1800) oraz opłata manipulacyjna operatora płatności w wysokości 0,58 zł. ( jest to opłata manipulacyjna ponoszona podczas uiszczania opłaty sądowej związanej ze złożeniem pozwu).