Sygn. akt II Cz 267/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2013 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym : Przewodniczący: SSO Bogumił Goraj spr. Sędziowie: SO Wojciech Borodziuk SO Piotr Starosta po rozpoznaniu w dniu 30 września 2013 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa H. M. i A. M. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o zapłatę na skutek zażalenia powódki od postanowienia Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 17 stycznia 2013 r. sygn. akt I C 283/11 postanawia: 1/ zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że przyznać biegłej W. K. wynagrodzenie w wysokości 2.037,00 zł (dwa tysiące trzydzieści siedem), a w pozostałej części wniosek o przyznanie wynagrodzenia oddalić, 2/ oddalić zażalenie w pozostałej części. Sygn. akt II Cz 267/13 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2013 roku Sąd Rejonowy w Bydgoszczy przyznał biegłej W. K. za sporządzenie opinii pisemnej w sprawie wynagrodzenie w kwocie 3525,80 zł. W uzasadnieniu postanowienie Sąd Rejonowy przytoczył treść art. 90 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594, z późn. zm.; dalej ,,kscu”). Sąd wskazał, że opinia biegłej była obszerna, wymagała obliczeń, badania dokumentów, zbierania danych i oględzin nieruchomości. Dlatego jego zdaniem wymagała nakładu pracy wskazanego przez biegłą. Ponadto wskazał, że biegła sporządziła opinię uzupełniającą równie obszerną jak opinia główna. Biegła stawiła się na rozprawie i odpowiadała na pytania stron. Sąd Rejonowy podkreślił, że wysokość wynagrodzenia biegłego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 grudnia 1975 r. w sprawie kosztów przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych w postępowaniu sądowym . Sąd przytoczył poglądy judykatury dotyczące możliwości obniżenia wynagrodzenia biegłego, a swoje rozstrzygnięcie oparł na art. 288 k.p.c. , powyższym rozporządzeniu oraz art. 90 kscu Na powyższe postanowienie zażalenie wnieśli powodowie. Zażądali zmiany postanowienia poprzez obniżenie wynagrodzenia biegłej do kwoty 940,21 zł. Twierdzili, że wynagrodzenie biegłej zostało zawyżone z dwóch powodów. Po pierwsze opinia nie była w pełni prawidłowa. Po drugie nakład pracy, jaki biegła poświęciła na jej przygotowanie, był znacznie zawyżony. Wskazali, że biegła sporządziła opinię po 4 miesiącach po otrzymaniu z Sądu akt sprawy, a oględziny zostały sporządzone po upływie 3 miesięcy od dnia otrzymania zlecenia przez biegłą sądową. Opinia została sporządzona ze znacznym opóźnieniem wynikającym z przyczyn obiektywnych. Czas pracy biegłej, podany w karcie pracy, był nieadekwatny do złożoności sprawy i czasu faktycznie poświęconego sporządzeniu opinii. Biegła znacząco zawyżyła czas rzekomo poświęcony na przygotowanie opinii, wykazując, iż zajęło jej to 90 godzin, a więc 11,5 dnia, licząc, że jeden dzień pracy wynosi 8 godzin. W dalszej części uzasadnienia zażalenia powodowie odnieśli się do wyszczególnionych na karcie pracy biegłej godzin pracy na poszczególnych etapach sporządzania opinii. Zdaniem skarżących czas pracy powinien zostać obniżony z 90 godzina na 24 godziny. W odpowiedzi na zażalenia strona pozwana podniosła, iż bez względu na rozstrzygnięcie Sądu II instancji przedmiotowego zażalenia brak jest podstaw do obciążenie pozwanej kosztami postępowania zażaleniowego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie powodów było w części uzasadnione. Na wstępie Sąd Okręgowy podkreśla, że ustawą z dnia 31 sierpnia 2012 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (dalej ,,ustawa o zmianie”) w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych wprowadzono zmiany w tytule III dziale drugim , który odnosi się do należności biegłych, tłumaczy i stron w postępowaniu cywilnym. Na mocy art. 9 powyższej ustawy dodano art. 88a, 90a i 90b kscu. Zmieniono między innymi treść art. 90 kscu, na którą w treści swojego uzasadnienia powoływał się Sąd Rejonowy. W myśl art. 90 kscu w obecnym brzmieniu do biegłego i tłumacza powołanych przez sąd stosuje się odpowiednio art. 85 . Dotyczy to również sytuacji, gdy sąd nie skorzystał z usług takiego biegłego lub tłumacza. Zgodnie z art. 85 kscu ust. 1 świadkowi przysługuje zwrot kosztów podróży - z miejsca jego zamieszkania do miejsca wykonywania czynności sądowej na wezwanie sądu - w wysokości rzeczywiście poniesionych, racjonalnych i celowych kosztów przejazdu własnym samochodem lub innym odpowiednim środkiem transportu. Ustęp 2 stanowi, iż górną granicę należności, o których mowa w ust. 1, stanowi wysokość kosztów przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju. Stosownie do ustępu 3 i 4 według tych samych zasad świadkowi przysługuje zwrot kosztów noclegu oraz utrzymania w miejscu wykonywania czynności sądowej. Wysokość kosztów, o których mowa w ust. 1 i 3, świadek powinien należycie wykazać. Z kolei art. 89 kscu ust. 1 i 2 stanowią, iż biegłemu powołanemu przez sąd przysługuje wynagrodzenie za wykonaną pracę oraz zwrot poniesionych przez niego wydatków niezbędnych dla wydania opinii, a wysokość wynagrodzenia biegłego za wykonaną pracę ustala się, uwzględniając wymagane kwalifikacje, potrzebny do wydania opinii czas i nakład pracy, a wysokość wydatków, o których mowa w ust. 1 - na podstawie złożonego rachunku. W przedmiotowej sprawie nie była sporna stawka godzinowa, ale zaskarżenie dotyczyło ilości godzin, które biegła spędziła na sporządzeniem opinii. Jak wynika z kalkulacji godzinowej pracowała ona nad opinią 90 godzin. Zdaniem skarżących opinia mogła i powinna być sporządzona w ciągu 24 godzin pracy. Biegła sporządziła opinię pisemną, która znajduje się na kartach 138-
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.