Sad powszechny, XIV Ua 66/15

Sygn. akt XIV Ua 66/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XIV Wydział Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Sylwia Góźdź Sędziowie: SSO Artur Fryc SSO Marcin Rowicki (spr.) Protokolant: st.sekr.sądowy Ewa Szymczak po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2016 r. w Warszawie na rozprawie sprawy K. K. przeciwko Wojewodzie (...) - Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. o ustalenie stopnia niepełnosprawności na skutek apelacji odwołującej K. K. od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 8 maja 2015 r., sygn. akt VII U 378/13 zmienia zaskarżony wyrok oraz poprzedzające go orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia 26 sierpnia 2013 r., (...) w ten sposób, że zalicza odwołującą się K. K. do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności na stałe i ustala, że K. K. wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia samodzielnej egzystencji (z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych) oraz konieczności stałej lub długotrwałej pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji z uwagi na ograniczoną możliwość poruszania się. SSO Artur Fryc SSO Sylwia Góźdź SSO Marcin Rowicki Sygn. akt XIV Ua 66/15 UZASADNIENIE W piśmie z dnia 10 września 2013 r. (data prezentaty Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. ) K. K. w ustawowym terminie odwołała się od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia 26 sierpnia 2013 r. znak (...) utrzymującego w mocy orzeczenie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia 27 czerwca 2013 r. nr (...) , w którym odwołująca K. K. została uznana za osobę o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności od 2009 r. o symbolu przyczyny 10 – N 05 – R okresowo do dnia 30 czerwca 2016 r. Odwołująca się z orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z dnia 27 czerwca 2013 r. zaskarżyła punkty dotyczące: stopnia niepełnosprawności – pkt. I, korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji (z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki) – pkt. 6 oraz konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji – pkt. 7. Z w/w odwołania wynika, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane niezgodnie z literą prawa, gdyż odwołująca jest osobą niezdolną do samodzielnej egzystencji, potrzebującą stałej pomocy innych osób, co jest związane z chorobą odwołującej w postaci stwardnienia rozsianego i ze znacznym pogorszeniem się stanu zdrowia odwołującej od 1,5 roku w odniesieniu do daty złożenia odwołania z tendencją do dalszego pogarszania się (duża męczliwość, problemy z koordynacją ruchów, z zachowaniem równowagi, z samodzielnym przemieszczeniem się, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego) Z w/w odwołania i zaskarżonego w/w orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia 26 sierpnia 2013 r. oraz z załączonych do odwołania poprzednich orzeczeń dotyczących niepełnosprawności odwołującej i jej dalszych pism z załącznikami wynika, że odwołująca domaga się ustalenia, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym. (odwołanie k. 1-3, 22-23) Wyrokiem z dnia 8 maja 2015 r. o sygn. akt VII U 378/13 Sąd Rejonowy dla Warszawy- Żoliborza w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia 26 sierpnia 2013 r. znak: (...) . (k. 217) Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2016 r. o sygn. akt XIV Ua 66/15 Sąd Okręgowy w Warszawie XIV Wydział Ubezpieczeń Społecznych na skutek apelacji odwołującej K. K. od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawa-Żoliborz w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 8 maja 2015 r., sygn. akt VII U 378/13 zmienił zaskarżony wyrok oraz poprzedzające go orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia 26 sierpnia 2013 r. (...) w ten sposób, że zaliczył odwołującą się K. K. do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności na stałe i ustalił, że K. K. wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia samodzielnej egzystencji (z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych) oraz konieczności stałej lub długotrwałej pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji z uwagi na ograniczoną możliwość poruszania się. (k. 614) Pismem z dnia 27 czerwca 2016 r. K. K. wniosła o uzupełnienie wyroku o stopień niepełnosprawności ruchowej o symbolu 10 – N celem wydania karty parkingowej oraz o dopisanie, że jest to niepełnosprawność ruchowa. (k. 622) Na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2016 r. odwołująca się poparła wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez wpisanie, że jest to niepełnosprawność ruchowa. (k. 678) Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Wniosek okazał się bezzasadny i nie zasługiwał na uwzględnienie. Odwołująca w piśmie z dnia 10 września 2013 r. odwołała się tylko i wyłącznie w zakresie ustalenia stopnia niepełnosprawności, korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji (z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki) oraz konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Pozostałe punkty w decyzji dotyczące symbolu przyczyny niepełnosprawności ( pkt. II ), daty od kiedy istnieje niepełnosprawność ( pkt. IV ), daty od kiedy datuje się ustalony stopień niepełnosprawności ( pkt. V ) oraz wskazań dotyczących odpowiedniego zatrudnienia ( pkt. 1 ), szkolenia, w tym specjalistycznego ( pkt. 2 ), zatrudnienia w zakładzie aktywności zawodowej ( pkt. 3 ), uczestnictwa w terapii zajęciowej ( pkt. 4 ), konieczności zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne, ułatwiające funkcjonowanie danej osoby ( pkt. 5 ), konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji ( pkt. 8 ), spełniania przez osobę niepełnosprawną przesłanek określonych w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ( pkt. 9 ), prawa do zamieszkiwania w oddzielnym pokoju ( pkt. 10 ) nie były przez odwołującą się zaskarżane wobec czego decyzja w tym zakresie jest prawomocna. W związku z powyższym z odwołania nie wynika, żeby odwołująca odwołała się również od symbolu przyczyny niepełnosprawności. Zatem przedmiotem postępowania przed Sądem była kwestia ustalenia stopnia niepełnosprawności, korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji (z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki) oraz konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 27 czerwca 2013 r. w przedmiocie dotyczącym symbolu przyczyny niepełnosprawności jest w tym zakresie prawomocne i zatem nie może ta kwestia podlegać uzupełnieniu. Ponadto w punkcie 9 decyzji Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia 27 czerwca 2013 r. pozytywnie rozstrzygnięto o spełnianiu przez odwołującą przesłanek określonych w art. 8 ust.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym . SSO Marcin Rowicki