Sad powszechny, VIII U 390/16

Sygn. akt VIII U 390/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 września 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Łazowska Protokolant: Kamila Niemczyk po rozpoznaniu w dniu 7 września 2016 r. w Gliwicach sprawy G. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury pomostowej na skutek odwołania G. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 21 grudnia 2015 r. i 7 stycznia 2016 r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury pomostowej od 1 grudnia 2015 r. (-) SSO Grażyna Łazowska Sygn. akt VIII U 390/16 UZASADNIENIE Decyzjami z dnia 21 grudnia 2015r. oraz z dnia 7 stycznia 2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. , na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych (Dz.U.2015.965 ze zm.), odmówił ubezpieczonemu G. M. prawa do emerytury pomostowej, gdyż nie udokumentował on 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Ubezpieczony wniósł odwołanie od powyższych decyzji, domagając się ich zmiany poprzez przyznanie prawa do świadczenia, po uprzednim zaliczeniu do okresu pracy w szczególnych warunkach okresów zatrudnienia od 1 grudnia 1980r. do 13 stycznia 1995r. oraz od 1 stycznia 2006r. do 31 grudnia 2008r. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Ubezpieczony ukończył wiek 60 lat z dniem (...) Organ rentowy uznał za udowodnione okresy składkowe i nieskładkowe w łącznym wymiarze 41 lat, 2 miesiące i 16 dni. Do stażu pracy w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze, organ rentowy zaliczył 4 lata, 2 miesiące i 13 dni, a to następujący okres pracy: - od 1 stycznia 2009r. do 13 marca 2013r. w firmie (...) Sp. z o.o. w K. na stanowisku kierowcy autobusu. Organ rentowy do stażu pracy w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze nie zaliczył okresów: - od 1 grudnia 1980r. do 31 stycznia 1995r. na stanowisku kierowcy sanitarki ( (...) , a następnie (...) ), - od 1 stycznia 2006r. do 31 grudnia 2008r. w firmie (...) Sp. z o.o. w K. na stanowisku kierowcy, bowiem pracodawca w świadectwie pracy z dnia 14 marca 2013r. nie podał kwalifikacji zajmowanego przez skarżącego stanowiska w świetle rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. nr 8, poz. 43 ze zm.). Zakłady (...) zajmowały się produkcją ciężkich pojazdów gąsienicowych o przeznaczeniu wojskowym oraz cywilnym. Odwołujący rozpoczął pracę w tym zakładzie w dniu 16 lutego 1972r. Z dniem 1 grudnia 1980r. powierzono mu obowiązki kierowcy karetki pogotowia, zarówno wypadkowej jak i wyjazdowej. Była to praca na rzecz Międzyzakładowej Przychodni (...) , która zabezpieczała teren zakładu (...) , Huty (...) , (...) , (...) , poligon przyfabryczny oraz dzielnicę Ł. . Praca ta polegała na jeżdżeniu do wypadków na terenie zakładu, jak również poza nim, zwłaszcza na terenach przyzakładowych znajdujących się w dzielnicy Ł. . Zdarzało się, iż odwołujący pomagał w akcji ratowniczej. Z kolei jako kierowca karetki wyjazdowej skarżący dojeżdżał do pacjentów celem pobrania krwi, a także przewoził pacjentów do szpitala czy przychodni. Była to praca w systemie zmianowym. Przychodnia zakładowa dysponowała czterema karetkami i zatrudniała trzech kierowców. Skarżący pracował jako kierowca sanitarki stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, przez całe dniówki, nie był kierowany do żadnych innych prac. Od 31 lipca 1997r. w związku z przejęciem zakładu przez (...) skarżący wykonywał ciągle tę samą pracę na terenie zakładu jednak na rzecz innego pracodawcy. Obowiązki kierowcy karetki Międzyzakładowej Przychodni (...) skarżący wykonywał do 31 stycznia 1995r. W drugim ze spornych okresów, a to od 1 stycznia 2006r. do 31 grudnia 2008r. odwołujący był zatrudniony w firmie (...) Sp. z o.o. w K. na stanowisku kierowcy autobusu o liczbie miejsc powyżej 15. Obsługiwał on wówczas regularną linię autobusową, pracował dla komunikacji miejskiej. Wykonywał tę pracę stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, przez całe dniówki. Nie był delegowany do prac innego rodzaju. Dnia 13 marca 2013r. skarżący rozwiązał stosunek pracy. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: akt organu rentowego, akt osobowych ubezpieczonego z okresu zatrudnienia w B. Ł. , (...) i Transportowiec,, zeznań świadków M. C. , D. P. , S. P. , R. R. , H. G. , R. W. , a także przesłuchania ubezpieczonego. Zgromadzony materiał dowodowy Sąd uznał za przekonywujący, kompletny, spójny i logiczny, przez co mogący stanowić podstawę rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Po myśli art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 19.12.2008r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. z 2015r. poz. 965 ze zm.) prace w szczególnych warunkach to prace związane z czynnikami ryzyka, które z wiekiem mogą z dużym prawdopodobieństwem spowodować trwałe uszkodzenie zdrowia, wykonywane w szczególnych warunkach środowiska pracy, determinowanych siłami natury lub procesami technologicznymi, które mimo zastosowania środków profilaktyki technicznej, organizacyjnej i medycznej stawiają przed pracownikami wymagania przekraczające poziom ich możliwości, ograniczony w wyniku procesu starzenia się jeszcze przed osiągnięciem wieku emerytalnego, w stopniu utrudniającym ich pracę na dotychczasowym stanowisku; wykaz prac w szczególnych warunkach określa załącznik nr 1 do ustawy. Z kolei ust. 3 tego artykułu stanowi, iż prace o szczególnym charakterze to prace wymagające szczególnej odpowiedzialności oraz szczególnej sprawności psychofizycznej, których możliwość należytego wykonywania w sposób niezagrażający bezpieczeństwu publicznemu, w tym zdrowiu lub życiu innych osób, zmniejsza się przed osiągnięciem wieku emerytalnego na skutek pogorszenia sprawności psychofizycznej, związanego z procesem starzenia się; wykaz prac o szczególnym charakterze określa załącznik nr 2 do ustawy. Zgodnie z treścią art. 4 tej samej ustawy prawo do emerytury pomostowej, z uwzględnieniem art.5-12, przysługuje pracownikowi, który spełnia łącznie następujące warunki: - urodził się po dniu 31.12.1948r.; - ma okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat; - osiągnął wiek wynoszący co najmniej 60 lat dla mężczyzn; - udowodnił okres składkowy i nieskładkowy w łącznym wymiarze co najmniej 25 lat dla mężczyzn; - przed dniem 1 stycznia 1999r. wykonywał prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art.3 ust.1 i 3 ustawy lub art.32 i art.33 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS; - po dniu 31 grudnia 2008r. wykonywał prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, w rozumieniu art.3 ust.1 i 3; - nastąpiło z nim rozwiązanie stosunku pracy. Zgodnie zaś z treścią art. 53 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012, poz. 1137) pojazdem uprzywilejowanym w ruchu drogowym może być pojazd samochodowy: 2) zespołu ratownictwa medycznego. W niniejszej sprawie ostatecznie spór sprowadzał sie wyłącznie do ustalenia, czy wspomniane sporne okresy pracy odwołującego podlegają uwzględnieniu do stażu pracy w warunkach szczególnych, a tym samym, czy ubezpieczony legitymuje się 15-letnim okresem pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, co stanowi przesłankę przyznania spornego świadczenia. Zdaniem Sądu wynik przeprowadzonego postępowania dowodowego wskazuje jednoznacznie, iż ubezpieczony w okresach spornych w niniejszej sprawie, tj. od 1 grudnia 1980r. do 31 stycznia 1995r. na stanowisku kierowcy karetki pogotowia w firmach (...) , a następnie (...) , jak i od 1 stycznia 2006r. do 31 grudnia 2008r. w firmie (...) Sp. z o.o. w K. na stanowisku kierowcy autobusu, wykonywał prace zaliczane do prac w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze w rozumieniu ustaw wyżej powołanych. I tak, pracy odwołującego na stanowisku kierowcy karetki pogotowia odpowiada stanowisko opisane w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r., wykaz A, dział VIII, poz. 2, a to „Prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów”. Zgodnie bowiem z art. 53 ustawy o ruchu drogowym pojazd samochodowy zespołu ratownictwa medycznego stanowi pojazd uprzywilejowany w rozumieniu tej ustawy. Z kolei praca opisana pod ww. pozycją dotyczy pracy na stanowisku kierowcy samochodu uprzywilejowanego w rozumieniu przepisów tej ustawy. Odnośnie do pracy odwołującego w charakterze kierowcy autobusu o liczbie miejsc min. 15 wskazać należy, iż pracę tego typu opisano w załączniku nr 2 do ustawy o emeryturach pomostowych pod poz. 8 – „prace kierowców autobusów, trolejbusów oraz motorniczych tramwajów w transporcie publicznym”. Definicja pracy o szczególnym charakterze zawarta w art. 3 ust. 3 ustawy o emeryturach pomostowych znajduje odzwierciedlenie w sprawie niniejszej i dodatkowo potwierdza kwalifikację tego rodzaju prac jako pracy w warunkach szczególnych, czynnikami szkodliwymi w przypadku prac odwołującego było: narażenie na stres, ponoszenie odpowiedzialności za bezpieczeństwo ludzi, konieczność prowadzenia pojazdu o znacznej masie. Za takim przyjęciem przemawiają zeznania świadków – byłych współpracowników ubezpieczonego – którym Sąd dał wiarę jako przekonywającym, wzajemnie się pokrywającym, w sytuacji gdy świadkowie w sposób szczegółowy, zgodny przedstawili faktyczny charakter pracy ubezpieczonego w okresach spornych. Zeznania te nadto znajdują potwierdzenie w zgromadzonej dokumentacji osobowej ubezpieczonego. Sąd oparł się także na zeznaniach skarżącego, uznając je za wiarygodne, korelujące z zeznaniami świadków i treścią powołanej dokumentacji. Mając na uwadze ustalone okoliczności Sąd uznał, że ubezpieczony spełnia wszystkie przesłanki prawa do emerytury pomostowej określone powyżej, gdyż niewątpliwie pracując stale i w pełnym wymiarze czasu pracy jako kierowca międzyzakładowej karetki pogotowia, zaś następnie jako kierowca autobusu o liczbie miejsc powyżej 15 w wyżej wymienionych okresach spornych wykonywał pracę w warunkach szczególnych przed dniem 1.01.1999r., gdyż praca tego rodzaju zaliczona jest do pracy w warunkach szczególnych w wykazie A załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983r., nr 8, poz. 43 ze zm.) dział IV, poz. 9 oraz wykonywał prace o szczególnym charakterze po dniu 31 grudnia 2008r. w rozumieniu art. 3 ust. 3 ustawy o emeryturach pomostowych . W konsekwencji powyższego Sąd, na podstawie powołanych przepisów, z mocy art.477 14 § 2 kpc , w pkt 1 wyroku zmienił zaskarżoną decyzję przyznając ubezpieczonemu prawo do emerytury pomostowej począwszy od 1 grudnia 2015r. (-) SSO Grażyna Łazowska