Sygn. akt I Ca 340/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 listopada 2016r. Sąd Okręgowy w Łomży Wydział I Cywilny w składzie : Przewodniczący : Joanna Rawa SĘDZIOWIE : Krzysztof Adamiak Andrzej Kordowski / spr/ Protokolant : Iwona Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016r. w Łomży sprawy z powództwa E. F. , M. F. , J. F. przeciwko
- (...) S.A. w W. oraz
- (...) S.A. z siedzibą w P. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego (...) S.A. w W. od wyroku Sądu Rejonowego w Zambrowie z dnia 9 sierpnia 2016r. w sprawie I C 426/16
- prostuje oznaczenie pozwanego ad.2 w ten sposób, że w miejsce (...) S.A. Oddział w W. wpisuje (...) S.A. z siedzibą w P. ;
- zmienia zaskarżony wyrok w pkt. I, w ten sposób, że oddala powództwo w stosunku do pozwanego (...) S.A. w W. oraz uchyla pkt II i III;
- oddala apelację w pozostałej części;
- koszty procesu za instancję odwoławczą wzajemnie znosi. A. K. J. K. A. Sygn. akt I Ca 340/16 UZASADNIENIE Powodowie E. F. , M. F. i J. F. wystąpili z pozwem przeciwko (...) S.A. z siedzibą w W. , w którym wnieśli o zasądzenie od pozwanego na ich rzecz kwoty 708,48 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 3 marca 2016 r. do dnia zapłaty tytułem uzupełniającego odszkodowania za uszkodzenie pojazdu. Nakazem zapłaty z dnia 20 kwietnia 2016 r. wydanym w postępowaniu upominawczym Sąd Rejonowy w Zambrowie orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. W sprzeciwie od powyższego nakazu zapłaty pozwany (...) S.A. z siedzibą w W. wniósł o oddalenie powództwa w całości jako niezasadnego wskazując, że odszkodowanie dotychczas wypłacone przez ubezpieczyciela powodom w kwocie 5.501,95 zł brutto stanowiło sumę odpowiednią do poniesionej przez nich szkody w związku z uszkodzeniem pojazdu. Niezależnie od tego pozwana podniosła zarzut braku legitymacji procesowej biernej wskazując, że pozwana dokonywała likwidacji bezpośredniej szkody wyłącznie na zlecenie powodów i na podstawie umowy zawartej z powodami, zaś sprawca szkody w tym czasie posiadał obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów w (...) S.A. i z tego względu wniósł o wezwani tej firmy do udziału w sprawie. Wezwana do udziału w sprawie w charakterze pozwanej (na podstawie art. 194 § 1 k.p.c. ) (...) S.A. Oddział w Polsce z siedzibą w W. uznała powództwo co do dochodzonej pozwem kwoty 708,48 zł oraz wniosła o zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów procesu według norm przepisanych wskazując, że nie dała powodu do wytoczenia powództwa w niniejszej sprawie, albowiem postępowanie likwidacyjne było prowadzone przez (...) S.A. i powodowie nie wystąpili wcześniej z żadnych roszczeniem wobec pozwanej. Jednocześnie potwierdziła, że sprawca szkody w pojeździe powodów posiadał wykupioną polisę ubezpieczenia OC w pozwanym zakładzie ubezpieczeń (k. 83-84). Sąd Rejonowy w Zambrowie w wyroku z dnia 9 sierpnia 2016 r. w sprawie I C 426/16 zasądził od pozwanych (...) S.A. z siedzibą w W. oraz (...) S.A. Oddział w Polsce z siedzibą w W. ( in solidum ) na rzecz powodów E. F. , M. F. i J. F. (solidarnie) kwotę 708,48 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od tej kwoty od dnia 3 marca 2016 r. do dnia zapłaty (punkt I); zasądził od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powodów E. F. , M. F. i J. F. (solidarnie) kwotę 413,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 377,00 zł tytułem kosztów zastępstwa prawnego (punkt II) oraz zasądził od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz (...) S.A. Oddział w Polsce z siedzibą w W. kwotę 377,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, stanowiącą koszty zastępstwa prawnego (punkt III). Sad Rejonowy ustalił, że w dniu 5 grudnia 2015 r. w Z. na parkingu na ul. (...) doszło do kolizji drogowej, w której uszkodzeniu uległ należący do E. F. , M. F. i J. F. samochód osobowy marki B. (...) o nr rej. (...) (prod. 2006 r.), na skutek uderzenia w tył przez inny cofający pojazd marki C. o nr rej. (...) , kierowany przez R. G. . Pojazd sprawcy kolizji objęty był wówczas ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w firmie (...) S.A. Oddział w Polsce z siedzibą w W. działającej pod nazwą handlową (...) ( polisa nr (...) ). W dniu 8 grudnia 2015 r. E. F. drogą elektroniczną dokonała zgłoszenia w (...) S.A. (zarejestrowanej pod nr (...) ) szkody związanej z uszkodzeniem pojazdu marki B. (...) (nr (...) 31PX) w ramach tzw. „likwidacji bezpośredniej szkody”, z którym to ubezpieczycielem miała zawartą w tym czasie umowę ubezpieczenia pojazdu w ramach OC. Powyższa usługa likwidacji bezpośredniej odbywała się w ramach przepisów właściwych dla likwidacji szkód z umowy obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych na podstawie umowy zlecenia oraz umowy przelewu wierzytelności zawartych pomiędzy stronami (w formie ustnej, potwierdzonych telefonicznie). W ramach powyższych umów (...) S.A. w związku z likwidacją bezpośrednią szkody zobowiązany był do przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego poprzez ustalenie odpowiedzialności i wysokości należnego poszkodowanym odszkodowania za szkodę z wypadku oraz wypłacenia świadczenia pieniężnego równego temu odszkodowaniu, w takim rozmiarze i wysokości, jakie wynikając z umowy OC, zawartej przez posiadacza pojazdu, którym szkodę wyrządzono. Jednocześnie poszkodowani przenieśli na rzecz (...) S.A. wierzytelność przysługującą im z tytułu odszkodowania wobec sprawcy szkody oraz wobec zakładu ubezpieczeń (z tytułu umowy ubezpieczenia OC zawartej pomiędzy tym zakładem a sprawcą), a wynikającą z uszkodzenia ich pojazdu marki B. o nr rej. (...) . Powyższa cesja wierzytelności miała nastąpić pod warunkiem zapłaty przez (...) S.A. poszkodowanym świadczenia pieniężnego z tytułu powyższej szkody, zaś przedmiotowy przelew wierzytelności miał nastąpić z chwilą zapłaty świadczenia. Poszkodowani nie zgłaszali natomiast szkody w zakładzie ubezpieczeń właściwym dla sprawcy zdarzenia (tj. (...) S.A. Oddział w Polsce). W wyniku przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego (...) S.A. z tytułu uszkodzenia pojazdu marki B. końcowo przyznało poszkodowanym (na konto M. F. ) świadczenie odszkodowawcze w łącznej kwocie 5.501,95 zł. (...) S.A. przyznało odszkodowanie w kwocie 246 zł tytułem najmu pojazdu zastępczego. W piśmie z dnia 6 kwietnia 2016 r. pełnomocnik poszkodowanych wystąpiła do (...) S.A. z przedsądowym wezwaniem do zapłaty kwoty 708,48 zł wraz z ustawowymi odsetkami od tej kwoty za okres od dnia 2 marca 2016 r. do dnia zapłaty – w terminie do dnia 13 kwietnia 2016 r., pod rygorem wystąpienia w tej sprawie na drogę sądową (k. 34). Pomimo wezwania zakład ubezpieczeń nie spełnił dobrowolnie powyższego roszczenia, zaś w piśmie z dnia 20 kwietnia 2016 r. stwierdził brak podstaw do zmiany zajętego dotychczas stanowiska w tym zakresie. W ocenie Sądu Rejonowego w świetle poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych, roszczenie powódki o zapłatę kwoty 708,48 zł tytułem odszkodowania zasługiwało na całkowite uwzględnienie i opierało się o treść art. 805 k.c. , art. 822 k.c. oraz przepisów ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2003 r., Nr 124, poz. 1152, z późn. zm.). Sąd Rejonowy wskazał, że bezspornym w sprawie było, że pojazd sprawcy kolizji drogowej, na skutek której uszkodzeniu uległ samochód powodów, objęty był wówczas ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w firmie (...) S.A. Oddział w Polsce z siedzibą w W. ( polisa nr (...) ) występującej na terenie RP pod marką handlową: (...) . W świetle powyższego Sąd Rejonowy przyjął, że w sprawie zaistniały przesłanki zarówno odpowiedzialności deliktowej samego sprawcy wypadku komunikacyjnego wobec osób trzecich za negatywne skutki tego zdarzenia (wynikające wprost z art. 436 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 435 k.c. ), jak też odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń z tytułu zawarcia umowy ubezpieczenia OC ze sprawcą szkody. Z tych też względów w toku postępowania na wniosek pozwanego (...) S.A. doszło do przypozwania pozwanego (...) S.A. Oddział w Polsce w trybie art. 194 § 1 k.p.c. , który przy pierwszej czynności procesowej w sprawie uznał powództwo w pełnej wysokości. Z powołanych powyżej względów w ocenie Sądu Rejonowego zachodziły podstawy prawne do uwzględnienia roszczenie strony powodowej w całości w stosunku do przypozwanego (...) S.A. Oddział w Polsce i zasądzenia dochodzonej pozwem kwoty 708,48 zł. Sąd Rejonowy wskazał, że sporna była natomiast kwestia odpowiedzialności pozwanego (...) S.A. – z uwagi na podniesiony przez pozwanego zarzut braku legitymacji biernej. Sąd Rejonowy zważył, że likwidacja szkody komunikacyjnej powodów, która była prowadzona przez (...) S.A. w ramach „likwidacji bezpośredniej szkody”, odbywała się według przepisów właściwych dla likwidacji szkód z umowy obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych wynikających z ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2003 r., Nr 124, poz. 1152, z późn. zm.) – przy czym bezpośrednią podstawą tej odpowiedzialności były umowy cywilno-prawne, które zostały zawarte pomiędzy stronami w postaci umowy zlecenia oraz umowy przelewu wierzytelności. Fakt zawarcia przedmiotowych umów pomiędzy tymi stronami był generalnie bezsporny. Natomiast oczywistym było, jak zaznaczył Sąd Rejonowy, że w ramach tych umów (...) S.A. w związku z likwidacją bezpośrednią szkody zobowiązane było do przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego poprzez ustalenie odpowiedzialności i wysokości należnego poszkodowanym odszkodowania za szkodę z wypadku oraz wypłacenia świadczenia pieniężnego równego temu odszkodowaniu, w takim rozmiarze i wysokości, jakie wynikając z umowy OC, zawartej przez posiadacza pojazdu, którym szkodę wyrządzono (zob. § 2 umowy zlecenia – k. 93). Jednocześnie poszkodowani przenieśli na rzecz (...) S.A. wierzytelność przysługującą im z tytułu odszkodowania wobec sprawcy szkody oraz wobec zakładu ubezpieczeń (z tytułu umowy ubezpieczenia OC zawartej pomiędzy tym zakładem a sprawcą), a wynikającą z uszkodzenia ich pojazdu marki B. o nr rej. (...) . Powyższa cesja wierzytelności miała nastąpić pod warunkiem zapłaty przez (...) S.A. poszkodowanym świadczenia pieniężnego z tytułu powyższej szkody, zaś przedmiotowy przelew wierzytelności miał nastąpić z chwilą zapłaty świadczenia. W świetle powyższego zdaniem Sądu należało przyjąć, że skoro (...) S.A. w ramach likwidacji bezpośredniej szkody (na podstawie zawartych umów zlecenia i przelewu wierzytelności) było zobowiązane wobec powodów do ustalenia odpowiedzialności i wysokości należnego im odszkodowania za szkodę z wypadku oraz wypłacenia świadczenia pieniężnego równego temu odszkodowaniu, w takim rozmiarze i wysokości, jakie wynikałyby z umowy OC (zawartej przez posiadacza pojazdu, którym szkodę wyrządzono), to dlatego też ponosił on pełną odpowiedzialność z tytułu niewypłacenia powodom pełnego odszkodowania z tego tytułu, a co za tym idzie ten zakład ubezpieczeń posiadał legitymację bierną do występowania w niniejszej sprawie w charakterze strony pozwanej (niezależnie od ogólnych zasad odpowiedzialności sprawcy kolizji). Mając powyższe na uwadze Sąd Rejonowy uznał, że skierowanie powództwa czy to przeciwko bezpośredniemu ubezpieczycielowi sprawcy szkody ( (...) ), czy też przeciwko (...) S.A. znajdowało swoje oparcie w przepisach prawa, albowiem pomiędzy oboma pozwanymi zakładami ubezpieczeń zachodziła tzw. odpowiedzialność in solidum (inaczej: solidarność nieprawidłowa, niewłaściwa lub pozorna). Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd Rejonowy uznał, że wartość naprawy pojazdu powodów wyceniona przez (...) S.A. w trakcie postępowania likwidacyjnego na kwotę 5.501,95 zł, nie odpowiadała rzeczywistej wartości szkody doznanej przez powodów, której wysokość wynikała bezpośrednio z faktury VAT nr (...) wystawionej przez (...) Sp. Jawna w dniu 17 lutego 2016 r. Zakwestionowanie wysokości tej szkody przez (...) S.A. – jak udowodniono w toku procesu – było całkowicie bezpodstawne i niczym nieuzasadnione. W tym stanie rzeczy Sąd Rejonowy uwzględnił żądanie powodów i zasądził na ich rzecz całe roszczenie dochodzone pozwem w wysokości 708,48 zł od obu pozwanych zakładów ubezpieczeń, jako jednocześnie odpowiedzialnych na zasadzie „ in solidum ”. Powyższą kwotę Sąd Rejonowy zasądził wraz z ustawowymi odsetki za opóźnienie od dnia 3 marca 2016 r. do dnia zapłaty, jako w pełni uzasadnionymi w świetle art. 481 § 1 i 2 k.c. oraz art. 817 k.c. w zw. z art. 14 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych (…), gdzie przewidziano zasadę, że zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie. Orzekając o kosztach procesu Sąd Rejonowy obciążył wszystkimi powstałymi w sprawie kosztami wyłącznie pozwanego (...) S.A. , opierając się przy tym na zasadzie wynikającej z art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. i przy uwzględnieniu przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804), w szczególności § 2 pkt 2 rozporządzenia oraz art. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2006 r., Nr 225, poz. 1635 ze zm.). W związku z tym zasądzono od tego pozwanego na rzecz powodów solidarnie kwotę 413 zł, na którą składały się opłata od pozwu w kwocie 30 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 360 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Z kolei biorąc pod uwagę treść art. 194 § 1 i 2 k.p.c. i podzielając stanowisko pozwanego (...) S.A. Oddział w Polsce wyrażone w piśmie z dnia 27 lipca 2016 r. (k. 127 odw.), zgodnie z którym przypozwanie tego podmiotu zawnioskowane przez (...) S.A. było bezcelowe i niezasadne w niniejszej sprawie, Sąd obciążył również pozwanego (...) S.A. obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz przypozwanego w kwocie 377 zł (w tym wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 360 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł). Z tych też samych przyczyn oraz uwzględniając, że pozwany (...) S.A. przez całe postępowanie likwidacyjne utwierdzał powodów w przekonaniu, że ewentualne powództwo o uzupełniające odszkodowanie powinni skierować przeciwko temu zakładowi ubezpieczeń, w ocenie Sądu Rejonowego brak było podstaw do obciążania powodów tymi kosztami, pomimo tego, że przypozwany przy pierwszej czynności procesowej uznał powództwo ( art. 101 k.p.c. ). Apelację od powyższego wyroku wniósł (...) S.A. w W. . Wyrok zaskarżył w całości zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie: - art. 805 k.c. oraz art. 822 k.c. poprzez bezpodstawne przypisanie odpowiedzialności pozwanemu (...) S.A. w W. za skutki wypadku z dnia 5 grudnia 2015 r. spowodowanego przez pojazd nr rej. (...) kierowany przez R. G. , który był ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w pozwanym zakładzie ad. 2 (...) SA w W. i zasądzenie od (...) SA dochodzonej kwoty w wysokości 708,48 zł, podczas gdy ten pozwany w odpowiedzi na pozew uznał powództwo w tej wysokości; - art. 98 k.p.c. , art. 99 k.p.c. i art. 101 k.p.c. poprzez bezpodstawne zasądzenie od pozwanego (...) SA na rzecz powodów kosztów postępowania w kwocie 413 zł, który nie odpowiada za szkodę oraz zasądzenie od pozwanego (...) SA w W. kosztów w kwocie 377 zł na rzecz odpowiedzialnego za powstała szkodę (...) SA w W. . Wskazują na powyższe zarzuty, wniósł o:
- zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości,
- zasądzenie od powodów na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego za obie instancje oraz o odstąpienie od obciążania pozwanego (...) SA w W. kosztami na rzecz (...) SA w W. , ewentualnie o:
- uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego w Zambrowie celem ponownego jej rozpoznania z uwzględnieniem kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Strona powodowa w odpowiedzi na apelację wniosła o oddalenie apelacji w całości i zasądzenie do pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania za II instancję, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Pozwany (...) SA w P. ustosunkowując się do apelacji wniósł o oddalenie apelacji w całości, zasądzenie od powodów na rzecz pozwanego kosztów postępowania za postępowanie przed Sądem i Instancji oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu za drugą instancję, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja zasługuje na uwzględnienie w części: Zasadny jest zarzut pozwanego (...) S.A. w W. , że pozwany ten nie posiada legitymacji procesowej biernej w sprawie. O istnieniu, czy też braku legitymacji procesowej decyduje prawo materialne związane z konkretną sytuacją będącą przedmiotem sporu między stronami. Strona ma legitymację procesową wówczas, gdy na podstawie przepisów prawa materialnego jest uprawniona do wstępowania w określonym procesowego cywilnym w charakterze powoda lub pozwanego, to jest gdy z wiążącego strony procesu stosunku prawnego wynika zarówno uprawnienie powoda do zgłoszenia konkretnego żądania, jak również obowiązek pozwanego do jego spełnienia. Legitymacja procesowa stanowi przesłankę materialnoprawną, sąd dokonuje oceny jej istnienia w chwili orzekania co do istoty sprawy, a brak legitymacji procesowej – czynnej bądź biernej – prowadzi do oddalenia powództwa. Strona powodowa występując z roszczeniem o zapłatę kwoty 708,48 zł tytułem uzupełniającego odszkodowania za uszkodzenie pojazdu nie wykazała, że pozwany (...) S.A. w W. , ponosi odpowiedzialność odszkodowawczą jako strona umowy w oparciu o art. 805 k.c. i art. 822 k.c. – co było niezbędne dla stwierdzenia posiadania przez ww. pozwanego legitymacji procesowej biernej w niniejszym procesie. Bezspornie pojazd sprawcy kolizji drogowej, na skutek której uszkodzeniu uległ samochodów powodów nie był objęty ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w (...) S.A. w W. . Strona powodowa swoje roszczenie wobec (...) SA w W. wywodziła natomiast z łączącej ją z pozwanym umowy zawartej w ramach oferowanej przez (...) SA w W. usługi, tzw. likwidacji bezpośredniej szkody, którą to usługę strona powodowa zgodziła się zlecić pozwanemu na podstawie zawartej między nimi umowy zlecenia. Pozwany (...) SA w W. w ramach tej umowy zobowiązał się względem strony powodowej do likwidacji szkody zaistniałej w dniu 5 grudnia 2015 r., w tym do przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego przez ustalenie odpowiedzialności i wysokości należnego poszkodowanemu odszkodowania za szkodę oraz wypłacenia świadczenia pieniężnego równego temu odszkodowaniu, w takim rozmiarze i wysokości, jakie wynikają z umowy odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, zawartej przez posiadacza pojazdu, którym szkodę wyrządzono. Mając na uwadze treść zawartej przez strony umowy stwierdzić należy, że strony łączyła umowa o świadczenie usług, której przedmiotem było przeprowadzenie likwidacji szkody zaistniałej w dniu 5 grudnia 2015 r. zgodnie z zasadami obowiązującymi przy likwidacji szkody z umowy odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. Jakkolwiek umowa ta została określona jako umowa zlecenia, to jednak w ocenie Sądu Okręgowego, łączącą strony umowę w istocie zaliczyć należało do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami prawa, do których w myśl przepisu art. 750 k.c. stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Podstawą prawną podejmowanych przez (...) działań był art. 3 ust. 7 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej , który stanowił, że zakład ubezpieczeń może – na wniosek osoby uprawnionej – wykonywać czynności ubezpieczeniowe, o których mowa w art. 3 ust. 4 pkt 2 (wypłacanie odszkodowań i innych świadczeń należnych z tytułu umów) i pkt 5 (prowadzenie postępowań regresowych oraz postępowań windykacyjnych) oraz w art. 3 ust. 5 pkt 1 i 2 (ustalanie przyczyn i okoliczności zdarzeń losowych; ustalanie wysokości szkód oraz rozmiaru odszkodowań oraz innych świadczeń należnych uprawnionym z umów ubezpieczenia lub umów gwarancji ubezpieczeniowych), także z tytułu umów zawartych w innym zakładzie ubezpieczeń w granicach odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń, który zawarł umowę OC z posiadaczem pojazdu, którego kierowca wyrządził szkodę. Jak trafnie zważył Sąd Rejonowy kwestia ta została podobnie uregulowana w obowiązującej od 1 stycznia 2016 r. ustawie z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (art. 4 ust. 10). Mając na uwadze treść łączącej strony umowy oraz treść wskazanych przepisów należy stwierdzić, że w ramach umowy (...) SA w W. zobowiązał się do jedynie do przeprowadzenia likwidacji szkody w ramach zleconej usługi. W żadnym natomiast przypadku umowa ta nie odniosła żadnego wpływu na ustalenie odpowiedzialności za kolizję drogową. W dalszym ciągu zobowiązanym do naprawienia szkody wobec strony powodowej pozostał sprawca kolizji (w ramach odpowiedzialności deliktowej) oraz jego ubezpieczyciel OC, który jako jedyny posiada bierną legitymacją w procesie opartym na podstawie prawnej z art. 805 k.c. i art. 822 k.c. Bezspornie pojazd sprawcy kolizji drogowej z dnia 5 grudnia 2015 r., na skutek której uszkodzeniu uległ samochód powodów objęty był ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w firmie (...) S.A. z siedzibą w P. . W tym miejscu należy wyjaśnić, że Sąd Rejonowy omyłkowo określił ubezpieczyciela wskazując firmę jego oddziału tj. (...) S.A. Oddział w Polsce w siedzibą w W. . Pozwana (...) S.A. z siedzibą w P. nie kwestionował swej odpowiedzialności z tytułu zawarcia umowy ubezpieczenia i dlatego na podstawie art. 805 k.c. i art. 822 k.c. jako strona tej umowy, w przeciwieństwie do pozwanego (...) S.A. w W. , zobowiązana była do zapłaty określonego w umowie odszkodowania za szkodę wyrządzoną powodom, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosił sprawca kolizji drogowej. Dlatego też żądanie pozwu skierowane przeciwko (...) S.A. w W. jako podmiotu nie będącego stroną umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej powinno zostać oddalone z uwagi na brak biernej legitymacji procesowej. Na uwzględnienie nie zasługiwał natomiast wniosek zawarty w apelacji zasądzenia od powodów na rzecz pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W. kosztów zastępstwa procesowego za I instancję. (...) S.A. w W. , przeciwko któremu zostało wniesione powództwo jest stroną wygrywająca proces. Nie posiadał on legitymacji biernej i strona powodowa domagała się zapłaty odszkodowania od (...) S.A. mimo, iż sprawca zdarzenia drogowego skutkującego powstaniem szkody posiadał obowiązkowe ubezpieczenie OC pojazdu w (...) S.A. z siedzibą w P. . Pozwany (...) S.A. w W. zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 98 k.p.c. był więć uprawniony do zwrotu poniesionych kosztów procesu. Zasada ta uległa jednak modyfikacji w oparciu o przepis 102 k.p.c. , który stanowi, iż w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów lub nie obciążać jej w ogóle kosztami. Zdaniem Sądu Okręgowego taka szczególna sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Przepis art. 102 k.p.c. nie konkretyzuje „wypadków szczególnie uzasadnionych”, pozwalających na nieobciążanie strony przegrywającej kosztami procesu, a zatem ich kwalifikacja należy do sądu, który ma swobodę oceny w tym przedmiocie i uwzględniając całokształt okoliczności sprawy, zarówno podmiotowych jak i przedmiotowych, powinien kierować się własnym poczuciem sprawiedliwości (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2007 r. I CZ 110/07, z dnia 11 lutego 2010 r. I CZ 112/09 i z dnia 27 maja 2010 r. II PK 359/09, niepubl.). W tych warunkach do szczególnych przypadków zaliczyć również trzeba zachowanie się strony, które mogło uzasadniać skierowanie przeciwko niej powództwa. Wniesienie powództwa przeciwko (...) S.A. w W. nastąpiło na skutek wprowadzającego w błąd pouczenia zawartego w piśmie (...) S.A. z dnia 20 kwietnia 2016 r. skierowanego do strony powodowej (k. 71). Z pisma tego jednoznacznie wynikało, że w przypadku wystąpienia przez poszkodowanego na drogę sądową w celu dochodzenia nieuwzględnionych roszczeń, jako pozwanego należy wskazać: Powszechny Zakład Ubezpieczeń Społecznych S.A. w W. . Treść ww. zapisu w powiązaniu z faktem, iż (...) S.A. w W. prowadziło likwidację szkody, mogła wprowadzić w błąd powoda, co do podmiotu przeciwko któremu należy skierować pozew. Mając na uwadze profesjonalny charakter działalności (...) S.A. w W. , zdaniem Sądu, skutki ww. pouczenia winny obciążać pozwanego, nie zaś konsumenta. W takiej sytuacji zdaniem Sądu Okręgowego w sprawie zaistniał szczególnie uzasadniony przypadek w rozumieniu art. 102 k.p.c. Z przyczyn wskazanych wyżej, Sąd Okręgowy na podstawie art. 350 § 3 k.p.c. sprostował w zaskarżonym wyroku oznaczenie pozwanego ad.2 w ten sposób, że w miejsce (...) S.A. Oddział w W. wpisał (...) S.A. z siedzibą w P. (punkt 1 wyroku), zaś na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. zmienił wyrok w punkcie I w ten sposób że oddalił powództwo w stosunku do pozwanego (...) S.A. w W. oraz w konsekwencji uchylił pkt II i III zaskarżonego wyroku, w których Sąd Rejonowy obciążył (...) S.A. w W. obowiązkiem zwrotu kosztów procesu. Z uwagi na to, że pozwany (...) S.A. z siedzibą w W. wygrał sprawę brak było postaw do zasądzenie od niego kosztów procesu na rzecz strony wygrywającej oraz pozwanego (...) S.A. z siedzibą w P. . Dlatego Sąd Okręgowy orzekł jak w punkcie 2 wyroku. Na podstawie art. 485 k.p.c. Sąd Okręgowy oddalił apelację z pozostałej części (punkt 3 wyroku). O kosztach postępowania za instancję odwoławczą Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 102 k.p.c. mając na uwadze okoliczności związane z wniesieniem pozwu przeciwko (...) S.A. wyżej przedstawione (punkt 4 wyroku).