Sad powszechny, III AUa 534/16

Sygn. akt III AUa 534/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 października 2016 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący - Sędzia SA Elżbieta Czaja Sędziowie: SA Małgorzata Rokicka - Radoniewicz (spr.) SA Małgorzata Pasek Protokolant: protokolant sądowy Joanna Malena po rozpoznaniu w dniu 27 października 2016 r. w Lublinie sprawy S. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o wysokość emerytury na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 16 marca 2016 r. sygn. akt IV U 314/15 zmienia zaskarżony wyrok i oddala odwołanie. Małgorzata Rokicka-Radoniewicz Elżbieta Czaja Małgorzata Pasek III AUa 534/16 UZASADNIENIE Organ rentowy - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. decyzją z dnia 26.02.2015 r. odmówił wnioskodawcy S. K. przyznania prawa do emerytury obliczonej na podstawie art. 26 w zw. z art. 55 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1440 ze zm.), ponieważ ubezpieczony miał przyznane prawo do emerytury decyzją z dnia 5.12.2005 r. Od tej decyzji odwołanie złożył S. K. , który wnosił o jej zmianę i obliczenie emerytury na podstawie art.55 ustawy emerytalnej. Sąd Okręgowy w Siedlcach wyrokiem z dnia 16 marca 2016 roku zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił wysokość emerytury S. K. na dzień (...) na kwotę 4055,03 (cztery tysiące pięćdziesiąt pięć 3/100) złotych brutto. Sąd Okręgowy ustalił, że ubezpieczony S. K. , ur. (...) , w dniu 23.11.2005 r. złożył wniosek o przyznanie emerytury. Decyzją z dnia 5.12.2005 r. organ rentowy przyznał ubezpieczonemu emeryturę w wieku obniżonym z chwilą ukończenia przez S. K. 60-tego roku życia, tj. od dnia (...) . Ubezpieczony kontynuował zatrudnienie do dnia 31.12.2008 r. W dniu 3.02.2015 r. ubezpieczony złożył do wniosek o przyznanie emerytury obliczonej wg nowych zasad. Zaskarżoną decyzją organ rentowy odmówił S. K. obliczenia wysokości świadczenia w trybie określonym w art. 55 ustawy o emeryturach i rentach z FUS z uwagi na to, iż ubezpieczony pobiera emeryturę przyznaną decyzją z dnia 5.12.2005 r. Sąd Okręgowy orzekł, że kluczowym dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest treść art. 55 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2013 poz. 1440 ze zm.), zgodnie z którym ubezpieczonemu spełniającemu warunki do uzyskania emerytury na podstawie art. 27 , który kontynuował ubezpieczenia emerytalne i rentowe po osiągnięciu przewidzianego w tym przepisie wieku emerytalnego i wystąpił z wnioskiem o przyznanie emerytury po dniu 31.12.2008 r., może być obliczona emerytura na podstawie art. 26 , jeżeli jest wyższa od obliczonej zgodnie z art. 53. Przepis ten przewiduje dwa warunki do obliczenia emerytury na podstawie art. 26 . Pierwszym z nich jest spełnienie przesłanek określonych w art. 27 powyższej ustawy, do których należą osiągnięcie wieku emerytalnego wynoszącego 65 lat w przypadku mężczyzn urodzonych do dnia 31.12.1947 r. jak również posiadanie okresu składkowego i nieskładkowego wynoszącego co najmniej 25 lat dla mężczyzn. Drugi z warunków to wystąpienie z wnioskiem o przyznanie emerytury po dniu 31.12.2008 r. Obydwa powyższe warunki powinny zostać spełnione łącznie. Bezspornym jest, iż S. K. ma ukończone 65 lat oraz posiada ponad 25 letni staż ubezpieczeniowy. W ocenie Sądu, wnioskodawca miał przyznane prawo do wcześniejszej emerytury, którą otrzymał w dniu ukończenia 60-tego roku życia. Wypracowana przez orzecznictwo wykładania art. 55 wyżej wymienionej ustawy nie pozostawia wątpliwości, iż w przypadku ubezpieczonego zasadnym jest obliczenie prawa do emerytury wg nowych reguł. Jak wskazał bowiem Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 29 stycznia 2014 r. I UK 411/13, uprawnienie do obliczenia emerytury na podstawie art. 26 w związku z art. 55 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 1440 ze zm.) ma ten ubezpieczony urodzony przed 1 stycznia 1949 r., który kontynuował ubezpieczenia emerytalne i rentowe, a o emeryturę powszechną wystąpił dopiero po 31 grudnia 2008 r. Uzyskanie wcześniejszej emerytury nie wyłącza stosowania tej regulacji. Tym samym argument podnoszony przez ZUS nie jest zasadny. Sąd w toku postępowania ustalił również, iż emerytura obliczona wg reguł wynikających z art. 26 ustawy o emeryturach i rentach z FUS jest wyższa od poprzednio ustalonej emerytury. Jak wynika bowiem z informacji przedstawionej przez ZUS (k. 23 akt sprawy), wysokość dotychczas pobieranej przez S. K. emerytury wynosi 2903,91 zł. Wysokość emerytury obliczonej na podstawie art. 26 w zw. z art. 55 ustawy o emeryturach i rentach z FUS wynosi zaś 4055,03 zł (projekt decyzji k. 16 akt sprawy). Stąd też Sąd Okręgowy uznał, że ubezpieczony wypełnił wszystkie wyrażone w art. 55 ustawy o emeryturach i rentach z FUS warunki do nabycia prawa do emerytury obliczonego wg zasad wyrażonych w art. 26 cyt. wyżej ustawy. Od tego wyroku apelację wniósł organ rentowy – Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. zaskarżając wyrok w całości. Wyrokowi zarzucał; - naruszenie prawa materialnego tj. art.55 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i renetach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych poprzez jego błędną wykładnię i przyznanie S. K. prawa do obliczenia emerytury według zasad określonych w art.26 ustawy podczas gdy ubezpieczony nie kontynuował ubezpieczeń emerytalnych i rentowych po osiągnieciu powszechnego wieku emerytalnego - sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego. Wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Organ rentowy zwrócił uwagę na fakt, że wnioskodawca po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego nie kontynuował ubezpieczenia społecznego i w związku z tym nie podlega regulacji z art.55 ustawy emerytalnej. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja jest zasadna a jej uwzględnienie skutkuje zmiana zaskarżonego wyroku i oddaleniem odwołania. Stan faktyczny w sprawie jest bezsporny – wnioskodawca, urodzony (...) w dniu 23 listopada 2005 roku złożył wniosek o przyznanie mu emerytury w obniżonym wieku emerytalnym i organ rentowy uwzględniając ten wniosek ustalił mu prawo do emerytury od dnia 1 grudnia 2005 roku po ukończeniu przez wnioskodawcę wieku 60 lat. Wnioskodawca wprawdzie kontynuował ubezpieczenie emerytalne i rentowe po dniu nabycia prawa do świadczenia, ale wyłącznie do dnia 31 grudnia 2008 roku. Wiek emerytalny powszechny przewidziany w art.27 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz.U. z 2016 roku, poz.887) osiągnął w dniu (...) i po tej dacie nie podlegał już ubezpieczeniom społecznym. Przepis art.55 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych umożliwia ustalenie wysokości świadczenia osobom spełniającym warunki do przejścia na emeryturę na starych zasadach ( art. 27 ) według reguł obowiązujących dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r. (tj. na zasadach art. 26 ), o ile osoby te kontynuowały ubezpieczenie emerytalne po osiągnięciu 60/65 lat życia i wystąpiły z wnioskiem o świadczenie po dniu 31 grudnia 2008 r., a emerytura obliczona w myśl art. 26 okaże się wyższa niż obliczona zgodnie z art. 53 . Zgodnie z tym przepisem regulacja ta ma zastosowanie wobec ubezpieczonych urodzonych przed dniem 1 stycznia 1949 roku przy spełnieniu łącznie trzech przesłanek: - wniosek o świadczenie został zgłoszony po dniu 31 grudnia 2008 roku; - po osiągnieciu wieku emerytalnego 60/65 lat ubezpieczony kontynuował ubezpieczenie emerytalne; - świadczenie obliczone według tzw. nowych zasad jest wyższe od obliczonego na podstawie art.53 ustawy. Okoliczność, że ubezpieczony był uprawniony do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym nie ma znaczenia istotne są przesłanki odnoszące się do kontynuowania ubezpieczenia emerytalnego po dniu osiągniecia wieku emerytalnego określonego w art.27 ustawy – czyli 60 lat przez kobietę i 65 lat przez mężczyznę. Zasadny jest zarzut naruszenia prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie cytowanego przepisu art.55 tej ustawy. Sąd Okręgowy nie zwrócił uwagi na fakt, że wnioskodawca, który wiek emerytalny przewidziany w art.27 ustawy 65 lat osiągnął w dniu (...) po tej dacie nie kontynuował ubezpieczenia emerytalnego, a ostatni okres podlegania ubezpieczeniu emerytalnemu zakończył w dniu 31 grudnia 2008 roku a więc przed osiągnieciem tego wieku. Okoliczność ta oznacza, że nie zostały spełnione przesłanki wymagane do obliczenia emerytury według zasad przewidzianych w art.26 ustawy emerytalnej. Z tych względów i na mocy powołanego powyżej przepisu oraz na podstawie art.386 § 1 KPC Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji.