Sad powszechny, VIII C 324/16

Sygn. akt VIII C 324/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 października 2016 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: S.S.R. Anna Bielecka-Gąszcz Protokolant: st. sekr.sąd. Anna Zuchora po rozpoznaniu w dniu 21 października 2016 roku w Łodzi na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przeciwko pozwanemu G. P. o zapłatę 420,82 zł oddala powództwo. Sygn. akt VIII C 324/16 UZASADNIENIE W dniu 25 listopada 2015 roku powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. , reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wytoczył przeciwko pozwanemu G. P. w elektronicznym postępowaniu upominawczym powództwo o zapłatę kwoty 420,82 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a także wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, uzasadniając swoje żądanie nabyciem w/w wierzytelności, obejmującej niezapłaconą składkę ubezpieczeniową z polisy ubezpieczenia OC nr (...) dot. pojazdu mechanicznego pozwanego marki V. (...) o nr rej. (...) , od (...) Towarzystwa (...) S.A. ( pozew k. 2-4) W dniu 30 listopada 2015 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny wydał w sprawie nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym (VI Nc- (...) ), który utracił moc w całości na skutek wniesienia przez pozwanego sprzeciwu, zaś sprawa została przekazana do rozpoznania tutejszemu Sądowi. (nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym k. 4v, sprzeciw k. 5-5v, postanowienie k. 13) . Następnie powód uzupełnił braki pozwu w terminie i podtrzymał powództwo w całości. (zarządzenie k. 1, pismo procesowe k. 16, pozew k. 17-18) . W sprzeciwie i w jego uzupełnieniu pozwany podniósł, że sprzedał samochód w niedługim czasie po zawarciu umowy z (...) , przy czym umowy tej nie może odnaleźć. Podniósł także, że gdyby jednak Sąd uznał, że to na nim spoczywał obowiązek zapłaty składki, to wnosi o umorzenie długu lub rozłożenie go na raty, gdyż jego sytuacja finansowa jest bardzo zła. (sprzeciw k. 5-5v, pismo procesowe k. 41-42) . W odpowiedzi na sprzeciw, pełnomocnik powoda podtrzymał powództwo i podniósł, że pozwany nie zgłosił żadnych zarzutów przeciwko żądaniu pozwu. (pismo procesowe k. 45) Na rozprawie w dniu 21 października 2016 roku w imieniu powoda jego pełnomocnik nie stawił się – został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy, złożył wniosek o rozpoznanie sprawy pod nieobecność strony powodowej. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości. Wyjaśnił, że zbył pojazd przed terminem zapłaty składki, natomiast nie pamięta czy zawiadomił o tym zakład ubezpieczeń. Pozwany zakwestionował także legitymację czynną powoda, poniósł, że nie wie co to za firma (...) , kogo reprezentuje i kwestionuje nabycie wierzytelności. Dodał, że nawet gdyby był zobowiązany do zapłaty to sytuacja finansowa jego rodziny jest bardzo trudna. (skrócony protokół rozprawy k. 51-52, zapis przebiegu rozprawy płyta CD k. 53, potwierdzenie odbioru k. 49) Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Pozwany zawarł z (...) Towarzystwem (...) S.A. w W. umowę obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, obejmującą ochroną ubezpieczeniową posiadacza pojazdu marki V. (...) o nr rej. (...) , na okres od dnia 14 sierpnia 2013 roku do dnia 13 sierpnia 2014 roku. Zawarcie umowy zostało potwierdzone wystawieniem polisy nr (...) . Składka ubezpieczeniowa z powyższej umowy miała być zapłacona w dwóch ratach, przy czym pozwany nie zapłacił drugiej raty składki w kwocie 355,23 zł, która była płatna do dnia 14 lutego 2014 roku. (dowód: kserokopia polisy k. 31, okoliczności bezsporne) W dniu 23 czerwca 2015 roku pomiędzy (...) S.A. w W. a powodem została zawarta pisemna umowa sprzedaży wierzytelności nr (...) przysługujących zbywcy wobec ubezpieczających z tytułu niezapłaconych składek ubezpieczeniowych, wynikających z zawartych ze zbywcę umów ubezpieczenia, w tym umów obowiązkowych ubezpieczeń OC posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody związane z ruchem tych pojazdów, przy czym wykaz jednostkowych wierzytelności będących przedmiotem umowy przelewu został określony w spisie wierzytelności, sporządzonym m.in. w formie pisemnej stanowiącej załącznik nr 4 do umowy przelewu (załącznik nr 4 miał zawierać nazwiska i imiona dłużników, PESEL, adresy ich zamieszkania, rodzaje ubezpieczenia, wysokość wierzytelności i informacje o wymagalności, terminach płatności). (dowód: kserokopia wyciągu z umowy cesji k.32-34 ). W dniu 3 lipca 2015 roku powód skierował do pozwanego przesądowe wezwanie do zapłaty kwoty 409,53 zł (355,23z zł z odsetkami ustawowymi od dnia 15 lutego 2014 roku w wysokości 54,30 zł). (dowód: kserokopia wezwania do zapłaty k. 35-36). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił bądź jako bezsporny, bądź w oparciu o dowody z powołanych dokumentów, zgromadzonych w aktach sprawy. W ocenie Sądu powód nie udowodnił, że nabył wierzytelność wobec pozwanego z tytułu niezapłaconej składki ubezpieczeniowej, gdyż do akt sprawy nie załączono żadnych dokumentów potwierdzających, że wierzytelność wobec pozwanego była przedmiotem umowy cesji zawartej przez powoda z pierwotnym wierzycielem w dniu 23 czerwca 2015 roku; w szczególności do akt sprawy nie załączono wyciągu z załącznika nr 4 do umowy przelewu, który miał obejmować spis wierzytelności będących przedmiotem cesji. Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Powództwo nie było zasadne i nie zasługiwało na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie powód (...) Spółka z o.o. w W. nie wykazał swojej legitymacji czynnej do występowania w przedmiotowym procesie. Powód w żaden sposób nie udowodnił, że przysługuje mu wierzytelność w stosunku do pozwanego G. P. wynikająca z zawartej przez pozwanego z (...) S.A. w W. umowy ubezpieczenia potwierdzonej polisą nr (...) w wysokości dochodzonej przedmiotowym powództwem. Powód nie wykazał, że nabył wierzytelność względem pozwanego od (...) S.A. z siedzibą w W. , gdyż nie udowodnił, że wierzytelność wobec pozwanego była przedmiotem umowy cesji zawartej przez powoda z pierwotnym wierzycielem w dniu 23 czerwca 2015 roku. Powód reprezentowany w tej sprawie przez zawodowego pełnomocnika nie złożył do akt sprawy żadnych dokumentów wskazujących na swoją legitymację czynną, w szczególności nie załączył wyciągu z załącznika nr 4 do umowy przelewu, który miał obejmować spis wierzytelności będących przedmiotem cesji. Legitymacji czynnej powoda nie dowodzi oczywiście załączenie samej kserokopii umowy przelewu z dnia 23 czerwca 2015 roku bez spisu wierzytelności będących przedmiotem cesji. Legitymacji czynnej powoda nie dowodzi także wystawione przez powoda przesądowe wezwanie do zapłaty, który to dokument sam w sobie oczywiście nie może stanowić i nie stanowi dowodu na zawarcie umowy cesji dot. wierzytelności pozwanego. Jest to tzw. dokument prywatny, którego formalna moc dowodowa, jak stanowi art. 245 k.p.c. , ogranicza się do domniemania, że jego wystawca złożył oświadczenie nim objęte. Tylko w takim zakresie dokument ten nie budzi wątpliwości Sądu. Natomiast materialna moc dowodowa omawianego wezwania bez poparcia go odpowiednimi dokumentami źródłowymi, jest nikła. Jednocześnie przypomnienia wymaga, że treść oświadczenia zawartego w dokumencie prywatnym nie jest objęta domniemaniem zgodności z prawdą zawartych w nim twierdzeń. Zatem dokument prywatny nie jest dowodem rzeczywistego stanu rzeczy (por. wyrok SN z dnia 25 września 1985 r., IV PR 200/85 , OSNC 1986, nr 5, poz. 84). Podkreślić w tym miejscu należy, że powód będąc podmiotem, którego istotną działalnością jest skupowanie wierzytelności pieniężnych, z uwagi na zakres prowadzonej działalności winien w sposób bezsporny wykazać, że nabył ze skutkiem prawnym określoną, konkretną wierzytelność, wobec wskazanej osoby. W konsekwencji uznać należy, że powód, od początku postępowania reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, w żaden sposób nie wykazał, że nabył wierzytelność względem pozwanego. Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 6 k.c. , ciężar udowodnienia twierdzenia faktycznego spoczywa na tej stronie, która z tego twierdzenia wywodzi skutki prawne. W przedmiotowej sprawie to powód winien udowodnić, że nabył ze skutkiem prawnym wierzytelność względem pozwanego wynikającą z przedmiotowej umowy ubezpieczenia, i że pozwany powinien zapłacić mu należność w opisanej pozwem wysokości. Stosownie bowiem do treści art. 232 k.p.c. to strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Oznacza to, że obecnie Sąd nie jest odpowiedzialny za wynik postępowania dowodowego, a ryzyko nieudowodnienia podstawy faktycznej żądania ponosi powód. Wskazać przy tym należy, że obowiązujące przepisy ( art. 207 § 6 k.p.c. ) nakazują stronom postępowania przytaczanie okoliczności faktycznych i dowodów, co do zasady wraz z pierwszym pismem, w którym zajmuje stanowisko w sprawie (pozwie, odpowiedzi na pozew, sprzeciwie). Już zatem w treści pozwu powód winien niezwłocznie przedstawić wszelkie wnioski dowodowe i dowody na uzasadnienie swoich twierdzeń faktycznych ( B. K. , Rozważania o "braku zwłoki" jako podstawie uwzględnienia spóźnionego materiału procesowego na gruncie art. 207 § 6 oraz 217 § 2 k.p.c. Artykuł. S. P. . (...) -148). Wskazać bowiem należy, że § 2 art. 217 k.p.c. jasno wskazuje, że fakty i dowody winny być przytaczane „we właściwym czasie” pod rygorem ich pominięcia jako spóźnionych (por. Komentarz do art. 217 Kodeksu postępowania karnego: P. Telenga i inni, Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. WKP, 2012; T. Żyznowski i inni, Kodeks postępowania karnego. Komentarz. Tom I. Artykuły 1-366. Lex, 2013; B. Karolczyk, Rozważania o "braku zwłoki" jako podstawie uwzględnienia spóźnionego materiału procesowego na gruncie art. 207 § 6 oraz 217 § 2 k.p.c. Artykuł. St.Prawn. 2012/1/123-148). Z opisanych powyżej przyczyn uznać należało, że powód nie udowodnił, że pozwany miał obowiązek zapłaty na jego rzecz jako cesjonariusza kwoty dochodzonej pozwem, zatem powództwo zasługiwało na oddalenie w całości.