( pismo procesowe – k. (...) a.s. ). W ocenie Sądu Okręgowego powyższy wniosek organu rentowego o wydanie orzeczenia na podstawie art.
Stanowisko organu rentowego co do ujawnienia się nowej okoliczności w stanie zdrowia ubezpieczonej, o której mowa w tym przepisie, nie miało podstaw faktycznych i prawnych. Rozpoznanie u ubezpieczonej J. B. otępienia typu alzheimerowskiego przez biegłych drugiego zespołu nie może być uznane za taką okoliczność albowiem objawy chorobowe tego schorzenia istniały już przed zgłoszeniem przez ubezpieczoną wniosku o rentę. Ubezpieczona leczona była w poradni zdrowia psychicznego i wyczerpała okres zasiłku chorobowego w toku postępowania orzeczniczego prowadzonego przez organy lekarskie ZUS. To, iż Lekarz Orzecznik, a następnie Komisja Lekarska ZUS nie rozpoznały otępienia typu alzheimerowskiego nie przesądza o tym, iż objawy tego schorzenia u ubezpieczonej wtedy nie występowały. Wbrew stanowisku organu rentowego zaświadczenie o stanie zdrowia wypisane przez lekarza na druku N 09 wskazywało na zespół otępienny lekki, odwołując się do badania tomografem komputerowym głowy ubezpieczonej, potwierdzającego zaniki korowe płatów czołowych. Podczas wizyty u psychologa – terapeuty w dniu (...) . stwierdzono ponadto u ubezpieczonej bardzo wolne tempo kodowania nowych informacji, dyskretnie obniżoną pamięć obrazową, obniżoną pamięć i percepcję wzrokową, trudności w werbalnej pamięci operacyjnej, wyraźnie obniżenie wzrokowo - przestrzennej pamięci operacyjnej, znaczne trudności w przełączeniu się na nowe kryterium po wyuczeniu jednej zasady reagowania, obniżoną fluencję słowną według kryterium fonologicznego, znacznie obniżoną zdolność rozumowania abstrakcyjnego opartego na wzrokowo przestrzennej analizie informacji, znaczne trudności w abstrahowaniu, uogólnianiu, tworzeniu pojęć nadrzędnych na materiale słownym i symptomy depresyjno-lękowe ( historia wizyty w dokumentacji medycznej dostarczonej przez organ rentowy (...) ). Dodatkowo wykazać należy, iż specjalista psychiatra - konsultant ZUS na podstawie wywiadu przeprowadzonego z ubezpieczoną opisał objawy chorobowe charakterystyczne dla otępienia typu alzheimerowskiego: brak koncentracji uwagi, zaburzenia pamięci – zostawia dokumenty, zakupu, zapomina co ma kupić, nienadążanie z wykonaniem powierzonej pracy, brak umiejętności szablonu, bezmyślne siedzenie. Pamiętać przy tym należy , że ubezpieczona już od 25 stycznia 2012r. przebywała na zasiłku chorobowym lecząc się psychiatrycznie właśnie z powodu występowania u niej wyżej wymienionych objawów. Schorzenie w postaci otępienia alzheimerowskiego występowało u niej już wtedy, a potwierdzeniem tej okoliczności jest opinia drugiego powołanego w sprawie zespołu biegłych sądowych, który stwierdził u badanej całkowitą niezdolność do pracy i samodzielnej egzystencji już od 25 lipca 2012r., a więc bezpośrednio po dniu wyczerpania przez nią okresu zasiłkowego. W niniejszej sprawie zarówno lekarskie organy orzecznicze ZUS, jak i pierwszy zespół biegłych miały trudności z postawieniem właściwej diagnozy co do schorzenia na które cierpiała ubezpieczona, jak i co do możliwości dalszego wykonywania przez nią pracy zgodnej z poziomem posiadanych przez nią kwalifikacji. Dopiero opinia drugiego zespołu biegłych sądowych wyjaśniła rzeczywisty , aktualny stan zdrowia ubezpieczonej stwierdzając u niej właściwe schorzenie, które wcześniej nie zostało zdiagnozowane, mimo dokumentacji medycznej i objawów występujących u ubezpieczonej. Pamiętać przy tym należy, że ubezpieczona wyczerpała w dniu 24 lipca 2012r. okres zasiłku chorobowego, a mimo to lekarskie organy orzecznicze ZUS nie stwierdziły u badanej długotrwałej niezdolności do pracy, i to przy braku poprawy i dalszym pogorszeniu się jej stanu zdrowia. Całkowitą niezdolność ubezpieczonej do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji Sąd Okręgowy ustalił na podstawie opinii drugiego zespołu biegłych sądowych w okresie od 25 lipca 2012r. ( następny dzień po wyczerpaniu okresu zasiłkowego ) do 31 grudnia 2015r. Opinia ta – w przeciwieństwie do opinii pierwszego zespołu biegłych sądowych – w sposób wszechstronny i obiektywny przedstawiła stan zdrowia ubezpieczonej i wpływ prawidłowo zdiagnozowanego schorzenia na możliwość wykonywania przez nią pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. W badaniu neurologicznym – na podstawie rezonansu magnetycznego głowy – stwierdzono u niej zaniki korowo- podkorowe oraz oponiaka 7 x 4 mm. Podkreślić w tym miejscu należy, iż objawy charakterystyczne dla choroby alzheimera, występowały już u badanej przed złożeniem wniosku o rentę, w czasie korzystania przez nią z zasiłku chorobowego i podjętego leczenia w poradni zdrowia psychicznego. Objawy te ( w tym zaniki korowe płatów czołowych i otępienia ) opisane zostały już w zaświadczeniu o stanie zdrowia ( druk N 09 ) z dnia (...) Wyżej przedstawione motywy uzasadniały zatem zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie wnioskodawczyni prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od dnia następnego po wyczerpaniu przez nią zasiłku chorobowego do dnia orzeczonego przez biegłych drugiego zespołu, t.j. (...) Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało na podstawie art.
w związku z art. 57 i 58 oraz art. 12 i 13 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Na podstawie art. 118 ust. 1a tej ostatniej ustawy Sąd stwierdził odpowiedzialność organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Odpowiedzialność ta wynikała wprost z wadliwych orzeczeń organów lekarskich ZUS, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonej decyzji. Wyraźne objawy choroby alzheimera ujawniły się na długo przed złożeniem przez ubezpieczoną wniosku o rentę, podczas leczenia podejmowanego przez nią w okresie pobierania zasiłku chorobowego. SSO Janusz Madej
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.