Sad powszechny, VI ACa 1837/15

Sygn. akt VI ACa 1837/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 września 2016 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie VI Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący - Sędzia SA – Małgorzata Kuracka (spr.) Sędzia SA – Irena Piotrowska Sędzia SO del. – Tomasz Szanciło Protokolant: – sekr.sądowy Paulina Czajka po rozpoznaniu w dniu 22 września 2016 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. przeciwko M. F. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 20 maja 2015 r. sygn. akt XXV C 770/14 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego. Sygn. akt VI ACa 1837/15 UZASADNIENIE Powódka (...) Spółka z o.o. z siedzibą w G. wniosła przeciwko M. F. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci aktu notarialnego z dnia 27 czerwca 2007 r., sporządzonego przed notariuszem G. W. w Kancelarii Notarialnej w G. , Rep. A nr (...) , w zakresie poddania się egzekucji na podstawie art. 777 § 1 pkt 5 k.p.c. wprost z tego aktu w kwocie 4.000.000 zł., zaopatrzonego w klauzulę wykonalności nadaną przez Sąd Rejonowy (...) w G. Wydział (...) postanowieniem z dnia 24 lipca 2009 r., sygn. akt XIII 1Co 2783/

1. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa. Wyrokiem z dnia 20 maja 2015 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił powództwo (pkt 1); a także zasądził od powódki na rzecz pozwanego kwotę 7.217 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt 2). Sąd Okręgowy ustalił, że w dniu 27 czerwca 2007 r. w G. została zawarta pomiędzy powódką (...) Sp. z o.o. /zwaną dalej inwestorem/ a pozwanym M. F. umowa o wspólne przedsięwzięcie z gwarantowanym udziałem w zysku z inwestycji budowlanej o charakterze developerskim, na mocy której strony postanowiły o zrealizowaniu wspólnego przedsięwzięcia, polegającego na wybudowaniu wielokondygnacyjnego mieszkalnego budynku wielorodzinnego przy ul. (...) w G. w celu sprzedaży wybudowanych, samodzielnych lokali a następnie dokonania podziału wypracowanego zysku, w ten sposób, że M. F. wraz ze zwrotem kapitału uzyskałby premię pieniężną z góry określonej wysokości. Inwestor w umowie oświadczył (§2 umowy), iż działka gruntu na której miał być wybudowany budynek wielorodzinny będzie stanowiła jego własność w terminie do 02 lipca 2007 r. i będzie wolna od obciążeń. Z kolei pozwany oświadczył, iż posiada do dyspozycji środki w kwocie 4.000.000 zł. W § 3 umowy M. F. zobowiązał się przekazać powodowi kwotę 4.000.000 zł w 2 transzach, 1.000.000 zł do 15.05.2007 r., co uczynił przed podpisaniem umowy oraz kwotę 3.000.000 zł do dnia 28.06.2007 r. Powyższe kwoty zostały przekazane przez pozwanego powódce, zgodnie z umową, za które powódka nabyła nieruchomość przy ul. (...) w G. , na której miał być wybudowany budynek mieszkalno-usługowy. Inwestor zobowiązał się zwrócić pozwanemu wszystkie środki wpłacone na podstawie umowy w terminie do 28.12.2007 r. wraz z odsetkami ustawowymi w razie opóźnienia. Powódka na zabezpieczenie wykonania obowiązków inwestora, w tym zwrotu na rzecz pozwanego kwoty 4.000.000 zł wystawiła weksel własny in blanco z deklaracją wekslową oraz zobowiązała się poddać egzekucji co do obowiązku zapłacenia pozwanemu kwoty 4.000.000 zł w terminie do 28.12.2007 r. (§ 4 umowy). W § 5 umowy strony oświadczyły, iż pozwany nie ponosi jakiejkolwiek odpowiedzialności za działania Inwestora w ramach realizacji inwestycji, o której mowa w umowie. W wykonaniu powyższej umowy w dniu 27 czerwca 2007 r. przed notariuszem G. W. w Kancelarii Notarialnej w G. , Rep. A nr (...) , (...) Sp. z o.o. i M. F. złożyli oświadczenie, że doszło pomiędzy nimi do zawarcia w tym samym dniu umowy o wspólne przedsięwzięcie z gwarantowanym udziałem w zysku z inwestycji budowlanej o charakterze developerskim. Prezes Zarządu (...) Sp. z o.o. oświadczył, że na podstawie art. 777 § 1 pkt 5 k.p.c. poddaje (...) Sp. z o.o. z siedzibą w G. w stosunku do M. F. dobrowolnej egzekucji wprost z niniejszego aktu co do obowiązku zapłaty maksymalnej kwoty 4.000.000 zł. Warunkiem upoważniającym M. F. do prowadzenia egzekucji będzie niedokonanie przez (...) Sp. z o.o. z siedzibą w G. M. F. zwrotu kwoty 4.000.000 zł w terminie do 28 grudnia 2007 r. W dniu 22 kwietnia 2008 r. powód zawarł z B. F. , działającą w imieniu i na rzecz M. F. umowę przewłaszczenia udziałów w (...) Sp. z o.o. celem zabezpieczenia wykonania przez spółkę i przewłaszczającego wszelkich obowiązków wobec M. F. , wynikających z umowy z dnia 27 czerwca 2007 r. Na podstawie wskazanej umowy powód będący wspólnikiem spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w G. przeniósł własność wszystkich swoich (...) udziałów po 10.000 zł na rzecz B. F. . W dniu 2 czerwca 2009 r. T. G. został skazany przez Sąd Okręgowy w G. w sprawie o sygn. akt XIV K 85/08 za popełnienie przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Powyższy wyrok został utrzymany przez Sąd Apelacyjny w G. w dniu 10 grudnia 2009 r. i z tą datą uprawomocnił się. Postanowieniem z dnia 24 lipca 2009 r. Sąd Rejonowy (...) w G. nadał w sprawie o sygn. akt XIII 1Co 2783/09 klauzulę wykonalności aktowi notarialnemu z dnia 27 czerwca 2007 r. sporządzonemu przed notariuszem G. W. w Kancelarii Notarialnej w G. za nr Rep. A nr (...) , co do par. 2 tego aktu, tj. w zakresie poddania się powódki do egzekucji, wprost z tego aktu co do obowiązku zapłaty na rzecz pozwanego kwoty 4.000.000 zł, na podstawie art. 777 § 1 pkt 5 k.p.c. . Wierzyciel złożył powyższy wniosek 12.05.2009 r. Dnia 21 sierpnia 2009 r. powódka, w imieniu której działał prezes zarządu T. G. , złożyła M. F. oświadczenie o odstąpieniu od umowy o wspólne przedsięwzięcie z gwarantowanym udziałem w zysku z inwestycji budowlanej o charakterze developerskim zawartej pomiędzy stronami w dniu 27 sierpnia 2007 r. wraz z późniejszymi zmianami wynikającymi z aneksów nr. (...) , z winy leżącej po stronie M. F. , wobec niezłożenia oświadczenia o zwolnieniu hipoteki nieruchomości położonej w G. przy ul. (...) (nr KW (...) ). Powyższe oświadczenie zostało doręczone pozwanemu w dniu 24 sierpnia 2009 r. W dniu 28 sierpnia 2009 r. M. F. oświadczył, że nie uznaje oświadczenia powódki o odstąpieniu od umowy z dnia 27 czerwca 2007 r. gdyż jest ono w sposób oczywisty pozbawione podstaw prawnych i faktycznych. M. F. uznał oświadczenie powódki jako odmowę spełnienia wymagalnych zobowiązań spółki wobec niego. Oświadczeniem z podpisem notarialnie poświadczonym przez notariusza G. W. Rep. A (...) z dnia 30 lipca 2014 r. K. W. , Prezes Zarządu (...) Sp. z o.o. z siedzibą w G. potrzymał oświadczenie złożone 21 sierpnia 2009 r. przez T. G. . Postanowieniem Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym (...) w G. H. G. z dnia 06 czerwca 2010 r. zostało umorzone postępowanie egzekucyjne prowadzone w sprawie o sygn. akt KM 1551/10 z wniosku M. F. przeciwko powódce, wobec jego bezskuteczności. Postanowieniem Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Ś. A. K. z dnia 25 czerwca 2012 r. zostało umorzone postępowanie egzekucyjne prowadzone w sprawie o sygn. akt KM 346/11 z wniosku M. F. przeciwko powódce, wobec bezskuteczności. Powyższe postępowanie prowadzone było na podstawie tytułu wykonawczego aktu notarialnego z dnia 27.06.2007 r. zaopatrzonego w klauzulę wykonalności nadaną przez Sąd Rejonowy (...) w G. postanowieniem z dnia 24 lipca 2009 r., sygn. akt XIII 1 Co 2783/
2. Nadto Sąd Okręgowy ustalił, iż pomiędzy stronami toczyło się postępowanie z powództwa powódki przeciwko pozwanemu o zapłatę przed Sądem Okręgowym w G. w sprawie o sygn. I C 310/
3. Wyrokiem z dnia 21.10.2013 r. Sąd Okręgowy w G. oddalił powództwo powódki, zaś Sąd Apelacyjny w G. podtrzymał ten wyrok i apelację powódki oddalił. W oparciu o powyższe ustalenia faktyczne, Sąd Okręgowy uznał powództwo za niezasadne. Dokonując subsumpcji na gruncie art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. , analizując przedstawione dokumenty, Sąd Okręgowy ocenił, iż powódka nie wykazała zgodnie z ciężarem dowodu, iż obowiązek stwierdzony wobec niej przedmiotowym tytułem wykonawczym wygasł. Akt notarialny, zawierał oświadczenie (...) Sp. z o.o. z siedzibą w G. złożone M. F. w przedmiocie poddania się przez powódkę dobrowolnej egzekucji wprost z niniejszego aktu co do obowiązku zapłaty kwoty 4.000.000 zł. Podana kwota została zgodnie z umową z 27 czerwca 2007 r. przekazana przez pozwanego powódce, która nabyła za tę kwotę nieruchomość opisaną w umowie. Strona powodowa zobowiązała się natomiast do zwrotu tej kwoty w określonym w terminie, tj. do 28 grudnia 2007 r. Sąd Okręgowy miał na uwadze, że powódka argumentowała, iż jej obowiązek zwrotu powyższej kwoty wygasł względem pozwanego, ponieważ w dniu 21 sierpnia 2009 r. odstąpiła od zawartej umowy powołując się na art. 493 k.c. , co oznacza, że nie istnieje roszczenie, które było podstawą do wykonania obowiązku objętego aktem notarialnym z dnia 27 czerwca 2007 r. Powyższe twierdzenie Sąd I instancji uznał za niezasadne, albowiem w dniu zawarcia aktu notarialnego oraz w dniu wydania tytułu wykonawczego na powódce ciążył obowiązek zapłaty na rzecz pozwanego kwoty 4.000.000 zł. Powódka nie wykazała również aby ten obowiązek wygasł po powstaniu tytułu wykonawczego, zgodnie z art. 840 § 1 pkt. 2 k.p.c. , nie przedstawiła żadnego wiarygodnego dowodu na okoliczność, że spełniła swoje świadczenie względem pozwanego, albo z innego powodu obowiązek wygasł. Kwestią niesporną był fakt, iż powódka złożyła ważne oświadczenie o odstąpieniu od umowy zawartej w dniu 27 czerwca 2007 r., albowiem wyrok Sądu Okręgowego w G. skazujący prezesa zarządu powodowej spółki za popełnienie przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. stał się prawomocny dopiero w 10 grudnia 2009 r. Jednakże odrębną kwestią jest skuteczność i charakter tego oświadczenia o odstąpieniu od umowy. Zdaniem Sądu I instancji zawarta pomiędzy stronami umowa z dnia 27 czerwca 2007 r. miała charakter umowy nienazwanej, mieszanej i została zawarta na zasadach swobody umów. Analizując umowę przedstawioną przez powoda (bez (...) aneksów) Sąd Okręgowy ocenił, iż oświadczenie o odstąpieniu od umowy złożone przez powódkę w dniu 21 sierpnia 2009 r. można było potraktować jedynie jako wypowiedzenie umowy o wspólne przedsięwzięcie z gwarantowanym udziałem w zysku z inwestycji budowlanej o charakterze developerskim, w zakresie dotychczas niewykonanym tj. na przyszłość. Sąd Okręgowy zauważył, że zawarta pomiędzy stronami umowa z dnia 27 czerwca 2007 r. miała być realizowana etapami, termin jej zakończenia nie został wyraźnie określony, można więc wskazać, iż miała charakter ciągły, o którym mowa w art. 365 1 k.c. Przedmiotowa umowa w części dotyczącej przekazania przez pozwanego powódce kwoty 4.000.000 zł została wykonana, a kwota uzyskana przeznaczona została na nabycie nieruchomości pod inwestycję. Skoro umowa została w tej części wykonana, to w pozostałej części powódka składając takie oświadczenie mogła wypowiedzieć umowę jedynie co do realizacji jej przyszłych postanowień. W przypadku zaistnienia sytuacji określonej w art. 365 1 k.c. , skutek złożenia wypowiedzenia następuje na przyszłość, a dotychczasowe postanowienia umowy są ważne. W ocenie Sądu powódka nie udowodniła w tym postępowaniu, iż skutecznie odstąpiła od umowy na podstawie art. 493 § 1 k.c. z uwagi na niemożliwości świadczenia ze strony powódki z winy M. F. , przy czym to na stronie, która odstępuje od umowy spoczywa ciężar dowodu okoliczności uzasadniających odstąpienie od umowy. Powódka dostatecznie nie udowodniła, iż świadczenie powódki nie jest możliwe z winy pozwanego. Argumentowała w pozwie, iż wspólne przedsięwzięcie będące przedmiotem umowy, od której powódka odstąpiła, przestało istnieć z chwilą, gdy działaniami pozwanego spółka (...) sp. z o.o. przestała być udziałowcem w spółce (...) . Jednocześnie jednak powódka w żaden sposób powyższej okoliczności nie udowodniła. Odnośnie natomiast twierdzeń powódki, iż obowiązek pozwanego zwolnienia hipoteki wynikał z innych porozumień i oświadczeń woli, niż umowa z dnia 27 czerwca 2007 r., w tym podpisanych przez adw. G. D. w imieniu pozwanego, a więc mu znanych, to Sąd Okręgowy wskazał, że strona powodowa nie dowiodła jednak tych okoliczności i nie wskazuje dowodów, z których takie zobowiązanie miałoby wynikać. Natomiast z analizy umowy z 27.06.2007 r. nie wynika obowiązek pozwanego zwolnienia jakiejkolwiek hipoteki. Jednocześnie Sąd Okręgowy odwołał się do dyspozycji art. 843 § 3k.p.c. w myśl którego już w pozwie, powód powinien przytoczyć wszystkie zarzuty, jakie w tym czasie mógł zgłosić, pod rygorem utraty prawa korzystania z nich w dalszym postępowaniu. Natomiast w kwestii zarzutu powoda, że M. F. dokonał niekorzystnego rozporządzenia mieniem powoda poprzez fakt, iż powód zawarł w dniu 22 kwietnia 2008 r. umowę z B. F. działającą w imieniu M. F. w przedmiocie przewłaszczenia udziałów spółki (...) sp. z o.o. na zabezpieczenie roszczeń z tytułu umowy z dnia 27 czerwca 2007 r., na podstawie, której powód przeniósł na własność wszystkie swoje (...) udziały po 10.000 zł, które to udziały następnie zostały zbyte przez pozwanego na rzecz (...) , Sąd Okręgowy wskazał, że powódka nie wykazała tych okoliczności ani też tego, że działania pozwanego miały charakter bezprawny. Jedynie na marginesie Sąd I instancji zaznaczył, że z treści załączonego uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w G. z dnia 21 stycznia 2015 r. wynika, iż na mocy aneksu nr (...) z dnia 22.04.2008 r. do umowy z dnia 27 czerwca 2007 r. przystąpiła spółka (...) sp. z o.o. Natomiast w dniu 22.04.2008 r. powódka zawarła z B. F. , działającą w imieniu i na rzecz M. F. , umowę przewłaszczenia udziałów spółki (...) sp. z o.o. celem zabezpieczenia wykonania przez spółkę i przewłaszczającego wszelkich obowiązków wobec M. F. wynikających z umowy z dnia 27.06.2007 r. Na podstawie wskazanej umowy powód będący wspólnikiem spółki (...) Sp. z o.o. przeniósł własność wszystkich (...) udziałów po 10.000 zł na rzecz B. F. . W dniu 28 sierpnia 2009 r. powódka wezwała B. F. do zwrotu przedmiotu zabezpieczenia w postaci własności (...) udziałów. W dalszej treści uzasadnienia cytowanego wyroku wynika natomiast, że w dniu 13 sierpnia 2009 r., kiedy to pozwany zlecił przejęcie udziałów na jego rzecz, B. F. była uprawniona do zbycia na rzecz pozwanego przewłaszczonych udziałów. W konsekwencji, Sąd Okręgowy przyjął, że powódka nie wykazania okoliczności uzasadniających pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego, co czyniło powództwo niezasadnym. Apelację od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości, złożyła powódka, która zarzuciła:
4. nieważność postępowania wskutek pozbawienie prawa do obrony, poprzez oddalenie powództwa w oparciu o argumenty, których nie podnosiła strona pozwana, a które podniósł sam Sąd, zaś powódka dowiedziała się o nich dopiero z uzasadnienia wyroku, nie mając żadnych szans ustosunkowania się do nich;
5. naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 365 1 § 1 k.c. - polegające, na jego błędnej wykładni i niewłaściwym zastosowaniu do stanu faktycznego tej sprawy, poprzez przyjęcie, iż zobowiązanie do realizacji wspólnego przedsięwzięcia gospodarczego, polegającego na wybudowaniu domu wielokondygnacyjnego mieszkalnego budynku wielorodzinnego oraz sprzedaży z zyskiem wybudowanych mieszkań, które miało być zrealizowane w ciągu osiemnastu miesięcy, ma charakter zobowiązania bezterminowego o charakterze ciągłym;
6. naruszenie przepisów prawa procesowego: a) art. 233 § 1 k.p.c. , poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów oraz naruszenie nakazu wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego, co skutkowało poczynieniem ustaleń faktycznych, wyciągnięciem z nich wniosków oraz wydaniem zaskarżonego orzeczenia w oparciu jedynie o część materiału dowodowego sprawy z jednoczesnym pominięciem okoliczności i dowodów świadczących o tym, że roszczenie powoda zasługuje na uwzględnienie, a także dokonanie ustaleń nie mających żadnego oparcia w materiale dowodowym takich, jak to iż zobowiązanie powoda wynikające z umowy wspólnego przedsięwzięcia miało charakter zobowiązanie bezterminowe o charakterze ciągłym; b) art. 843 § 3 k.p.c. , poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, poprzez posługiwanie się argumentem, że „w pozwie powód powinien przytoczyć wszystkie zarzuty, jakie w tym czasie mógł zgłosić, pod rygorem utraty prawa do korzystania z nich w dalszym postępowaniu” bez wskazania, jakie zarzuty zostają przez Sąd pominięte jako spóźnione; c) naruszenie art. 328 § 2, poprzez: - wadliwe skonstruowanie uzasadnienia zaskarżonego wyroku, w szczególności w zakresie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia: zaniechanie wskazania, na których się oparł oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, nadto pomieszanie ustaleń faktycznych Sądu z twierdzeniami Sądu nie mającymi oparcia w materiale dowodowym tej sprawy; - niewyjaśnienie dlaczego, jako podstawę, prawną wyroku Sąd przyjął 840 § 1 pkt 2 k.p.c. , podczas gdy z pozwu wynikało, iż powódka kwestionuje głównie istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym niebędącym orzeczeniem sądu wskutek odstąpienia powódki od umowy będącej pierwotnie źródłem powstania tego obowiązku, a zatem podstawę prawną rozstrzygnięcia powinien stanowić przepis art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c. i art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. , co ma kapitalne znaczenie dla oceny przesłanek wytoczenia powództwa opozycyjnego; - twierdzenie, iż powódka nie udowodniła w tym postępowaniu zasadności odstąpienia od umowy i tego, że pozwany jest winny niemożliwości wykonania przez powódkę zobowiązania wzajemnego w sytuacji, gdy jednocześnie Sąd odrzuca oczywiste wnioski płynące z zasad logicznego rozumowania i dalej domaga się, aby udowodnić co jest oczywiste, w szczególności to, iż po przejęciu przez pozwanego spółki, w ramach której miało być realizowane wspólne przedsięwzięcie, nie doszło do uniemożliwienia powodowi świadczeń, do których był zobowiązany w ramach tego przedsięwzięcia. Podnosząc powyższe powódka wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku, poprzez uwzględnienie powództwa oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów postępowania za obie instancje, według norm przepisanych, ewentualnie natomiast skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie, wraz z pozostawieniem temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Apelacja okazała się zasadna w zakresie, w jakim prowadziła do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Nietrafny okazał się zarzut nieważności postępowania. Posłużenie się przez Sąd inną argumentacją prawną niż oferowały strony procesu nie stanowi naruszenia prawa strony do obrony , w konsekwencji brak było podstaw do konstatacji o spełnieniu przesłanek art. 379 ust. 5 k.p.c. Analiza akt sprawy prowadzi natomiast do wniosku, iż Sąd Okręgowy nie rozpoznał istoty sprawy. Skuteczny okazał się zatem zarzut strony powodowej /nierozpoznania istoty sprawy/ w kontekście zaoferowanych Sądowi, już na początku postępowania, okoliczności faktycznych , o których dalej mowa w apelacji / i uzupełniającym jej argumentację prawną załączniku do protokołu rozprawy apelacyjnej – k. 422 i nast./. Należało bowiem zauważyć, iż strona powodowa wskazywała już w pozwie na dualizm podstawy faktycznej swoich roszczeń, co umknęło uwadze Sądu I instancji. Powódka nie była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika/ dopiero na późniejszym etapie postępowania przez bardzo krótki czas występował pełnomocnik będący adwokatem/, stąd wywód jej nie jest nadmiernie klarowny, nie mniej jednak powoływane okoliczności jasno wynikają z jej twierdzeń: wyraźnie zostały zasygnalizowane w uzasadnieniu pozwu oraz pisma, stanowiącego replikę na odpowiedź na pozew. Z ich treści wynika, iż z jednej strony powódka powoływała się na odstąpienie od umowy z dnia 27.06.2007 r., mocą oświadczenia złożonego w dniu 21.
7. 2009 r. / i jego skutki prawne/, co jej zdaniem implikowało brak istnienia obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym. Z drugiej strony- powoływała się na okoliczności, dotyczące swoistego zaspokojenia pozwanego , w konsekwencji którego, jej zdaniem, zobowiązanie zapłaty na jego rzecz kwoty 4 000 000zł, wskazanej w przedmiotowym tytule egzekucyjnym - wygasło. Sąd Okręgowy zajął się jedynie ta pierwszą podstawą, tj. kwestią ważności i skuteczności wspomnianego oświadczenia /ex tunc czy ex nunc/, kwalifikując je ostatecznie jako wypowiedzenie umowy/ zobowiązania jego zdaniem –bezterminowego/ na przyszłość. Nie rozważył natomiast w ogóle okoliczności podnoszonych przez powoda, a dotyczących zawarcia pomiędzy stronami kolejnych aneksów oraz umów, w wyniku których powód, który za kwotę 4 000 000zł otrzymaną od pozwanego w wyniku umowy z dnia 27.06.2007 r. nabył działkę, wniósł ją aportem do spółki celowej w zamian za udziały, które następnie w wyniku umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie przekazał B. F. . W dalszym toku przeniosła ona powyższe aktywa na pozwanego. Pozwany udziały te następnie, co było niesporne, zbył na rzecz innego podmiotu gospodarczego/ z siedzibą na Cyprze/. W konsekwencji M. F. dysponował udziałami w spółce, do której została wniesiona nieruchomość, nabyta przez powoda, za zainwestowaną przez pozwanego kwotę, z których to udziałów, wedle twierdzeń powoda, zaspokoił swoją wierzytelność w całości / a co najmniej w znacznej części/, dodatkowo próbował prowadzić egzekucję tejże wierzytelności w oparciu o tytuł wykonawczy w postaci przedmiotowego aktu notarialnego, po nadaniu mu w dniu 24.07.2009 r. klauzuli wykonalności przez Sąd Rejonowy (...) w G. . Natomiast powód pozostał niejako „ z niczym”, bez udziałów w spółce, do której wniósł nabytą działkę aportem, nie był władny prowadzić działalności developerskiej, a tym bardziej spłacić wierzytelności pozwanego, co do której przedmiotowy tytuł pozostaje w mocy. Okoliczności te stanowią odrębne zdarzenia , które nastąpiły po powstaniu tytułu egzekucyjnego, wskutek których, zdaniem powoda, zobowiązanie wygasło. Powyższe podstawy w ogóle nie zostały objęte rozważaniami Sądu Okręgowego i nie zostały rozpoznane, a były one już podnoszone, jak wskazano wyżej, w pozwie, brak było zatem podstaw do formułowania konstatacji o nieprzytoczeniu przez powoda stosownych zarzutów zgodnie z art. 843 § 3 k.p.c. Prowadzi to wniosku, iż Sąd I instancji w ogóle nie rozpoznał istoty sprawy, co implikowało uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Kwestie te winny być zatem rozpoznane przez Sąd Okręgowy: należy ustalić jakie czynności miały miejsce i rozważyć ich skutki, w szczególności związane z przewłaszczeniem na zabezpieczenie, jego genezą oraz ocenić, czy po powstaniu tytułu egzekucyjnego doszło do zaspokojenia roszczenia i w konsekwencji zobowiązanie wygasło/ w części bądź całkowicie/ w myśl art. 840 § 1 pkt.2 k.p.c. Sąd I instancji winien również rozpoznać wnioski dowodowe z dokumentów zgłoszone przez stronę powodową przy piśmie z dnia 21 września 2016 r. /k 422 i nast./, które w sytuacji uchylenia wyroku nie przedłużą postępowania, a następnie stosownie do poczynionych ustaleń faktycznych, ocenić prawnie wskazywane przez powoda podstawy mające prowadzić do pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności: te związane z wygaśnięciem zobowiązania w wyniku jego zaspokojenia/ względnie częściowego wygaśnięcia/, a także te, z którymi strona wiąże brak istnienia obowiązku, powołując się na art. 840 § 1 pkt. 1 k.p.c. , w kontekście złożonego oświadczenia o odstąpieniu od umowy, którego skuteczność i konsekwencje należy ocenić. W tym miejscu można jedynie wskazać, iż wbrew twierdzeniom Sądu Okręgowego, umowa z dnia 27.06.2007 r. miała zostać zrealizowana w ciągu 18 miesięcy /§2 ust.4 umowy dotyczący terminu realizacji inwestycji/, trudno zatem w kontekście jej treści i celu uznać zobowiązania z niej wynikające jako bezterminowe o charakterze ciągłym, do którego zastosowanie miałby art. 365