Sygn. akt II K 43/16 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 marca 2016r. Sąd Rejonowy w Goleniowie Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Michał Krzywulski Protokolant: Beata Iwaniuk przy udziale prokuratora Mikołaja Rydza po rozpoznaniu dnia 23 marca 2016r. sprawy M. R. , s. syna E. i D. z domu K. , urodzonego (...) w S. , skazanego prawomocnymi wyrokami: 1. Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 16 czerwca 2010r. w którym za czyn kwalifikowany z art. 280§1k .k. w zb. z art. 158§1k .k. w zb. z art. 276 k.k. w zw. z art. 11§2 w zw. z art. 64§1k .k. popełniony w dniu 17.12.2006r została mu wymierzona na kara: 2 lat 8 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet orzeczonej kary sąd zaliczył okres tymczasowego aresztowania od 17.12.2006r. do 13.03.2007r. – kara odbyta w okresie 07.02.2012r-16.03.2012r. (warunkowe przedterminowe zwolnienie) – sygn. akt II K 69/08, 2. Sądu Rejonowego w Goleniowie z dnia 27 września 2012r. w którym za czyn kwalifikowany z art. 242§3k.k., popełniony w dniu 26 czerwca 2012r. została mu wymierzona kara 1 miesiąca pozbawienia wolności, kara odbyta w okresie 29.04.2014r. -29.05.2014r. – sygn. akt II K 836/12, 3. Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 26 listopada 2012r. w którym za czyn kwalifikowany z art. 278§1k.k. w zw z art. 64§1k.k. popełniony w dniu nocy 2/3 lipca 2012r. została mu wymierzona kara 7 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet kary sąd zaliczył okres zatrzymania od 03.07.2012r-04.07.2012r. – sygn. akt II K 1072/12, 4. Sądu Rejonowego w Goleniowie z dnia 26 marca 2013r., sygn. akt II K 193/12, zmienionego następnie wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 29.10.2013r., sygn. IV Ka 1120/13, w ten sposób, że:
- a)za czyn kwalifikowany z art. 280 §1 k.k. – popełniony w dniu 5 września 2010r. - oraz za czyn kwalifikowany z art. 280 §1 k.k. w zw. z art. 64 §1 k.k. – popełniony w dniu 14 czerwca 2010r. - jako popełnione w ciągu przestępstw wymierzono skazanemu karę 4 lat pozbawienia wolności,
- b)za czyn popełniony w 05 września 2010r. kwalifikowany z art. 281 k.k. wymierzono skazanemu karę roku pozbawienia wolności; oraz karę łączną 5 lat pozbawienia wolności, I. na podstawie art. 91 §2 k.k. łączy wymierzone skazanemu kary jednostkowe pozbawienia wolności opisane w punktach: 2, 3 oraz 4 lit. „a” i „b” części wstępnej wyroku i wymierza mu karę łączną 5 (pięciu) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 572 k.p.k. umarza postępowanie o wydanie wyroku łącznego w zakresie kary opisanej w punkcie 1 części wstępnej wyroku; III. na podstawie art. 577 k.p.k. zalicza skazanemu na poczet wymierzonej mu kary łącznej okres odbytej kary pozbawienia wolności w sprawie II K 836/12 od 29.04.2014r. do 29.05.2014r., okres odbytej kary pozbawienia wolności w sprawie II K 1072/12 od 29.05.2014r. do 29.12.2014r. oraz okres odbytej dotychczas kary pozbawienia wolności w sprawie II K 193/12 od 05.09.2010r. do 13.05.2011r. oraz od 29.12.2014r.; IV. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. S. kwotę 664,20 (sześćset sześćdziesiąt cztery 20/100) złotych, w tym podatek VAT w wysokości 124,20 (sto dwadzieścia cztery 20/100) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu; V. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia skazanego w całości od ponoszenia wydatków w sprawie. Sygn. akt II K 43/16 UZASADNIENIE M. R. został prawomocnie skazany następującymi wyrokami: 5. Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 16 czerwca 2010r., sygn. akt II K 69/08, którym za czyn kwalifikowany z art. 280 §1 k.k. w zb. z art. 158 §1 k.k. w zb. z art. 276 k.k. w zw. z art. 11§2 w zw. z art. 64 §1 k.k. popełniony w dniu 17.12.2006r. została wymierzona mu kara 2 lat 8 miesięcy pozbawienia wolności, a na poczet orzeczonej kary sąd zaliczył okres tymczasowego aresztowania od 17.12.2006r. do 13.03.2007r., 6. Sądu Rejonowego w Goleniowie z dnia 27 września 2012r., sygn. akt II K 836/12, którym za czyn kwalifikowany z art. 242 §3 k.k. , popełniony w dniu 26 czerwca 2012r. została mu wymierzona kara 1 miesiąca pozbawienia wolności, 7. Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 26 listopada 2012r., sygn. akt II K 1072/12, którym za czyn kwalifikowany z art. 278 §1 k.k. w zw. z art. 64 §1 k.k. popełniony w nocy z 2/3 lipca 2012r. została mu wymierzona kara 7 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet kary sąd zaliczył okres zatrzymania od 03.07.2012r. do 04.07.2012r., 8. Sądu Rejonowego w Goleniowie z dnia 26 marca 2013r., sygn. akt II K 193/12, zmienionego następnie wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 29.10.2013r., sygn. IV Ka 1120/13, w ten sposób, że:
- a)za czyn kwalifikowany z art. 280 §1 k.k. – popełniony w dniu 5 września 2010r. - oraz za czyn kwalifikowany z art. 280 §1 k.k. w zw. z art. 64 §1 k.k. – popełniony w dniu 14 czerwca 2010r. - jako popełnione w ciągu przestępstw wymierzono skazanemu karę 4 lat pozbawienia wolności,
- b)za czyn popełniony w 05 września 2010r. kwalifikowany z art. 281 k.k. wymierzono skazanemu karę roku pozbawienia wolności; oraz karę łączną 5 lat pozbawienia wolności. Pismem z dnia 10 grudnia 2014r. M. R. wniósł o wydanie wyroku łącznego i połączenie wymierzonych mu kar pozbawienia wolności w trzech sprawach karnych. Sąd zważył, co następuje. Analiza materiału zebranego w niniejszej sprawie prowadzi do wniosku, iż zachodzą przesłanki do połączenia kar jednostkowych pozbawienia wolności wymierzonych M. R. na mocy wyroków wydanych w sprawach: II K 836/12, II K 1072/12, II K 193/12 i wymierzenia kary łącznej. Przestępstwa, które popełnił skazany i które zostały osądzone na mocy wyżej wspomnianych wyroków, pozostają w realnym zbiegu. Wyrok łączny jest instytucją procesową realizującą normy prawa materialnego w zakresie kary łącznej, w szczególności art. 85 k.k. i 86 k.k. , wobec osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów. Z wyrokiem łącznym mamy do czynienia wówczas, gdy sprawca został skazany prawomocnie wyrokami różnych sądów, przy czym zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej ( art. 569 k.p.k. ). Do przesłanek wydania wyroku łącznego i orzeczenia kary łącznej zalicza się: popełnienie przez sprawcę dwóch lub więcej przestępstw pozostających w realnym zbiegu, tj. popełnionych zanim zapadł pierwszy, chociażby nieprawomocny wyrok co do któregokolwiek z nich, wymierzenie za te przestępstwa kar tego samego rodzaju lub kar podlegających łączeniu. Wskazać należy, że wobec skazanego M. R. wszystkie wyroki podlegające łączeniu zapadły przed dniem 1 lipca 2015r., a zatem przed wejściem w życie nowych przepisów dotyczących łączenia kar. W myśl art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 20 marca 2015 r.) przepisów rozdziału IX ustawy Kodeks karny w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Dlatego też do wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w niniejszej sprawie zastosowanie znajdują przepisy dotychczasowe. Spośród wyroków zapadłych wobec skazanego M. R. , biorąc pod uwagę daty popełnienia przestępstw osądzonych wyrokami, do połączenia kwalifikuje się kara pozbawienia wolności wymierzona za czyny popełnione przez skazanego w ramach jednego ciągu przestępstw w dniach 14 czerwca 2010r. i 5 września 2010r., co przesądza o tym, że nie łączy się w ramach kary łącznej kara 2 lat 8 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo popełnione przez skazanego w dniu 17 grudnia 2006r., wymierzona wyrokiem Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 16 czerwca 2010r., sygn. akt II K 69/08. Wyrok ten został bowiem wydany przed popełnieniem przez skazanego czynu z dnia 5 września 2010r. wchodzącego w skład ciągu przestępstw. Dalsze czyny zostały popełnione przez skazanego w dniach: 05 września 2010r., 26 czerwca 2012r., w nocy 2/3 lipca 2012r., a więc zanim zapadł pierwszy z tej grupy wyroków, czyli w dniu 27 września 2012r. Zgodnie z art. 86 k.k. kara łączna wymierzana jest w granicach: od najwyższej z kar jednostkowych (co odpowiada systemowi absorpcji) do ich sumy (system kumulacji), nie przekraczając jednak 15 lat pozbawienia wolności. Jakkolwiek przy orzekaniu kary łącznej dopuszczalne jest zastosowanie zarówno absorpcji, jak i kumulacji, to jednak należy pamiętać, że sięgnięcie do któregokolwiek z tych rozwiązań jest rozstrzygnięciem skrajnym, które może być stosowane wyjątkowo. Zastosowanie zasady absorpcji, asperacji czy kumulacji przy orzekaniu tak kary łącznej, jak i wydawaniu wyroku łącznego uwarunkowane jest przede wszystkim relacjami zachodzącymi pomiędzy prawomocnie osądzonymi czynami, objętymi tymże skazaniem. Relacje te sprowadzają się do określenia, jak bliski związek przedmiotowo-podmiotowy łączy te czyny oraz w jakich odstępach czasu zostały one popełnione. Przesłanką braną pod uwagę przy ustalaniu wymiaru kary łącznej jest również sposób życia skazanego po wydaniu wyroku, postępy w procesie resocjalizacji. W świetle powyższego, kara łączna pozbawienia wolności wymierzona skazanemu M. R. nie mogła być niższa niż 4 lata pozbawienia wolności i nie mogła jednocześnie przekroczyć 5 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Odnosząc się do przesłanek wymierzenia kary łącznej stwierdzić należy, iż przestępstwa objęte wyrokami podlegającymi łączeniu to głównie przestępstwa przeciwko mieniu, w szczególności rozboje z użyciem przemocy, ale też kradzież oraz niepowrót do zakładu karnego po przerwie w karze. Czyny te zostały popełnione na szkodę różnych pokrzywdzonych. Pomiędzy czynami nie zachodzi bliski związek czasowy, albowiem część z nich została popełniona w 2010r., a część w 2012r. Na korzyść M. R. przemawia opinia administracji zakładu karnego o zachowaniu skazanego. Wynika z niej między innymi, że karę pozbawienia wolności odbywa w systemie programowego oddziaływania, jest zatrudniony i posiada dobrą opinię z miejsca pracy, nie sprawia problemów natury wychowawczej, bierze udział w programach readaptacji społecznej. Mając na uwadze powyższe, zasadnym jest orzeczenie wobec skazanego kary łącznej przy zastosowaniu zasady asperacji, którą to karę Sąd postanowił ukształtować w wymiarze określonym w sentencji wyroku łącznego. Na podstawie art. 577 k.p.k. Sąd zaliczył skazanemu na poczet wymierzonej mu kary łącznej pozbawienia wolności okres odbytej kary pozbawienia wolności w sprawie II K 836/12 od 29.04.2014r. do 29.05.2014r., okres odbytej kary pozbawienia wolności w sprawie II K 1072/12 od 29.05.2014r. do 29.12.2014r. oraz okres odbytej dotychczas kary pozbawienia wolności w sprawie II K 193/12 od 05.09.2010r. do 13.05.2011r. oraz od 29.12.2014r. W pozostałej części, tj. w zakresie kary pozbawienia wolności opisanej w punkcie 1 części wstępnej wyroku łącznego, wymierzonej w sprawie II K 69/08, postępowanie o wyrok łączny podlegało umorzeniu. W pkt IV sentencji wyroku łącznego zawarto rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w niniejszym postępowaniu, uwzględniając przy tym postępowanie odwoławcze w poprzednim rozpoznaniu sprawy, jak również obecne postępowanie przed sądem I instancji, zaś w pkt V sentencji wyroku łącznego w przedmiocie wydatków, które oparto na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. , przy uwzględnieniu trudnej sytuacji materialnej skazanego oraz faktu odbywania przez niego kary o charakterze izolacyjnym.