← Polska

Sad powszechny, VIII U 2936/16

Sygn. akt VIII U 2936/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 listopada 2016 roku. Sąd Okręgowy w Lublinie VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący – Sędzia S.O. Grażyna Cichosz Protokolant – sekretarz sądowy Ewelina Parol po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 roku w Lublinie sprawy A. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o prawo do renty na skutek odwołania A. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 6 czerwca 2016 roku znak (...) oddala odwołanie. Sygn. akt VIII U 2936/16 UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. decyzją z dnia 6 czerwca 2016 roku odmówił A. K. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 748, ze zmianami). W uzasadnieniu wskazano, że Komisja Lekarska wprawdzie orzekła u niego istnienie częściowej niezdolności do pracy do 30 listopada 2016 roku, i ustaliła datę jej powstania na dzień 7 lipca 2014 roku.. Jednak na wymagany, co najmniej 5 letni okres składkowy i nieskładkowy w ostatnim dziesięcioleciu na dzień powstania niezdolności do pracy tj. w okresie od 7 lipca 2004 roku do 6 lipca 2014 roku udowodnił łącznie rok, 5 miesięcy i 22 dni okresów składkowych i nieskładkowych, a w dziesięcioleciu przed złożeniem wniosku tj. od 9 listopada 2005 roku do 8 listopada 2015 roku udowodnił rok, 5 miesięcy i 28 dni okresów składkowych i nieskładkowych (k. 42 t.IV akt ZUS). Decyzja ta została doręczona wnioskodawcy dnia 9 czerwca 2016 roku (k. 43 t. IV akt ZUS). W dniu 11 lipca 2016 roku A. K. wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Z jego treści wynika, że nie zgadza się z zaskarżoną decyzją oraz że domaga się ustalenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (k. 2 a.s.). Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego odrzucenie, wskazując, iż wnioskodawca złożył odwołanie po upływie miesiąca od dnia doręczenia decyzji (k. 3-4 a.s.). Sąd Okręgowy w Lublinie ustalił, co następuje: Wnioskodawca A. K. urodził się w dniu (...) (bezsporne). Natomiast w dniu 9 listopada 2015 roku złożył wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy (k. 1-4 t. IV akt ZUS). Organ rentowy uznał, iż wnioskodawca udokumentował ubezpieczenie w okresach: od 26 listopada 1974 roku do 5 kwietnia 1975 roku, od 7 kwietnia 1975 roku do 16 grudnia 1975 roku, od 1 marca 1976 roku do7 kwietnia 1976 roku, od 26 kwietnia do 1976 roku do 15 sierpnia 1982 roku, od 19 sierpnia 1982 roku do 31 stycznia 1991 roku, od 1 lutego 1991 roku do 16 kwietnia 1991 roku, od 1 czerwca 1991 roku do 31 sierpnia 1991 roku, od 8 października 1991 roku do 30 listopada 1992 roku, od 27 września 1994 roku do 30 czerwca 1998 roku, od 6 lipca 1998 roku do 14 sierpnia 1998 roku, od 1 października 1998 roku do 1 listopada 1998 roku, od 1 stycznia 1999 roku do 10 listopada 1999 roku, od 1 czerwca 2011 roku do 31 grudnia 2011 roku, od 19 sierpnia 2013 roku do 19 sierpnia 2014 roku, od 20 sierpnia 2014 roku do 16 grudnia 2015 roku. Ubezpieczony wykazał: 22 lata, 11 miesięcy i 20 dni okresów składkowych i 2 lata, 3 miesiące i 4 dni okresów nieskładkowych, łącznie 25 lat, 2 miesiące i 24 dni okresów ubezpieczenia (raport ustalenia uprawnień do świadczeń k. 38-39 t. IV akt ZUS). Lekarz Orzecznik ZUS w dniu 25 listopada 2015 rok rozpoznał u wnioskodawcy: (...) k. 24v akt dokumentacji lekarsko orzeczniczej) i uznał, że wnioskodawca jest częściowo niezdolny do pracy do 30 listopada 2016 roku (orzeczenie k. 10 t. IV akt ZUS). Komisja Lekarska w dniu 26 kwietnia 2016 roku rozpoznała u wnioskodawcy: (...) (k. 30v dokumentacji lekarsko-orzeczniczej ) i uznała, że wnioskodawca jest częściowo niezdolny do pracy do dnia 30 listopada 2016 roku, a niezdolność ta powstała w dniu 7 lipca 2015 roku (orzeczenie k. 29 t. IV akt ZUS). Komisja Lekarska ponownie badając w dniu 18 maja 2016 roku ubezpieczonego podzieliła wcześniejsze rozpoznania (k. 32v akt dokumentacji lekarsko orzeczniczej ) i uznała ostatecznie, że wnioskodawca jest częściowo niezdolny do pracy od 7 lipca 2014 roku (orzeczenie k. 32 akt ZUS). Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o przytoczone dowody z dokumentów zawarte w aktach sprawy i aktach organu rentowego, które obdarzono wiarą w całości. Zostały one sporządzone w przepisanej formie, w oparciu o obowiązujące w dacie ich wydania przepisy prawne oraz wydane przez kompetentne osoby w ramach przysługujących im uprawnień. Nie były także kwestionowane przez wnioskodawcę, ani przez organ rentowy. Sąd uznał za wiarygodne również zeznania wnioskodawcy, albowiem były spójne, logiczne i zgodne z dowodami z dokumentów. Podkreślić należy, że wnioskodawca nie kwestionował ustalonego przez organ rentowy dnia powstania niezdolności do pracy. Wskazywał przy tym, że nie mógł być niezdolny do pracy przed dniem doznania (...) tj. przed 7 lipca 2014 roku, albowiem przed tym dniem był kompleksowo badany, ponieważ wyjeżdżał do Iraku. Skarżący zgodził się również z wyliczeniami ZUS dotyczącymi okresów ubezpieczania. Sąd Okręgowy w Lublinie, zważył, co następuje: Odnosząc się w pierwszym rzędzie do sformułowanego w odpowiedzi na odwołanie zarzutu, ukierunkowanego na odrzucenie odwołania z powodu przekroczenia terminu do jego wniesienia (miesiąc od doręczenia odpisu decyzji – art. 477 9 § 1 k.p.c. ), należy wskazać, że zarzut ten ostatecznie nie mógł prowadzić do odmowy merytorycznego rozpoznania odwołania. W niniejszej sprawie wnioskodawca przekroczyła termin do wniesienia odwołania, albowiem decyzję doręczono dnia 9 czerwca 2016 roku, a odwołalnie wniósł 11 lipca 2016 roku. Uprawnione jest jednak przyjęcie, że przekroczenie omawianego terminu nie może zostać uznane za nadmierne. Odwołanie A. K. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. 2016 poz. 887), zwanej dalej „ustawą o emeryturach i rentach z FUS”, prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: 1) jest niezdolny do pracy; 2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy; 3) niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4 (obecnie pkt 1-3, co nie ma znaczenia dla rozpoznania sprawy), 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy (art. 57 ust 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS). Stosownie do art. 58 ust. 1 pkt 5 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego, w myśl art. 57 ust. 1 pkt 2, uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie co najmniej 5 lat - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat. Z kolei zgodnie z art. 58 ust. 2 ustawy okres, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, powinien przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy; do tego dziesięcioletniego okresu nie wlicza się okresów pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej lub renty rodzinnej. Przepisu art. 58 ust. 2 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy, o którym mowa w art. 6, wynoszący co najmniej 25 lat dla kobiety i 30 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy (art. 58 ust. 4 ustawy o emeryturach i rentach z FUS). Podstawą przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy jest zatem spełnienie łączne warunków z art. 57 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Na gruncie niniejszej sprawy Sąd nie miał wątpliwości, że ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy, a niezdolność do pracy powstała 7 lipca 2014 roku, a więc w okresie ubezpieczania skarżącego. Data powstania i stopień niezdolności do pracy wynikała z orzeczenia Komisji Lekarskiej z dnia 18 maja 2016 roku, które nie było kwestionowane przez strony. Staż ubezpieczeniowy wynika z udokumentowanych świadectwami pracy okresów zatrudnienia. Wszystkie okresy ubezpieczenia zostały poświadczone przez ZUS i uwzględnione. Żaden z okresów nie został pominięty. Wskazać należy, że odwołanie wnioskodawcy nie mogło odnieść zamierzonego skutku, albowiem nie wykazał on wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego, tj. co najmniej 5 lat w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy. Ubezpieczony w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed złożeniem wniosku o rentę tj. od 9 listopada 2005 roku do 8 listopada 2015 roku wykazał rok, 5 miesiące i 28 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Natomiast w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed powstaniem niezdolności do pracy tj. od 7 lipca 2004 roku do 6 lipca 2014 roku wykazał jedynie rok, 5 miesięcy i 22 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Z uwagi na to, że ubezpieczony nie wykazał łącznie co najmniej 30 lat okresów składkowych i nie jest osobą całkowicie niezdolną do pracy nie mógł być zwolniony - stosownie do art. 58 ust. 4 - z obowiązku wykazania co najmniej 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy. W związku z powyższym należy uznać, że A. K. niespełnienia jednego z obligatoryjnych warunków niezbędnych do uzyskania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w postaci co najmniej 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy, Zatem Sąd Okręgowy na podstawie powołanych wyżej przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS i w oparciu o przepis art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie ubezpieczonego jako bezzasadne.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.