Sad powszechny, I C 2366/15

Sygn. akt IC 2366/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 lutego 2016r . Sąd Okręgowy w Płocku Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący SSO Renata Szatkowska Protokolant sekretarz sądowy Anna Bogacz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2016r. w P. sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. przeciwko (...) Szpitalowi Wojewódzkiemu w C. o zapłatę zasądza od (...) Szpitala Wojewódzkiego w C. , na rzecz (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. kwotę 110.968,30 zł (sto dziesięć tysięcy dziewięćset sześćdziesiąt osiem złotych trzydzieści groszy) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 5 października 2015r. do dnia zapłaty oraz kwotę 9.166 zł (dziewięć tysięcy sto sześćdziesiąt sześć złotych)tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 2366/15 UZASADNIENIE (...) Sp. z o.o. w B. wniosła o zasądzenie od (...) Szpitala Wojewódzkiego w C. w postępowaniu nakazowym kwoty 110.968,30 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 5 października 2015 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu pozwu podał, że zawarł z pozwanym umowy sprzedaży leków i wyrobów; pozwany potwierdził odbiór zamówionych towarów, jednak nie zapłacił należności. Nakazem zapłaty z dnia 22 października 2015 r., wydanym w postępowaniu upominawczym, Sąd Okręgowy w (...) zasądził powyższą kwotę wraz z żądanymi odsetkami i kosztami procesu. W sprzeciwie pozwany zaskarżył nakaz w całości, wniósł o wyznaczenie rozprawy, na której prawdopodobnie doszłoby do zawarcia ugody między stronami, o rozłożenie zadłużenia na 12 równych miesięcznych rat. Wyjaśnił, że pozostaje w opóźnieniu w realizacji zapłat na rzecz uprawnionego podmiotu, jednak wskazana sytuacja występuje bez jego umyślnej winy, ponieważ wpływy środków finansowych z NFZ nie wystarczają na uiszczenie bieżących należności. Podał, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji finansowej, co skutkuje opóźnieniem w płatnościach. Zadłużenie szpitala, które stało się wymagalne z danych na 2014 r. wzrosło do ok. 40 mln złotych. W piśmie procesowym z dnia 4 grudnia 2015 r. powód oświadczył, iż nie wyraża zgody na rozłożenie należności na raty. Sąd ustalił , co następuje: (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. zawarła ze (...) Szpitalem Wojewódzkim w C. umowy sprzedaży leków i wyrobów medycznych: nr (...) z dnia 22 czerwca 2015 r., nr (...) z dnia 29 stycznia 2015 r., nr (...) z dnia 27 stycznia 2015 r., nr (...) z dnia 12 stycznia 2015 r., nr (...) z dnia 18 sierpnia 2014 r., nr (...) z dnia 1 sierpnia 2014 r., (...) z dnia 14 marca 2014 r., nr (...) z dnia 17 października 2013 r., oraz (...) z dnia 30 lipca 2013 r. (umowy k.12-35). Powód wywiązał się z dostawy zamówionego towaru i wystawił faktury na łączną kwotę 110.537,53 zł (v. faktury VAT k.36-66). Ze względu na swoją trudną sytuację finansową szpital nie uregulował wskazanych faktur VAT (okoliczność przyznana przez pozwanego). Pismem z dnia 25 września 2015 r. powód wezwał szpital do zapłaty przedmiotowej kwoty (v. wezwanie do zapłaty k.68). Na koniec roku 2013 r. pozwany poniósł stratę w kwocie 9.695.597,798 zł, natomiast w pierwszym kwartale 2015 r. starta wyniosła 6.350.517,41 zł. W 2013 r. był zadłużony na kwotę ponad 20 mln zł z czego około 19 mln zł stwierdzone zostało tytułami egzekucyjnymi. W 2014 r. zadłużenie pozwanego wzrosło do kwoty ok. 40 mln złotych. (v. rachunek zysków i strat k.96). W placówce leczniczej funkcjonują 22 oddziały, na które w 2014 r. przyjęto około 32,2 tysiąca osób, ponadto na 13 stanowiskach wykonano w 2014 r. 78.209 badan diagnostycznych, zaś w poradniach specjalistycznych udzielono prawie 140.000 porad. (v. dokumentacja dotycząca działalności leczniczej szpitala k.97-99). Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie dokumentów w postaci: umów zawartych między stronami: nr (...) z dnia 22 czerwca 2015 r., nr (...) z dnia 29 stycznia 2015 r., nr (...) z dnia 27 stycznia 2015 r., nr (...) z dnia 12 stycznia 2015 r., nr (...) z dnia 18 sierpnia 2014 r., nr (...) z dnia 1 sierpnia 2014 r., (...) z dnia 14 marca 2014 r., nr (...) z dnia 17 października 2013 r., oraz (...) z dnia 30 lipca 2013 r. (umowy k.12-35), faktur VAT (k.36-66), wezwania do zapłaty z dnia 25 września 2015 r. (k.68), rachunku zysków i strat pozwanego (k.96), dokumentacji dotyczącej działalności leczniczej szpitala (k.97-99). Sąd zważył, co następuje: Ponieważ pozwany złożył sprzeciw od nakazu zapłaty, wydanego w postępowaniu upominawczym, nakaz zgodnie z postanowieniami art. 505 §1 k.p.c. utracił moc, a sprawa podlegała rozpoznaniu na rozprawie. Strony zawarły umowy sprzedaży leków i wyrobów medycznych, zatem zgodnie z art. 535 k.c. na kupującym ciąży obowiązek zapłaty ceny. Pozwany nie kwestionował ani faktu zawarcia umowy, ani faktu dostarczenia leków i wyrobów medycznych przez powoda, ani też okoliczności, że należności za zakupione leki nie uiścił. Z tych względów powództwo w całości uwzględniono, także w odniesieniu do odsetek ustawowych z mocy z art.481 k.c. Nie uwzględniono wniosku pozwanego o rozłożenie należności na raty. Art. 320 k.p.c. wskazuje, że w szczególnie uzasadnionych przypadkach Sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie. Przepis podkreśla, iż dotyczy to jedynie szczególnych wypadków. Za szczególne wypadki w judykaturze przyjmuje się sytuacje, w których ze względu na stan majątkowy, rodzinny, czy zdrowotny dłużnika, spełnienie świadczenia byłoby niemożliwe lub bardzo utrudnione i narażałoby bliskie mu osoby lub samego dłużnika na niepowetowaną szkodę. Rozłożenie należności na raty ma na celu umożliwienie dłużnikowi wykonania wyroku w sposób dobrowolny. Jednakże użycie art. 320 k.p.c. musi uwzględniać i stawiać ponad prawa dłużnika interes powoda w uzyskaniu zaspokojenia roszczenia z majątku zobowiązanego. Pozwany nie wykazał, aby jednorazowa spłata narażała go na niepowetowane szkody, bądź też jakiekolwiek szkody związane z realizacją podstawowego zakresu jego działalności, którą jest świadczenie usług medycznych ( por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2014r. sygn. akt I ACa 1578/13). Dług szpitala w dalszym ciągu wzrasta, ilość zobowiązań stwierdzonych tytułami egzekucyjnymi także rośnie. Jego sytuacja finansowa od 2013 r. nie poprawiła się. W ocenie Sądu pozwany nie wykazał możliwości spłaty zobowiązania z przedmiotowych umów sprzedaży w proponowanych ratach. Skoro nie reguluje należności finansowych już stwierdzonych tytułami egzekucyjnymi na kwotę ponad 19 mln zł, to zapewnienia spłaty świadczenia z niniejszej sprawy w ciągu 12 miesięcy, należy uznać za niewiarygodne. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art.98 k.p.c. Na koszty te składają się opłata od pozwu (5.549zł), wynagrodzenie pełnomocnika powoda (3.600zł – zgodnie z §6 pkt.7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, opłata skarbowa (17zł). Sąd nie znalazł podstaw do zastosowania art. 102 kpc . Szpital od długiego już czasu nie reguluje swoich zobowiązań, wystawiono przeciwko niemu kilkadziesiąt tytułów egzekucyjnych, zatem niniejsza sprawa nie jest wyjątkowa na tle funkcjonowania szpitala. z/ doręczyć pozwanemu odpis wyroku z uzasadnieniem.