Sad powszechny, IX U 1076/16

Sygn. akt IX U 1076/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 października 2016 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Maria Olszowska Protokolant: Jolanta Nagrodzka przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 r. w Rybniku sprawy z odwołania S. S. / S. / przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o emeryturę na skutek odwołania S. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 19 kwietnia 2016 r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury począwszy od dnia 1 kwietnia 2016 roku. Sędzia Sygn. akt IX U 1076/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 19.04.2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu S. S. ( S. ) prawa do emerytury, na podstawie art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z §4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r., ponieważ w ocenie organu rentowego, nie spełnił on ustawowych warunków do jej uzyskania, w szczególności nie udokumentował, na dzień 01.01.1999r., 15 lat pracy wykonywanej w szczególnych warunkach. Ubezpieczony w odwołaniu od niniejszej decyzji domagał się jej zmiany poprzez przyznanie prawa do świadczenia wskazując, iż pracował w warunkach szczególnych w (...) Zakładach (...) w L. przy naprawie pomp wtryskowych, wtryskiwaczy i gaźników do silników spalinowych od 04.101978r. do 31.12.1994r. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Dodał że nie uznał okresu pracy wskazywanego w odwołaniu do pracy w warunkach szczególnych wobec braku świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych lub stosowanej adnotacji w świadectwie pracy. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił, co następuje. Ubezpieczony urodził się w dniu (...) W dniu 01.04.2016r. ubezpieczony złożył wniosek o emeryturę. Organ rentowy uwzględnił ubezpieczonemu na dzień 01.01.1999r. 30 lat i 21 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych. Ubezpieczony w okresie od 04.10.1978r. do 31.12.2001r. był zatrudniony w Przedsiębiorstwie Produkcji (...) Sp. z o.o. w C. kolejno na stanowiskach: mechanika pojazdów samochodowych od 04.10.1978r. do 31.12.1994r., ślusarza-mechanika od 01.01.1995r. do 31.12.2001r. Na przestrzeni lat Zakład ulegał przekształceniom własnościowym . W 1994r. Zakład (...) został wchłonięty przez Zakład (...) . W okresie zatrudnienia w Przedsiębiorstwie jw. od momentu zatrudnienia do końca 1979r. ubezpieczony pracował na stanowisku mechanika samochodowego. Praca ubezpieczonego jako mechanika polegała na naprawianiu samochodów w kanałach remontowych. Ubezpieczony naprawiał Stary, Ż. , J. . Od 1980r. ubezpieczony pracował przy naprawie pomp wtryskowych, wtryskiwaczy do silników spalinowych. Były to pompy samochodów typu S. , Ż. , J. . Podczas wykonywania pracy ubezpieczony miał kontakt z substancjami szkodliwymi takimi jak: sól, odchody z fermy. W warsztacie nie było wentylacji, było zimno porą zimową. Zakład zatrudniał dwóch fachowców od naprawiania pomp, w tym ubezpieczonego. Naprawy pomp wtryskowych były bardzo częste. W Przedsiębiorstwie było około 40 ciężarowych, a wszystkich aut około 60. Było 5 kanałów remontowych. W warsztacie pracowało na jedną zmianę około 10 osób. Za tę pracę ubezpieczony otrzymywał posiłki regeneracyjne w postaci zupy, mleko. Taką pracę ubezpieczony wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w systemie dwuzmianowym. Ubezpieczony nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Powyższe ustalił Sąd na podstawie akt organu rentowego dotyczące ubezpieczonego, akt osobowych ubezpieczonego z okresu pracy w Przedsiębiorstwie Produkcji (...) w L. , zeznań świadków P. L. , A. Ł. , A. M. i Z. Ś. oraz zeznań ubezpieczonego złożonych na rozprawie 12.10.2016r., protokół elektroniczny rozprawy k. 37 akt sądowych. Przy ocenie materiału sprawy Sąd kierował się zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażoną w art. 233 § 1 kpc . Sąd oparł się danych wynikających z akt organu rentowego, akt osobowych oraz na zeznaniach świadków, którzy pracowali razem z ubezpieczonym i stąd niewątpliwie był bezpośrednim świadkiem wykonywanej przez niego pracy. Zgromadzony materiał dowodowy Sąd uznał za przekonywujący, logiczny i spójny, przez co mogący stanowić podstawę rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje. Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z treści art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (j.t. Dz.U. z 2015r., poz. 748 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31.12.1948 przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32,33,39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (tj. na dzień 31.12.1998r.) osiągnęli: 1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat – dla kobiet i 65 lat – dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 (tj. 25 lat dla mężczyzn). Ust. 2 „Emerytura, o której mowa w ust.1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego. Jak wynika z §4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983r. Nr 8, poz. 43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w warunkach szczególnych, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: 1) osiągnął wiek emerytalny: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, 2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Bezsporne jest między stronami, że ubezpieczony ukończył 60 lat w dniu (...) . oraz, że ubezpieczony na dzień 01.01.1999r. udokumentował ponad 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Spór polegał na ustaleniu czy ubezpieczony, na dzień 01.01.1999r., legitymuje się okresem co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. W ocenie Sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe w sprawie pozwala jednoznacznie stwierdzić, iż ubezpieczony w okresie od 04.10.1978r. do 31.12.1998r. zatrudnienia w Przedsiębiorstwie Produkcji (...) Sp. z o.o. w C. wykonywał faktycznie prace stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w szczególnych warunkach wymienione kolejno: w okresie pracy od 04.10.1978r. do 1979r. w Wykazie A Dziale XIV, poz.16 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) tj. prace wykonywane w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych lub szynowych, i dalej w okresie pracy od 1980r. do 31.12.1998r. prace wymienione w Wykazie A Dziale XIV, poz.14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 roku . , tj. prace przy naprawie pomp wtryskowych, wtryskiwaczy i gaźników do silników spalinowych. Za takim przyjęciem przemawiają zeznania słuchanych w sprawie świadków i ubezpieczonego, które były zgodne i logiczne, korelujące ze sobą, gdy nadto świadkowie P. L. i A. Ł. byli przełożonymi ubezpieczonego, a pozostali świadkowie pracowali z ubezpieczonym i stąd niewątpliwie posiadają bezpośrednią wiedze na temat wykonywanej przez ubezpieczonego pracy, gdy także powołana dokumentacja osobowa ubezpieczonego nie stoi w sprzeczności z tymi zeznaniami. Faktycznie, co zarzucał organ rentowy, Zakład pracy nie wystawił ubezpieczonemu świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych, jednak postępowanie dowodowe wykazało, że pracodawca generalnie takich świadectw pracownikom nie wydawał, żaden ze świadków, którzy zeznawali w niniejszym postępowaniu, takie świadectwa nie otrzymał pomimo wykonywania pracy np. kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,4 tony, w związku z czym toczą się inne postępowania byłych pracowników tego Przedsiębiorstwa w celu ustalenia przed Sądem, iż praca w tym Przedsiębiorstwie wykonywana była w warunkach szczególnych. W konsekwencji takiego stanowiska Sąd ustalił, iż zostały spełnione warunki prawa do świadczenia w sytuacji, gdy przy uwzględnieniu okresu pracy w warunkach szczególnych uznanego przez Sąd, ubezpieczony posiada, na dzień 01.01.1999r., wymagany co najmniej 15 letni okres takiej pracy i stąd, na mocy art. 477 14 § 2 kpc Sąd zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury począwszy od 01 kwietnia 2016r., tj. od miesiąca złożenia wniosku, zgodnie z uregulowaniem art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych SSO Maria Olszowska