Sad powszechny, I C 169/16

Sygn. akt I C upr 169/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 października 2016r. Sąd Rejonowy w Miliczu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR Rafał Kuriata Protokolant: Karolina Szanfisz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2016r. sprawy z powództwa (...) Wierzytelności Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. przeciwko W. R. o zapłatę I. oddala powództwo w całości; II. zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego kwotę 377,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt I C upr 169/16 UZASADNIENIE Strona powodowa (...) Wierzytelności Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. , działając przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła o orzeczenie nakazem zapłaty, by pozwany W. R. zapłacił stronie powodowej kwotę 1 371,84 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Ponadto wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wskazała, że pozwanego i poprzednika prawnego strony powodowej łączyła umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Pozwany korzystał z usług (...) Spółki z o.o. , jednakże nie uregulował związanych z tym należności, czego potwierdzeniem są dołączone do pozwu noty księgowe. Pierwotny wierzyciel na podstawie umowy przelewu wierzytelności z dnia 29 stycznia 2015 r. zbył przedmiotową wierzytelność na rzecz strony powodowej. Cesjonariusz poinformował pozwanego o zawarciu niniejszej umowy i wezwał go do dobrowolnego spełnienia świadczenia. Jednakże zobowiązanie to nie zostało przez niego uregulowane. Dochodzona kwota obejmuje kwotę należności głównej w wysokości 219,31 zł, opłaty, prowizje i koszty w kwocie 912,00 zł oraz skapitalizowane odsetki umowne wraz z odsetkami za opóźnienie w wysokości 240,53 zł. W oparciu o treść pozwu oraz dołączonych do niego dokumentów tutejszy Sad w dniu 24 maja 2016 r. wydał w niniejszej sprawie w postępowaniu upominawczym nakaz zapłaty. Pozwany W. R. , działając przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, w sprzeciwie od nakazu zapłaty zaskarżył nakaz zapłaty w całości i zakwestionował żądanie objęte pozwem zarówno co do zasady, jak i wysokości. Odpowiadając na sprzeciw strona powodowa w piśmie procesowym z dnia 27 września 2016 r. podniosła, iż pozwany w dniu 1 czerwca 2012 r. zawarł ze spółką (...) Spółką z o.o. z siedzibą w W. umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Podniosła, iż pozwany nie wywiązał się z zobowiązania, polegającego na opłaceniu faktur i not księgowych dołączonych do pozwu. Jednocześnie przedstawiła szczegółowy sposób wyliczenia roszczeń dochodzonych w niniejszym postępowaniu. Zaznaczając przy tym, iż pozwany dokonał częściowej spłaty należności wynikających z przedstawionych faktur. Ponadto zaznaczyła, iż w drodze korespondencji e-mail pozwany uznał swoje zadłużenie i chciał spłacić przedmiotową należność. Na rozprawie w dniu 18 października 2016 r. pozwany zakwestionował zarówno fakt zawarcia ze spółką (...) umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, jak też okoliczność doręczenia mu faktur i not dołączonych do pozwu. Ponadto zaprzeczył też, że kontaktował się ze stroną powodową przy pomocy poczty elektronicznej. Jednocześnie podniósł, iż nie posiada żadnych zaległości wynikających z umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 26 października 2013 r. (...) Spółka z o.o. z siedzibą w W. wystawił na nazwisko pozwanego W. R. fakturę VAT o nr (...) z tytułu abonamentu telekomunikacyjnego za okres od dnia 25 września 2013 r. do dnia 24 października 2013 r., opiewającą na kwotę 193,17 zł, z terminem płatności oznaczonym na dzień 12 listopada 2013 r. W dniu 26 listopada 2013 r. (...) Spółka z o.o. z siedzibą w W. wystawił na nazwisko pozwanego W. R. fakturę VAT o nr (...) z tytułu abonamentu telekomunikacyjnego za okres od dnia 25 października 2013 r. do dnia 24 listopada 2013 r., opiewającą na łączną kwotę 280,17 zł, z terminem płatności oznaczonym na dzień 10 grudnia 2013 r. W dniu 27 grudnia 2013 r. (...) Spółka z o.o. z siedzibą w W. wystawił na nazwisko pozwanego W. R. fakturę VAT o nr (...) z tytułu abonamentu telekomunikacyjnego za okres od dnia 25 listopada 2013 r. do dnia 24 grudnia 2013 r., opiewającą na łączną kwotę 409,34 zł, z terminem płatności oznaczonym na dzień 10 stycznia 2014 r. (dowód: faktura nr (...) k. 6 – 7, 70 - 72; faktura nr (...) k. 8 – 9, 73; faktura nr(...) k. 10 – 11) W dniu 29 stycznia 2015 r. strona powodowa (...) Wierzytelności Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. zawarła z (...) Spółką z o.o. z siedzibą w W. umowę sprzedaży wierzytelności. Przedmiotem wyżej wskazanej umowy była m.in. wierzytelność w stosunku do pozwanego W. R. , która wynikała z: – noty obciążeniowej nr (...) z dnia 27 stycznia 2014 r., opiewającej na kwotę 912,00 zł z tytułu kary umownej za niedotrzymanie warunków promocji; – noty odsetkowej nr (...) z dnia 27 grudnia 2013 r., opiewającej na kwotę 0,43 zł; – noty odsetkowej nr (...) z dnia 27 stycznia 2014 r., opiewającej na kwotę 0,96 zł; – noty odsetkowej nr (...) z dnia 26 lutego 2014 r., opiewającej na kwotę 6,60 zł; – noty odsetkowej nr (...) z dnia 26 maja 2014 r., opiewającej na kwotę 33,83 zł; – noty odsetkowej nr (...) z dnia 26 czerwca 2014 r., opiewającej na kwotę 11,78 zł; – noty odsetkowej nr (...) z dnia 28 lipca 2014 r., opiewającej na kwotę 11,40 zł; – noty odsetkowej nr (...) z dnia 26 sierpnia 2014 r., opiewającej na kwotę 11,78 zł; – noty odsetkowej nr (...) z dnia 26 września 2014 r., opiewającej na kwotę 11,78 zł; – noty odsetkowej nr (...) z dnia 27 października 2014 r., opiewającej na kwotę 11,40 zł; – noty odsetkowej nr (...) z dnia 26 listopada 2014 r., opiewającej na kwotę 11,78 zł; – noty odsetkowej nr (...) z dnia 29 grudnia 2014 r., opiewającej na kwotę 11,11 zł; – noty odsetkowej nr (...) z dnia 28 lipca 2014 r., opiewającej na kwotę 11,40 zł; – noty odsetkowej nr (...) z dnia 27 stycznia 2015 r., opiewającej na kwotę 7,25 zł; (dowód: umowa sprzedaży wierzytelności z dnia 29 stycznia 2015 r. k.33; wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy z dnia 29.01.2015 r. k. 25; nota obciążeniowa k. 12; noty odsetkowe k.13 – 24) Strona powodowa w dniu 5 maja 2016 r. sporządziła wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego nr (...) , w którym wskazała, że w dniu 29 stycznia 2015 r. nabyła od (...) Spółki z o.o. z siedzibą w W. wymagalną wierzytelność, przysługującą wobec dłużnika W. R. z tytułu świadczenia usług telekomunikacyjnych w wysokości 1 371,84 zł, na którą składa się: kapitał w kwocie 219,31 zł, odsetki w wysokości 240,53 zł oraz koszty w kwocie 912,00 zł. (dowód: wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego nr (...) k. 4) Pismem z dnia 9 marca 2015 r. strona powodowa zawiadomiła pozwanego o cesji przedmiotowej wierzytelności i wezwała go do natychmiastowej spłaty zadłużenia w kwocie 1 270,83 zł. (dowód: zawiadomienie o cesji wierzytelności z dnia 9 marca 2015 r. k. 5) W dniu 24 kwietnia 2015 z poczty elektronicznej użytkownika: blues marek@interia.pl wysłano zapytanie odnośnie spłaty zobowiązania W. R. . Takie samo zapytanie zostało wysłane z poczty użytkownika rafal9988@buziaczek.pl). (dowód: korespondencja e – mail k. 121 – 122) Sąd zważył co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. W obecnym kształcie procesu cywilnego ustawowo podkreślono jego kontradyktoryjny charakter, czego potwierdzeniem są regulacje zawarte w art. 232 k.p.c. oraz w art. 6 k.c. Ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania. To one są dysponentem toczącego się procesu i od nich zależy jego wynik. Mają bowiem obowiązek przejawiać aktywność, w celu wykazania wszystkich istotnych okoliczności i faktów, z których wywodzą skutki prawne. Zatem w rozpatrywanej sprawie na stronie powodowej ciążył obowiązek wykazania zasadności powództwa i wysokości dochodzonego roszczenia. Strona powodowa reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego adwokatem i dlatego Sąd przyjął odpowiednio wysoki miernik staranności po stronie powodowej, co do konieczności podejmowania czynności procesowych, uwzględniający zawodowe kwalifikacje pełnomocnika. Konstruując stan faktyczny w niniejszej sprawie, Sąd uwzględnił dokumenty zaoferowane przez stronę powodową, gdyż nie budziły one wątpliwości Sądu. Mając na uwadze, iż pozwany w trakcie swego przesłuchania przedstawił jedynie swoje stanowisko w sprawie, Sąd pominął ten dowód przy ustalaniu stanu faktycznego w sprawie. Strona powodowa swoje roszczenie wywodziła m.in. z treści przepisu art. 509 k.c. , który stanowi, że wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością na nabywcę przechodzą wszelkie związane z nią prawa, a w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Pamiętać należy, że warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi. Powodowy Fundusz formułując żądanie w niniejszej sprawie miał zatem obowiązek udowodnienia, że przysługuje mu uprawnienie do dochodzenia należności od pozwanego z tytułu związania umową z poprzednikiem prawnym strony powodowej, z tytułu której miał uiścić dochodzoną pozwem kwotę. Strona powodowa zaoferowała jako materiał dowodowy: umowę sprzedaży wierzytelności wraz z wyciągiem z załącznika, faktury i noty odsetkowe wystawione przez poprzednika prawnego w związku ze świadczeniem usług telekomunikacyjnych, wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego, a także zawiadomienie o cesji, jednakże bez potwierdzenia jego nadania lub doręczenia oraz korespondencję e – mail, którą prowadziła z niezidentyfikowanym podmiotem. Mając na uwadze zarzuty podniesione przez pozwanego, a zwłaszcza zanegowanie przez niego istnienia umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, na którą powołuje się strona powodowa, należało uznać przedłożone przez powodowy Fundusz dokumenty za niewystarczające dla uwzględnienia przedmiotowego żądania. W ocenie Sądu strona powodowa – wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi – w żaden sposób nie wykazała zarówno istnienia, jak i wysokości zobowiązania, a ponadto daty wymagalności świadczenia, a także wysokości i zasadności obciążenia pozwanego wskazanymi w pozwie kosztami, które jak wynika z noty obciążeniowej dotyczą kary umownej z tytułu niedotrzymania warunków promocji. Niedołączenie do pozwu źródłowej umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych uniemożliwia dokonania weryfikacji żądania przez Sąd, a w szczególności ustalenia istnienia ważnej umowy, jej zakresu, a także zasad i wysokości naliczania kar umownych. W ocenie Sądu niewystarczającym dowodem w tym zakresie jest również wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego, a zwłaszcza w świetle orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z 11 lipca 2011 r. w sprawie P 1/10, na mocy którego zostało wykluczone uprzywilejowanie dowodowe jakie posiadały fundusze sekurytyzacyjne. Wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu złożony w niniejszej sprawie stanowi wyłącznie dokument prywatny i nie wiąże się z nim domniemanie prawne, że stwierdzona w nim wierzytelność istnieje, co potwierdza przepis art. 194 ust. 2 ustawy z 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (tekst jedn. z 2014 r. poz. 157 ). W tej sytuacji brak jakiegokolwiek sposobu kontroli prawidłowości podstaw dokonania przedmiotowego wpisu w księgach rachunkowych powodowego Funduszu. Za miarodajny dowód w sprawie nie można też uznać wydruków e – mail dotyczących zapytań o możliwość spłaty zadłużenia. Zostały one wysłane z dwóch różnych adresów e – mail, nie zostały w żaden sposób podpisane, a strona powodowa nie wykazał, iż weryfikacja tego zgłoszenia przebiegła pomyślnie (zapytanie o numer PESEL nadawcy). Tym samym brak jest dowodów świadczących, iż nadawcą tej korespondencji był pozwany, tym bardziej że on sam takiej okoliczności stanowczo zaprzeczył. W tej sytuacji żądanie pozwu nie mogło zostać uwzględnione i dlatego orzeczono jak w pkt I sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach procesu w pkt II sentencji wyroku wydano na podstawie przepisu art. 98 § 2 k.p.c. w zw. § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Na koszty niniejszego postępowania, które zostały poniesione przez pozwanego składają się koszty zastępstwa procesowego w wysokości 360,00 zł wraz z kosztami opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł.