← Polska

Sad powszechny, VI Ka 1153/16

Sygn. akt VI Ka 1153/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda Sędziowie: SO Jacek Matusik SO Ludmiła Tułaczko (spr.) protokolant: protokolant sądowy - stażysta Monika Oleksy przy udziale prokuratora Mariusza Ejflera po rozpoznaniu dnia 28 listopada 2016 r. w Warszawie sprawy skazany H. B. syna A. i B. ur. (...) w W. o wyrok łączny na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie z dnia 16 czerwca 2016 r. sygn. akt III K 196/16 uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 572 kpk umarza postępowanie o wydanie wyroku łącznego wobec skazanego H. B. ; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. H. P. kwotę 147,60 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę skazanego z urzędu w drugiej instancji oraz podatek VAT; wydatkami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa. SSO Jacek Matusik SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda SSO Ludmiła Tułaczko Sygn. akt VI Ka 1153/16 UZASADNIENIE H. B. został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami:

  1. Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi w Warszawie, IX Wydział Karny (sygn. akt IX K 174/04) z dnia 21.07.2004r. (prawomocny z dniem 29.07.2004r.) za popełnienie w dniu 12.01.2004r. czynu z art. 178a § 1 k.k. na karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł. Wyrokiem tym orzeczono wobec skazanego również środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku oraz świadczenie pieniężne na rzecz (...) Szpitala (...) w kwocie 500 zł;
  2. Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie, III Wydział Karny (sygn. akt III K 2854/06) z dnia 05.12.2006r. (prawomocny z dniem 12.01.2007r.) za popełnienie w dniu 07.07.2006 r. czynu z art. 244 k.k. na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności. Wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres 4 (czterech) lat próby, a na podstawie art. 71 § 1 k.k. wymierzono karę grzywny w wymiarze 120 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 30 zł. Postanowieniem Sądu Rejonowego w dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie, HI Wydział Karny (sygn. akt III Ko 500/07) z dnia 23.07.2007 r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności;
  3. Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie, III Wydział Karny (sygn. akt III K 461/07) z dnia 03.04.2007 r. (prawomocny z dniem 07.04.2007 r.) za popełnienie w dniu 02.04.2007 r. czynu z art. 226 § 1 k.k. na karę grzywny w wymiarze 70 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł.
  4. Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie, III Wydział Karny (sygn. akt III K 702/13) z dnia 23.10.2013r. (prawomocny z dniem 31.10.2013r.) za popełnienie w dniu 26.05.2013r. czynu z art. 288 § 1 k.k. na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. Wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres 2 (dwóch) lal próby. Postanowieniem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie, III Wydział Kamy (sygn. akt III Ko 220/15) z dnia 17.03.2015 r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności.
  5. Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie, V Wydział Karny (sygn. akt V K 859/13) z dnia 09.01.2014 r. (prawomocny z dniem 17.01.2014 r.) za popełnienie w dniu 21.06.2013 r. czynu z art. 291 § 1 k.k. na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł. Wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres 4 (czterech) lat próby. Postanowieniem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie, 111 Wydział Karny (sygn. akt III Ko 549/15) z dnia 13.04.2015 r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności.
  6. Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie, III Wydział Karny (sygn. akt III K 506/14) z dnia 10.10.2014r. (prawomocny z dniem 18.10.2014r.) za popełnienie w okresie 12-13 kwietnia 2014 r. czynu z art. 12 k.k. w zw. z art. 190 § 1 k.k. na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. Wykonanie kary warunkowo zawieszono na okres 5 (pięciu) lat próby. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie na mocy wyroku z dnia 16 czerwca 2016r. w sprawie o sygn. III K 196/16 orzekł:
  7. na podstawie art. 569 k.p.k. w zw. z art. 85 § 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył: - karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie, III Wydział Karny (sygn. akt III K 702/13) z dnia 23.10.2013 r.; - karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie, V Wydział Karny (sygn. akt V K 859/13) z dnia 09.01.2014 r. i wymierzył skazanemu jedną karę łączną 11 (jedenastu) miesięcy pozbawienia wolności
  8. ustalił, że w pozostałym zakresie wyroki opisane w punkcie
  9. podlegają odrębnemu wykonaniu;
  10. na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie w pozostałym zakresie;
  11. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił skazanego od opłaty i ponoszenia pozostałych kosztów sądowych, które w całości przejął na rachunek Skarbu Państwa. Zasądził ze Skarbu Państwa na rzecz adw. H. P. , K.A. ul. (...) kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł oraz należną od tego stawkę podatku VAT tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skazanemu z urzędu. Apelację od powyższego wyroku wniosła obrońca skazanego, która zaskarżyła wyrok w części dotyczącej wymiaru kary. Wyrokowi temu zarzuciła rażące naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k. , polegające na wymierzeniu przez Sąd Rejonowy kary łącznej w wysokości 11 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy suma kar wymierzonych za przestępstwa w wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie z dnia 23.10.2013r. sygn. III K 702/13 i wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z dnia 9.01.2014r. sygn. V K 859/13 wynosi 6 miesięcy i 30 dni. W konkluzji obrońca wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez wymierzenie kary łącznej 6 miesięcy pozbawienia wolności. Ponadto o zasądzenie wynagrodzenia za obronę skazanego z urzędu w postępowaniu odwoławczym według norm przepisanych. Apelację od powyższego wyroku wniósł również prokurator, który zaskarżył wyrok w całości na korzyść skazanego. Na podstawie art. 427 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k. wyrokowi temu zarzucił:
  12. obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k. poprzez wymierzenie skazanemu kary łącznej w wymiarze 11 miesięcy, a więc ponad sumę kar orzeczonych za poszczególne przestępstwa w wyrokach podlegających łączeniu, tj. w sprawach sygn. akt III K 702/13 Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe oraz sygn. akt V K 859/13 Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia;
  13. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicie błąd braku rozpoznania, w zakresie wydania wyroku łącznego, ostatniego wyroku skazującego H. B. w sprawie III K 784/15 Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie. W konkluzji prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zarzuty wskazane w obu wniesionych apelacjach okazały się słuszne. Należy zgodzić się ze skarżącymi: prokuratorem oraz obrońcą skazanego, że Sąd I instancji dopuścił się obrazy prawa materialnego w postaci art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015r. i nieprawidłowo połączył węzłem kary łącznej kary jednostkowe orzeczone wyrokami wydanymi przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi -Południe w Warszawie w sprawie sygn. III K 702/13 oraz przez Sąd Rejonowy dla Warszawy - Śródmieścia w Warszawie sygn. V K 859/
  14. Kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku wykazała, że stosując, zgodnie z treścią art. 19 ust.1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 20 marca 2015 r.), art. 85 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015r. brak jest przesłanek do połączenia kar za przestępstwo i wykroczenie. Wyrok w sprawie III K 702/13 Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi- Południe w Warszawie na mocy, którego H. B. został skazany za przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. podlegał kontrawercjonalizacji na podstawie art. 2 a § 1 kw. Postanowieniem z dnia 3 lipca 2015r. w sprawie III Ko 1411/15 czyn z art. 288 § 1 k.k. z uwagi na wartość szkody - 430,50 zł został uznany za wykroczenie z art. 124 § 1 kw. Na mocy tego postanowienia pierwotnie orzeczona kara 6 miesięcy pozbawienia wolności została zamieniona na karę 30 dni aresztu, którą skazany odbył w okresie od 5 czerwca 2016r. do 3 lipca 2016r. z zaliczeniem dni 26 maja 2013r. i 27 maja 2013r. Tym samym nie tylko uległ skróceniu okres odbytej kary, co zarzucają skarżący, ale połączenie tych kar węzłem kary łącznej stało się niemożliwe. Sąd I instancji pominął omawianą kwestię i orzekł karę łączną ignorując postanowienie o kontrawercjonalizacji. Art 85 k.k. w brzmieniu sprzed dnia 1 lipca 2015r. oraz w brzmieniu obowiązującym obecnie, mówi o połączniu kar wymierzonych tylko za przestępstwa. Tymczasem z powodu kontrawercjonalizacji nie można orzec kary łącznej obejmującej kary jednostkowe za przestępstwo i wykrocznie. Ponadto Sąd I instancji, co zasadnie zarzuca prokurator w swojej apelacji, nie rozważył, że oprócz wyroków jednostkowych, które wymienił w komparycji zaskarżonego wyroku łącznego, uprawomocnił się w dniu 25 lutego 2016r. kolejny wyrok - Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi -Południe w Warszawie sygn. III K 784/15 z dnia 17 lutego 2016r. Na mocy tego wyroku za przestępstwo z art. 226 § 1 k.k. popełnione w dniu 28 czerwca 2015r. została skazanemu H. B. wymierzona kara 2 miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczoną karę skazany odbył w okresie od dnia 3 lipca 2016r. do 30 sierpnia 2016r. z zaliczeniem dni 28 czerwca 2015r. i 29 czerwca 2015r. Wyrok ten uprawomocnił się zanim zapadł zaskarżony wyrok łączny wydany przez Sąd I instancji w dniu 16 czerwca 2016r. Sąd odwoławczy działając z urzędu dysponował aktualnymi danymi o karalności H. B. i stwierdził, że uprawomocnił się w dniu 3 sierpnia 2016r. kolejny wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi- Północ w Warszawie sygn. III K 211/15 z dnia 20 października 2015r. Na mocy tego orzeczenia H. B. został skazany za przestępstwa z art. 224 § 2 k.k. i z art. 226 § 1 k.k. na karę łączną 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Po dokonaniu analizy tych danych Sąd odwoławczy nie uwzględnił wniosków zawartych w obu apelacjach o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Spośród przestępstw i kar orzeczonych wyrokami jednostkowymi, które wymienił Sąd Rejonowy w komparycji wyroku łącznego, żadne nie spełniały kryteriów z art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015r. Sąd odwoławczy rozważał kwestię możliwości orzeczenia kary łącznej, która spełniałaby przesłanki przepisów obowiązujących obecnie. Art. 87 § 1 k.k. wprowadza zasady wymierzenia kary łącznej wynikającej z połączenia kary pozbawienia wolności z karą ograniczenia wolności. Kara ograniczenia wolności orzeczona na mocy wyroku sygn. III K 211/
  15. podlegałaby połączeniu z karą 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania orzeczoną na mocy wyroku III K 506/
  16. Jednak kara łączna w tym wypadku, musiałaby być karą bezwzględnego pozbawienia wolności z uwagi na uprzednią wielokrotną karalność skazanego oraz popełnienie przestępstw skierowanych przeciwko różnym dobrom prawnym. W tej sytuacji, gdy także prokurator zaskarżył wyrok łączny na korzyść skazanego H. B. , nastąpiłoby pogorszenie jego sytuacji procesowej. Z tych powodów Sąd odwoławczy wobec braku podstaw do wydania wyroku łącznego umorzył postępowanie na podstawie art. 572 k.p.k. nie doszukując się potrzeby przekazania niniejszej sprawy do ponownego rozpoznania. O kosztach orzekł na podstawie art. 632 ust. 2 k.p.k. SSO Ludmiła Tułaczko SSO Agnieszka Wojciechowska- Langda SSO Jacek Matusik

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.