Sad powszechny, IV Ka 712/13

Sygnatura akt IV Ka 712/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 listopada 2013 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Ewa Rusin Protokolant : Agnieszka Paduch przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2013 roku sprawy G. B. oskarżonego z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 21 sierpnia 2013 roku, sygnatura akt II K 826/13 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że z opisu czynu eliminuje uprzednie skazanie oskarżonego w warunkach art. 64§1 kk , czyn przypisany kwalifikuje z art. 119§1 kw i na tej podstawie wymierza karę 200 (dwustu ) złotych grzywny; II. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego i wydatkami za to postępowanie obciąża Skarb Państwa. Sygn.akt IV Ka 712 / 13 UZASADNIENIE Prokurator Rejonowy w Wałbrzychu oskarżył G. B. o to, że w dniu 12 marca 2013 r. w W. woj. (...) zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowy marki N. (...) o nr (...) o wartości 350 zł na szkodę W. C. , przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa będąc skazany za przestępstwo podobne przez Sąd Rejonowy w Wałbrzychu sygn. akt II K 581/07 na karę pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 27 września 2007 r. do 15 lipca 2008 r. to jest o czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 k . Jednocześnie na zasadzie art.335 kpk za zgodą oskarżonego wniósł o uznanie G. B. za winnego zarzucanego mu czynu z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk : - kary ośmiu miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby, - grzywny w wymiarze 20 stawek dziennych po 10 złotych stawka. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2013r. sygn. akt II K 826 / 13 uwzględniając wniosek : I. Oskarżonego G. B. uznał za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za to na podstawie art. 278 § 1 kk wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; II. Na podstawie art. 69 § 1 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby 3 (trzech) lat; III. Na podstawie art. 71 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 20 (dwudziestu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych każda; IV. Na podstawie art. 63 § 1 kk zaliczył na poczet ewentualnie zarządzonej do wykonania wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności okres zatrzymania w dniu 12 marca 2013 r.; V. Zwolnił oskarżonego o uiszczenia kosztów sądowych poniesionych w sprawie wydatki zaliczył na rachunek Skarbu Państwa. Z wyrokiem tym nie pogodził się prokurator, wnosząc apelację na niekorzyść oskarżonego. Apelujący zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 71 § 1 kk poprzez jego niesłusznie zastosowanie i orzeczenie wobec oskarżonego w oparciu o tenże przepis grzywny w wymiarze 20 stawek dziennych po 10 złotych stawka w sytuacji, gdy popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej winno skutkować orzeczeniem wobec niego kary grzywny na podstawie art. 33 § 2 kk i wniósł o zmianę wyroku poprzez wskazanie art. 33 § 2 kk jako podstawy prawnej wymierzonej wobec G. B. grzywny. Sąd Okręgowy zważył co następuje; Apelacja byłaby zasadna w stanie prawnym obowiązującym w dacie jej wniesienia. Jednakże ustawą z dnia 27 września 2013r. O zmianie ustawy- Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. Z dnia 25 października 2013r. Poz. 1247) – dalej określanej jako ustawa zmieniająca) w brzmieniu obowiązującym od 9 listopada 2013r. ( art. 56 ust. 1 ustawy zmieniającej) przypisany oskarżonemu występek kradzieży mienia o wartości 350 zł stanowi wykroczenie, zdefiniowane w art. 119 § 1kw, co wprost wynika z przepisu art. 87 pkt. 4) ustawy zmieniającej, korygującej brzmienie art. 119 §1kw w części określającej górną granicę wartości skradzionego mienia, rozgraniczającej przestępstwo od wykroczenia jako wartość nieprzekraczająca ¼ minimalnego wynagrodzenia. Definicję minimalnego wynagrodzenia ustawodawca określił w nowo dodanym art. 47 9 kw jako wynagrodzenie za pracę ustalane na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002r. O minimalnym wynagrodzeniu za pracę ( Dz. U. Nr 200, poz.1697 z późń. zm. Zgodnie z obowiązującym aktualnie rozporządzeniem Rady Ministrów z 14 września 2012 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2013 r. (Dz.U. z 2012 r., poz. 1026) minimalne wynagrodzenie za pracę od 1 stycznia 2013 r. ustalono w wysokości 1.600 zł. Tak więc skradzione przez oskarżonego mienie nie przekracza progu 400 złotych, zatem przedmiotowy czyn należy kwalifikować jako wykroczenie z art. 119 §1kw. Niezależnie od wcześniejszych uzgodnień oskarżonego i prokuratora w zakresie wymiaru kary, opisana powyżej zmiana stanu prawnego w myśl art. 4 §1kk , tj. stosowania ustawy względniejszej dla sprawcy, obliguje sąd orzekający do dokonania zmiany zaskarżonego wyroku na korzyść oskarżonego. Nic nie stoi na przeszkodzie dokonaniu zmiany wyroku w postępowaniu apelacyjnym, skoro środek odwoławczy wniesiony na niekorzyść oskarżonego może spowodować orzeczenie także na korzyść oskarżonego ( art. 434§ 2 kpk ). Z przytoczonych względów dokonano stosownej korekty opisu czynu przez wyeliminowanie recydywy z art. 64 §1kk , zastosowanie łagodniejszej kwalifikacji prawnej czynu z art. 119 §1 kw, a następnie na nowo określenia wymiaru kary. Przepis art. 119 §1 kw przewiduje karę aresztu, ograniczenia wolności albo grzywnę. Zważywszy na wartość skradzionego mienia, odzyskanie go przez pokrzywdzoną, szczere przyznanie się oskarżonego i wyrażenie skruchy a także na możliwości finansowe oskarżonego, uznano, że kara 200 złotych grzywny spełni wymagania art. 33 kw, tym bardziej, że i oskarżony takiej karze zadeklarował się poddać. Zatem tak ukształtowana kara powinna osiągnąć cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do ukaranego oraz w ramach społecznego oddziaływania. O kosztach sądowych postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art.119 kpw i art. 636 § 1 kpk w zw. z art. 624 § 1 kpk , uznając że względy słuszności przemawiają za zwolnieniem oskarżonego od ich ponoszenia.