Sad powszechny, I C 2386/15

Sygn. akt IC 2386/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 grudnia 2016r. Sąd Rejonowy w Słupsku I Wydział Cywilny w składzie następującym : Przewodniczący: SSR R. -Natalia Wójtowicz Protokolant: st. prot. sąd. K. Ż. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2016 r. w S. sprawy z powództwa Gminy W. z siedzibą we W. przeciwko P. C. o zapłatę I. zasądza od pozwanego P. C. na rzecz powoda Gminy W. z siedzibą we W. kwotę 153,00 zł (sto pięćdziesiąt trzy złote i 00/100) wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 18.09.2014r. do dnia 31.12.2015r. i z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od 01.01.2016r. do dnia zapłaty; II. zasądza od pozwanego P. C. na rzecz powoda Gminy W. z siedzibą we W. kwotę 103,80 zł (sto trzy złote i 80/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. przyznaje kuratorowi ustanowionemu dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego P. C. w osobie r. pr. J. K. wynagrodzenie w kwocie 60,00 zł (sześćdziesiąt złotych 00/100), plus należny podatek VAT- łącznie 73,80 zł (siedemdziesiąt trzy złote i 80/100) które nakazuje wypłacić z zaliczki wpłaconej na ten cel przez powoda Gminę W. z siedzibą we W. . Sygn. akt I C 2386/15 UZASADNIENIE Powód Gmina W. z siedzibą we W. wniosła w dniu 19.08.2015 r. w elektronicznym postępowaniu upominawczym o zasądzenie od pozwanego P. C. kwoty 153,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 18.09.2014 r. do dnia zapłaty. Nadto wniósł o zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż dochodzona kwota stanowi równowartość nałożonych na pozwanego opłat dodatkowych (150,00 zł) oraz należności przewozowych (3,00 zł) z tytułu korzystania z komunikacji miejskiej bez ważnego dokumentu przewozu w dniu 3.09.2014 r. na linii

1. Argumentował, iż pomimo wezwania do zapłaty pozwany nie uregulował dochodzonej kwoty. Postanowieniem z dnia 16.10.2015 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie uchylił nakaz zapłaty z dnia 16.09.2015 r. w całości i przekazał rozpoznanie niniejszej sprawy do tut. Sądu (k. 7 akt). W piśmie procesowym z dnia 14.03.2016 r. powód wskazał, iż wnosi o zasądzenie odsetek ustawowych od kwoty 153,00 zł od dnia 18.09.2014 r. do dnia 31.12.2016 r. i odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 1.01.2016 r. do dnia zapłaty (k. 27 akt). Zarządzeniem z dnia 5.05.2016 r. r. Sąd ustanowił dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego P. C. , kuratora w osobie radcy prawnego (k. 32 akt). Kurator procesowy dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego P. C. , w odpowiedzi na pozew (k. 49 - 52 akt) wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych. Zakwestionował aby w dniu 3.09.2014 r. pozwany korzystał z usług powoda na linii
2. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 3.09.2014 r. P. C. jechał pojazdem komunikacji miejskiej, linii nr 33, należącym do Gminy Miejskiej W. . W trakcie jazdy o godzinie 12:25 przeprowadzono kontrolę biletów, w wyniku której stwierdzono brak ważnego biletu u podróżnego P. C. . W trakcie kontroli kontrolowany okazał swój dowód osobisty, którego numer i serię kontroler wpisał w wezwanie do zapłaty, który to dokument kontrolowany osobiście podpisał. W sporządzonym w dniu 3.09.2014 r. wezwaniu do zapłaty nr (...) wpisano także dane osobowe PESEL nr (...) , imię ojca K. D. te wpisano na podstawie okazanego dowodu osobistego nr (...) . Pod wezwaniem do zapłaty z dnia 3.09.2014 r. nr (...) widnieje także podpis (...) . Na P. C. została nałożona opłata przewozowa w wysokości 3,00 zł oraz opłata dodatkowa 150,00 zł. dowód: wezwanie do zapłaty (...) z dnia 3.09.2014 r. k. 12 Zgodnie z § 8 ust. 2 uchwały nr (...) Rady Miejskiej W. z dnia 15.05.2008 r. w sprawie zmiany uchwały nr (...) Rady Miejskiej W. w sprawie zasad odpłatności za usługi przewozowe świadczone środkami lokalnego transportu zbiorowego – zasady odpłatności za przejazdy środkami komunikacji zbiorowej organizowanej przez Gminę W. , w razie stwierdzenia braku ważnego biletu na przejazd osoby lub przewóz bagażu pasażer jest zobowiązany do uiszczenia należności przewozowej oraz opłaty dodatkowej. dowód: uchwała nr XXI/682/08 Rady Miejskiej W. z dnia 15.05.2008 r. k. 62 – 63 akt Pozwany P. C. legitymuje się nr PESEL (...) i dowodem osobistym seria (...) . dowód: zaświadczenie z systemu PESEL – SAD z dnia 8.09.2016 r. k. 43 - 44 Sąd zważył co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. W ocenie Sądu strona powodowa za pomocą dokumentu – tj. wezwania do zapłaty o nr (...) z dnia 3.09.2014 r. wykazała, że pozwany P. C. w dniu 3.09.2014 r. jechał pojazdem komunikacji Gminy Miejskiej W. linii 33, gdzie o godzinie 12:25 był kontrolowany z zakresie posiadania ważnego dokumentu przewozu na tej linii. Okoliczność powyższą potwierdza fakt, iż w treści wystawionego wezwania do zapłaty widnieje nie tylko jego wyraźny podpis ( (...) ), ale i dane osobowe przez kontrolowanego wskazane zostały stwierdzone na podstawie dowodu osobistego nr (...) . Jak sąd ustalił na podstawie zaświadczenie z systemu PESEL – SAD z dnia 8.09.2016 r. takim własnie dowodem osobistym legitymuje się pozwany. Okazywany kontrolującemu dowód zawiera zdjęcie, które łatwo można porównać z osobą, która takim dowodem tożsamości się w czasie kontroli posługuje. Jeśli istniałaby jakakolwiek wątpliwość co do tożsamości kontrolowanej osoby – wiadomym z doświadczenia- jest, iż kontroler wzywa w celu ustalenia tożsamości policję. Takiej sytuacji nie było w niniejszej sprawie. Brak zatem wątpliwości, iż to nie pozwany P. C. jechał w danym dniu na tej trasie. Kurator ustanowiony dla nieobecnego z miejsca pobytu pozwanego- prócz twierdzenia- nie przeprowadził żadnego dowodu obalającego twierdzenie powoda, iż to P. C. jechał 3 września na trasie linii 33 we W. . Twierdzenia te pozostawały nieudowodnione. Do powstałego stosunku prawnego zastosowanie znajdzie ustawa z dnia 15.11.1984 roku Prawo przewozowe (Dz. U. 2015, poz. 916 t.j.). Stosownie do przepisu art. 16 ust. 1 powołanej ustawy, umowę przewozu zawiera się przez nabycie biletu na przejazd lub spełnienie innych określonych przez przewoźnika warunków dostępu do środka transportowego, a w razie ich nieustalenia - przez samo zajęcie miejsca w środku transportowym. W razie stwierdzenia w czasie kontroli przeprowadzonej przez przewoźnika lub osobę przez niego upoważnioną braku odpowiedniego dokumentu przewozu przewoźnik lub osoba przez niego upoważniona pobierają właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową albo wystawiają wezwanie do zapłaty ( art. 33a ust. 1 i 3 ustawy Prawo przewozowe ). W świetle powyższego uznać należało, iż powodowi przysługuje w stosunku do pozwanego roszczenie o zapłatę kwoty 153,00 zł wynikające z łączącego strony stosunku prawnego. Zgodnie bowiem z §2 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 20.01.2005 roku w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat dodatkowych z tytułu przewozu osób, zabranych ze sobą do przewozu rzeczy i zwierząt oraz wysokości opłaty manipulacyjnej (Dz.U. 2005, poz. 14, nr 117) wysokość opłaty dodatkowej ustala się, biorąc za podstawę cenę najtańszego biletu jednorazowego normalnego stosowaną przez danego przewoźnika, w następujący sposób: jako 50-krotność tej ceny - za przejazd bez odpowiedniego dokumentu przewozu. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w pkt. I sentencji wyroku. O odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 k.c. uwzględniając zmianę jego treści obowiązującą od dnia 1.01.2016 r., zgodnie z żądaniem strony powodowej. Koszty procesu poniesione przez powoda wyniosły łącznie 103,80 zł, z czego tytułem opłaty od pozwu 30,00 zł, zaliczka na poczet ustanowienia kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego w części wykorzystanej tj. kwota73,80 zł. Powód wygrał sprawę w całości. Na mocy przepisu art. 98 k.p.c. sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 103,80 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, o czym orzekł w pkt II sentencji wyroku. Na mocy przepisu § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13.11.2013 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. z dnia 9 grudnia 2013 r.; Dz.U 2013, poz. 1476) w zw. z § 6 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r.w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. 2013, poz. 490 j.t.) sąd przyznał i nakazał wypłacić z zaliczki wpłaconej na ten cel, kuratorowi ustanowionemu dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego P. C. – radcy prawnemu J. K. wynagrodzenie w kwocie 60,00 zł powiększone o należny podatek VAT, łącznie 73,80 zł, o czym orzekł w pkt. III sentencji wyroku. I C 2386/15 ZARZĄDZENIE
3. odnotować uzasadnienie w kontrolce,
4. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć kuratorowi ustanowionemu dla pozwanego,
5. akta przedłożyć sekretarzowi K. Ż. celem podpisania zaświadczenia z systemu PESEL – SAD (k. 44 – brak podpisu),
6. (...) ,
7. akta z wpływem lub za 21 dni (zwrot części niewykorzystanej zaliczki). S. , dnia 28.12.2016