Sad powszechny, VI Ka 436/16

Sygnatura akt VI Ka 436/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Bożena Żywioł Protokolant Aleksandra Studniarz przy udziale Krystiana Nogłego Prokuratora Prokuratury Rejonowej w J. del. do Prokuratury G. w G. po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. sprawy

1. C. P. syna S. i J. , ur. (...) w B. oskarżonego art. 107§1 kks
2. I. L. córki J. i K. , ur. (...) w G. oskarżonej z art. 107§1 kks na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 3 lutego 2016 r. sygnatura akt IX K 708/14 na mocy art. 437 kpk , art. 438 kpk i art. 636 § 1 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks
3. uchyla zaskarżony wyrok w części odnoszącej się do C. P. i sprawę tego oskarżonego przekazuje Sądowi Rejonowemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania;
4. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
5. wydatkami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa. VI Ka 436/16 UZASADNIENIE sporządzone w zakresie, w jakim wyrok sądu pierwszej instancji został uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania Wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 3 lutego 2016r., sygn. akt IX K 708/14, został zaskarżony apelacją oskarżyciela publicznego – Urzędu Celnego w R. , który wywiódł ją na niekorzyść oskarżonych: C. P. i I. L. . Sąd Okręgowy podzielił zarzuty i wnioski środki odwoławczego w części, w jakiej odnosiły się do oskarżonego C. P. . Sąd Rejonowy uznał m.in, że przepisy art. 14 i art. 6 ustawy o grach hazardowych z 19 listopada 2009r. , do których to odsyła blankietowy przepis art. 107 kks , są bezskuteczne, gdyż nie zostały notyfikowane, mimo, że mają charakter techniczny. Tym samym stwierdził sąd pierwszej instancji, że naruszenie tych przepisów nie może prowadzić do odpowiedzialności karnej z art. 107 kks . Przesądzenie przez sąd meriti technicznego charakteru art.6 powołanej ustawy, jak trafnie podniesiono w apelacji, nie było uzasadnione. Abstrahując już od argumentacji przywołanej w środku odwoławczym przez oskarżyciela publicznego i nie wnikając w rozbieżne interpretacje wcześniejszego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, lecz mając na uwadze wyrok Trybunału z 13.10.2016r. w sprawie C-303/15, który wydał orzeczenie dotyczące wniosku o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycialnym, złożonego przez Sąd Okręgowy w Łodzi postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015r., z którego to wyroku wynika, że przepis krajowy, taki jak art. 6 ust.1 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych , nie wchodzi w zakres pojęcia „przepisów technicznych” w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 22.06.1998r. stwierdzić należy, że zaskarżony wyrok w zakresie odnoszącym się do oskarżonego C. P. ostać się nie może. Dodać wypada, że Sąd Rejonowy nie mógł mieć w polu widzenia w/w zapatrywania Trybunału, a to z uwagi na datę wyrokowania, chociaż z pewnością wiedział o zadanym pytaniu. Z powyżej naprowadzonych względów Sąd Okręgowy uchylił wyrok sądu pierwszej instancji w części odnoszącej się do oskarżonego i przekazał jego sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania. W postępowaniu ponownym Sąd Rejonowy powtórzy czynności dowodowe, rozważy zgromadzony materiał i wyciągnie merytoryczne wnioski końcowe weryfikując zasadność zarzutu stawianego oskarżonemu w akcie oskarżenia.