Sad powszechny, VI Ga 155/16

Sygn. akt VI Ga 155/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 października 2016 r. Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy w składzie: Przewodniczący SSO Zbigniew Krepski Sędziowie: SSO Małgorzata Bartczak – Sobierajska, SSR del. Piotr Nazarewicz (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Olimpia Hordyk – Kosińska po rozpoznaniu w dniu 21 października 2016 r. w Toruniu na rozprawie sprawy z powództwa (...) S.A. w Ł. przeciwko Przedsiębiorstwu (...) sp. z o.o. w T. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 21 czerwca 2016 r., sygn. akt V GC 1061/15 I. oddala apelację, II. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3.600,00 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego Małgorzata Bartczak- Sobierajska Zbigniew Krepski SSR del. Piotr Nazarewicz Skarga kasacyjna nie służy (...) (...) (...) T. (...) VI Ga 155/16 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Toruniu zaskarżonym wyrokiem z dnia 21 czerwca 2016r. w sprawie z powództwa (...) Towarzystwa (...) S.A. w Ł. przeciwko Przedsiębiorstwu (...) sp. z o.o. w T. o zapłatę kwoty 50.599,50 zł z odsetkami umownymi i kosztami procesu, oddalił powództwo i zasądził od powoda na rzecz pozwanego 3.617 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sąd Rejonowy ustalił, że w dniu 19 stycznia 2009r. pozwany - Przedsiębiorstwo (...) sp. z o.o. w T. zawarł z powodem (...) Towarzystwo (...) S.A. w Ł. umowę generalną na czas określony do dnia 18 stycznia 2012r. o gwarancje ubezpieczeniowe oznaczoną numerem 2. Integralną część umowy stanowiły: dokument OWU (Ogólne Warunki Umów o gwarancje ubezpieczeniowe nr (...) z dnia 28 lipca 2005r.) oraz dokument (...) (Szczególne Warunki gwarancji ubezpieczeniowych właściwego usunięcia wad i usterek nr (...) z dnia 28 lipca 2005r.). Przedmiotem umowy było udzielenie na wniosek zobowiązanego gwarancji ubezpieczeniowych w zamian za opłacanie składki. W oparciu o umowę ustalono możliwość wystawiania m.in. gwarancji ubezpieczeniowych właściwego usunięcia wad i usterek. Łączny limit kwoty gwarancji czynnych wynosił 2.200.000,00 zł, który na mocy aneksu z dnia 1 grudnia 2010r. został podniesiony do kwoty 3.200.000,00 zł. W dalszej kolejności pomiędzy stronami została zawarta umowa ubezpieczenia gwarancyjnego potwierdzona polisą uniwersalną nr (...) z dnia 4 maja 2009r. Integralną część umowy stanowiły: załącznik w postaci gwarancji ubezpieczeniowej właściwego usunięcia wad i usterek, dokument OWU (Ogólne Warunki Umów o gwarancje ubezpieczeniowe nr (...) z dnia 28 lipca 2005r.) oraz dokument (...) (Szczególne Warunki gwarancji ubezpieczeniowych właściwego usunięcia wad i usterek nr (...) z dnia 28 lipca 2005r.). Umowa stanowiła zabezpieczenie dla umowy o roboty budowlane nr (...) zawartej w dniu 20 kwietnia 2009r. przez pozwanego ze spółką Z (...) Sp. z o.o. w T. (Beneficjenta gwarancji), której przedmiotem było wykonanie przez pozwanego III etapu robót dla salonu i serwisu samochodów marki S. w L. do dnia 30 września 2009r. Pozwany (Wykonawca) udzielił Inwestorowi ( Z (...) Sp. z o.o. ) 3-letniej gwarancji na wykonane roboty, której okres liczono od dnia dokonania odbioru końcowego przedmiotu umowy. Wysokość należnej składki ustalono na kwotę 3826 zł, okres ważności gwarancji ustalono na termin od 1 listopada 2009r. do 31 października 2012r., zaś kwotę maksymalnej sumy gwarancyjnej należnej Beneficjentowi określono na sumę 50.599,50 zł. Ustalono także m.in., że data powstania należności Beneficjenta winna mieścić się w okresie ważności gwarancji, zaś data doręczenia wezwania Ubezpieczycielowi nie powinna przekraczać 90 dni od daty powstania należności. Beneficjent powinien otrzymać należną sumę w terminie 30 dni od otrzymania przez Ubezpieczyciela wezwania do zapłaty, o ile Zobowiązany nie usunie wad i usterek zgodnie z postanowieniami kontraktu oraz treścią wystawionej gwarancji. Decyzja Ubezpieczyciela o wypłacie świadczenia pieniężnego jest dla zobowiązanego wiążąca i niepodważalna, gdy żądanie zostało zgłoszone przez Beneficjenta terminowo i zostały do niego dołączone wymagane dokumenty niezbędne w celu ustalenia zasadności i wysokości roszczenia tj. pisemne oświadczenie, że pomimo wezwania do usunięcia wad i usterek Zobowiązany nie zaspokoił roszczeń Beneficjenta, potwierdzoną za zgodność kopię wezwania skierowanego do Zobowiązanego, określającego rodzaj wad oraz sposób i termin ich usunięcia wraz z dowodem nadania oraz umocowanie podpisującego wezwanie - a więc, że wezwanie jest kompletne (pkt 1, 3, 5, 6, 7 i 9 Gwarancji ubezpieczeniowej, § 7 ust. 3 OWU, § 4 ust. 1 i 3 oraz 6 ust. 2 (...) ). Pozwany nie opatrzył swoim podpisem żadnego egzemplarza weksla in blanco wystawionego przez powoda z datą 17 lipca 2008r. Do dnia 6 września 2012r. pozwany usunął wszystkie usterki nieruchomości Z (...) Sp. z o.o. , a ustalone w protokole przeglądu z dnia 27 lipca 2012r, co potwierdzono wspólnym protokołem z dnia 6 września 2012r. Z (...) Sp. z o.o. nie wniósł zastrzeżeń co do usunięcia tych wad. Pismem z dnia 14 września 2009r. Z (...) Sp. z o.o. zażądał natomiast usunięcia przez pozwanego wady powstałej w ukształtowanym nasypie skarpy, poprzez usunięcie zniszczonej części opaski, wykonanie podsypki z piasku i ułożenia nowej zdylatowanej opaski betonowej oraz nawiezienia ziemi i na nowo ukształtowania zachodniej części skarpy, żądając zajęcia ostatecznie stanowiska do dnia 25 września 2012r. W dniu 25 października 2012r. Beneficjent skierował do powoda wezwanie o zapłatę maksymalnej sumy gwarancyjnej w kwocie 50.599,50 zł, podając jako przyczynę nienależyte wykonanie przez pozwanego umowy o roboty budowlane, wskazując m.in., że „pozwany dopuścił do powstania wad i usterek skarpy przy salonie (...) w L. , których mimo wezwania do ich usunięcia do dnia 31 sierpnia 2012r. nie usunął”. Podmiot ten wezwał powoda do realizacji polisy nr (...) . Pismo wpłynęło do powoda dnia 29 października 2012r. Decyzją z dnia 23 listopada 2012r. powód odmówił wypłaty Beneficjentowi maksymalnej sumy gwarancyjnej w kwocie 50.599,50 zł, uzasadniając swoje stanowisko m.in. tym, że przedmiotowe wezwanie wprawdzie było złożone w terminie (tj. w okresie gwarancyjnym oraz w ciągu 90 dni od daty powstania należności) ale nie spełniało wymogów kompletności określonych w postanowieniach pkt 9 i 6 Umowy Gwarancji Ubezpieczeniowej, § 6 ust. 2 (...) i § 7 ust. 3 OWU, tj. było niekompletne, albowiem nie zostało kwotowo sprecyzowane roszczenie i nie wskazano daty powstania należności. Tymczasem roszczenie materializuje się dopiero z chwilą ustalenia kosztów usunięcia wad przez innego wykonawcę np. w formie kosztorysu ofertowego lub faktury. Natomiast samo wezwanie do usunięcia wad przez wykonawcę - pozwanego jako bezskuteczne nie uruchamia procedury zgłoszenia roszczenia. Podano, że do dnia 31.10.2012r. (tj. daty upływu okresu gwarancyjnego). Beneficjent nie przedstawił dokumentu potwierdzającego wysokość i datę powstania należności. Beneficjent został przy tym pouczony o możliwości zaskarżenia decyzji na drodze postępowania sądowego oraz o możliwości dochodzenia od powoda roszczenia na drodze sądowej. Decyzja powoda z dnia 23 listopada 2012r. została Beneficjentowi gwarancji skutecznie doręczona. Beneficjent nie zaskarżył tej decyzji, ani nie złożył pozwu o zapłatę przeciwko powodowi. W dniu 14 grudnia 2012r. Beneficjent wezwał ponownie powoda do zapłaty i załączył kosztorys z dnia 21 listopada 2012r., w którym określił koszt naprawy skarpy na kwotę 86.513,38 zł, i wskazał datę powstania należności określając ją na dzień 21 listopada 2012r. Pismo wpłynęło do powoda dnia 24 grudnia 2012r. W dniu 18 grudnia 2012r. Beneficjent wysłał pozwanemu wezwanie skierowane do powoda do wiadomości. Dnia 19 grudnia 2012r. pozwany, w wykonaniu zobowiązania nałożonego § 8 pkt 1 c OWU wysłał do powoda wyjaśnienie, w którym wskazał na spór z Beneficjentem co do oceny sytuacji usunięcia wad i usterek, gdyż zdaniem pozwanego okoliczności podawane przez Beneficjenta dotyczące usunięcia wad i usterek były sporne i budziły wątpliwości. W dniu 1 lutego 2013r. powód wydał decyzję, w której ponownie odmówił wypłaty na rzecz Beneficjenta kwoty 50.599,50 zł, argumentując swoje stanowisko m.in. tym, że nawet przy przyjęciu, że ponowne wezwanie do zapłaty wskazanego podmiotu stanowi odwołanie od decyzji z dnia 23 listopada 2012r., to jednak zostało ono złożone po upływie przepisanego terminu do zaskarżenia wskazanej decyzji. Przedstawiciel powoda w rozmowach z dyrektorem ds. wykonawstwa u pozwanego wielokrotnie podtrzymywał stanowisko, że decyzja w przedmiocie wypłaty świadczenia Beneficjentowi nie ulegnie zmianie. W dniu 19 lipca 2013r. powód wydał decyzję przyznającą Beneficjentowi kwotę maksymalnej sumy gwarancyjnej w wysokości 50.599,50 zł, stwierdzając, że w toku postępowania likwidacyjnego uznano odpowiedzialność (...) Towarzystwo (...) S.A. w Ł. wynikającą z gwarancji ubezpieczeniowej właściwego usunięcia wad i usterek, jako gwaranta (...) Sp. z o.o. w T. , z tytułu nie usunięcia ujawnionych wad i usterek, jakie wystąpiły przy realizacji zadania inwestycyjnego na rzecz Z (...) Sp. z o.o. w T. (Beneficjenta gwarancji). Powód wypłacił Beneficjentowi żądaną kwotę w całości dnia 7 sierpnia 2013r. (k. 13). Pismem z dnia 5 września 2013r. powód wezwał pozwanego do zapłaty roszczenia regresowego w wysokości 50.599,50 zł w terminie 14 dni. Pismo doręczono pozwanemu w dniu 12 września 2013r. (k. 35 - 3). Pismem z dnia 25 września 2013r. pozwany odmówił powodowi wypłaty roszczenia regresowego. W uzasadnieniu podważył zasadność dokonanej przez powoda wypłaty i podniósł zarzut naruszenia § 7 ust. 3 OWU oraz pkt 3 Gwarancji ubezpieczeniowej, § 4 ust. 3 (...) , nieterminowość zgłoszonego przez Beneficjenta żądania o zapłatę (k. 64 - 66) Swoje stanowisko podtrzymał również w pismach do powoda z dnia: 22 listopada 2013r., 18 i 19 grudnia 2013r. i 5 marca 2014r. Stan faktyczny Sąd Rejonowy ustalił na podstawie dokumentów złożonych w sprawie, w szczególności umowy generalnej o gwarancje ubezpieczeniowe nr 2 wraz z załącznikiem (k. 27 – 31), gwarancji ubezpieczeniowej (k. 56 – 57), polisy uniwersalnej (k. 166), OWU (k. 37 – 38), (...) (k. 39), umowy o roboty budowlane (k. 49 – 55), pisma beneficjariusza (gwarantariusza) z 14.09.2009r. wraz z protokołem z przeglądu gwarancyjnego z 27.07.2012r. (k. 118 – 121), decyzji powoda z: 23.11.2012r. (k. 61 – 62), 1.02.2013r. (k. 176) i z 19.07.2013r. (k. 63), pisma beneficjariusza (gwarantariusza) z 25.10.2012r. (k. 59 – 60), pism powoda, w tym wezwania pozwanego do zapłaty z dnia 5.09.2013r., a także na podstawie zeznań świadka J. K. (k. 177). Sad Rejonowy uznał za wiarygodne złożone w sprawie dokumenty. Przyznał także walor wiarygodności zeznaniom tego świadka albowiem w jego ocenie były one logiczne, dokładne i rzeczowe. Z powyższych względów sąd pierwszej instancji uznał, że beneficjent, a w istocie beneficjariusz gwarancji ( gwarantariusz - wierzyciel ze stosunku podstawowego) skierował do powoda (gwaranta) niekompletne wezwanie wypłaty należności z gwarancji. Roszczenie nie było bowiem kwotowo sprecyzowane i nie była wskazana data powstania należności. Dwie decyzje powoda o odmowie wypłaty tej należności były zatem zasadne, tym bardziej że gwarantariusz stwierdził, iż jego roszczenie powstało w dniu 21.11.2012r,, a więc już po upływie okresu gwarancji. Ostatecznie brak było zatem podstaw do wypłaty tej należności uprawnionemu z gwarancji (gwarantariuszowi). Sąd Rejonowy na podstawie pkt 1, 3, 5, 6-7, 9 gwarancji ubezpieczeniowej; § 7 ust. 3 OWU; § 4, § 6 ust. 2 (...) oddalił powództwo uznając, że w tych okolicznościach roszczenie regresowe dotyczące zwrotu przez pozwanego wypłaconej należności z gwarancji nie jest uzasadnione. O kosztach orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. Apelację od powyższego wyroku złożył powód, zaskarżając go w całości. Apelujący zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: I. naruszenie przepisów prawa materialnego:

1. a)art. 15 ustawy z dnia 22.05.2003r. o działalności ubezpieczeniowej , obowiązującej w dacie zawarcia umowy pomiędzy stronami poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że pierwotna decyzja odmawiająca beneficjentowi wypłaty sumy gwarancyjnej była prawomocna i ostateczna, a zatem nie mogła zostać wzruszona w normalnym trybie, podczas gdy decyzja wydana w toku postępowania likwidacyjnego nie jest decyzją administracyjną, a zatem nie można jej przypisać cech prawomocności i ostateczności, co z kolei oznacza, że decyzja wydana w postępowaniu likwidacyjnym może być w każdej chwili zmieniona przez ubezpieczyciela (powoda),
2. b)art. 805 § 1 k.c. w zw. z § 7 ust. 1 i 3 OWU gwarancji ubezpieczeniowych, polegających na niewłaściwej wykładni tychże przepisów poprzez uznanie, że termin do zgłoszenia wezwania przez beneficjenta w trakcie trwania okresu ważności (tj. do 31.10.2012r.) nie został zachowany, podczas gdy beneficjent złożył kompletne wezwanie do zapłaty świadczenia w czasie obowiązywania gwarancji, tj. w dniu 29.10.2012r., a zatem decyzja powoda o wypłacie świadczenia dla beneficjenta jest wiążąca dla pozwanego (zobowiązanego), a powodowi przysługuje w stosunku do pozwanego (zobowiązanego) roszczenie o zwrot kwoty wypłaconej beneficjentowi, powiększonej o poniesione koszty, II. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 232 k.p.c. , poprzez uznanie, że w niniejszej sprawie powód nie udowodnił, że dochodzone przez niego roszczenie znajdowało oparcie w wekslu in blanco podpisanym przez pozwanego albowiem powód nie przedłożył żadnego dowodu na okoliczność istnienia weksla, podczas gdy powód nie dochodził roszczenia w niniejszej sprawie na podstawie weksla, ale na podstawie umowy potwierdzonej polisą nr (...) wraz z załącznikiem w postaci gwarancji ubezpieczeniowej właściwego usunięcia wad i usterek. Mając na uwadze powyższe zarzuty powód wniósł o zasądzenie od pozwanego dochodzonej należności w całości wraz z kosztami procesu. Swoje stanowisko przedstawił szerzej w uzasadnieniu apelacji (k. 203 – 206). Pozwany w odpowiedzi na apelację wniósł o oddalenie apelacji i o zasądzenie od powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych (k. 214 – 2016). Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja powoda pozbawiona jest uzasadnionych podstaw prawnych i jako taka podlega oddaleniu. Sąd Okręgowy aprobuje co do zasady poczynione przez sąd pierwszej instancji ustalenia faktyczne i przyjmuje je za własne. Nie można również odmówić trafności dokonanej przez ten Sąd oceny prawnej zebranego w sprawie materiału dowodowego. W ocenie jednak Sądu Okręgowego pismo Z (...) Sp. z o.o. w T. z 14.09.2012r. nie zawiera wezwania pozwanego do usunięcia wad w wyznaczonym terminie (k. 118 – 119). Umowa gwarancji ubezpieczeniowej polega na przyjęciu przez gwaranta zobowiązania do zapłaty gwarantariuszowi świadczenia pieniężnego w postaci sumy gwarancyjnej w razie wystąpienia wypadku gwarancyjnego, w szczególności w przypadku niespełnieni świadczenia przez dłużnika ze stosunku podstawowego. Może być ona ukształtowana jako stosunek o charakterze abstrakcyjnym lub kauzalnym. W obu przypadkach zobowiązanie gwaranta nie jest zobowiązaniem akcesoryjnym wobec stosunku podstawowego, w związku z którym gwarancja została udzielona. Z tego względu gwarant nie może w relacji prawnej do gwarantariusza (wierzyciela ze stosunku podstawowego) podnosić zarzutów z tego stosunku, a zatem zarzutów przysługujących dłużnikowi ze stosunku podstawowego (vide: wyrok SN z 14.04.2016r., II CSK 388/15, LEX nr 2032318). Zawieranie umów gwarancji ubezpieczeniowych jest czynnością ubezpieczeniową (art. 4 ust. 7 pkt 2 ustawy z 11.09.2015r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracji oraz art. 3 ust. 3 pkt 1 obowiązującej do 31.12.2015r. ustawy z 22.05. 2003r. o działalności ubezpieczeniowej ). Umowie gwarancji towarzyszą zazwyczaj dwa dodatkowe stosunki prawne: tj. stosunek podstawowy pomiędzy dłużnikiem (zleceniodawcą) i wierzycielem (gwarantariuszem, beneficjariuszem gwarancji) oraz tzw. stosunek zlecenia udzielenia gwarancji (stosunek pokrycia) pomiędzy dłużnikiem ze stosunku podstawowego (zleceniodawcą) i gwarantem. Powstanie obowiązku gwaranta zapłaty sumy gwarancyjnej zależy co do zasady nie od faktu rzeczywistego nieziszczeni się gwarantowanego rezultatu, lecz od spełnienia ściśle określonych w umowie gwarancji przesłanek formalnych żądania zapłaty sumy gwarancyjnej. Z uwagi na bezwarunkowy charakter gwarancji, gwarantariusz musi dokładnie spełnić powyższe przesłanki aby mógł skutecznie nabyć roszczenie przeciwko gwarantowi o wypłatę sumy gwarancyjnej (vide: G. Tracz, Umowa gwarancji ze szczególnym uwzględnieniem gwarancji bankowej, Kraków 1998, s. 238 – 239 i 328). W niniejszej sprawie stosunek podstawowy, w związku z którym powód (gwarant) udzielił gwarancji w zakresie usunięcia ujawnionych wad i usterek robót budowlanych, występuje pomiędzy pozwanym (dłużnikiem i jednocześnie zleceniodawcą udzielenia gwarancji) a Z (...) sp. z o.o. w T. (wierzycielem i jednocześnie gwarantariuszem). Stosunek gwarancji występuje natomiast pomiędzy powodem (gwarantem) a Z (...) sp. z o.o. w T. (gwarantariuszem – wierzycielem ze stosunku podstawowego). Stosunek zlecenia udzielenia gwarancji występuje pomiędzy pozwanym (zleceniodawcą nazwanym w gwarancji ubezpieczeniowej zobowiązanym, k. 56) a powodem (gwarantem). Powód zawarł z pozwanym umowę gwarancji ubezpieczeniowej, która została potwierdzona polisą nr (...) (k. 166). Integralną częścią tej umowy jest gwarancja usunięci wad (k. 56 – 57), OWU (ogólne warunki ubezpieczenia, k. 37 – 39) i (...) (szczególne warunki ubezpieczenia właściwego usunięcia wad i usterek, k. 39). Powód dochodzi od pozwanego jako zleceniodawcy udzielenia gwarancji zwrotu wypłaconej gwarantariuszowi (wierzycielowi) sumy gwarancyjnej na podstawie § 7 ust. 1 OWU. Przedmiotowe żądanie, jak słusznie przyjął Sąd Rejonowy, nie było uzasadnione, gdyż nie zawierało wymaganych dokumentów. Do pisma z 25.10.2012r. gwarantariusz załączył protokół z przeglądu gwarancyjnego z 27.07.2012r., wezwanie do usunięcia ujawnionych wad i usterek z 14.09.2012r. oraz odpis z KRS (k. 59 -60). Pismo wierzyciela (gwarantariusza) z 14.09.2012r. skierowane do dłużnika (pozwanego) w istocie nie stanowi kategorycznego wezwania do usunięcia ujawnionych wad w wyznaczonym terminie (k. 118 – 119). Zawiera bowiem jedynie prośbę o zajęcie stanowiska w tej sprawie do 25.09.2012r. Do żądania wypłaty sumy gwarancyjnej nie załączono, zgodnie z pkt 7 b gwarancji ubezpieczeniowej, potwierdzenia wysłania wezwania do usunięcia wad (k. 56 i k. 60). Przedmiotowe braki nie zostały już później uzupełnione (vide: wezwanie z 14.12.2012r., k. 139). Dodatkowo należy stwierdzić, że w piśmie z 14.12.2012r. gwarantariusz (wierzyciel) wskazał, iż przedmiotowa należność powstała 21.11.2012r., a więc już po upływie okresu gwarancji (k. 139 i 56). Do żądania zapłaty sumy gwarancyjnej nie zostały zatem załączone wszystkie wymagane dokumenty, w tym dotyczące wysokości i zasadności zgłoszonego roszczenia (§ 6 ust. 2 SWU). W tych okolicznościach decyzja powoda o wypłacie świadczenia pieniężnego gwarantariuszowi (wierzycielowi) nie może być wiążąca dla pozwanego (zobowiązanego – zleceniodawcy, § 7 ust. 1 i 3 oraz § 8 ust. 4 OWU w zw. z § 6 ust. 1 i 2 SWU). Z tego względu powodowi nie przysługuje w stosunku do pozwanego (zobowiązanego) roszczenie o zwrot kwoty wypłaconej gwarantariuszowi. Nie są zatem uzasadnione zarzuty naruszenia art. 15 ustawy o działalności ubezpieczeniowej i 805 § 1 k.c. w zw. z § 7 ust. 1 i 3 OWU. Dodać jedynie należy, że przy umowie gwarancji ubezpieczeniowej nie mamy do czynienia z postępowaniem likwidacyjnym mającym na celu ustalenie faktu wystąpienia szkody i jej wysokości, gdyż zobowiązanie gwaranta polega na wypłacie określonego świadczenia pieniężnego w postaci sumy gwarancyjnej w przypadku niespełnienia świadczenia przez dłużnika ze stosunku podstawowego. Chybiony jest także zarzut naruszenia art. 232 k.p.c. Nie ma on żadnego znaczenia dla wyniku tej sprawy. Sąd Rejonowy zmieścił w uzasadnieniu rozważania dotyczące weksla jedynie w związku z załączeniem do akt sprawy pism powoda dotyczących zawiadomienia pozwanego o wypełnieniu weksla in blanco (k. 67 – 68). Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy, w oparciu o art. 385 k.p.c. , oddalił apelację powoda jako bezzasadną. O kosztach procesu Sąd II instancji orzekł w myśl zasady odpowiedzialności strony za wynik procesu wyrażonej w art. 98 § 1 i 3 k.p.c. Zasądzone koszty obejmują koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym (3.600 zł) - § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 i w zw. z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015r., poz. 1804). Małgorzata Bartczak – Sobierajska Zbigniew Krepski Piotr Nazarewicz (...) 1. (...) 2. (...) 3. (...) (...)