Sad powszechny, II Ca 980/16

Sygn. akt II Ca 980/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy w Kielcach II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Cezary Klepacz (spr.) Sędziowie: SSO Magdalena Bajor-Nadolska SSR (del.) Grzegorz Mrówka Protokolant: starszy protokolant sądowy Iwona Cierpikowska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2016 r. w Kielcach na rozprawie sprawy z powództwa A. W. przeciwko Gminie S. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Skarżysku - Kamiennej z dnia 29 kwietnia 2016 r., sygn. akt I C 993/15 oddala apelację i zasądza od A. W. na rzecz Gminy S. kwotę 1200 (jeden tysiąc dwieście) złotych tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn. akt II Ca 980/16 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2016 roku, sygn. akt I C 993/15, Sąd Rejonowy w Skarżysku-Kamiennej oddalił powództwo A. W. przeciwko Gminie S. o zasądzenie kwoty 7.824,97 zł tytułem odszkodowania (pkt 1.) i zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 1.200 zł tytułem kosztów procesu (pkt 2.). Sąd Rejonowy ustalił, że powód wykonuje pozarolniczą działalność gospodarczą pod nazwą ,, A. W. (...) w lokalu przy ul. (...) w S. , na nieruchomości oznaczonej jako działka nr (...) , dla której Sąd ten prowadzi księgę wieczystą nr (...) . Nieruchomość ta sąsiaduje z działką nr (...) oraz z działkami o numerach: (...) stanowiącymi własność osób prowadzących działalność gospodarczą w znajdujących się na nich pawilonach handlowo-użytkowych. Na nieruchomości przy ul. (...) zostało wybudowane zadaszenie i chodnik z kostki brukowej. W dniu 21 sierpnia 2001 roku właściciele nieruchomości sąsiadującej z działką nr (...) – E. i R. małżonkowie K. złożyli wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzją z dnia 24 maja 2002 roku Prezydent Miasta S. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie pawilonu handlowo-usługowego z częścią mieszkalną o zadaszenie oraz na budowie przejścia z kostki brukowej przy ul. (...) (działki o numerach: (...) Decyzją z dnia 12 lipca 2002 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy tę decyzję. W dniu 30 sierpnia 2002 roku A. W. zawarł z E. i R. małżonkami K. umowę, w której wyraził zgodę na tę inwestycję. Wyrokiem z dnia 2 czerwca 2006 roku, sygn. akt II SA/Kr 2003/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. uchylił wymienione decyzje. W dniu 24 czerwca 2008 roku E. K. i R. K. cofnęli wniosek, a decyzją z dnia 14 lipca 2008 roku prezydent Miasta S. umorzył postępowanie administracyjne w tej sprawie. W wyniku ogłoszonych w dniach 14 marca i 10 czerwca 2013 roku przez Gminę S. przetargów, nieruchomość oznaczona jako działka nr (...) została sprzedana E. i R. małżonkom K. , R. i S. małżonkom S. , J. P. , G. B. , A. i K. małżonkom C. oraz M. Z. . Biorąc to pod uwagę, Sąd pierwszej instancji uznał powództwo za bezzasadne w świetle art. 415 k.c. Powód nie udowodnił szkody, która stanowiłaby konsekwencję biernej postawy pozwanej wobec samowoli budowlanej na działce nr (...) . Nie wykazał również, aby Gmina podejmowała działania na jego szkodę, czego wyrazem miało być prowadzone postępowanie administracyjne mające na celu „legalizację bezprawia” oraz bezczynność w zakresie realizacji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 czerwca 2006 roku, sygn. akt II SA/Kr 2003/02. Roszczenie powoda nie jest też uzasadnione w świetle art. 417 k.c. , ponieważ organami władzy publicznej wykonującymi obowiązki w zakresie nadzoru budowlanego są Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego oraz Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. Apelację od tego wyroku wywiódł powód, zarzucając naruszenie art. 415 i 417 § 1 k.c. , błąd w ustaleniach faktycznych oraz tendencyjne i stronnicze przekroczenie granicy zasady swobodnej oceny dowodów i dowolną ocenę dowodów. Swoje stanowisko skarżący uzasadnił tym, że Gmina była zobowiązana do podjęcia i zrealizowania władczych działań w ramach wykonywania władzy publicznej. Zaniechanie przez pozwaną zlikwidowania w trybie prawnoadministracyjnym powstałych na nieruchomościach przy ul. (...) samowoli budowlanych zmusiło powoda do wycofania się z zakupu udziału we współwłasności nieruchomości, czego konsekwencją były dalsze szkody materialne. Skarżący opisywał, jakie utrudnienia występują aktualnie w prowadzeniu przez niego działalności gospodarczej, w związku z działaniami współwłaścicieli nieruchomości sąsiednich. Wskazując na to, powód wnosił o zmianę wyroku i uwzględnienie powództwa albo uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na apelację pozwana wniosła o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego. Sad Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja jest bezzasadna. Gmina S. nie ma legitymacji biernej w niniejszej sprawie. Powód domagał się zasądzenia od pozwanej określonej kwoty tytułem odszkodowania, stanowiącego równowartość zarobków utraconych przez niego w okresie od 1 października 2014 roku do dnia 31 października 2015 roku, w związku z wybudowaniem zadaszenia i chodnika na działce nr (...) przy ul. (...) w S. . Nieruchomość ta została jednak w dniu 13 sierpnia 2013 roku sprzedana E. i R. małżonkom K. , R. i S. małżonkom S. , J. P. , G. B. , A. i K. małżonkom C. oraz M. Z. . Zatem w okresie objętym żądaniem pozwu Gmina S. nie była właścicielką tej nieruchomości, a zatem nie może ona odpowiadać za szkody, których powstanie powód wiąże ze znajdującą się na działce nr (...) infrastrukturą oraz z działaniami aktualnych właścicieli nieruchomości (zamknięta brama, zakaz swobodnego przechodzenia przez działkę). Wskutek zawarcia umowy sprzedaży pozwana wyzbyła się wszelkich związanych z przysługującym jej do gruntu prawem własności uprawnień i obowiązków, które przeszły na kupujących ( art. 535 k.c. ). Pozwana nie jest też podmiotem, który odpowiadałby za szkodę na podstawie art. 417 k.c. , z tytułu wykonywania władzy publicznej. Kompetencje do wydawania decyzji administracyjnych co do tzw. samowoli budowlanych ( art. 48 i nast. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane – tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 290 z późn. zm.) przysługują bowiem właściwym organom nadzoru budowlanego. Zgodnie z art. 80 ust. 2 cyt. ustawy, co do zasady, zadania z zakresu nadzoru budowlanego wykonują: powiatowy inspektor nadzoru budowlanego, wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego jako kierownika wojewódzkiego nadzoru budowlanego, wchodzącego w skład zespolonej administracji wojewódzkiej oraz Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. W związku z podniesionymi w apelacji zarzutami można jedynie dodać, że w dacie wydania przez Prezydenta Miasta S. decyzji z dnia 24 maja 2002 roku o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji przy ul. (...) w S. sporny podest już istniał, a E. i R. małżonkowie K. cofnęli ostatecznie wniosek, wobec czego umorzono postępowanie administracyjne w tej sprawie. Pozwana nie mogła zatem wydać w tym zakresie żadnej decyzji. Podsumowując, Gminie S. nie można przypisać odpowiedzialności za zgłoszoną przez powoda szkodę na podstawie art. 415 k.c. , w zakresie władztwa nad rzeczą (dominium), albowiem pozwana utraciła je w związku ze sprzedażą nieruchomości. Brak też podstaw do przyjęcia odpowiedzialności w oparciu o art. 417 k.c. , ponieważ w ramach realizacji zadań władzy publicznej (imperium) Gmina nie ma kompetencji do wydawania decyzji administracyjnych w zakresie nadzoru budowlanego ani w zakresie administracji architektoniczno-budowlanej, albowiem te zostały powierzone innym organom. W takiej sytuacji zbędne było ustalanie, czy powód faktycznie poniósł szkodę, a jeżeli tak, to w jakiej wysokości. Mając to na względzie, oddalono apelację na podstawie art. 385 k.p.c. O kosztach postępowania apelacyjnego rozstrzygnięto w myśl art. 98 § 1 i 3, art. 99 , w zw. z art. 108 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. , zasądzając od A. W. na rzecz Gminy S. kwotę 1.200 zł, stanowiącą wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w wysokości przewidzianej w § 2 pkt 4 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.), w zw. z § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1667). SSO Magdalena Bajor-Nadolska SSO Cezary Klepacz SSR (del.) Grzegorz Mrówka