Sygn. akt I C 1696/16 POSTANOWIENIE Dnia 10 listopada 2016 roku Sąd Rejonowy w Goleniowie, Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Joanna Smalec po rozpoznaniu w dniu 19 września 2016 roku w Goleniowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. B. przeciwko Bankowi (...) S.A. z siedzibą w W. o pozbawienie wykonalnosci tytułu wykonawczego postanowił:
- umorzyć postępowanie w sprawie na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. wobec skutecznego cofnięcia pozwu przez powoda przed rozprawą;
- oddalić wniosek powoda o zasądzenie kosztów postępowania od strony pozwanej na rzecz powoda. SSR Joanna Smalec UZASADNIENIE Powód w dniu 6 lipca 2016 r. złożył pozew o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego wraz z wnioskiem o zabezpieczenie do Sądu Rejonowego w S. . Postanowieniem z dnia 14 lipca 2016 r. Sąd Rejonowy w S. stwierdził swą niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę właściwemu miejscowo i rzeczowo Sądowi Rejonowemu w Goleniowie. Postanowienie uprawomocniło się w dniu 7 września 2016 r. Po wydaniu ww. postanowienia, pismem z dnia 4 sierpnia 2016 r. pełnomocnik powoda złożył oświadczenie o cofnięciu pozwu z uwagi na wyegzekwowanie przez Komornika Sądowego całej należności objętej bankowym tytułem egzekucyjnym z dnia 3 listopada 2010 r. Zgodnie z treścią art. 203 §1 k.p.c. – pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego, aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia - aż do wydania wyroku. W przedmiotowej spawie powód cofnął powództwo przed pierwszą rozprawą, dlatego zgoda pozwanego na cofnięcie nie była potrzebna. Cofnięcie pozwu jest cofnięciem wniosku o udzielenie ochrony prawnej roszczeniu procesowemu. Jest wyrazem prawa powoda do dysponowania przedmiotem procesu oraz przejawem odwołalności czynności procesowych. Jeżeli pozew zostanie skutecznie cofnięty - udzielenie ochrony prawnej - wydanie wyroku stanie się bezprzedmiotowe i niedopuszczalne - sąd wydaje wówczas, tak jak i w niniejszej sprawie postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze powyższe, a w tym powody wycofania powództwa oraz treść przepisów o przesłankach warunkujących dopuszczalność cofnięcia powództwa, tj. art. 203 § 4 k.p.c. , Sąd wobec skutecznego cofnięcia pozwu przez powoda, na podstawie art. 355 § 1 k.p.c. umorzył postępowanie i orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Wraz z wycofaniem powództwa, powód złożył wniosek o zasadzenie od pozwanej na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wskazując że to stronę pozwaną należy uznać za przegrywającą sprawę pomimo cofnięcia powództwa, gdyż to pozwana swoim niewłaściwym postępowaniem przejawiającym się w dochodzeniu przedawnionej należności (i to mimo wezwania przez powoda do zaniechania tegoż) zmusiła powoda do wystąpienia z powództwem opozycyjnym, zaś wyłącznie na skutek szybkiej egzekucji z rachunku bankowego powoda powództwo to stało się bezprzedmiotowe. W ocenie Sądu I instancji powyższy wniosek okazał się nieuzasadniony i podlegał oddaleniu. Należy w tym miejscu wyjaśnić, że w odniesieniu do odpowiedzialności z tytułu kosztów procesu, cofnięcie pozwu traktowane jest jako przegranie sprawy, chyba że wywołane było zaspokojeniem roszczenia powoda w toku procesu. Fakt zaspokojenia w toku procesu należności poszukiwanej pozwem wykazuje bowiem, że strona powodowa procesu nie przegrała. W takiej sytuacji nie ma podstaw do oceny, że strona powodowa przegrała sprawę. Jeżeli zatem pozwany, pomimo wcześniejszych wezwań go do spełnienia świadczenia, spełnia je dopiero po wytoczeniu powództwa, to z reguły uznać należy, że dał on w ten sposób powód do wytoczenia sprawy i zgodnie z odpowiednio stosowaną zasadą słuszności z art. 101 k.p.c. powinien ponieść jej koszty także w przypadku umorzenia postępowania na skutek cofnięcia pozwu. W takim przypadku przepis art. 203 § 2 k.p.c. nie ma zastosowania. W przedmiotowej sprawie sytuacja faktyczna i przyczyna wycofania powództwa jest zasadniczo odmienna. Powód wycofał powództwo albowiem obawiał się, że jeśli tego nie zrobi, jego powództwo zostanie oddalone z uwagi na to, że Komornik wyegzekwował roszczenie objęte tytułem wykonawczym, a on tym samym przegra spór. Nie mniej jednak, nie można przyjąć, że roszczenie powoda jakiego dochodził w niniejszej sprawie zostało zaspokojone i z tego oto powodu podtrzymywanie powództwa byłoby niezasadne. W sprawie powództwo wraz z wnioskiem o zabezpieczenie okazało się jedynie spóźnione z uwagi na to, że wierzyciel zdążył wyegzekwować roszczenie objęte tytułem wykonawczym. Nie można przesadzić, kto spór wygrał, a kto przegrał, jednakże nie jest to sytuacja taka, która uzasadniałaby zastosowanie wyjątku, o którym mowa powyżej jeśli chodzi i rozstrzygniecie o kosztach procesu, tj. odpowiednie zastosowanie zasady słuszności. Należy podkreślić, iż w przedmiotowej sprawie, umorzenie postępowania egzekucyjnego nastąpiło w związku z wyegzekwowaniem przez Komornika roszczenia objętego tytułem wykonawczym, a nie na wniosek wierzyciela będący reakcją na stanowisko dłużnika, tj. w związku z wniesieniem przez niego powództwa o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego. Jest to zasadnicza różnica jeśli chodzi o ocenę, czy wniesienie powództwa było uzasadnione i konieczne (skuteczne), a w rezultacie jeśli chodzi o ocenę wniosku powoda o zwrot kosztów postępowania, które również muszą być oceniane jako celowe i uzasadnione. Pierwsza sytuacja nie może być w taki sam sposób oceniona jak druga. Jedynie bowiem w drugim przypadku można przyjąć, że wniesienie powództwa odniosło cel, skutek i w jakimś stopniu zaspokoiło roszczenie powoda. Na uzasadnienie przytoczonego wywodu można dodatkowo w tym miejscu przywołać słuszne stawisko Sądu Najwyższego, zgodnie z którym jeśli zachodzą okoliczności stanowiące podstawę powództwa opozycyjnego, o którym mowa w art. 840 k.p.c. , sam fakt dysponowania przez wierzyciela tytułem wykonawczym, który może stanowić podstawę egzekucji, daje dłużnikowi powód do wytoczenia sprawy w rozumieniu art. 101 k.p.c. Jeśli więc w takiej sytuacji powództwo zostaje wytoczone przez dłużnika i w toku procesu wierzyciel wydaje dłużnikowi sporny tytuł wykonawczy, to dłużnik zasadnie może domagać się zasądzenia zwrotu kosztów procesu na podstawie art. 98 k.p.c. , podnosząc, że zaspokojenie roszczenia nastąpiło na skutek wytoczenia powództwa - / tak postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 2012 r., IV CZ 121/12 /. Mając zatem powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w pkt 2 postanowienia, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku powoda. Sąd nie orzekł o uiszczonej opłacie od pozwu na podstawie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, tj. art. 79 ust. 1 pkt 1 lit. b) zgodnie z którym, Sąd z urzędu zwraca stronie całą uiszczoną opłatę od pisma cofniętego, jeżeli cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu pisma innym stronom, zgodnie z wnioskiem powoda. SSR Joanna Smalec ZARZĄDZENIE Sygn. akt I C 1696/16
- odnotować,
- zakreślić,
- odpis postanowienia doręczyć: - pełnomocnikowi powódki, - pozwanemu z pouczeniem o zażaleniu wraz z odpisem pisma powódki z dnia 4.08.2016 r. o wycofaniu powództwa ( mylnie wszyty do akt ) oraz odpisem pozwu,
- przedłożyć z zażaleniem, wnioskiem, ew. za 14 dni dołączając zwrotne potwierdzenia odbioru. G. , dnia 10.11.2016 roku SSR Joanna Smalec