Sad powszechny, II Cz 750/16

Sygn. akt II Cz 750/16 POSTANOWIENIE K. , dnia 17 stycznia 2017 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Wojciech Vogt Sędziowie: S.S.O. Barbara Mokras – spr. S . S.O. Janusz Roszewski po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa małoletniej D. F. działającej przez ojca K. F. przeciwko E. K. o podwyższenie alimentów z wniosku o udzielenie zabezpieczenia powództwa w przedmiocie zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w Pleszewie z dnia 19 sierpnia 2016 r., sygn. akt III RC 66/16 postanawia: oddalić zażalenie. S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Wojciech Vogt S . S.O. Janusz Roszewski Sygn. akt II Cz 750/16 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Pleszewie udzielił zabezpieczenia roszczenia małoletniej powódki D. F. zobowiązując pozwaną do łożenia na czas trwania postępowania po 1000 zł miesięcznie, płatnych do rąk ojca K. F. , poczynając od 26 lipca 2016 r. do 16 - go dnia każdego miesiąca. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, iż przedstawiciel ustawowy małoletniej uprawdopodobnił roszczenie i potrzeby córki, które kształtują się na poziomie około 2.500 zł miesięcznie. Sąd Rejonowy wskazał, iż od poprzedniego orzeczenia o rencie alimentacyjnej minęło 10 lat a małoletnia ma obecnie 11 lat i jest uczennicą V klasy szkoły podstawowej. Sąd Rejonowy zauważył, że znaczną część kosztów utrzymania małoletniej stanowią koszty zajęć dodatkowych, w których uczestniczy, w tym w szczególności w zajęć i zawodówszachowych, w którym to kierunku małoletnia przejawia ponadprzeciętne uzdolnienia. Sąd Rejonowy dokonał również oceny zmian w sytuacji majątkowej i dochodowej rodziców małoletniej, tj. jej ojca K. F. oraz jej matki E. K. , na których spoczywa obowiązek partycypowania w kosztach utrzymania małoletniej. Sąd I instancji ustalił, że o ile sytuacja K. F. w tym zakresie nie uległa istotnej zmianie, to znacznie wzrosły dochody pozwanej E. K. . Zażalenie na powyższe orzeczenie wniosła strona pozwana, zaskarżając je w części i domagając się zabezpieczenia powództwa do kwoty po 400 zł miesięcznie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 730 § 1 k.p.c. w zw. z art. 753 § 1 zd. 2 k.p.c. przez ich zastosowanie pomimo, że strona powodowa nie przedstawiła żadnych dowodów na wzrost dochodów pozwanej a tym samym nie uprawdopodobniła roszczenia. Skarżąca zarzuciła również, iż przyznanie kwoty 1.000 zł z dużym prawdopodobieństwem może wyczerpać roszczenie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono także naruszenie art. 233 k.p.c. oraz art. 5 k.c. W uzasadnieniu wskazano, iż pozwana ma na utrzymaniu również 16 – letniego syna, którego opiekunami prawnymi – rodziną zastępczą - ustanowieni zostali jej rodzice i który również wystąpił, pozwem z dnia 16 września 2016 r., o podwyższenie alimentów z kwoty 200 zł miesięcznie do kwoty 700 zł miesięcznie. Pozwana wskazała nadto, że utrzymuje się obecnie z prac dorywczych, z których osiąga dochód w kwocie około 1.000 zł miesięcznie. Do zażalenia załączyła również zaświadczenie o zarobkach swojego aktualnego męża, z którego wynika, iż osiąga on miesięczny dochód w kwocie 2106,35 zł brutto miesięcznie jednak w wyniku zajęć egzekucyjnych wypłacane zostaje mu wynagrodzenie w kwocie 615,59 zł netto miesięcznie. W odpowiedzi na zażalenie strona powodowa wniosła o jego oddalenie i przyznanie kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Okręgowy, zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślenia wymaga, czego wydaje się nie zauważać profesjonalny pełnomocnik skarżącej, iż zabezpieczenie roszczeń alimentacyjnych polega na stworzeniu na czas trwania procesu nowej prowizorycznej sytuacji, w której obowiązany zobowiązany jest do zapłaty jednorazowo albo okresowo pewnej sumy pieniężnej ( art. 753 § 1 k.p.c. ). Celem zabezpieczenia nie jest w tym przypadku zapewnienie egzekucyjnego wykonania przyszłego wyroku, lecz natychmiastowe dostarczanie uprawnionemu środków utrzymania. W tym zakresie zabezpieczenie prowadzi do wprawdzie prowizorycznego, ale jednak zaspokojenia uprawnionego. Nie jest to jednak zaspokojenie definitywne, lecz prowizoryczne i warunkowe Z tych względów, z uwagi na nowacyjny charakter zabezpieczenia roszczenia alimentacyjnego, jak wynika z aktualnego, utrwalonego już stanowiska doktryny i judykatury, a wbrew stanowisku zażalenia, w przypadku zabezpieczenia tego rodzaju roszczeń zakaz wynikający z art. 731 k.p.c. nie ma zastosowania. (por. np. Komentarz do art. 753 k.p.c. pod red. A. Jakubeckiego wyd. Wolters Kluwer). W przypadku zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych nie ma obowiązku wykazania interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia, a z uwagi na szczególną regulację zawartą w art. 753 § 1 in fine k.p.c. podstawą udzielenia zabezpieczenia jest jedynie uprawdopodobnienie istnienia roszczenia na zasadach ogólnych. Obejmuje ono oczywiście uprawdopodobnienie wszelkich przesłanek prowadzących do powstania roszczenia, czyli w niniejszej sprawie, możliwości zarobkowych lub majątkowych po stronie obowiązanej ( art. 135 § 1 k.r.o. ) oraz istnienia usprawiedliwionych potrzeb uprawnionej i sytuacji dochodowej jej ojca, na którym również spoczywa obowiązek partycypowania w kosztach utrzymania małoletniej córki. Analizując zarzuty zażalenia wskazania wymaga, iż strona powodowa nie kwestionuje ustaleń Sadu Rejonowego w zakresie usprawiedliwionych potrzeb małoletniej oraz sytuacji dochodowej i majątkowej jej ojca a twierdzenia zażalenia ogranicza się do zakwestionowania uprawdopodobnienia przez stronę powodową możliwości zarobkowych i dochodowych zobowiązanej. W tych okolicznościach wskazania wymaga z całą stanowczością, że pozwana wraz z odpisem zaskarżonego postanowienia otrzymała również odpisy pozwu oraz wszystkich pism procesowych wraz z załącznikami przedłożonych przez stronę powodową. Szczególnie w piśmie datowanym na dzień 12 sierpnia 2016 r., a stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu o uzupełnienie braków formalnych wniosku o udzielnie zabezpieczenia strona powodowa w sposób szczegółowy i wiarygodny przedstawiła znaną jej sytuację majątkową i dochodową pozwanej. W aktach sprawy znajduje się również wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej RP, który w sposób istotny uwiarygodnia twierdzenia strony powodowej w przedmiotowym zakresie. Już z tej przyczyny na pozwanej, kwestionującej podnoszone przez małoletnią powódkę fakty, spoczywał obowiązek choć uprawdopodobnienia swoich przeciwnych twierdzeń. Pozwana, mimo korzystania z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, ograniczyła się jedynie do wykazania sytuacji dochodowej swojego aktualnego męża, który nie jest stroną niniejszego postępowania i na obecnym etapie postępowania nie jest nawet wiadome czy pozwana prowadzi z tą osobą wspólne gospodarstwo domowe. W zakresie osiąganych przez siebie dochodów poza własnymi twierdzeniami, iż wynoszą one 1.000 zł miesięcznie i nie pochodzą z prowadzonej przez nią działalności gospodarczej w żaden sposób nie uprawdopodobniła swojego stanowiska w sprawie. Wskazać także należy, że na obecnym etapie postępowania, dla oceny sytuacji majątkowej pozwanej żadnego znaczenia nie ma fakt złożenia w dniu 16 września 2016 r. pozwu w imieniu jej małoletniego syna o podwyższenie alimentów. Z pozwu tego wynika co najwyżej, że oprócz małoletniej córki pozwana posiada również obowiązek alimentacyjny wobec syna w kwocie 250 zł miesięcznie. W obliczu braku rzetelnego i pełnego przedstawienia swojej sytuacji dochodowej, np. przez przedłożenie aktualnej deklaracji podatkowej, w tym w szczególności uwzględniającej dochody uzyskiwane z prowadzonej i wynikającej z aktualnego rejestru, działalności gospodarczej, nie sposób przyjąć, że udzielone zabezpieczenia przekracza możliwości zarobkowe i dochodowe zobowiązanej. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia. S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Wojciech Vogt S . S.O. Janusz Roszewski