Sad powszechny, I C 912/16

Sygn. akt I C 912/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 grudnia 2016 roku Sąd Rejonowy w Wieluniu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Magdalena Kościarz Protokolant: asystent sędziego Magdalena Sola – Duda po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 roku w Wieluniu na rozprawie sprawy z powództwa (...) Bank S.A. z siedzibą w W. przeciwko E. F. i S. F. o zapłatę

1. zasądza solidarnie od pozwanych E. F. i S. F. na rzecz powoda (...) Bank S.A. z siedzibą w W. kwotę 73.813,50 zł (siedemdziesiąt trzy tysiące osiemset trzynaście złotych 50/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 73.723,50 zł (siedemdziesiąt trzy tysiące siedemset dwadzieścia trzy złote 50/100) liczonymi od dnia 23 marca 2016 roku do dnia zapłaty,
2. przyznaje adwokatowi J. P. kwotę 6.642,00 zł (sześć tysięcy sześćset czterdzieści dwa złote), w tym podatek VAT w kwocie 1.242,00 zł (jeden tysiąc dwieście czterdzieści dwa złote) tytułem wynagrodzenia za pełnienie w przedmiotowej sprawie obowiązków kuratora dla nieznanych z miejsca pobytu E. F. oraz S. F. i nakazuje wypłacić ją ze Skarbu Państwa – Sąd Rejonowy w Wieluniu,
3. zasądza solidarnie od pozwanych E. F. i S. F. na rzecz powoda (...) Bank S.A. z siedzibą w W. kwotę 1.055,75 zł (jeden tysiąc pięćdziesiąt pięć złotych 75/100) tytułem zwrotu kosztów procesu, a w pozostałym zakresie nie obciąża pozwanych kosztami procesu Sygn. akt I C 912/16 UZASADNIENIE W dniu 23 marca 2016 (data wpływu) powód (...) Bank S.A. z siedzibą w W. złożył do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko pozwanym E. F. i S. F. o zapłatę solidarnie kwoty 73.813,50 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 73.723,50 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w łącznej kwocie 932,23 zł ( pozew k. 2-4 ). Postanowieniem z dnia 06 kwietnia 2016 roku, wydanym w sprawie o sygn. akt VI Nc-e 424925/16, referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wieluniu ( postanowienie k. 5 ). Zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2016 roku, stosownie do treści art. 505 37 § 1 k.p.c. , pełnomocnik powoda został wezwany do usunięcia braków formalnych pozwu oraz jego uzupełnienia, w terminie dwutygodniowym od daty doręczenia wezwania, poprzez złożenie załączników do pozwu, dokumentów, z których będzie wynikać umocowanie do działania zgodnie z art. 68 zdanie pierwsze k.p.c. oraz poprzez dołączenie pełnomocnictwa zgodnie z art. 89 § 1 zdanie pierwsze i drugie k.p.c. oraz uiszczenie brakującej opłaty od pozwu w kwocie 2.768,00 zł pod rygorem umorzenia postępowania (zarządzenie k. 1). W zakreślonym terminie, w dniu 06 maja 2016 roku (data stempla pocztowego), pełnomocnik powoda złożył pismo wraz z załącznikami, stosownie do wezwania Sądu. Nadto, pełnomocnik powoda wniósł o zasądzenie od pozwanych na jego rzecz kosztów poniesionych w związku z notarialnym uwierzytelnieniem dokumentów w kwocie 29,52 zł ( pismo z dnia 26.04.2016r. wraz z załącznikami k. 9-32 ). Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 25 maja 2016 roku, wydanym w sprawie o sygn. akt I Nc 841/16, Sąd Rejonowy w Wieluniu I Wydział Cywilny, nakazał pozwanym E. F. i S. F. , aby w ciągu dwóch tygodni od doręczenia nakazu zapłacili solidarnie powodowi kwotę 73.813,50 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 73.723,50 zł od dnia 23 marca 2016 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 300,83 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, albo wnieśli w tymże terminie sprzeciw ( nakaz zapłaty k. 36). Mając na uwadze, iż korespondencja kierowana do pozwanych E. F. i S. F. , wróciła z adnotacją ,,Adresat nie odebrał przesyłki w terminie”, a z informacji pozyskanej z systemu PESEL-SAD wynikało, że pozwany S. F. od dnia 21 lipca 2015 roku, a pozwana E. F. od dnia 22 lipca 2015 roku, nie zamieszkują pod wskazanym przez powoda adresem tj. odpowiednio (...)-(...) W. 31 i (...)-(...) K. 30, postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2016 roku, wydanym w sprawie o sygn. akt I Nc 841/16, uchylono nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 25 maja 2016 roku oraz wezwano pełnomocnika powoda do wskazania aktualnego adresu zamieszkania pozwanych pod rygorem zawieszenia postępowania ( postanowienie k. 54). Wobec niewskazania przez pełnomocnika powoda aktualnego adresu zamieszkania pozwanych E. F. i S. F. , postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2016 roku wydanym w sprawie o sygn. akt I C 912/16 zawieszono postępowanie w sprawie ( postanowienie k. 58 ). Pismem z dnia 14 października 2016 roku (data wpływu) pełnomocnik powoda wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania oraz z uwagi na fakt, iż aktualne miejsce pobytu pozwanych nie jest mu znane, złożył wniosek o ustanowienie kuratora dla nieznanych z miejsca pobytu E. F. i S. F. ( wniosek o ustanowienie kuratora wraz z załącznikiem k. 61-62 ). Zarządzeniem z dnia 15 listopada 2016 roku, stosownie do treści art. 143 i 144 k.p.c. , ustanowiono dla nieznanych z miejsca pobytu E. F. i S. F. , kuratora w osobie adwokata J. P. do pełnienia obowiązków z urzędu w sprawie z powództwa (...) Bank S.A. z siedzibą w W. przeciwko pozwanym ( zarządzenie k. 65 ). Postanowieniem z dnia 15 listopada 2016 roku, podjęto zawieszone postępowanie w sprawie ( postanowienie k. 64 ). O ustanowieniu kuratora dla E. F. i S. F. , dokonano ogłoszenia na stronie internetowej Sądu oraz w budynku Urzędu Gminy w B. właściwego według ostatniego miejsca zamieszkania pozwanych ( ogłoszenia k. 68-69 ). Na rozprawie w dniu 19 grudnia 2016 roku kurator, reprezentujący pozwanych E. F. i S. F. , wniósł o oddalenie powództwa i nieobciążanie pozwanych kosztami procesu oraz o przyznanie wynagrodzenia za pełnienie obowiązków kuratora i oświadczył, że nie zostało ono dotychczas uiszczone, ani w całości, ani w części. Sąd Rejonowy ustalił, co następuje: Pozwani S. F. i E. F. , w dniu 05 września 2014 roku, zawarli z powodem (...) Bank S.A. z siedzibą w W. , umowę kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr (...) . W ramach umowy, Bank udzielił kredytobiorcom na okres 72 miesięcy kredytu w kwocie 50.000,00 zł. Wraz z zawarciem umowy nr (...) dla obsługi kredytu, otwarto rachunek oszczędnościowo - kredytowy o numerze (...) , na którym to rachunku kredytobiorcy zobowiązali się zapewnić niezbędne środki na pokrycie wymagalnych należności Banku z tytułu ww. umowy. W związku z zawarciem umowy i udzieleniem kredytu w kwocie 50.000,00 zł, kredytobiorcy objęci zostali ubezpieczeniem grupowym na wypadek zgonu w wyniku nieszczęśliwego wypadku i wypadku komunikacyjnego oraz na wypadek utraty stałych źródeł dochodów, inwalidztwa. Z uwagi na to, udzielono dodatkowego kredytu na pokrycie kosztów związanych z ww. ubezpieczeniem w wysokości 27.483,34 zł. Tym samym, do dyspozycji kredytobiorców postawiono kwotę 77.484,34 zł. Raty kredytu (w tym kredytu dodatkowego) płatne były w okresach miesięcznych do 24 - go każdego miesiąca w wysokości 1.431,54 zł, z tym że pierwsza rata kredytu zwana ratą wyrównawczą była płata w wysokości nie wyższej niż 1.197,15 zł. W przypadku opóźnienia w terminowym regulowaniu rat kredytu, naliczane były odsetki od kapitału przeterminowanego w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP. Nadto, w przypadku nieterminowej spłaty, kredytobiorców obciążały także koszty związane z czynnościami windykacyjnymi, jak telefoniczne upomnienie, wysyłanie korespondencji w postaci upomnienia, wezwania do zapłaty, wyjazdy interwencyjne, których wysokość wskazana została w tabeli opłat i prowizji, stanowiącej integralną część umowy. ( dowód: umowa kredytowa k. 15-19 ) W dniu 02 listopada 2015 roku, bank wypowiedział umowę kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr (...) . Jednocześnie wskazał, iż rozważy możliwość cofnięcia oświadczenia o wypowiedzeniu umowy w przypadku uregulowania, w okresie wypowiedzenia, zaległości obejmujących kwoty: 3.483,40 zł tytułem należności kapitałowej, 2.143,33 zł tytułem odsetek umownych, 50,50 zł tytułem odsetek za opóźnienie oraz 75,00 zł tytułem kosztów i opłat windykacyjnych. Wobec nie wpłacenia przez pozwanych ww. kwot, bank pismem z dnia 12 stycznia 2016 roku wezwał ostatecznie do zapłaty w terminie 7 dni całości wymagalnej należności wynikającej z wypowiedzianej umowy kredytu nr (...) , wskazując, iż składa się na nią kwota 69.259,61 zł tytułem kapitału, kwota 3.291,69 zł tytułem odsetek umownych, kwota 383,41 zł tytułem odsetek za opóźnienie oraz kwota 90,00 zł tytułem opłat i prowizji. Następnie, w dniu 23 lutego 2016 roku, na podstawie art. 95 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawa bankowego , (...) Bank S.A. z siedzibą w W. wystawił wyciąg z ksiąg banku, w którym wskazał, iż zadłużenie E. F. i S. F. z tytułu umowy kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr (...) na dzień 23 lutego 2016 roku wynosi 73.813,50 zł. ( dowód: wyciąg z ksiąg banku k. 10, wypowiedzenie umowy k. 20-23v, wezwanie do zapłaty k. 24) Pismem z dnia 13 września 2016 roku, Centrum Personalizacji Dokumentów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, Wydział Udostępniania Danych poinformował (...) Bank S.A. z siedzibą w W. , iż S. F. aktualnie nie posiada stałego bądź czasowego, trwającego ponad 3 miesiące, zameldowania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej ( dowód: pismo z dnia 13.09.2016r. k. 62) Do chwili obecnej pozwani S. F. i E. F. nie spłacili należności objętej pozwem (bezsporne). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie złożonych do akt sprawy dokumentów. Wszelkie dokumenty zostały sporządzone przez podmioty do tego uprawnione, w ramach przyznanych im kompetencji, a wiarygodności i autentyczności tychże dokumentów strony skutecznie nie podważyły. W związku z tym Sąd uznał za wystarczające do rozstrzygnięcia oparcie się na zebranym w sprawie materiale dowodowym w postaci dokumentów, gdyż w toku postępowania nie pojawiły się nowe, sporne okoliczności wymagające dodatkowego wyjaśnienia. Sąd Rejonowy zważył, co następuje: W przedmiotowej sprawie bezspornym jest to, że powoda (...) Bank S.A. z siedzibą w W. z pozwanymi S. F. i E. F. łączył stosunek obligacyjny, dwustronnie zobowiązujący, wynikający z umowy kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr (...) , na podstawie której kredytobiorca zobowiązał się do spłaty zadłużenia w postaci comiesięcznych wpłat na rachunek w wysokości i terminie wskazanym w generowanym wyciągu z rachunku. Niesporne w sprawie jest to, że pozwani nie uregulowali swojego zobowiązania i do chwili obecnej nie spłacili należności, szczegółowo wymienionej w załączonym do pozwu wyciągu z ksiąg banku. Zgodnie z treścią art. 95 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankowe (t. j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1988 ze zm.) księgi rachunkowe banków i sporządzone na ich podstawie wyciągi oraz inne oświadczenia podpisane przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych banków i opatrzone pieczęcią banku, jak również sporządzone w ten sposób pokwitowania odbioru należności mają moc prawną dokumentów urzędowych w odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z czynności bankowych oraz ustanowionych na rzecz banku zabezpieczeń i mogą stanowić podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych (ust. 1). Moc prawna dokumentów urzędowych, o której mowa w ust. 1, nie obowiązuje w odniesieniu do dokumentów wymienionych w tym przepisie w postępowaniu cywilnym (ust. 1a). Należy wskazać, iż wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 marca 2011 roku, w sprawie P 7/09 (OTK-A 2011/2/12), przepis art. 95 ust. 1 został uznany za niekonstytucyjny w zakresie, w jakim nadaje moc prawną dokumentu urzędowego księgom rachunkowym i wyciągom z ksiąg rachunkowych banku w odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z czynności bankowych w postępowaniu cywilnym prowadzonym wobec konsumenta, co znalazło następnie wyraz w nowelizacji tego przepisu poprzez dodanie do art. 95 ust. 1a ustawą z dnia 19 kwietnia 2013 roku o zmianie ustawy – Prawo bankowe oraz ustawy o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 777), która weszła w życie w dniu 20 lipca 2013 roku. Niewątpliwie jednak wymieniony wyciąg, który został podpisany przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych banku i opatrzony pieczęcią banku, spełnia wymogi co najmniej dokumentu prywatnego (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 27 lutego 2014 roku, I ACa 290/13, LEX nr 1451726). Wyciąg zawiera pieczęć banku i treść określonego oświadczenia wiedzy, wynikającej z ksiąg bankowych, podpisaną przez wyraźnie określone osoby fizyczne, tj. pracowników powodowego banku. Powód dla wykazania istniejącego zadłużenia dysponował szerokim wachlarzem środków dowodowych, do których zalicza się wyciąg z ksiąg banku jako dokument prywatny, który w ocenie Sądu potwierdza sporne zadłużenia. Przepis art. 245 k.p.c. zawiera domniemanie, które powinien uwzględnić sąd, iż osoba, która złożyła podpis na dokumencie złożyła zawarte w nim oświadczenie. Ma to takie znaczenie, że do tego domniemania znajduje zastosowanie art. 234 k.p.c. , według którego domniemania ustanowione przez prawo wiążą sąd; mogą być jednak obalone, ilekroć ustawa tego nie wyłącza. Nie oznacza to, że moc dowodowa dokumentu prywatnego ogranicza się do konsekwencji wynikających z przewidzianego w art. 245 k.p.c. domniemania. W pozostałym bowiem zakresie – nieobjętym tym domniemaniem – moc dowodowa dokumentu prywatnego podlega ocenie przez sąd zgodnie z regułami zawartymi w art. 233 § 1 k.p.c. , tak jak każdego innego dowodu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2013 roku, III CSK 66/13, LEX nr 1463871). Kurator ustanowiony dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych kwestionując zasadność powództwa, nie zakwestionował treści wynikających z wyciągu, w szczególności nie podważał ich wiarygodności, czy też rzetelności. Nie zostało wykazane, iż pozwani spłacili swoje zobowiązanie w całości lub w części, zarówno w odniesieniu do kapitału, jak i do odsetek. W tym zakresie, nie została podjęta żadna inicjatywa dowodowa, chociażby w postaci potwierdzeń dokonanych spłat, czy też dowodu z opinii odpowiedniego biegłego na okoliczność kontroli rachunków powodowego banku w odniesieniu do pozwanych oraz weryfikacji poprawności wyliczenia przez bank dochodzonego zadłużenia. W tych okolicznościach, mając na uwadze treść powołanego wyciągu z ksiąg bankowych, jak również złożoną do akt sprawy umowę kredytu, wypowiedzenia umowy kredytu czy wezwania do zapłaty, nie wystąpiły przesłanki do zanegowania zasadności powództwa jedynie w oparciu o twierdzenia strony przeciwnej. Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił na pozytywne zweryfikowanie okoliczności podnoszonych w pozwie. Powód wykazał źródło zobowiązania pozwanych, jego istnienie oraz wysokość. Wymieniony wyciąg, jak również treść umowy kredytu dokumentują sposób, okres i podstawę naliczenia odsetek. Mając na uwadze powyższe powództwo zasługiwało na uwzględnienie. Z kolei, w myśl art. 481 § 1 k.c. w zw. z art. 359 k.c. , jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie ( § 2 przywołanego przepisu). Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności, Sąd zasądził solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kwotę 73.813,50 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 73.723,50 zł od dnia 23 marca 2016 roku do dnia zapłaty, o czym orzeczono jak w pkt 1 wyroku. O należności kuratora ustanowionego dla nieznanych z miejsca pobytu S. F. i E. F. , Sąd orzekł mając na uwadze treść § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 roku w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. 2013 r., poz. 1476), zgodnie, z którym wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej, nie może przekraczać stawek minimalnych przewidzianych przepisami określającymi opłaty za czynności adwokackie, a w przypadku gdy kuratorem jest radca prawny, przepisami określającymi opłaty za czynności radców prawnych. Jednoznaczność i wykładania językowa wskazanego wyżej rozporządzenia nie daje podstaw do przyznania wynagrodzenia innego, jak tylko obliczonego zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.). Mając na uwadze, iż w niniejszej sprawie kuratorem ustanowionym dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych został adwokat, który wniósł o przyznanie mu stosownego wynagrodzenia, tytułem reprezentowania interesów pozwanych w sprawie, Sąd zgodnie z § 2 pkt 6 przywołanego rozporządzenia przyznał na rzecz adwokata J. P. kwotę 6.642,00 zł, w tym VAT w kwocie 1.242,00 zł, gdyż taka kwota odpowiada charakterowi sprawy, nakładowi pracy pełnomocnika i jest zgodna z obowiązującymi stawkami, a poza tym nie została opłacona przez pozwanych – pkt 2 wyroku. O kosztach procesu, jak w pkt 3 wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. , w myśl, którego pozwani, jako strona przegrywająca sprawę na żądanie powoda, obowiązani są do zwrotu kosztów procesu, na które składają się: - opłata sądowa od pozwu w kwocie 1.000,00 zł ( art. 13 pkt 1a ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych , t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 623 ze zm.), - opłata skarbowa od pełnomocnictwa procesowego w kwocie 17,00 zł ustalona przy uwzględnieniu części IV tabeli stanowiącej załącznik do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 783 ze zm.), - koszty poniesione przez powoda, w tym koszty opłaty notarialnej za poświadczenie zgodności podpisu w łącznej kwocie 38,75 zł. W pozostałym zakresie Sąd, na podstawie art. 102 k.p.c. , nie obciążył pozwanych kosztami procesu.